Archiwum autora: pracedyplomowe

Zmiana strategii walki z terroryzmem

Wstęp 2

Rozdział 1. Typologie 4
1.1. Definicja pojęcia „strategia” 4
1.2. Definicja pojęcia „terroryzm” 7

Rozdział II. Reakcja 15
2.1. Stosunek do terroryzmu przed tragedią z World Trade Center 15
2.2. Reakcje po ataku terrorystycznym na tak wielką skalę 21
2.3. Stosunek społeczeństwa do tej tragedii 25
2.4. Reakcja organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne 27

Rozdział III. Praktyka 35
3.1. Dążenie do działań prewencyjno – zapobiegawczych 35
3.2. Służby wywiadowcze i kontrwywiadowcze 37
3.3. Próba przeniknięcia do środowiska potencjalnych grup terrorystycznych 39
3.4. Metoda uderzeń wyprzedzających 40
3.5. Analiza mentalności i pobudek kierujących EKSTREMISTAMI 41

Rozdział IV. Teraźniejszość 43
4.1. Współpraca na płaszczyźnie militarnej 43
4.2. ECHELON 47

Zakończenie 50
Bibliografia 51
Spis tabel i rysunków 54

Wstęp

Celem terroryzmu jest wzbudzenie strachu i zdobycie za jego pomocą dominacji oraz kontroli nad obserwatorami aktu terrorystycznego.

Uświadomienie sobie tego, jak istotnym aspektem terroryzmu jest strach, pozwala zrozumieć istotę tego zjawiska. Terroryzm jest przede wszystkim metodą osiągania celów politycznych. Droga, którą podążają ugrupowania terrorystyczne, to droga użycia lub groźby użycia przemocy.

Niezależnie zaś od tego, czy w grę w chodzi użycie, czy groźba użycia przemocy, mają one wywołać ten sam efekt – zastraszenie społeczeństwa lub grupy rządzącej na tyle, aby zdecydowała się na spełnienie stawianych jej żądań. O zagrożeniu terroryzmem należy mówić przede wszystkim w aspekcie popularyzowania tej metody osiągania celów –
w dalszej perspektywie nie tylko politycznych. Stosowanie przemocy lub groźby użycia przemocy jako środka szantażu wobec demokratycznych społeczeństw i ich władz jest właściwym niebezpieczeństwem, które grozi nam ze strony terroryzmu.

Terroryzm, którego dziś najbardziej obawiają się ludzie to terroryzm o korzeniach fundamentalistycznych. Nie jest ideologią żadnego z państw, – nawet spośród tych, które terroryzm wspierają. Nie posiada narzędzi w postaci armii, możności wywierania nacisku politycznego, ani też toczenia gry politycznej na zasadach partnerskich z żadnym z członków społeczności międzynarodowej. Posługuje się zatem takimi instrumentami, które są mu dostępne – przemocą, groźbą użycia przemocy oraz strachem.

Rosnące podziały społeczne we współczesnym świecie sprawiają, że dwoma podstawowymi zasadami, na których opiera się organizacja życia społecznego to stosunki posiadania i strach. Im jednostka więcej posiada, im więcej można jej odebrać, tym większym strachem naznaczone jest jej życie. Powstają nawet pojęcia takie, jak kultura strachu, czyli stosunek człowieka do otaczającej go rzeczywistości w kategoriach strachu, który kieruje jego wyborami i postępowaniem. Strach związany z zagrożeniem terrorystycznym kształtuje nie tylko indywidualne postępowanie jednostek, ale także polityki państw. Następuje powolne zastępowanie społeczeństw dobrobytu (opieki państwa), przez społeczeństwa ryzyka zorganizowane wokół kontroli i dystrybucji niebezpieczeństwa i politycznej zasady strachu.
Strach przez terroryzmem ma wymiar nie tylko indywidualny. Boją się nie tylko pojedynczy ludzie, ale także całe społeczeństwa, państwa i rządy. To właśnie na strachu opiera się skuteczność ataków terrorystycznych.

Terroryści najczęściej stosują broń konwencjonalną, w szczególności automatyczną broń ręczną i ładunki wybuchowe. Zestaw używanej przez nich broni stale jest modyfikowany: stosowane są plastyczne materiały wybuchowe, wykorzystywane są coraz precyzyjniejsze zapalniki czasowe czy też zdalnie odpalane elektroniczne detonatory. Wykorzystywanie przez terrorystów nowych rozwiązań technicznych umożliwia im dokładniejsze zaplanowanie i synchronizację akcji, a ponadto wymusza systematyczne doskonalenie środków i działań służb antyterrorystycznych.

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem ataku jest używanie „bomb samochodowych”. Są one łatwe do wytworzenia i umieszczenia w zaplanowanym miejscu, maja dużą siłę rażenia i skutkują licznymi ofiarami. Natomiast ataki samobójcze stanowią nikły procent ogółu aktów terrorystycznych, jednak przynoszą największą liczbę ofiar. W ostatniej dekadzie XX wieku mniejsze znaczenie miały ataki na samoloty.

Wynikało to z jednej strony z rosnącej skuteczności działań służb antyterrorystycznych, z drugiej zaś ze zmiany taktyki terrorystów. Obecnie atak jest wyłącznie formą demonstracji siły, rzadziej natomiast służy zdobyciu zakładników stanowiących „kartą przetargową” w negocjacjach.
Po udanym ataku terrorystów na World Trade Center i Pentagon trend ten może się zmienić. Porwane samoloty posłużyły zabroń skuteczną broń i łatwą w transporcie.

