Archiwum autora: pracedyplomowe

Możliwości absorpcji funduszy unijnych przez samorządy

Wstęp 2

Rozdział I. Fundusze unijne w Polsce – możliwości absorpcji przez samorządy 7
1.1. Powstanie, ewolucja i cele funduszy 7
1.1.1. Fundusze przedakcesyjne 12
1.2.2. Fundusze Strukturalne 13
1.2.1. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego 16
1.2.2. Europejski Fundusz Społeczny 19
1.3. Fundusz Spójności 20
1.4. Inicjatywy Wspólnotowe 20
1.4.1. INTERREG 21

Rozdział II. Programy Operacyjne 2004-2006 23
2.1. Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego 24
2.2. Sektorowy Program Operacyjny Transport 24
2.3. Sektorowy Program Operacyjny Rozwój Zasobów Ludzkich 25

Rozdział III. Programy Operacyjne 2007-2013 27
3.1. Regionalne Programy Operacyjne 27
3.2. Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 28
3.3. Program Innowacyjna Gospodarka 32
3.4. Program Operacyjny Kapitał Ludzki 38

Zakończenie 42
Bibliografia 48
Spis tabel 50
Spis rysunków 51

Wstęp

Istotą pomocy publicznej jest wspieranie ze środków publicznych określonych przedsiębiorstw, sektorów gospodarki lub regionów. Pomoc publiczna stanowi w Unii Europejskiej istotny element całej polityki konkurencji. Zasada wolnej konkurencji jest nadrzędnym wyznacznikiem polityki pomocowej realizowanej przez Unię Europejską. Ta zasada dominuje zarówno w przypadku pomocy wewnątrz kraju, jak i programów o znaczeniu ogólnoeuropejskim. Pomoc publiczna udzielana przez państwa członkowskie musi pozostawać w zgodzie z czterema zasadami: przejrzystości (łatwość skontrolowania i oszacowania wysokości pomocy), subsydiarności (rozwiązywanie problemów przez organy wspólnotowe dopiero w razie bezskuteczności działania organów państw członkowskich), spójności (dążenie do wyrównywania poziomu życia pomiędzy krajami Unii Europejskiej i regionami Europy), proporcjonalności (dostosowanie wielkości i zakresu pomocy do rangi problemu). Formami pomocy publicznej są: dotacje pieniężne lub rzeczowe – bezpośrednie wydatki z budżetu państwa, władz regionalnych lub lokalnych, preferencje kredytowe, gwarancje kredytowe, preferencje podatkowe, zakupy akcji firmy z funduszy państwowych, sprzedaż towarów poniżej ceny rynkowej jako pomoc dla odbiorcy, finansowanie przez państwo usług związanych z kontraktem.

Pomoc publiczna zaoferowana w Polsce ze środków UE kieruje się tymi samymi zasadami. Warto nadmienić, że jest ona skierowana głownie do małych i średnich przedsiębiorstw jako grupy firm, która ma największy wpływ na tempo wzrostu gospodarczego. Filozofia programów pomocowych w okresie przedakcesyjnym oraz pierwszym okresie po akcesji narodziła się w momencie przyjmowania nowych państw do Unii Europejskiej w celu wyrównania szans nowych członków w zakresie sprostania wolnej konkurencji. Programy pomocowe funkcjonujące w Polsce koncentrują się na kilku zasadniczych obszarach, z których najważniejsze to: finansowanie małych i średnich przedsiębiorstw, finansowanie rolnictwa, finansowanie infrastruktury komunalnej i transportowej.

Część środków finansowych wydatkowana na te programy pochodzi z Unii Europejskiej, a część z budżetu państwa. Szczególnie pomoc dla dużych przedsiębiorstw musi być uwarunkowana specjalnymi ograniczeniami, które w praktyce zawężają się do wymagań dotyczących utrzymania zatrudnienia na odpowiednim poziomie, odpowiednich nakładów inwestycyjnych oraz ingerencji w środowisko naturalne.

