Archiwum autora: pracedyplomowe

Analiza ekonomiczna przedsiębiorstwa na podstawie sprawozdań finansowych PLL „LOT” S.A. z lat 1998-2000

Wstęp
Rozdział 1. Istota i rodzaje analiz ekonomicznych sporządzanych w przedsiębiorstwie
1.1. Pojęcie analizy ekonomicznej
1.2. Rodzaje i funkcje analiz ekonomicznych
1.3. Miejsce analizy finansowej w systemie analiz
1.4. Źródła informacji potrzebne do analizy finansowej.
1.5. Metody rachunkowe wykorzystane w analizach
1.6. Wykorzystanie analizy ekonomiczno-finansowej w strategicznym zarządzaniu
Rozdział 2. Analiza sprawozdań finansowych i struktura kapitału przedsiębiorstwa
2.1. Źródła pozyskiwania kapitału
2.2. Analiza wskaźnikowa
2.2.1. Analiza płynności
2.2.2. Analiza sprawności działania
2.2.3. Ocena stopnia zadłużenia przedsiębiorstwa
2.2.4. Analiza rentowności
Rozdział 3. Analiza ekonomiczna PLL ?Lot? S.A.
3.1. Historia powstania przedsiębiorstwa
3.2. Przedmiot działalności
3.3. Spółki z udziałem kapitału PLL LOT S.A.
3.3.1. EuroLOT S.A.
3.3.2. LOT Catering Sp. z o.o.
3.3.3. LOT Ground Services Sp. z o.o.
3.3.4. Central European Engine Services Sp. z o.o.
3.4. Ocena sytuacji majątkowo – kapitałowej PLL ?LOT? S.A. na podstawie wstępnej analizy bilansu oraz rachunku zysków i strat
3.4.1. Analiza bilansu
3.4.2. Rachunek zysków i strat
3.5. Ocena sytuacji spółki na podstawie analizy wskaźnikowej
3.5.1. Płynność finansowa
3.5.2. Ocena sprawności działania
3.5.3. Analiza wspomagania finansowego
3.5.4. Rentowność
3.6. Analiza rynku finansowego i sytuacji rynkowej
3.7. Podsumowanie wyników badań
Zakończenie
Bibliografia
Spis tabel

Bankowa analiza firmy pod względem oceny zdolności kredytowej

Wstęp

Rozdział 1. Bankowa analiza przedsiębiorstwa
1.1. Badanie dokumentacji kredytowej
1.2. Proces udzielania kredytu
1.3. Zabezpieczenie spłaty kredytu

Rozdział 2. Metody szacowania zdolności kredytowej
2.1. Jakościowa ocena kredytobiorcy
2.2. Ocena sytuacji ekonomiczno-finansowej klienta
2.3. Model Altmana

Rozdział 3. Analiza wskaźnikowa
3.1. Wybrane wskaźniki
3.2. Dźwignia finansowa i model Du Ponta

Rozdział 4. Monitoring kredytowy jako instrument redukowania ryzyka

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Kredyt bankowy jest istotnym elementem życia gospodarczego, niezbędnym do prowadzenia działalności gospodarczej i do rozwoju przedsiębiorstw.

W ostatnich latach wzrosła rola kredytu bankowego. Proces transformacji gospodarki polskiej wywołał daleko idące konsekwencje dla podmiotów gospodarczych zarówno ze sfery uspołecznionej, jak i nowo powstających firm prywatnych.

Przede wszystkim zwiększyła się różnorodność oferty kredytowej proponowanej przez banki. Ponadto, udzielenie kredytu poprzedzone jest dokładnym badaniem sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. W warunkach gospodarki rynkowej istnieje możliwość wyboru banku przez podmioty gospodarcze, a działalność banków oparta jest na zasadach komercyjnych. Stwarza to warunki rozwoju konkurencji między bankami i stosowanie reguł rynkowych w sferze kredytowej. Politykę banków w zakresie kredytów kształtuje z jednej strony dążenie do maksymalizacji zysków, a z drugiej do minimalizacji ryzyka. Praktyka dowodzi, że banki napotykają trudności w ściąganiu tzw. „trudnych kredytach”, świadczących o niewłaściwych decyzjach kredytowych. W takiej sytuacji coraz większego znaczenia nabierają metody oceny kondycji finansowej firmy i jej zdolności kredytowej, jako podstawy szacowania ryzyka kredytowego[1].

W warunkach gospodarki rynkowej każdy podmiot gospodarczy potrzebuje odpowiednich funduszy na prowadzenie działalności gospodarczej. Źródłem tych funduszy mogą być[2]:

  • zasoby własne lub wewnętrzne źródła finansowania (np. środki z zysku, sprzedaż majątku trwałego lub obrotowego),
  • zewnętrzne (obce) źródła finansowania (m.in. kredyt bankowy).

Zmiany w gospodarce rynkowej w ostatnich latach spowodowały zwiększenie popytu na obce źródła finansowania. Powodem zapotrzebowania na kapitał było powstanie nowej grupy podmiotów gospodarczych – polskich prywatnych przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw współpracujących z kapitałem zagranicznym. Firmy te napotkały barierę rozwojową, której nie pokonają bez pomocy banków w postaci udzielenia im kredytów.

Istotna rola banków w działalności przedsiębiorstw wynika z faktu, iż kredyt bankowy stanowi nadal bardzo ważne źródło kapitału obcego. Kredyt taki może być przeznaczony na cele rozwojowe, potrzeby płatnicze oraz na pokrycie istniejącego niedoboru własnych środków na finansowanie działalności bieżącej.