Przemiany społecznej roli ojca w rodzinie

Wstęp 2

Rozdział I. Rodzina jako kategoria socjologiczna 4
1.1. Pojęcie i typologie rodziny 4
1.2. Funkcje rodziny 11
1.3. Rodzina jako środowisko wychowawcze 13

Rozdział II. Rola ojca w procesie socjalizacji dziecka 20
2.1. Rola ojca w kształtowaniu tożsamości dziecka 20
2.2. Emocjonalne i społeczne zadania ojca w procesie socjalizacji 33
2.3. Kryzys ojcostwa 36

Rozdział III. Historyczna przemiana roli ojca w rodzinie 39
3.1. Rodzina i ojciec w starożytności i wiekach średnich 39
3.2. Rodzina i ojciec w społeczeństwie preindustrialnym i industrialnym 44
3.3. Specyfika współczesnej roli ojca 53

Zakończenie 58
Bibliografia 60

Wstęp

Rodzina skupia na sobie uwagę wielu badaczy różnych dyscyplin naukowych oraz całego społeczeństwa, gdyż stwarza jednostce niepowtarzalne warunki rozwoju psychicznego, moralnego i społecznego. Zarówno dorośli, jak i dzieci znajdują w niej zaspokojenie potrzeb biologicznych, a szczególnie psychicznych. Rodzina realizuje potrzebę wspólnoty poprzez wykonywanie określonych funkcji. Ich zakres jest wskaźnikiem funkcjonowania rodziny. Jako określona mikrostruktura społeczna, rodzina wprowadza swe potomstwo w świat kultury i aktywnego życia społecznego w warunkach odpowiedniego klimatu emocjonalnego.
W rodzinie dziecko poddawane jest wszechstronnemu procesowi oddziaływania wychowawczego. Kieruje ona procesem poznawania przez dziecko świata przyrody i kultury, procesem rozumienia zjawisk i faktów otaczającego świata, uczy je rozumienia norm i ich wartościowania.

Rodzina niezbędna jest każdemu dziecku, jeśli ma ono czuć się bezpiecznie w otaczającym świecie, odczuwać bliskość kochających je rodziców, rodzeństwa i krewnych. Życie we wspólnocie rodzinnej kształtuje u dzieci poczucie własnej wartości. Rodzice, wypełniając swe funkcje wychowawcze i opiekuńcze, wprowadzają małe dziecko w świat wartości, na bazie których człowiek tworzy swoje późniejsze życie. Od najwcześniejszego okresu rodzina uczy dziecko podstawowych czynności, podaje wzory ich doskonalenia, steruje jego zachowaniami oraz zapoznaje i kształtuje normy wzajemnego współżycia. Tb właśnie ze środowiska rodzinnego dziecko wynosi podstawowe zasady, wzory zachowań w różnych sytuacjach życiowych, sposoby współżycia z ludźmi, a także przekonanie o słuszności określonych wartości i niezbędności ich przestrzegania.

Nie jest zatem sprawą obojętną, jaka jest rodzina polska, na jakich wartościach oparta, jak zorganizowana i ku jakim celom zmierza w wychowaniu swojego potomstwa. Ojciec, matka i dziecko to najważniejsze i podstawowe składniki rodziny ludzkiej. Brak któregokolwiek z nich stanowi zagrożenie, które deformuje biologiczną i społeczną wartość tej grupy społecznej. Rodzina współczesna przechodzi wiele przeobrażeń. Na szczególna uwagę zasługuje zmiana pozycji ojca i właśnie o tym traktuje niniejsza praca. Taki też jest cel zasadniczy opracowania – ukazanie ewolucji, przeobrażeń owej roli na przestrzeni lat, dekad.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to istota rodziny jako kategorii socjologicznej. Tutaj ukazano takie problemy jak: pojęcie i typologie rodziny, funkcje rodziny oraz rodzina jako środowisko wychowawcze.

W rozdziale drugim scharakteryzowano ojcostwo – rolę ojca w kształtowaniu tożsamości dziecka oraz emocjonalne i społeczne zadania ojca w procesie socjalizacji, jak również zagadnienie kryzysu ojcostwa.

W rozdziale trzecim opisano zagadnienie historycznej przemiany roli ojca w rodzinie a w tym takie zagadnienia jak: rodzina i ojciec w starożytności i wiekach średnich, rodzina i ojciec w społeczeństwie preindustrialnym i industrialnym oraz specyfika współczesnej roli ojca.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła pochodzące ze stron WWW.

Zastosowanie technologii mobilnych w biznesie

Wstęp 3

Rozdział I. Pojęcie technologii mobilnych 6
1. Istota technologii mobilnych 6
2. Inwestycje w technologie mobilne w służbie biznesu 18
3. Korzystanie z technologii mobilnych 20
4. Wady i zalety technologii mobilnych 29

Rozdział II. Mobilna przestrzeń współpracy w ujęciu ekonomicznym 30
1. Wprowadzanie internetowego sposobu myślenia w przedsiębiorstwie 30
2. Sieć biznesowa 38
3. B2B – nowy standard operacyjny w firmie 44
4. Wyzwania świata usług elektronicznych 45

Rozdział III. Zastosowanie technologii mobilnych w biznesie. Doświadczenia firmy produkcyjno – handlowej 49
1. Projekt komunikacji z klientem 49
2. Zakres działalności firmy 49
2.1. Charakterystyka firmy 49
2.2. Cele 52
2.3. Wykorzystane narzędzia 52
2.4. Wykorzystane technologie 53
3. Opis zmian – podejście ekonomiczne 53
3.1. Charakterystyka ogólna 53
3.2. Charakterystyka szczegółowa 53
3.3. Oprogramowanie i jego koszty 56
3.4. Sprzedaż 58
3.5. Sprzedaż i obsługa posprzedażowa 61
4. Podsumowanie 63

Zakończenie 64

Bibliografia 66

Spis rysunków 68

Spis fotografii 69

Spis tabel 70

Wstęp

W USA obserwujemy obecnie bardzo szybki rozwój interaktywnych urządzeń elektronicznych, a jednocześnie powstają warunki do podobnego gwałtownego wzrostu liczby tych urządzeń w skali globalnej. Niemal codziennie pojawiają się doniesienia o nowych technologiach. Komercyjne usługi bezpośrednie (usługi online) w rodzaju America Online, CompuServe iProdigy, sieć WWW, CD-ROM-y, poczta elektroniczna, telewizja interaktywna, kioski interaktywne, wideotelefony, systemy interaktywnej odpowiedzi akustycznej i przesyłanie faksów na żądanie — to tylko niektóre z możliwości dostępnych dla konsumentów i sprzedawców.