Zmiany w zakresie i formach pomocy publicznej dla przedsiębiorstw w krajach UE, podążają za tendencjami wyznaczonymi przez zalecenia Unii Europejskiej. Umiędzynarodowienie regulacji dotyczących pomocy publicznej jest konsekwencją tworzenia jednolitego europejskiego rynku; pomoc publiczna ma bowiem kluczowe znaczenie dla warunków wolnej konkurencji pomiędzy przedsiębiorstwami pochodzącymi z różnych krajów.

Zasady ochrony uczciwej konkurencji zostały zapisane już w Traktacie Rzymskim z 1957 roku i doprecyzowane w Jednolitym Akcie Europejskim z 1987 roku, który w art. 92-94 stwierdza, że do kompetencji Unii Europejskiej należy kontrola ustawodawstwa poszczególnych krajów w zakresie odnoszącym się do pomocy publicznej na rzecz przedsiębiorstw. Zasady udzielania przez poszczególne kraje pomocy dla przedsiębiorstw muszą więc zostać zaakceptowane przez inne kraje UE i samą Komisję Europejską.

Analiza regulacji pomocy publicznej dla przedsiębiorstw przez UE leży poza zakresem niniejszej pracy, jednakże warto wskazać na pewne tendencje możliwe do zaobserwowania od początku lat 90.:

  1. Pomoc publiczna dla przedsiębiorstw (mierzona jako stosunek jej wielkości do łącznego PKB krajów UE) stopniowo maleje;
  2. Podejmowane są próby eliminowania tych form pomocy, które uznawane są za szkodzące zasadom wolnej konkurencji;
  3. Formułowane i uruchamiane są nowe formy pomocy o bardziej skoncentrowanym charakterze, zorientowane głównie na wspieranie innowacji technologicznych, rozwój finansowania przedsięwzięć o podwyższonym stopniu ryzyka, wsparcie restrukturyzacji obszarów zanikającego przemysłu oraz stymulowanie powstania nowych firm;
  4. Kraje UE muszą dostosowywać formy interwencji publicznej w gospodarce do norm ustanawianych przez Komisję Europejską; w zakresie pomocy dla przedsiębiorstw podstawową zasadą jest podporządkowanie jej polityce makroekonomicznej tak, aby pomoc ta miała charakter przejściowy i nie miała skutków w postaci trwałych zmian warunków konkurencyjnych.

Jak wskazują dane dotyczące publicznej pomocy w Unii Europejskiej, pomiędzy poszczególnymi krajami istnieje rozpiętość w rozmiarach tej pomocy.

Ciekawym przykładem są Włochy, które należą do krajów przeznaczających na pomoc dla przedsiębiorstw ponad dwa razy więcej środków, niż wynosi średnia dla krajów UE. Kontrast ten jest jeszcze bardziej widoczny, gdy porówna się wydatki na pomoc publiczną na jednego zatrudnionego w przemyśle we Włoszech z wydatkami, na przykład, w Wielkiej Brytanii.

Ogólnoeuropejska tendencja do ograniczania wielkości pomocy publicznej oraz specyficzne dla Włoch problemy z finansowaniem długu publicznego oznaczają, że kraj ten będzie zmuszony zmniejszyć ilość środków przeznaczonych na pomoc dla przedsiębiorstw. Ponadto, środki te będą musiały być kierowane do bardzo konkretnych odbiorców i być efektywniej wykorzystane. W odniesieniu do pomocy publicznej UE posługuje się następującymi terminami: pomoc adresowana horyzontalnie, to znaczy udzielana ze względu na jej funkcjonalność dla rozwoju całej gospodarki; pomoc partykularna, czyli taka, której odbiorcą są tylko wyodrębnione sektory gospodarki; pomoc adresowana regionalnie, to znaczy trafiająca do przedsiębiorstw zlokalizowanych na określonym terenie.

Zalecenia UE oparte są na przekonaniu, że pomoc publiczna powinna być adresowana horyzontalnie lub regionalnie, ponieważ w ten sposób można łatwiej osiągnąć długookresową stabilność rozwoju. Istotne jest też unikanie pomocy udzielanej ad hoc, pod wpływem żądań branż lub przedsiębiorstw znajdujących się w kryzysie. Lepiej jest przeznaczyć skąpe środki publiczne na poprawę ogólnych warunków gospodarowania, w tym na badania i rozwój.