Pojawia się pytanie, czy kredyt bankowy jest jedynym sposobem pozyskania niezbędnych funduszy. W zakresie finansowania przedsiębiorstw, systemy finansowe krajów kapitalistycznych opierają się na dwóch alternatywnych rozwiązaniach:

  • na bankach, ściśle powiązanych z przedsiębiorstwem,
  • na rynku kapitałowym, gdzie do pozyskiwania kapitałów korporacje wykorzystują głównie rynek papierów wartościowych.

Dopóki jednak polski rynek kapitałowy nie będzie na tyle rozwinięty, by dostarczyć brakujących funduszy, kredyty bankowe będą podstawą finansowania przedsiębiorstw. Dla banków wiąże się to z ryzykiem niespłacenia kredytów przez kredytobiorców. Istotnym są więc odpowiednie procedury przyznawania i monitoringu kredytów, począwszy od rzetelnego zbadania sytuacji finansowej potencjalnego kredytobiorcy, a skończywszy na ciągłej obserwacji i kontroli firmy podczas korzystania z kredytu.

[1] Adamczyk J., „Ocena firmy według kryteriów bankowych”, Kraków, 1995

[2] Zalewska J., „ Kredyty bankowe jako źródło finansowania działalności gospodarczej”, Prace naukowe AE we Wrocławiu nr 680, Wrocław, 1994

Analiza efektywności wybranych narzędzi analizy technicznej

Wstęp

Rozdział 1. Rola giełdy papierów wartościowych w gospodarce
1.1. Historia polskich giełd papierów wartościowych
1.2. Struktura rynku papierów wartościowych w Polsce
1.3.  Instytucje polskiego rynku kapitałowego

Rozdział 2. Instrumenty polskiego rynku kapitałowego
2.1. Notowane papiery wartościowe
2.1.1. Akcje
2.1.2. Prawa poboru
2.1.3. Prawa do nowych akcji
2.1.4. Obligacje
2.1.5. Powszechne Świadectwa Udziałowe
2.1.6. Futures
2.1.7. Opcje
2.1.8. Warranty
2.2. Systemy notowań na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych
2.2.1. System kursu jednolitego
2.2.2. Oferta specjalisty
2.2.3. Dogrywka
2.2.4. System notowań ciągłych
2.2.5. Rodzaje zleceń

Rozdział 3. Analiza techniczna
3.1. Średnia ruchoma
3.2. MACD – Moving Averages Convergence Divergence
3.3. Impet
3.4. ROC – Ratio Of Change
3.5. RSI – Relative Strangth Index
3.6. Wskaźnik Wykupienia / Wyprzedania, Oscylator stochastyczny
3.7. OBV – On Balance Volume
3.8. EMV – Ease of Movement

Rozdział 4. Badanie efektywności analizy technicznej
4.1. Problemy automatycznego inwestowania
4.2. Optymalizacja
4.3. Optymalizacja MAG
4.4. Test standardowych parametrów wskaźników
4.5. Optymalizacja wskaźników

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Na początku 1991 roku, w ramach szeroko zakrojonych działań na rzecz transformacji polskiej gospodarki, reaktywowano Warszawską Giełdę Papierów Wartościowych. W ciągu ostatnich ośmiu lat inwestorzy mieli okazję doświadczyć zarówno euforii zakupowej, jak i długotrwałej bessy. Niektórzy osiągnęli znaczne zyski, inni ponieśli równie wysokie straty. Systematycznie rośnie liczba notowanych spółek oraz kapitalizacja rynku. Zachodnie agencje ratingowe przyznają WGPW coraz wyższe oceny. Ceny akcji zdają się właściwie reagować na sygnały płynące ze spółek, gospodarki i rynków międzynarodowych. Coraz więcej funduszy powierniczych oferuje możliwość osiągania wysokich zysków. Na początku 1999 roku, wraz z reformą systemu emerytalnego, powstały Otwarte Fundusze Emerytalne, które znaczną część zgromadzonych składek przeznaczają na inwestycje giełdowe. Zarówno one, jak i powiązane z nimi fundusze powiernicze, prognozują długoterminową realną stopę zwrotu na poziomie 5–10% rocznie. Wydaje się to osiągalne, biorąc pod uwagę kilkudziesięcioprocentowe wahania cen akcji w ciągu zaledwie tygodnia. Aby zilustrować potencjalne możliwości inwestowania na giełdzie, obliczyłem maksymalny teoretyczny zysk, jaki można by osiągnąć, znając z wyprzedzeniem wszystkie ruchy cenowe. Przy założonej prowizji 1,5% średni zwrot dla badanych walorów wyniósł ponad 40 000% w ciągu trzech lat.

Zyski mogą być ogromne, ale czy wystarczy wybrać dowolny walor, kupić go i czekać na wzrost kursu? Czy może lepiej skorzystać z narzędzi wspomagających inwestowanie, powszechnie stosowanych na światowych rynkach od lat?

Do takich narzędzi należą analiza fundamentalna, analiza portfelowa oraz analiza techniczna. W tej pracy skupiłem się na analizie technicznej, a konkretnie na jej ilościowym aspekcie, znanym jako analiza wskaźnikowa. Moim celem było sprawdzenie skuteczności tej metody w ostatnich trzech latach oraz zbadanie możliwości poprawy jej efektywności. Do testów wybrałem najbardziej znane i najlepiej opisane w literaturze wskaźniki techniczne, takie jak średnia ruchoma, MACD, RSI, ROC i W-W.