Bardziej doświadczeni konsumenci już korzystają z nowoczesnych systemów i usług elektronicznych, a liczba sprzedawców na nowym rynku elektronicznym nadal się zwiększa, w miarę jak firmy telekomunikacyjne, prasa oraz inni aktorzy sceny współdziałania z konsumentem tworzą strategię nowych odkryć i rozwoju tej dziedziny. Właściwie wszystkich uczestników nowego rynku elektronicznego łączy wspólna cecha: frustracja połączona z zakłopotaniem i świadomością ogromnej złożoności prowadzenia interesów.

Tak wiele słyszymy na temat zwiększającego się tempa zmian w naszym życiu, że niemal skłonni jesteśmy tego faktu nie zauważać. Zmiany te są jednak niezaprzeczalne i nigdzie nie są one bardziej oczywiste niż w przypadku rynku elektronicznego. Jak błyskawicznie zachodziły zmiany?

Oto kilka przykładów.

W roku 1964 w roczniku przemysłu elektronicznego wymieniono jedynie 3 podstawowe wyroby konsumpcyjne: radioodbiorniki, urządzenia do zapisu dźwięku i telewizory. Liczba sprzedanych telewizorów kolorowych była tak niewielka, że nawet nie uznano za celowe o nich wspomnieć.
W aktualnym wydaniu tego rocznika wyszczególniono dziesiątki różnych grup wyrobów. Typowy supermarket prowadzący sprzedaż elektroniki użytkowej, ważniejszych urządzeń biurowych i wyposażenia stanowisk pracy biurowej dysponuje asortymentem liczącym około 4 tys. pozycji.

Wyroby sprzedawane w 1964 r. były o wiele prostsze w porównaniu z wyrobami sprzedawanymi dzisiaj. Klient, który wówczas pragnął kupić telewizor, mógł wybierać spośród tuzina różnych modeli sprzedawanych w typowym sklepie. Wyboru można było dokonać na podstawie kilku podstawowych parametrów, takich jak rodzaj tunera i kineskopu, typ prostego mechanicznego przełącznika kanałów VHF oraz ogólny wygląd obudowy. Sprzedawane dzisiaj telewizory wyróżniają się ponad setką różnych cech, a sprzedawca oferuje ponad 150 różnych modeli. Jeśli nawet hobbiści mają kłopot z dotrzymaniem kroku pojawiającym się zmianom, to jak sobie z nimi poradzi przeciętny klient?

Jako konsumenci musimy codziennie dokonywać wyborów, o których na¬szym rodzicom nawet się nie śniło. Musimy wybierać między setkami wyrobów, usług, metod postępowania i sposobów na życie, których zrozumienie wymaga wiele czasu i energii. Pożytecznych porad nie są nam już w stanie udzielić przyjaciele i krewni, natomiast sprzedawcy, u których dokonujemy zakupów, są zwykle nam obcy i prawdopodobnie nie zasługują na zaufanie. Tendencja ta będzie się zapewne utrzymywać: asortyment wyrobów będzie się mnożył, zmieniał coraz szybciej, a dokonanie przez nas wyboru będzie coraz trudniejsze. Spowoduje to, że będziemy coraz bardziej uzależnieni od usług dostarczających nam informacji na temat tego, co chcielibyśmy kupić. Czy usługi te nadążą za zmianami na rynku? Informacja sama w sobie staje się towarem, mającym swoją wartość pieniężną.

Wszystko to zwraca uwagę na podstawowy problem współczesnego rynku: różnorodność wyboru czy jego łatwość. Kardynalną zasadą rządzącą sprzedażą i marketingiem dowolnego wyrobu lub dowolnej usługi jest „ułatwienie nabywcy poznania tego, co znajduje się w sprzedaży (oferta), oraz ułatwienie mu dokonania zakupu”. Zasada ta jest w naszym społeczeństwie naruszana systematycznie w miarę tego, jak rozszerza się asortyment wyrobów, ale nigdzie nie jest ona naruszana bardziej konsekwentnie i uporczywie, jak w przypadku nowych produktów elektronicznych. Wzbogacenie asortymentu jest zwykle traktowane jako zjawisko korzystne dla konsumentów, ale muszą mu towarzyszyć łatwość wyboru oraz zakupu.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty zastosowania technologii mobilnych w Internecie. Taki też był cel zasadniczy opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

Rozdział pierwszy to pojęcie technologii mobilnych. Tutaj ukazane są takie problemy jak: istota technologii mobilnych, inwestycje w technologie mobilne, korzystanie z technologii mobilnych, wady i zalety technologii mobilnych.

Rozdział drugi to mobilna przestrzeń współpracy w ujęciu ekonomicznym. W tej części opracowania scharakteryzowano takie aspekty jak: wprowadzanie internetowego sposobu myślenia w przedsiębiorstwie, sieć biznesowa, B2B – nowy standard operacyjny w firmie oraz wyzwania świata usług elektronicznych.

Trzecia cześć pracy to zastosowanie technologii mobilnych w biznesie.