Takie założenia są korzystne dla MSP Pomoc dla małych tudzież średnich przedsiębiorstw zaliczana jest do horyzontalnych działań (ogólnych), ponieważ tempo powstawania małych i średnich przedsiębiorstw ma kluczowe znaczenie dla długookresowej dynamiki gospodarczej.

Pod względem wielkości pomocy dla MSP wśród krajów UE przewodzą Belgia, Grecja i Hiszpania. Wiochy znajdują się w pobliżu europejskiej średniej. W literaturze dotyczącej pomocy finansowej państwa, wyróżniane są następujące jej typy: subwencje, ulgi podatkowe, przejęcie udziałów kapitałowych, pożyczki na korzystnych warunkach, gwarancje.

Subwencja to bezpośrednie przekazanie przedsiębiorstwu pewnej ilości środków finansowych. Subwencje są zazwyczaj związane z ilością produkowanych dóbr lub zużytych czynników produkcji. Chociaż podlegają one opodatkowaniu, Komisja Europejska całkowitą ich wielkość uznaje za pomoc publiczną.

Ulgi podatkowe nie wiążą się z bezpośrednim transferem środków pieniężnych do przedsiębiorstw. Mogą być mierzone bezpośrednio jako zmniejszenie wpływów do budżetu państwa. Istnieją dwa typy ulg podatkowych: zmniejszenie stawek podatkowych (np. redukcja stawek podatku dochodowego, wyłączenie spod opodatkowania, zmniejszone stawki ubezpieczeń społecznych, itp.), odroczenie opodatkowania (np. zezwolenie na tworzenie rezerw zwolnionych z opodatkowania; przyśpieszona amortyzacja, itp.).

Przejęcie (lub objęcie) udziałów kapitałowych jest zaliczane do pomocy finansowej, gdyż zazwyczaj państwo czyni to w stosunku do przedsiębiorstw przynoszących straty lub będących w kryzysie. Oszacowanie wielkości pomocy tego typu jest trudne. Komisja Europejska zaleca mierzenie jej za pomocą kalkulacji wartości dywidendy, z której rezygnuje państwo, lub kalkulacji różnicy pomiędzy rzeczywistą wielkością dywidendy a jej hipotetyczną wielkością, gdyby została wypłacona na warunkach rynkowych.

Pożyczki na korzystnych warunkach są udzielane przez państwo lub agencje publiczne, które udzielają ich na warunkach korzystniejszych niż rynkowe. Wielkość tak udzielanej pomocy jest obliczana jako różnica pomiędzy kosztami pożyczki na warunkach rynkowych a kosztami obsługi pożyczki udzielanej przez instytucje publiczne.

Gwarancja oznacza przejęcie przez państwo całkowitej lub częściowej odpowiedzialności za wypłacalność pożyczkobiorcy. Kalkulacja wartości pomocy tego typu jest trudna, gdyż powinna ona być mierzona jako wielkość premii za ryzyko niewypłacalności, której pożyczkobiorca nie płaci pożyczkodawcy. Wielkość tej premii jest trudna do obliczenia.

Kraje UE różnią się między sobą pod względem form, w jakich udzielana jest w nich pomoc przedsiębiorstwom.

Innym sposobem klasyfikacji pomocy państwa dla małych oraz średnich przedsiębiorstw, jest udzielana pomoc. Chodzi tu o rozróżnienie pomiędzy selekcyjną podstawą udzielania pomocy, a „automatycznym” rozdziałem funduszy pomiędzy potencjalnych beneficjantów. Kryteria selekcyjne wiążą dostęp do środków publicznych ze spełnieniem pewnych obiektywnych kryteriów uzupełnionych o wymogi dotyczące właściwego zachowania przedsiębiorstw niezbędnych dla uzyskania pomocy.

W niniejszej pracy podjęto podjęto próbę ukazania możliwości absorpcji funduszy unijnych przez samorządy. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to powstanie, ewolucja i cele funduszy: powstanie, ewolucja i cele funduszy, Fundusz Spójności, Inicjatywy Wspólnotowe.