Każdy z tych wskaźników posiada zestaw parametrów, które mogą być modyfikowane. Na przykład średnia ruchoma może być arytmetyczna lub wykładnicza, a jej długość określa, ile sesji uwzględnia się w obliczeniach. Różne źródła podają też odmienne reguły wyznaczania sygnałów transakcyjnych. W swojej pracy skonstruowałem system automatycznego generowania sygnałów kupna i sprzedaży oraz obliczania zysków uzyskanych poprzez mechaniczne stosowanie określonych reguł decyzyjnych. Odpowiada to sytuacji, w której inwestor kieruje się wyłącznie jednym wskaźnikiem, bezwzględnie stosując się do jego wskazań. Chociaż takie podejście jest uproszczone, to nawet teoretycznie bardziej precyzyjna analiza wielowskaźnikowa może sprawiać trudności interpretacyjne.

Pierwszym etapem testów było sprawdzenie skuteczności standardowych parametrów wskaźników, najczęściej stosowanych w literaturze i domyślnie ustawionych w większości programów analitycznych. Wydawało się logiczne, że wartości te powinny przynosić dobre rezultaty, skoro zostały uznane za optymalne. Jednak wyniki z lat 1996–1998 dla badanych walorów nie były szczególnie obiecujące.

Drugi etap badań polegał na optymalizacji parametrów wskaźników dla każdego waloru. Celem było znalezienie takich konfiguracji, które maksymalizowałyby zyski w analizowanym okresie. Wymagało to obliczenia zwrotów dla wszystkich kombinacji parametrów w określonym zakresie, ponieważ wcześniejsze analizy nie wykazały wyraźnych zależności funkcyjnych między parametrami a zyskownością strategii. Optymalizacja poprawiła wyniki w stosunku do standardowych ustawień, ale wbrew oczekiwaniom, rzadko pozwalała na osiągnięcie zakładanego poziomu zwrotu.

W trzecim, kluczowym etapie badań, sprawdziłem, czy można zwiększyć zyski poprzez okresową optymalizację parametrów wskaźników. Aby zbadać ten problem w skrajnym przypadku, przyjąłem, że optymalizacja będzie przeprowadzana po każdej sesji giełdowej i dotyczyć będzie węższego zakresu parametrów niż we wcześniejszym etapie. Ze względu na ograniczenia czasowe obliczenia musiały być uproszczone. Wyniki testów okazały się rozczarowujące – średnie zwroty były niższe niż w przypadku standardowych parametrów wskaźników. Sugerowałoby to, że dostosowane do danych historycznych wskaźniki mogą nie sprawdzać się w warunkach rzeczywistego rynku. Czy zatem optymalizacja parametrów w ogóle ma sens?

Praca składa się z czterech zasadniczych części. W pierwszej omawiam podstawowe zagadnienia związane z giełdą papierów wartościowych, jej rolę w gospodarce, obowiązujące regulacje, rodzaje papierów wartościowych oraz organizację notowań. W drugiej przedstawiam definicje i zasady działania najpopularniejszych wskaźników analizy technicznej, oparte na dostępnej literaturze. Trzecia część szczegółowo opisuje metodologię testów, wykorzystane narzędzia oraz przebieg eksperymentu, którego celem było zbadanie efektywności inwestowania z użyciem wybranych wskaźników analizy technicznej. Na końcu pracy zamieściłem wykaz najciekawszych polskich stron internetowych poświęconych rynkom kapitałowym oraz listę stron WWW spółek notowanych na WGPW.

Wiele pytań postawionych w pracy pozostało bez jednoznacznej odpowiedzi, a podczas badań pojawiły się kolejne kwestie warte dalszych analiz. Najważniejszy wniosek płynący z uzyskanych wyników jest taki, że testowane wskaźniki techniczne nie przyniosłyby satysfakcjonujących zwrotów w badanym okresie i dla analizowanych walorów. Stosując je w latach 1996–1998, na opisanych w pracy papierach wartościowych, nie osiągnęlibyśmy w większości przypadków realnej rocznej stopy zwrotu na poziomie 10%, a nawet narażalibyśmy się na znaczne straty. Warto więc poszukać innych metod lub alternatywnych instrumentów inwestycyjnych.

Na moje podejście do wyników badań miały wpływ dwa kluczowe wydarzenia: spektakularny upadek funduszu inwestycyjnego Long Term Capital Management, zarządzanego m.in. przez Myrona Scholesa i Roberta Mertona, oraz lektura książek E. E. Petersa „Teoria chaosu a rynki kapitałowe” i P. L. Bernsteina „Przeciw Bogom. Niezwykłe dzieje ryzyka”. Oba te źródła podważyły moją wiarę w skuteczność tradycyjnych narzędzi inwestycyjnych. Początkowym celem pracy było stworzenie systemu automatycznego podejmowania decyzji inwestycyjnych na podstawie analizy technicznej. Jednak w toku badań nastąpiła zmiana podejścia, a głównym celem stało się wykazanie nieskuteczności tych metod. Choć zdaję sobie sprawę, że próba badawcza była ograniczona, uzyskane wyniki mogą wzbudzić niepokój wśród inwestorów.