Doświadczenia firmy produkcyjno – handlowej. Tutaj omówiono: projekt komunikacji z klientem, zakres działalności firmy, opis zmian – podejście ekonomiczne.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Zastosowanie i problemy wdrożeniowe podpisu elektronicznego

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. GENEZA I ZAKRES POJĘCIOWY PODPISU ELEKTRONICZNEGO 5
1. Geneza podpisu elektronicznego 5
2. Hierarchia podpisów elektronicznych 8
3. Podpis elektroniczny wobec podpisu własnoręcznego 10
3.1. Podpis własnoręczny 10
3.2. Cechy wspólne podpisu elektronicznego i własnoręcznego 12
4. Zasady tworzenia elektronicznego podpisu cyfrowego 15
4.1. Kryptografia symetryczna i asymetryczna 15
4.1.1. Kryptosystemy symetryczne 16
4.1.2. Kryptosystemu asymetryczne 17
4.2. Mechanizm funkcjonowania elektronicznego podpisu cyfrowego 20
4.2.1. Podpis elektroniczny 20
4.2.2. Procedura tworzenia elektronicznego podpisu cyfrowego 21

ROZDZIAŁ II. ISTOTA INFRASTRUKTURY KLUCZA PUBLICZNEGO 24
1. Pojęcie infrastruktury 24
1.1. Instalacje strukturalne 24
1.2. Mechanizm udostępniania aplikacji 25
1.3. Wskaźniki ekonomiczne 28
2. Definicja Infrastruktury Klucza Publicznego 30
2.1. Urząd Certyfikacji 30
2.2. Certyfikat Klucza Publicznego 30
2.3. Hierarchia urzędów certyfikacyjnych 32
3. Usługi PKI 34
3.1. Podstawowe usługi PKI 34
3.2. Dodatkowe usługi PKI 39

ROZDZIAŁ III. PODPIS ELEKTRONICZNY W PRAKTYCE 46
1. Wydawanie Certyfikatu 46
1.1. Certyfikaty i ich struktura 46
1.2. Weryfikacja i formaty certyfikatów 47
1.3. Regulaminy certyfikacji 48
1.4. Uzyskanie Osobistego Certyfikatu 50
2. Zarządzanie kluczami i certyfikatami 51
2.1. Faza inicjująca 51
2.2. Faza wydawania 56
2.3. Faza unieważniania 58
3. Konfigurowanie programu MS Outlook Express 60
3.1. Charakterystyka programu MS Outlook Express 60
3.2. Zasady konfigurowania programu MS Outlook Express 60
4. Import certyfikatów 61
5. Podpisywanie i szyfrowanie wiadomości przez MS Outlook Express 62
5.1. Podpisywanie wiadomości 62
5.2. Szyfrowanie wiadomości 62
6. Bariery wdrożeniowe 63

ROZDZIAŁ IV. PODSTAWY METODOLOGICZNE BADAŃ WŁASNYCH 66
1. Przedmiot i cel badań 66
2. Problemy i hipotezy badawcze 72
2.1. Problemy badawcze 72
2.2. Hipotezy badawcze 75
3. Metoda, technika i narzędzie badań 77
3.1. Metoda badań 77
3.1. Technika badań 78
3.3. Narzędzie badań 81
4. Teren badań 83
4.1. Rys historyczny firmy (np. Loma Polska Sp. z o.o.) 83
4.2. Struktura organizacyjna i stan zatrudnienia 83
4.3. Przedmiot działalności 83
5. Charakterystyka próby badawczej 85

ROZDZIAŁ V. WYKORZYSTANIE PODPISU ELEKTRONICZNEGO W FIRMIE X W ŚWIETLE WYNIKÓW BADAŃ WŁASNYCH 87
1. Zastosowanie podpisu elektronicznego 87
2 Wnioski 98

ZAKOŃCZENIE 100

BIBLIOGRAFIA 103

SPIS TABEL 106

SPIS RYSUNKÓW 107

ANEKS 108

WSTĘP

Nie ma wątpliwości, że technologii infrastruktury klucza publicznego (PKI) towarzyszy wiele nadziei, a od kilku lat poświęca się jej dużo uwagi. Praktycznie każdego dnia pojawiają się nowe periodyki, dzienniki branżowe i doniesienia z konferencji poświęcone tej tematyce. Słyszymy i czytamy o bardzo obiecujących właściwościach usług weryfikacji tożsamości oraz zapobiegania wypieraniu się autorstwa, realizowanych za pomocą mechanizmów podpisu cyfrowego, jak również gwarantowania poufności i zarządzania kluczami szyfrującymi- zbudowanych na bazie kryptografii symetrycznej i asymetrycznej. Wszystkie wymienione pojęcia odnoszą się do technologii PKI, przeto nie może dziwić pogląd wielu ludzi, że jej wprowadzenie stanie się podstawą powszechnego i bezpiecznego handlu elektronicznego.

Podpis elektroniczny jest to technologia, która za pomocą technologii teleinformatycznych służy do identyfikacji biorących udział w wymianie dokumentów stron. Innym jej zadaniem (nie mniej ważnym) jest zabezpieczenie integralności wymienianych danych. Podpis elektroniczny to technologia trudna do złamania i obejścia. Jej cechy oraz funkcje powodują, iż podpis elektroniczny stał się odpowiednikiem tradycyjnego podpisu w środowisku cyfrowym.

Chociaż teoretyczne fundamenty infrastruktury klucza publicznego powstały ponad dwie dekady temu, z chwilą wynalezienia szyfrowania kluczem publicznym, komercyjne rozwiązania z tej dziedziny liczą sobie zaledwie kilka lat. To, co rozpoczęła garść producentów, podejmują dziesiątki, a może nawet setki przedsiębiorstw oferujących różne formy usług PKI. Zapotrzebowanie rynku na ich produkty szybko rośnie i wszystko wskazuje, że taki trend utrzyma się najbliższej przyszłości.

Technologie oparte na szyfrowaniu asymetrycznym są jeszcze ciągle młode i zbyt wiele rozwiązań okrywa tajemnica. Taka sytuacja jest przyczyną irytującego rozpowszechniania się sprzecznych dokumentacji, standardów i autorskich rozwiązań producentów. Jak się wydaje, nie ma również żadnego wyczerpującego opracowania tematyki PKI, które byłoby dobrym wprowadzeniem do najważniejszych koncepcji i podstaw technologii.

Głównym celem wprowadzenia do systemów prawnych nowej instytucji – podpisu elektronicznego jest wykorzystywanie go w umowach zawieranych przez Internet i stworzenie elektronicznych czynności prawnych. Założeniami wszystkich regulacji prawnych jest zrównanie podpisu elektronicznego i własnoręcznego oraz zapewnienie najwyższych standardów bezpieczeństwa przy przesyłaniu danych drogą elektroniczną. Podpis elektroniczny powinien również zapewnić możliwość zawierania kontraktów o charakterze internacjonalnym.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie praktyki wykorzystania podpisu elektronicznego na przykładzie firmy X.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

Rozdział pierwszy zawiera genezę i zakres pojęciowy podpisu elektronicznego.