Rozdział drugi to Programy Operacyjne 2004-2006: Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego, Sektorowy Program Operacyjny Transport, Sektorowy Program Operacyjny Rozwój Zasobów Ludzkich.

Rozdział trzeci to Programy Operacyjne 2007-2013: Regionalne Programy Operacyjne, Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko, Program Innowacyjna Gospodarka, Program Operacyjny Kapitał Ludzki.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Metody opracowywania badań marketingowych IBM

Wstęp 2

Rozdział I. Ogólna charakterystyka marketingu 4
1.1. Pojęcie marketingu 4
1.2. Istota marketingu 6
1.3. Podstawy podejmowania decyzji marketingowych 8
1.3.1. Postępowanie nabywców na rynku 8
1.3.2. Wybór rynku docelowego – segmentacja rynku 15
1.3.3. Kształtowanie lojalności 17
1.3.4. Badania marketingowe jako źródło informacji o klientach 19

Rozdział II. Istota i metody badań marketingowych 24
2.1. Pojęcie i funkcje badań marketingowych 24
2.2. Organizowanie badań marketingowych 28
2.3. Definiowanie problemu, stawianie hipotez i analiza sytuacji 30
2.4. Podstawowe metody badań marketingowych 37

Rozdział III. Techniki badań marketingowych i ich znaczenie 44
3.1. Obserwacja 44
3.2. Wywiady 50
3.3. Dyskusje grupowe 53
3.4. Eksperymenty 54
3.5. Ankieta 57

Rozdział IV. Istota i znaczenie badań marketingowych w procesie podejmowania decyzji w korporacji IBM 64
4.1. Ogólna charakterystyka korporacji IBM 64
4.2. Metodologia badań własnych 73
4.2.1. Przedmiot i cel badań 73
4.2.2. Problemy i hipotezy badawcze 75
4.2.3. Metody, techniki i narzędzia badawcze 78
4.2.4. Organizacja i przebieg badań marketingowych 81
4.3. Znaczenie badań marketingowych w podejmowaniu decyzji w korporacji IBM na przykładzie przeprowadzonej ankiety 82

Zakończenie 89
Bibliografia 91
Spis tabel i rysunków 94
Spis wykresów 95
Załącznik 96

Wstęp

Badania marketingowe to systematyczny i obiektywny proces gromadzenia, przetwarzania oraz prezentacji informacji na potrzeby podejmowania decyzji marketingowych. Chcąc uzyskać jak najwięcej informacji o rynku, konsumpcji, potrzebach i mechanizmach kierujących postępowaniem ludzi przy wyborze produktu musimy odpowiednio dobrać jedną z metod badań marketingowych. Przy zastosowaniu metod badań marketingowych uzyskamy niezbędne informacje, które zastąpią i uzupełnią dotychczasowe doświadczenia oraz ograniczą ryzyko przy podejmowaniu decyzji.

Umiejętność wykorzystania informacji w procesie podejmowania decyzji jest jedną z ważnych cech współczesnego menedżera i przedsiębiorcy działającego w warunkach zmieniającego się otoczenia. Wiedza o rynku pozwala menedżerowi podejmować decyzje obciążone mniejszym ryzykiem, bez względu na to, czy działa na rynku dóbr konsumpcyjnych czy przemysłowych, na rynku lokalnym czy międzynarodowym.

Stały dopływ informacji o otoczeniu, w jakim działa przedsiębiorstwo, zapewniają badania marketingowe, które są ważną częścią systemu informacji marketingowej.

Rozwój i różnicowanie się działań marketingowych w gospodarce prowadzą między innymi do tego, że zwiększa się zapotrzebowanie na informacje pochodzące z właściwie przeprowadzonych badań marketingowych, rośnie świadomość przydatności wyników badań u ludzi zajmujących się marketingiem, rozwija się popyt na wyspecjalizowane usługi badawcze w tej dziedzinie. Generalnie zatem rola badań marketingowych w zarządzaniu przedsiębiorstwami jest coraz bardziej istotna.

Praca pt. ,,Metody opracowywania badań marketingowych i ich znaczenie w podejmowaniu decyzji w korporacji IBM” składa się z czterech rozdziałów.