Analiza polityki pieniężnej Narodowego Banku Polskiego w latach 2003-2008

Wstęp 2

Rozdział I. System bankowy w Polsce 4
1. Przemiany bankowości w Polsce – geneza i rozwój 4
2. Ewolucja systemu bankowego w Polsce 9
2. System bankowy a sektor finansowy 13

Rozdział II. Wpływ polityki pieniężnej na sektor bankowy 25
1. Stabilizowanie gospodarki w latach dziewięćdziesiątych 25
2. Instrumenty polityki pieniężnej NBP 28
3. Możliwości oddziaływania polityki pieniężnej na gospodarkę i jej wpływ na sektor bankowy 35

Rozdział III. Polityka pieniężna Narodowego Banku Polskiego w latach 2003-2008 41
1. Przejrzystość działalności NBP w Polsce 41
2. Założenia NBP w zakresie polityki pieniężnej w latach 2003-2008 44

Zakończenie 52
Bibliografia 54

Wstęp

Przemiany na międzynarodowych rynkach finansowych, zachodzące z dużą intensywnością procesy globalizacji, konsolidacji, pojawienie się nowych produktów, jak również nowych rodzajów ryzyk postawiły nowe wymagania przed instytucja­mi nadzorczymi. Celem tych działań jest zapewnienie stabilności i prawidłowego funkcjonowania systemów finansowych. Stabilność systemu bankowego zależy od solidności poszczególnych elementów tego systemu, a w szczególności dużych instytucji. Pod wpływem zaostrzonej konkurencji na rynku banki podejmują po części podwyższone ryzyko, aby utrzymać swoją pozycję rynkową i sprostać ro­snącym w zakresie osiąganej rentowności wymaganiom inwestorów. W tym kontekście zwiększa się odpowiedzialność zarządów, które w sposób umiejętny po­winny zarządzać podejmowanym ryzykiem i ograniczać moral hazard. Oczywi­ście im większa instytucja, tym większe ryzyko, że jej kłopoty mogą spowodować reakcję łańcuchową i wystąpienie trudności u innych pośredników finansowych.

Oprócz umiejętnego zarządzania ryzykiem przez banki i odpowiednich reguł nad­zoru istotną rolę w zapewnieniu stabilności systemu finansowego odgrywa polity­ka makroekonomiczna prowadzona przez poszczególne kraje, w tym przede wszystkim niedopuszczanie do nadmiernego deficytu budżetowego, właściwe ustalanie poziomu kursu walutowego, a także elastyczne uregulowania prawne. Niewłaściwie prowadzona polityka makroekonomiczna może spowodować wystą­pienie zjawisk kryzysowych w danym kraju. Na skutek powiązań między poszcze­gólnymi gospodarkami kryzys ten może przenieść się do innych krajów i powstała w ten sposób reakcja łańcuchowa jest trudna do zahamowania. Stąd podkreśla się ważność stwierdzenia financial stability begins at Iwme, a więc finansowa stabil­ność zależy od każdego istotnego uczestnika rynku.

Począwszy od 1989 roku system bankowy podlegał ciągłej ewolucji. Głównym celem zmian było przystosowanie sektora bankowego do warunków gospodarki rynkowej. Dodatkowym bodźcem do reform była wola wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. Polska już, w układzie stowarzyszeniowym zobowiązała się do harmonizacji swojego ustawodawstwa bankowego z prawem unijnym. Szczególnie istotna była problematyka nadzorczo-kontrolna, bowiem na początku lat dziewięćdziesiątych utworzono wiele nowych banków, z których cześć po krótkim okresie działania musiała wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Nowe regulacje nadzorcze miały za zadanie zapewnienie stabilności sektora bankowego. Opracowanie procedur w zakresie nadzoru i kontroli nie daje jeszcze racjonalnego zapewnienia, że będą one efektywne.

Praca składa się z trzech rozdziałów, wstępu oraz zakończenia.

W rozdziale pierwszym przedstawiono system bankowy w Polsce. Analizie poddano przemiany jakie zaszły w bankowości polskiej i jej wpływ na sektor finansowy.

Wpływ polityki pieniężnej na sektor bankowy omówiony został w rozdziale drugim. Scharakteryzowano proces stabilizowania gospodarki krajowej w latach dziewięćdziesiątych w kontekście stosowanych instrumentów polityki pieniężnej. W kolejnej części rozdziału analizie poddano możliwości oddziaływania polityki pieniężnej na gospodarkę i jej wpływ na sektor bankowy.

Polityce pieniężnej Narodowego Banku Polskiego w latach 2003 – 2008 poświęcony został rozdział trzeci.

W pracy zastosowano takie metody badawcze jak indukcja, synteza, czy też abstrahowanie i włączanie cech. Zasadnicze jednak znaczenie odegrały metody systematyzowania wniosków: definiowanie, interpretowanie oraz wnioskowanie. Przy gromadzeniu wstępnych informacji na temat omawianej problematyki zastosowano takie techniki badawcze jak wywiad, badanie dokumentów i materiałów oraz analiza treści.

Podczas pisania pracy wykorzystano bogatą i wyczerpującą literaturę przedmiotu, w postaci zwartej oraz artykułów i monografii.

Alianse strategiczne jako nowy sposób konkurowania na rynku

WSTĘP

Rozdział 1. ALIANS STRATEGICZNY JAKO SZCZEGÓLNA FORMA ZBLIŻANIA SIĘ MIĘDZY PRZEDSIĘBIORSTWAMI
1.1. HISTORIA ALIANSÓW
1.2. DEFINICJA ALIANSU STRATEGICZNEGO