W rozdziale drugim ukazano istotę infrastruktury klucza publicznego.

Aspekty dotyczące podpisu elektronicznego w praktyce przedstawiono w trzecim rozdziale pracy.

Rozdział czwarty zawiera podstawy metodologiczne badań własnych.
Analiza wyników badań własnych oraz wnioski ukazane zostały w piątym rozdziale pracy.

Zasady ustalania wynagrodzeń i ich ewidencja

Wstęp 3

Rozdział I. Podstawowe zagadnienia dotyczące wynagrodzeń za pracę i jego składników 5
1.1. Pojęcie i funkcje wynagrodzeń 5
1.2. Źródła prawa wynagrodzenia za pracę 9
1.3. Formy wynagrodzeń 16
1.4. Wynagrodzenia ze stosunku pracy 20
1.5. Prawna ochrona wynagrodzenia za pracę 24

Rozdział II. Zasady ustalania i ewidencja wynagrodzeń w przypadku osób pełnosprawnych 27
2.1. Ustalenie wynagrodzenia za pracę 27
2.2. Zasady obliczania niektórych składników wynagrodzeń 29
2.2.1. Zasady ustalania wynagrodzeń za urlop wypoczynkowy 29
2.2.2. Zasady ustalania wynagrodzeń za czas choroby 32
2.2.3. Zasady rozliczania delegacji krajowych i zagranicznych 33
2.2.4. Inne świadczenia związane z pracą 39
2.3. Ewidencja wynagrodzeń ze stosunku pracy 40
2.3.1. Zasady ogólne wynagrodzeń 40
2.3.2. Lista płac jako podstawowy dokument wynagrodzeń 42
2.3.3. Ewidencja składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne 43
2.3.4. Ewidencja rozrachunków publicznoprawnych 44
2.4. Dokumentacja wynagrodzeń 51
2.5. Odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 52

Rozdział III. Zakłady Pracy Chronionej 54
3.1. Warunki uzyskania statusu Zakładu Pracy Chronionej 54
3.2. Prawa i obowiązki Zakładów Pracy Chronionej 58
3.3. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 61
3.4. Pomoc dla pracodawców prowadzących Zakłady Pracy Chronionej na zatrudnienie
osób niepełnosprawnych 63
3.5. Rozliczanie refundowanych składek na ubezpieczenie społeczne i dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych 66
3.5.1. Rozliczanie refundowanych składek na ubezpieczenie społeczne 66
3.5.2. Dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych 70

Rozdział IV. Ustalanie wynagrodzeń za pracę osób niepełnosprawnych i ich ewidencja w Zakładach Pracy Chronionej 74
4.1. Księgowanie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych 74
4.2. Ewidencja SOD w podatkowej księdze przychodów i rozchodów 81
4.3. Podatkowe ujęcie dofinansowania 85
4.4. Nadwyżka SOD 89
4.5. Zmiany w przepisach 90
4.6. Różnice w kosztach pracy ponoszonych przez pracodawców zatrudniających osoby pełnosprawne i niepełnosprawne 94
4.7. Zalety i wady zatrudniania osób niepełnosprawnych 96

Zakończenie 98
Bibliografia 100
Spis rysunków, schematów i tabel 106
Załączniki 107

Wstęp

Kodeks pracy nie zawiera definicji wynagrodzenia za pracę. W nauce prawa pracy wynagrodzenie za pracę jest definiowane jako obowiązkowe majątkowe świadczenie przysparzające pracodawcy na rzecz pracownika, przypadające w zamian za wykonaną pracę oraz okoliczności prawnie równoważne świadczeniu pracy, względnie – określone przepisami okresy niewykonywania pracy.

Problematyka wynagrodzeń to temat powracający od lat. Jest on dyskutowany nie tylko w krajach Europy Zachodniej, ale również Środkowej i Wschodniej, co jest konsekwencją przyjęcia przez te państwa systemu gospodarki rynkowej oraz przejmowania niektórych przedsiębiorstw przez inwestorów z Zachodu. Rosnąca konkurencja globalna, rozwój zaawansowanych technologii, w szczególności informacyjnych (IT), a w konsekwencji narodziny tzw. nowej gospodarki opartej na wiedzy stawiają przedsiębiorstwa wobec konieczności budowy strategii umożliwiających im utrzymanie lub zdobycie przewagi konkurencyjnej.

Wynagrodzenia jako istotny czynnik motywowania ludzi do pracy powinny wspierać osiąganie celów wynikających z wizji i strategii firmy oraz strategii zarządzania zasobami ludzkimi. Ponieważ system wynagrodzeń jest integralną częścią strategii zarządzania zasobami ludzkimi, powinien być z nią spójny i harmonizować jej cele z oczekiwaniami (celami) pracowników.
Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami niepełnosprawni mają w miejscu pracy więcej uprawnień niż pozostali zatrudnieni. Przedsiębiorcy ich angażujący mogą z kolei zyskać znaczną pomoc materialną: dofinansowania wynagrodzeń i składek, refundacje czy rekompensaty poniesionych kosztów lub utraconych zysków.

Celem niniejszej pracy było ukazanie zasad ustalania wynagrodzeń i ich ewidencja w Zakładach Pracy Chronionej.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W rozdziale pierwszym ukazano podstawowe zagadnienia dotyczące wynagrodzeń za prace i jego składników. Na wstępie zdefiniowano pojęcie wynagrodzeń oraz przedstawiono ich funkcje. Następnie omówiono źródła prawa wynagrodzenia za pracę, formy wynagrodzeń. Omówiono także zagadnienia wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz prawną ochronę wynagrodzenia za pracę.