Rozdział pierwszy przedstawia ogólną charakterystykę marketingu, wyszczególniając: pojęcie i istotę marketingu, podstawy podejmowania decyzji marketingowych, w tym postępowanie nabywców na rynku, wybór rynku docelowego – segmentacja rynku, kształtowanie lojalności oraz ukazuje badania marketingowe jako źródło informacji o klientach.

Rozdział drugi prezentuje istotę i metody badań marketingowych, opisując pojęcie i funkcje badań marketingowych, organizowanie badań marketingowych, definiowanie problemu, stawianie hipotez i analiza sytuacji oraz podstawowe metody badań marketingowych.

Rozdział trzeci przedstawia techniki badań marketingowych i ich znaczenie Spośród szerokiej gamy technik marketingowych opisano: obserwację, wywiady, dyskusje grupowe, eksperymenty oraz ankietę.

Rozdział czwarty ukazuje istotę i znaczenie badań marketingowych w procesie podejmowania decyzji w korporacji IBM. Przedstawia on ogólną charakterystykę korporacji IBM, metodologię badań własnych, w tym przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz organizację i przebieg badań marketingowych. W rozdziale tym przeanalizowano również znaczenie badań marketingowych w podejmowaniu decyzji w korporacji IBM na przykładzie przeprowadzonej ankiety.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe oraz źródła ze stron WWW.

Menagerowie wobec potrzeb kreowania pozytywnego wizerunku organizacji np. X Sp. z o.o.

Wstęp 3

Rozdział I. Kształtowanie wizerunku organizacji 7
1.1. Istota i pojęcie wizerunku organizacji 7
1.2. Formy kształtowania wizerunku organizacji 10
1.3. Wizerunek organizacji a misja organizacji 17
1.4. Znaczenie i rola pozytywnego wizerunku w zarządzaniu organizacją 21
1.5. Wizerunek organizacji a troska o utrzymanie klientów 29

Rozdział II. Menedżer – pojęcie, rodzaje, funkcje 33
2.1. Zróżnicowanie według szczebla zarządzania 33
2.2. Podział według obszarów zarządzania 38
2.3. Cechy dobrego menedżera 41
2.4. Umiejętności menedżera globalnego 48

Rozdział III. Umiejętności i role menedżerskie 54
3.1. Główne role i umiejętności 54
3.2. Role menedżerskie 59
3.3. Umiejętności menedżerskie 66
3.4. Istota pracy kierowniczej 69

Rozdział IV. Wizerunek organizacji jako wyzwanie w pracy menadżera 75
4.1. Kreowanie wizerunku organizacji jako zadanie menedżera 75
4.2. Uniwersalne spojrzenie na wizerunek organizacji 82
4.3. Wpływ sytuacji na wizerunek organizacji 86
4.4. Problemy pojawiające się podczas projektowania wizerunku organizacji 90

Rozdział V. Praktyki kreowania wizerunku organizacji w świetle analizy empirycznej X Sp. z o.o. 96
5.1. Ogólna charakterystyka X Sp. z o.o. 96
5.2. Polityka personalna X Sp. z o.o. 99
5.3. Promowanie idei społecznej odpowiedzialności biznesu 103
5.4. Wizerunek X Sp. z o.o. – ocena i podsumowanie 113

Zakończenie 117
Spis tabel 121
Spis rysunków 122
Bibliografia 123
Aneks nr 1 129
Aneks nr 2 134
Aneks nr 3 135

Wstęp

Menedżerowie stają dzisiaj wobec nowych zadań, które narzucają im tzw. burzliwe czasy. W czasach burzliwych trzeba tak zarządzać przedsiębiorstwem, by mogło wytrzymać nagłe ciosy i wykorzystać nagłe, nieoczekiwane szanse. Co oznacza, że w czasach burz­liwych trzeba radzić sobie z kreowaniem pozytywnego wizerunku organizacji, i to ra­dzić sobie dobrze. Kreowanie pozytywnego wizerunku organizacji musi się zaczynać od dyskusji nad nowymi, odmiennymi wymaganiami w sferze podstawo­wych problemów przetrwania i sukcesu w istniejącym biznesie. Menedżerowie nie mogą zakładać, że dzień jutrzejszy będzie przedłużeniem dzisiejszego. Przeciwnie, muszą zarządzać z myślą o zmianach; o zmianach jako szansie i jako zagrożeniu.