Rozdział 2. LOGIKA ZAWIERANIA ALIANSÓW
2.1. TEORIE DOTYCZĄCE ALIANSÓW
2.2. EKONOMICZNE I ORGANIZACYJNE NURTY ALIANSÓW

Rozdział 3. PODSTAWOWE RODZAJE ALIANSÓW STRATEGICZNYCH

Rozdział 4. FORMY PRAWNE ZAWIERANIA I ORGANIZOWANIA  ALIANSÓW STRATEGICZNYCH

Rozdział 5. ALIANSE W SEKTORZE PASAŻERSKIEGO TRANSPORTU LOTNICZEGO
5.1. PROGNOZA ROZWOJU ŚWIATOWEGO LOTNICTWA DO 2016 ROKU
5.2. NAJNOWSZY RANKING LINII LOTNICZYCH
5.3. CHARAKTERYSTYKA SEKTORA PASAŻERSKIEGO TRANSPORTU LOTNICZEGO
5.4. POROZUMIENIE PRZEWOŹNIKÓW

Rozdział 6. PREZENTACJA I ANALIZA POSZCZEGÓLNYCH ALIANSÓW
6.1. ONEWORLD – jako przykład koncentracji
6.2. STAR ALIANCE – przykład zarządzania aliansem
6.3. SKYTEAM
6.4. QUALIFLAYER

ZAKOŃCZENIE
BIBLIOGRAFIA

WSTĘP

Dzisiejszy świat wygląda diametralnie inaczej niż jeszcze kilka lat temu. Zmiany polityczne zachodzące w różnych częściach globu oraz postępująca integracja gospodarcza i polityczna na świecie dają możliwość coraz większej liberalizacji handlu i usług. Ma to wpływ na gospodarkę światową, która bardzo szybko ewoluuje. Można tylko zadać pytanie czy integracja ekonomiczna i zmniejszenie barier jest wprowadzane wyłącznie z inicjatywy polityków, czy może jest to następstwo działań korporacji transnarodowych. Jest pewne, że duże korporacje szukają nowych możliwości rozwoju, jako że bariery dla ich działalności stają się nie do obejścia. Dlatego też postulują one liberalizowanie gospodarki światowej, tak aby relatywnie niskim kosztem stworzyć sobie możliwości dalszego rozwoju.

Na globalizację i liberalizację najbardziej podatne są te branże, w których produkt „twardy” w prosty sposób może być zaadoptowany na nowym rynku, a także te sektory, gdzie firmy ze względu na swoją specyfikę łączyć mogą konsumentów z odległych części globu. W liberalizacji rynku poprawę swojej sytuacji widzą też firmy z branży, w których koszty działalności są niezwykle wysokie. Można powiedzieć, że firmy oczekują, iż liberalizacja i globalizacja da im możliwość dotarcia do nowych rynków. Pozwoli to im obniżyć koszty jednostkowe, zmaksymalizować wpływy i obniżyć koszty produkcji a ponadto mając przewagę kosztu wytworzenia oraz jakości usług, dyktować warunki innym uczestnikom rynku.

Podobnie globalizacja pozwala firmom na łatwiejsze dokonywanie wspólnych projektów np. badawczych, co bezpośrednio przedkłada się na obniżenie kosztów przy wprowadzaniu nowych produktów. Otwarta gospodarka premiuje duże podmioty, które mają niższe koszty jednostkowe i których marka i logo jest powszechnie rozpoznawalna na rynku globalnym. Jak wynika z obserwacji globalizacja objęła wiele branży gospodarki. Te dziedziny, które objęła najszybciej to telekomunikacja, informatyka, bankowość, przemysł farmaceutyczny i lotniczy – w tym przede wszystkim sektor lotniczego transportu  pasażerskiego.

W niniejszej pracy chciałbym dokonać analizy funkcjonowania aliansu strategicznego jako skutecznej formy rywalizowania na rynkach międzynarodowych powszechnie znanych firm.  Firmy te są już na tyle duże i mocne, że nie mieszczą się w dotychczasowych barierach w jakich funkcjonowały, a jednocześnie na tyle małe, że żadna z nich nie jest w stanie w obecnej sytuacji walczyć w pojedynkę o potencjalnego klienta na rynku międzynarodowym.

W  pierwszym rozdziale chciałbym dokonać wprowadzenia w zagadnienie jakim są alianse. Przytoczę tu kilka definicji aliansu i przedstawię jego aspekt historyczny.

W rozdziale drugim przedstawię logikę zawierania aliansów, między innymi teorie dotyczące tego zagadnienia oraz ekonomiczne i organizacyjne nurty aliansów.

Rozdział trzeci w całości został poświęcony opisowi podstawowych rodzajów aliansów. Natomiast w rozdziale czwartym scharakteryzowano formy prawne i organizacyjne zawierania aliansów.

Druga część pracy to praktyczne zastosowanie teorii rozpoczęte trochę nietypowo, bo od analizy rozwoju sektora pasażerskiego światowego lotnictwa. Analiza ta została przygotowana w oparciu o dane udostępnione przez dwóch największych producentów samolotów pasażerskich: Boeinga i Airbusa. W nawiązaniu do raportu Boeinga i Airbusa został przedstawiony w kilku zdaniach najnowszy ranking linii lotniczych. Mam nadzieję, że pozwoli to na zobrazowanie sytuacji finansowej w tym sektorze.

W końcowej części pracy przedstawiona została analiza największych aliansów strategicznych, skupionych wokół największych światowych przewoźników Star Alliance z Lufthansą i United Airlines, Oneworld z British Airways, i American Airlines, SkyTeam z Airfrance oraz Deltą, Wings z KLM i Northwest Airlines oraz Qualiflyer skupionym wokół Swissaira.

Przy tworzeniu niniejszej pracy wykorzystano literaturę fachową z tej dziedziny oraz wiadomości zamieszczone na stronach internetowych.

Alians jako rodzaj strategii marketingowej na przykładzie przedsiębiorstwa PLL LOT S.A.