W rozdziale drugim ukazano zasady ustalania wynagrodzeń oraz ich ewidencję w przypadku osób pełnosprawnych. W rozdziale tym omówiono procedurę ustalania wynagrodzenia za pracę oraz zasady obliczania niektórych składników wynagrodzeń. Ponadto przedstawiono ewidencję wynagrodzeń oraz dokumentację i odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.
W rozdziale trzecim scharakteryzowano Zakłady Pracy Chronionej. W rozdziale tym omówiono warunki uzyskania statusu Zakładu Pracy Chronionej oraz prawa i obowiązki ZPCh. Omówiono także Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz zasady pomocy dla pracodawców prowadzących ZPCh na zatrudnianie osób niepełnosprawnych.

W rozdziale czwartym przedstawiono zasady ustalania wynagrodzeń za pracę osób niepełnosprawnych i ich ewidencję w ZPCh. Na wstępie tego rozdziału ukazano schematy księgowania dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Następnie przedstawiono ewidencję SOD w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz podatkowe ujęcie dofinansowania. Omówiono także nadwyżkę SOD oraz zmiany w przepisach. Ponadto w rozdziale tym podsumowano podstawowe różnice w kosztach pracy ponoszonych przez pracodawców zatrudniających osoby pełnosprawne i niepełnosprawne oraz przedstawiono zalety i wady zatrudniania niepełnosprawnych.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

Zasady finansowania i kontroli instytucji kultury

Wstęp 3

Rozdział 1. Charakterystyka i specyfika działalności instytucji kultury, na tle potrzeb współczesnego społeczeństwa 5
1.1. Charakterystyka instytucji kultury 5
1.2. Rodzaje instytucji kultury 11
1.3. Oczekiwania stawiane instytucjom kultury przez współczesne społeczeństwo 21

Rozdział 2. Źródła finansowania instytucji kultury 26
2.1. Podstawowe źródła finansowania 26
2.2. Dodatkowe fundusze pozyskiwane w kraju 29
2.3. Europejskie źródła finansowania 33

Rozdział 3. Zasady rachunku ekonomicznego instytucji kultury 36
3.1. Zasada non profit 36
3.2. Rachunek ekonomiczny a racjonalność gospodarki 42
3.3. Zasady racjonalnego gospodarowania 44

Rozdział 4. Cele statutowe i kontrola finansowa w instytucjach kultury 49
4.1. Warunki uzyskania statusu przez instytucje kultury 49
4.2. Cele statutowe instytucji kultury 53
4.3. Kontrola finansowa zewnętrzna i wewnętrzna w instytucjach kultury 55

Zakończenie 61
Bibliografia 62
Spis rysunków 66

Wstęp

W epoce globalizacji kultura staje się przemysłem, jak każdy inny. Zaczynają tu obowiązywać wszelkie zasady marketingu, począwszy od unifikacji produktów, a skończywszy na procedurze definiowania grupy docelowej i narzędzi promocyjnych. Nawet ułamek populacji zainteresowany określonym segmentem kultury stanowi setki tysięcy potencjalnych nabywców o określonej wartości nabywczej.

Uznaje się, iż jednym z podstawowych sposobów promocji Polski i jakichkolwiek naszych dokonań na świecie jest nasza kultura. Należy podkreślić, iż właśnie dzięki zaangażowaniu w projekty kulturalne, polskie organizacje gospodarcze docierają do pożądanych środowisk za granicą. Brak zainteresowania polskimi wyrobami i usługami możemy zrekompensować zainteresowaniem naszą kulturą. Inspirowanie wydarzeń kulturalnych pozwala na dotarcie do elit intelektualnych i biznesowych z komunikatem o naszym potencjale produkcyjnym, ale również na przyciągnięcie i zagospodarowanie wolnego kapitału i zaawansowanych technologii, funkcjonujących w globalnej gospodarce.

Instytucje kultury finansują swoją działalność zarówno środkami własnymi, jak również korzystając z dodatkowych funduszy. Gospodarka finansowa tych instytucji jest oparta na zasadach racjonalnego gospodarowania sformułowanych w dwóch wymiarach: maksymalizacji efektów, przy założonym poziomie nakładów oraz minimalizacji nakładów, przy założonym poziomie efektów. Funkcjonowanie gospodarki finansowej instytucji kultury jest kontrolowane w wewnątrz, oraz z zewnątrz.

W związku z powyższymi uwagami, niniejsza praca miała na celu ukazanie zasad finansowania oraz kontroli finansowej instytucji finansowych.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

Rozdział pierwszy ukazuje charakterystykę i specyfikę działalności instytucji kultury na tle potrzeb współczesnego społeczeństwa. Rozważania rozpoczęto od scharakteryzowania instytucji kultury. Następnie przedstawiono rodzaje instytucji kultury oraz omówiono oczekiwania stawiane instytucjom kultury przez współczesne społeczeństwo.

W rozdziale drugim zaprezentowano źródła finansowania instytucji kultury. W rozdziale tym omówiono podstawowe źródła finansowania oraz dodatkowe fundusze pozyskiwane w kraju. Przedstawiono także Europejskie źródła finansowania pochodzące z różnego rodzaju funduszy i programów.

W rozdziale trzecim omówiono zasady rachunku ekonomicznego instytucji kultury. Na wstępie przedstawiono zasady organizacji non-profit. Następnie omówiono rachunek ekonomiczny zasady racjonalnego gospodarowania.

W rozdziale czwartym poruszono problematykę celów statutowych i kontroli finansowej w instytucjach kultury. Na wstępie rozważań przedstawiono warunki uzyskania statusu przez instytucje kultury. Następnie na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przedstawiono cele statutowe instytucji kultury. Pod konie rozdziału omówiono kontrole wewnętrzną i zewnętrzną instytucji kultury.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

Zarządzanie zdolnością kredytową w działalności banku PKO BP S.A.