Wstęp
ROZDZIAŁ 1. ALIANS JAKO FORMA STRATEGII MARKETINGOWEJ PRZEDSIĘBIORSTW
1.1. Definicja aliansu strategicznego
1.2. Cele, formy i zakres aliansów
1.3. Rola aliansów strategicznych w zarządzaniu organizacją
1.4. Alianse w transporcie lotniczym
1.5. Strategia marketingu – mix
1.6. Charakterystyka sektora transportu lotniczego na świecie
ROZDZIAŁ 2. CHARAKTERYSTYKA PRZEDSIĘBIORSTWA PLL LOT S.A.
2.1. Historia PLL LOT S.A.
2.2. Otoczenie firmy
2.3. Strategia PLL LOT S.A.
2.4. Restrukturyzacja
2.5. Czynniki zewnętrzne wpływające na działalność PLL LOT S.A.
2.6. Czynniki wewnętrzne wpływające na działalność PLL LOT S.A.
2.7. Polskie Linie Lotnicze LOT S.A., a umowy z innymi przewoźnikami – forma strategii firmy
Rozdział 3. ALIANSE PLL LOT S.A. I ICH WPŁYW NA DZIAŁALNOŚĆ PRZEDSIĘBIORSTWA
3.1. Możliwości oraz zagrożenia wynikające z zawarcia aliansu
3.2. Wpływ aliansu na działalność marketingową LOT-u
3.3. Ocena zawartego  aliansu
Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Na początku lat 90-tych gospodarka polska otwarta została dla wolnej konkurencji, co oznaczało dla wielu przedsiębiorstw konieczność dostosowania się do różnych warunków działania. PLL LOT S.A. znalazły się również w nowej, nieznanej dotąd rzeczywistości. Brak doświadczeń, sytuacja na rynku międzynarodowym, dążenie do globalizacji spowodowały, że polski przewoźnik aby sprostać wymogom rynku rozpoczął procesy dostosowawcze, przygotowano program restrukturyzacji, podjęto formułowanie i wdrażanie nowej strategii organizacji. Jednym z kierunków działania było podjęcie poszukiwań partnerów strategicznych do współpracy na międzynarodowym rynku przewozów lotniczych.

W połowie lat 90-tych podjęte zostały decyzje z kim działać i obecnie pozostaje jedynie opracowanie takiej formuły porozumienia aby umożliwiła ona przeciwdziałanie ogromnej konkurencji, ekspansję oraz rozwój towarzystw wchodzących w skład umowy. Wybór tych właśnie partnerów wydaje się właściwym, ponieważ powinni oni wzmocnić pozycję polskiego przewoźnika zarówno na rynku amerykańskim jak i europejskim.

W mojej pracy przedstawię sytuację oraz działania marketingowe Polskich Linii Lotniczych LOT S.A. w okresie od początku lat 90-tych a także postaram się zaprezentować możliwości oraz zagrożenia wynikające z zawarcia aliansu z American Airlines, British Airways oraz Deutsche BA Luftsahrtgesellschaft. Poza tym omówię inne umowy typu: code- share, Blocked Space Agreement (BSA), oraz Pool Agreement, jakie Polskie Linie Lotnicze LOT zawiązały z innymi towarzystwami lotniczymi.

W rozdziale pierwszym omawiam zjawisko aliansu strategicznego oraz wszystkie jego aspekty. W rozdziale drugim prezentuję sektor przewozów lotniczych w skali świata. W rozdziale trzecim opisuję Polskie Linie Lotnicze LOT S.A. oraz strategię działania tego przedsiębiorstwa. W ostatnim rozdziale podaję alianse PLL LOT. S.A. oraz określam ich wpływ na działalność przedsiębiorstwa.

W pracy poza dostępną w tym przedmiocie literaturą wykorzystane zostały materiały, studia i prognozy rozwojowe jak również własne obserwacje jako pracownika PLL LOT S.A.

Akty prawa miejscowego jako źródła prawa powszechnie obowiązującego

Wstęp

Rozdział 1. Źródła prawa i ich rodzaje
1.1. Pojęcie źródeł prawa
1.2. Źródła prawa powszechnie obowiązującego
1.3. Źródła prawa o charakterze wewnętrznym
1.4. Inne źródła prawa
1.4.1. Uchwały Sejmu i Senatu
1.4.2. Uchwały Krajowej Rady Radiofonii I Telewizji
1.5. Problem prawa naturalnego i prawa zwyczajowego jako źródeł prawa Rzeczpospolitej Polskiej

Rozdział 2. Akty prawa miejscowego
2.1. Kompetencje terenowych organów publicznych do stanowienia prawa miejscowego
2.2. Rodzaje i zakres obowiązywania prawa miejscowego
2.3. Procedura stanowienia
2.4. Rola prawa miejscowego

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

U podstaw tworzenia i stosowania prawa leży założenie racjo­nalności prawodawcy, a więc przyjęcie, że prawodawca jest w swym działaniu zoptymalizowany ze względu na posiadaną wiedzę języko­wą i merytoryczną w danej dziedzinie oraz dysponuje uporządkowa­nym i rozwiniętym systemem wartości. Racjonalność pro­cesu prawodawczego obejmuje także inne warunki, np. reguły dotyczące procesu przygotowywania aktów prawodawczych oraz wiązania je w system prawa.

Racjonalne prawodawstwo wymaga sprostania w tworzeniu prawa następującym warunkom:

a) uzyskanie pełnej i spójnej wiedzy o fragmencie rzeczywisto­ści, który ma być poddany regulacji prawnej,

b) określenie celów i kierunków oraz skutków i kosztów społecz­nych i ekonomicznych koniecznych zmian,

c) zestawienie wszelkich środków (także poza prawodawstwem) niezbędnych dla osiągnięcia założonego stanu rzeczy,

d) analiza wartości leżących u podstaw tworzonego prawa oraz przewidywanych postaw adresatów norm prawnych,

e) wybór właściwej formy aktu prawodawczego.

Wielkie znaczenie u podstaw tworzenia prawa ma obiektywny obraz rzeczywistości. Bywa, że znajomość rzeczywistości jest zbyt frag­mentaryczna, albo nie uwzględnia wszelkich zależności wywoływa­nych przez proponowane zmiany.

Punktem wyjścia dla procesu tworzenia prawa są w demokra­tycznym państwie prawnym następujące zasady:

a) konstytucyjny charakter regulacji hierarchii źródeł prawa,

b) przyznanie najwyższej mocy prawnej prawu stanowionemu przez organy przedstawicielskie,

c) przyjęcie, że jedynie prawo powszechnie obowiązujące (obec­nie w Polsce: Konstytucja, ustawy, rozporządzenia oraz akty pra­wa miejscowego i ratyfikowane umowy międzynarodowe) może ingerować w sferę praw i wolności obywateli oraz być podsta­wą, dotyczących osób fizycznych i prawnych, aktów stosowania prawa (orzeczeń sądowych i decyzji administracyjnych),

d) zakaz subdelegacji kompetencji prawodawczej, czyli dalsze­go delegowania jej przez organ wykonawczy,

e) uwarunkowanie obowiązywania prawa zachowaniem przyję­tych procedur prawodawczych, a w tym należytym ogłasza­niem prawa.

Np. proces prawodawczy rozpoczyna się w Sejmie opracowa­niem projektu aktu prawodawczego wraz z uzasadnieniem. Projekt wpływa następnie do „laski marszałkowskiej”. Następuje czytanie projektu, czyli debata nad jego treścią na posiedzeniach Sejmu i w Ko­misjach Sejmowych. O przyjęciu lub odrzuceniu projektu oraz o jego ostatecznej treści decyduje się w głosowaniu. W parlamencie dwu­izbowym, jak w Polsce, w proces prawodawczy włącza się druga izba (Senat), która może zaaprobować ustawę bez zmian, zmienić ją, bądź odrzucić. Jeśli Senat w terminie 30 dni od daty przekazania ustawy nie podejmie uchwały, ustawę uważa się za uchwaloną w brzmie­niu przyjętym przez Sejm. Organ ten może odrzucić uchwałę Senatu bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Ustawę przekazuje się następnie do podpi­su Prezydentowi RP, który w terminie 21 dni zarządza jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw. Prezydent może uprzednio przedłożyć ustawę do Trybunału Konstytucyjnego, a jeśli ten uzna ją za niezgodną z Kon­stytucją, Prezydent odmawia jej podpisania w całości, bądź w części.

Wynikiem stanowienia oraz uznania prawa są akty prawodaw­cze, a więc rezultaty czynności prawotwórczych kompetentnych or­ganów państwa, np. ustawa uchwalona przez Sejm RP, czy też rozpo­rządzenie uchwalone przez Radę Ministrów RP.

W wyniku zmian ustrojowych 1989 roku w Polsce zaczęła odradzać się lokalna samorządność. Dotychczasowy centralistyczny system zarządzania państwem upadł. Kompetencje decyzyjne dotyczące jednostek terytorialnych przejęły samorządy, których głównym zadaniem jest planowanie
i zapewnienie usług swoim mieszkańcom. Dotyczy to szczególnie szeroko pojętej sfery problemów socjalnych, zdrowotnych, edukacyjnych itp. Działania samorządów lokalnych podejmowane są w celu zabezpieczenia, stworzenia możliwości oraz ustalania zakresu priorytetów dostępu do usług odpowiadających na potrzeby społeczności. Działania te mogą być zatem rozpatrywane na co najmniej trzech poziomach:

  • odpowiadanie na potrzeby lokalne poprzez zagwarantowanie realizacji podstawowych usług,
  • rozwój metod realizacji usług, pozyskiwanie informacji o nowych potrzebach,
  • zapewnienie niezawodności działania systemu świadczenia usług.

Dziecko rodziców pracujących zawodowo – analiza na podstawie badań własnych

WSTĘP

ROZDZIAŁ I. ROZWÓJ DZIECKA W ŚWIETLE WSPÓŁCZESNEJ LITERATURY
1.1. Odkrywanie dzieciństwa
1.2. Różne obrazy świata dziecięcego
1.3. Rozwój dziecka

ROZDZIAŁ II. WPŁYW PRACY ZAWODOWEJ RODZICÓW NA OPIEKĘ NAD DZIECKIEM
2.1. Analiza pojęcia „opieka nad dzieckiem”
2.2. Rola rodziny w życiu dziecka
2.3. Rola współczesnej rodziny w wychowaniu dzieci
2.4. Rodzina jako środowisko wychowawcze

ROZDZIAŁ III. WARSZTAT BADAWCZY. METODY BADAŃ
3.1. Cel badań, pytania badawcze. Charakterystyka badanej grupy
3.2. Metody i techniki badań

ROZDZIAŁ IV. PRACA ZAWODOWA RODZICÓW I JEJ WPŁYW NA OPIEKĘ NAD DZIECKIEM
4.1. Struktura zatrudnienia, wykształcenie rodziców i status materialny rodzin
4.2. Rodzice o swojej pracy zawodowej
4.3. Podział obowiązków w życiu codziennym rodziny
4.3. Moja rodzina – analiza wypowiedzi dzieci

ROZDZIAŁ V. ROLA ŚWIETLICY SZKOLNEJ JAKO PLACÓWKI WSPOMAGAJĄCEJ RODZINĘ

ZAKOŃCZENIE
BIBLIOGRAFIA
ANEKS

WSTĘP

Niniejsza praca jest próbą zebrania materiału na temat problemów wychowawczo-opiekuńczych dzieci rodziców pracujących zawodowo.