Wstęp 3

Rozdział I. Istota zdolności kredytowej i ryzyka kredytowego 5
1.1. Natura i źródła ryzyka kredytowego 5
1.1. Ryzyko strategiczne 7
1.2. Ryzyko operacyjne 8
1.3. Najważniejsze rodzaje ryzyka bankowego z uwzględnieniem ryzyka kredytowego. 9
1.2. Zarządzanie ryzykiem kredytowym 22
1.3. Ocena zdolności kredytowej – pojęcie, zasady, kryteria, zakres 26
1.4. Metody oceny zdolności kredytowej osób fizycznych 31

Rozdział II. Źródła i narzędzia pozyskiwania informacji o kredytobiorcach indywidualnych 36
2.1. Ośrodek międzybankowej informacji gospodarczej przy związku banków polskich 36
2.1.1. Międzybankowa Informacja Gospodarcza – Dokumenty zastrzeżone 36
2.1.2. Bankowy rejestr klientów nierzetelnych 37
2.2. Biuro informacji kredytowej S. A. – bank danych dla banków 37
2.3. Scoring – punktowa ocena wiarygodności kredytowej 42
2.3.1. Miejsce scoringu aplikacyjnego w ocenie kredytowej klienta 43
2.3.2. Wady i zalety stosowania scoringu aplikacyjnego 45

Rozdział III. Działalność kredytowa banku na przykładzie PKO BP S.A. w aspekcie zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową 47
3.1. Ogólna charakterystyka działalności Banku 47
3.2. Warunki przyznawania kredytów 52
3.3. Charakterystyka ofert kredytowych i produktów 56
3.4. Analiza działalności kredytowej. Zarządzanie ryzykiem i zdolnością kredytową 72

Zakończenie 83
Bibliografia 85
Spis tabel i rysunków 87

Wstęp

Przedmiotem polityki rynkowej banku są decyzje z zakresu kierowania i regulowania działań rynkowych, kształtujące popyt aktualnych i potencjalnych uczestników rynku, od czego ostatecznie uzależniona jest konkretna realizacja oferty usług banku. Pozycja bankowej polityki rynkowej jako części składowej polityki banku w ostatnim czasie uległa znacznemu przewartościowaniu, co związane jest ze zmieniającymi się warunkami w zakresie konkurencji i dostosowaniem do zmienionego układu uwarunkowań.

Konieczność wykazania zdolności kredytowej przez kredytobiorców może być przez niektórych odbierana jako szykana. Należy jednak pamiętać, że bank – tak jak każdy podmiot posiadający środki pieniężne, nie odda posiadanych środków osobie, która nie gwarantuje spłaty kredytu. Środki, które bank przeznacza na kredyty pochodzą najczęściej z lokat bankowych deponowanych przez inne podmioty korzystające z usług banku.

Konieczność wykazania się zdolnością kredytową może więc być postrzegana jako zabezpieczenie interesów deponentów środków pieniężnych – zagrożenie spłaty kredytu przez nierzetelnego kredytobiorcę stanowi w pewnym sensie zagrożenie dla deponentów, którzy w dobrej wierze i w nadziei na zwrot z niewielkim, ale jednak zyskiem, powierzyli bankom swe pieniądze.

Uchwycenie i ocena ryzyka kredytowego stanowi rdzeń decyzji o przyznaniu kredytu. Brane pod uwagę cele są pochodną wyznaczonych przez bank celów nadrzędnych i traktowane są jako „podcele”. Służą jako odniesienie dla przyjęcia lub odrzucenia wniosku kredytowego. Celem badania zdolności kredytowej jest zapewnienie jak najwyższego prawdopodobieństwa spłaty kredytu. Zasadniczo decyzje kredytowe są podejmowane przy posiadaniu niepełnych informacji.
Z owej niepewności co do przyszłej sytuacji wynika ryzyko kredytowe. Decyzje kredytowe mogą być zatem określone jako decyzje podejmowane w warunkach niepewności, w których występuje ryzyko podjęcia niewłaściwej decyzji. Z tego też powodu powinno wchodzić w grę jedynie takie zaangażowanie, które odpowiada polityce banku. Ponadto muszą być wzięte pod uwagę przy udzielaniu kredytu szczególne uwarunkowania wynikające z prawa i specyfiki działalności banków.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie istoty oferty kredytowej Banku z zaakcentowaniem zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową.

Metodą badawczą wykorzystaną dla potrzeb opracowania jest analiza dokumentów i materiałów wewnętrznych Banku PKO BP S.A.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy przedstawia naturę zdolności kredytowej oraz ryzyka kredytowego. Przedstawiono tu także aspekty związane ze zarządzaniem ryzykiem kredytowym oraz z oceną zdolności kredytowej.

W rozdziale drugim przedstawiono źródła pozyskiwania informacji o kredytobiorcach indywidualnych.

Zasady działalności kredytowej PKO BP S.A. w aspekcie zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową ukazane zostały w ostatnim- trzecim- rozdziale pracy. Rozdział ten zawiera ogólną charakterystykę omawianego banku. Ukazano tu także warunki przyznawania kredytów, charakterystykę ofert kredytowych oraz analizę działalności kredytowej z uwzględnieniem zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową Banku.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w systemie zabezpieczenia społecznego

WSTĘP 2
ROZDZIAŁ I. STRUKTURA SYSTEMU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH 4
1.1. System ubezpieczeń 4
1.2. Ubezpieczeni 9
1.3. Płatnicy składek 14

ROZDZIAŁ II. STRUKTURA ZAKŁADU UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH 22
2.1. Organy 24
2.2. Zakres działania 29
2.3. Funkcje kontrolne 31

ROZDZIAŁ III. ZUS JAKO GWARANT ŚWIADCZEŃ PIENIĘŻNYCH W RAZIE CHOROBY I MACIERZYŃSTWA 36
3.1. Zakres ubezpieczenia chorobowego 36
3.2. Zasiłek chorobowy 39
3.3. Świadczenie rehabilitacyjne 46
3.4. Zasiłek wyrównawczy 48
3.5. Zasiłek macierzyński 49
3.6. Zasiłek opiekuńczy 53

ROZDZIAŁ IV. KOORDYNACJA WSPÓLNOTOWA 56
4.1. Wprowadzenie 56
4.2. Zasady koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego 58
4.3. Świadczenia pieniężne a świadczenia rzeczowe 61

ZAKOŃCZENIE 64
BIBLIOGRAFIA 65
SPIS RYSUNKÓW 69

WSTĘP

Przez zabezpieczenie społeczne rozumie się zapewnienie warunków bytu wszystkim, którzy z powodu swego wieku, niepełnosprawności lub bezrobocia nie są w stanie podjąć pracy. Państwo jest realizatorem tej idei, działając w sferach ubezpieczenia społecznego, zaopatrzenia społecznego i pomocy społecznej. Polski system zabezpieczenia społecznego obejmuje: ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne, świadczenia na wypadek bezrobocia oraz świadczenia z pomocy społecznej. System ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oparty jest na kilku podstawowych aktach prawnych, których znajomość jest niezbędna dla osób zajmujących się tym zagadnieniem. Problematyka ubezpieczeń społecznych została uregulowana przede wszystkim w ustawie z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz rozporządzeniach wykonawczych do tych ustaw.

Choroba jest przeciwieństwem zdrowia. Często więc traktuje się wobec tego chorobę jako brak zdrowia i definiuje raczej zdrowie, ujmując je jako życie ustroju w takich warunkach środowiska zewnętrznego, do których jest on przystosowany.

„Choroba” w ujęciu ubezpieczenia na wypadek choroby (jako ryzyko chorobowe) jest więc synonimem tego m.in. skutku choroby biologicznej, który określa się jako „niezdolność do pracy wskutek choroby”.

Natomiast macierzyństwo jest to stan kobiety, która jest matką i w związku z tym pozostaje przez pewien okres czasu w domu, aby zajmować się dzieckiem, a jednocześnie nie przestaje ona pobierać świadczenia pieniężne.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie systemu ubezpieczeń społecznych w Polsce w obszarze choroby i macierzyństwa z uwzględnieniem koordynacji wspólnotowej.
Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy ukazuje strukturę systemu ubezpieczeń społecznych.

W rozdziale drugim przedstawiono strukturę Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Rozdział trzeci ukazuje ZUS jako gwarant świadczeń pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa.
W rozdziale czwartym przedstawione są zagadnienia koordynacji wspólnotowej wraz z zasadami i odróżnieniem świadczeń pieniężnych od rzeczowych.

Niniejsza praca nie opisuje rozwiązań stosowanych w przypadku ubezpieczeń społecznych rolników i ich rodzin.

Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową, akty prawne, materiały udostępnione przez ZUS oraz informacje zawarte na stronach internetowych.

Zarządzanie zasobami wspólnoty mieszkaniowej

Wstęp

Rozdział I. Zarządzanie nieruchomością – podstawy teoretyczne
1.1. Podstawy zarządzania działalnością gospodarczą
1.1.1. Pojęcie zarządzania
1.1.2. Proces zarządzania
1.2. Nieruchomość jako obiekt zarządzania
1.2.1. Pojęcie i specyfika nieruchomości
1.2.2. Specyfika zarządzania nieruchomością mieszkaniową
1.2.3. Analiza uwarunkowań
1.2.4. Priorytety strategiczne
1.2.5. Zarządzanie nieruchomością w ujęciu finansowym

Rozdział II. Rola zarządzającego nieruchomością
2.1. Zakres działań i funkcje
2.2. Wymogi kwalifikacyjne
2.3. Baza danych dla zarządzającego

Rozdział III. Zarządzanie nieruchomością wspólną
3.1. Istota i rodzaje Wspólnoty Mieszkaniowej
3.2. Formy zarządu nieruchomością wspólną
3.3. Prawa i obowiązki właścicieli lokali
3.4. Zarządzanie finansami Wspólnoty Mieszkaniowej
3.5. Plan zarządzania Wspólnoty Mieszkaniowej

Rozdział IV. Doświadczenia z zarządzania Wspólnotą Mieszkaniową
4.1. Charakterystyka badanych zasobów
4.2. Działalność zarządu i zarządcy
4.3. Koszty eksploatacji nieruchomości
4.4. Koszty technicznego utrzymania i zakres remontów
4.5. Analiza porównawcza badanych Wspólnot Mieszkaniowych

Zakończenie
Bibliografia
Spis tabel
Spis rysunków

Zarządzanie zasobami ludzkimi w ujęciu szkoleń BHP

Wstęp 3

Rozdział 1 Zarządzanie zasobami ludzkimi 6
1.1. Istota ZZL 6
1.2. Modele ZZL 14
1.3. Funkcja personalna 17
1.4. Strategiczne ZZL 20

Rozdział 2 Specyfika zarządzania zasobami ludzkimi w służbie zdrowia 27
2.1. Bezpieczeństwo i Higiena Pracy oraz zarządzanie zasobami ludzkimi w służbie zdrowia 27
2.2. Istota zarządzania jakością 35
2.3. Norma ISO w służbie zdrowia 41
2.4. Z kart historii służby zdrowia na dąbrowszczyźnie 50

Rozdział 3 Wprowadzenie norm ISO i przeszkolenie personelu 60
3.1. Proces otrzymania ISO 9000 60
3.2. Rola dokumentacji 66
3.3. Księga jakości 74
3.4. Procedury, instrukcje i plany jakości 76
Infrastruktura 80
Środowisko pracy 80
Wymagania ogólne 81
Analiza danych 82
Ciągłe doskonalenie 82
Działania korygujące 82
3.5. Szkolenia personelu w zakresie norm ISO 82

Rozdział 4. Szkolenia BHP a zarządzanie zasobami ludzkimi 87
4.1. Zarządzanie zasobami ludzkimi 87
4.2. System zarządzania BHP w szpitalu 91
4.3. BHP w kontekście regulacji i wprowadzania norm ISO 97
4.4. Szkolenia personelu medycznego w zakresie BHP 101

Zakończenie 105

Bibliografia 107

Spis tabel i rysunków 111