Zasadnicza część pracy koncentruje się na aspekcie wpływu pracy zawodowej rodziców na szeroko rozumianej opiece nad dzieckiem.

Niniejsza praca została oparta na literaturze przedmiotu oraz badaniach ankietowych, przeprowadzanych w środowisku dzieci odbywających naukę w klasie II Szkoły Podstawowej Nr 38 w Warszawie.

Badaniami objęto łącznie osiemnastu uczniów i ich rodziców, którym rozdano ankiety zawierające 31 pytań podzielonych na pięć grup problemowych dotyczących głównie wpływu aktywności zawodowej rodziców i zajęć świetlicowych na funkcje opiekuńczo-wychowawcze wobec dziecka.

Materiał empiryczny wzbogacono także analizą rysunków dzieci o tematyce związanej z rodziną (moja mama, moja mama wraca z pracy).

Całość pracy została podzielona na pięć rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały zostały oparte na literaturze przedmiotowej i obejmują podstawowe pojęcia i zależności dotyczące dzieciństwa, sprawowania opieki oraz różnych aspektów wychowawczych, egzystencjalnych i rozwojowych dziecka.

Trzy pozostałe rozdziały (III – V) oparte zostały na materiale empirycznym.

W rozdziale trzecim omówiono warsztat badawczy i metody badań.

Postawiono tezę, iż praca zawodowa rodziców wpływa na opiekę nad dzieckiem oraz dzieci rodziców pracujących zawodowo są bardziej samodzielne w porównaniu z rówieśnikami, u których jedno z rodziców sprawuje opiekę ciągłą.

Tezę tę starano się udowodnić w rozdziale czwartym zatytułowanym „Praca rodziców – szansa czy przeszkoda”.

Rozdział piąty przedstawia rolę świetlicy szkolnej jako placówki wspomagającej rodzinę.

Tematyka pracy mimo, iż jest od wielu lat aktualna została zaprezentowana w ścisłym związku ze zmieniającą się sytuacją społeczno-gospodarczą kraju.

W niniejszej pracy chciałam także wykazać na ile zachodzące przemiany mające niewątpliwie wpływ na status materialny rodzin oraz zmieniający się system wartości warunkują preferencje i motywy rodziców oraz szkoły w zakresie działalności opiekuńczo-wychowawczej.

Ważne miejsce w tym opracowaniu zajmują opinie dzieci zebrane na podstawie rysunków i pisemnych wypowiedzi w kwestii pracy zawodowej mamy oraz czasu spędzonego w świetlicy.

W ten sposób starałam się wykazać stan emocjonalny dzieci, ich więzi uczuciowe z rodziną oraz stosunek do otaczającej ich rzeczywistości i reakcje na niezaspokojone potrzeby.

Spośród licznych obowiązków, jakie mają do spełnienia rodzice, problemy opiekuńczo-wychowawcze i edukacyjne dziecka należą do podstawowych. Z tego też powodu poświęciłam im maksimum uwagi.

Działalność oświatowa, społeczna i ekonomiczna Zjednoczonego Koła Ziemianek

Wstęp
Rozdział 1. Utworzenie Zjednoczonego Koła Ziemianek, jego struktura, program i najwybitniejsze postacie
Rozdział 2. Działalność oświatowa ZKZ
2.1. Tworzenie i prowadzenie szkół
2.2. Organizowanie kursów, wykładów i odczytów
Rozdział 3. Działalność społeczna
3.1. Ochronki
3.2. Domy opieki
3.3. Działalność filantropijna
Rozdział 4. Działalność ekonomiczna
4.1. Pomoc kobietom
4.2. Własne warsztaty, fabryki, sklepy
Zakończenie
Bibliografia

Rozwój rynku ubezpieczeń na życie w Polsce

WSTĘP 1
ROZDZIAŁ I OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA UBEZPIECZEŃ NA ŻYCIE 3
1.1. Definicja ubezpieczenia. 3
1.2. Podstawowy podział ubezpieczeń. 5
1.3. Podmioty rynku ubezpieczeniowego. 9
1.4. Początki ubezpieczeń na świecie. 10
1.5. Podział i ogólna charakterystyka okresów badawczych. 16
ROZDZIAŁ II RYNEK UBEZPIECZEŃ W OKRESIE ZABORÓW 17
ROZDZIAŁ III RYNEK UBEZPIECZEŃ W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM 22
ROZDZIAŁ IV RYNEK UBEZPIECZEŃ 1945-1989 25
4.1. Charakterystyka okresu. 25
4.2. Rozwój ubezpieczeń jednostkowych. 31
4.3. Rozwój ubezpieczeń grupowych. 35
ROZDZIAŁ V RYNEK UBEZPIECZEŃ PO 1989 ROKU 40
5.1. Ogólna charakterystyka rynku ubezpieczeń na życie w Polsce po roku 1989. 40
5.2. Reforma ubezpieczeń społecznych – wpływ na rozwój rynku. 49
5.3. Bancassurance. 61
5.4. Prognozy dla rozwoju polskiego rynku ubezpieczeniowego. 72
Wnioski 77
Bibliografia 79