Celem pracy jest zaprezentowanie zagadnienia menagerów wobec potrzeb kreowania pozytywnego wizerunku organizacji na przykładzie X Sp. z o.o. Warto również zauważyć, że kształtowanie pozytywnego obrazu własnej firmy we współczesnym zarządzaniu wiąże się z dużymi nakładami finansowymi i różnorodnymi działania­mi, które wiążą się z takimi ważnymi zagadnieniami psychologicznymi jak: tworzenie stereotypów, efekt aureoli, percepcja społeczna, facylitacja społecz­na, spostrzeganie korzyści i strat pracowniczych.

Problemy badawcze niniejszej pracy brzmią:

  1. Co stanowi istotny punkt rozwoju firmy?
  2. Co wpływa na wizerunek przedsiębiorstwa?

Hipotezy badawcze niniejszej pracy brzmią:

  1. Wizerunek przedsiębiorstwa stanowi istotny punkt rozwoju firmy.
  2. Na wizerunek przedsiębiorstwa ma wpływy w znacznej mierze sposób działania menedżera.

Metodą badawczą zastosowaną w niniejszej pracy jest analiza informacji i dokumentów opisywanego przedsiębiorstwa, jak również danych uzyskanych w Internecie.

Praca składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów oraz zakończenia.

W pierwszym rozdziale przedstawione jest kształtowanie wizerunku organizacji. W tymże rozdziale zawarte są informacje takie jak istota i pojęcie wizerunku organizacji, formy kształtowania wizerunku organizacji, wizerunek organizacji a misja organizacji, znaczenie i rola pozytywnego wizerunku w zarządzaniu organizacją oraz wizerunek organizacji a troska o utrzymanie klientów. Znaczenie wizerunku organizacji czasem jest niedoceniane, lecz nie można zapomnieć jakże jest on ważny, gdyż przyczynia się do poprawy całego funkcjonowania firmy. Oczywiście wizerunek może być kształtowany na różne sposoby i za pomocą różnych metod. Każda osoba zarządzająca firmą powinna docenić znaczenie posiadanego pozytywnego wizerunku firmy.

Drugi rozdział dotyczy osoby menedżera. Opisane są w nim zagadnienia takie jak pojęcie, rodzaje, funkcje menedżera, zróżnicowanie według szczebla zarządzania, podział według obszarów zarządzania, cechy dobrego menedżera oraz umiejętności menedżera globalnego. W każdym przedsiębiorstwie powinien być skuteczny menedżer, który pracuje na sukces firmy i przyczynia się do jej rozwoju. To właśnie kształtowanie wizerunku organizacji jest jednym z zadań managerów, gdyż są oni na stanowiskach kierowniczych i mają większe pole do działania. Z całą pewnością takim ludziom należy życzyć sukcesów w pracy.

W trzecim rozdziale zaprezentowane jest zagadnienie dotyczące umiejętności i ról menedżerskich. Rozdział dotyczy (jak już zostało wspomniane) głównych ról i umiejętności, ról menedżerskich, umiejętności menedżerskich oraz istoty pracy kierowniczej. Jest to niezwykle ważne zagadnienie, gdyż posiadane umiejętności człowieka wpływają na jego funkcjonowanie zarówno  w życiu prywatnym, jak i zawodowym. I to dlatego właśnie, z powagi i istotności tegoż zagadnienia poruszone zostało ono w tymże rozdziale. Każdy człowiek posiada jakieś umiejętności, odgrywa pewne role w życiu, ale nie każdy człowiek nadaje się na menadżera w przedsiębiorstwie, gdyż ten musi charakteryzować się określonymi właściwościami przyczyniającymi się do kształtowania pozytywnego wizerunku firmy.

Czwarty rozdział poświęcony jest wizerunkowi organizacji, co stanowi nie lada  wyzwanie w pracy menadżera. Na tenże rozdział składają się zagadnienia takie jak  kreowanie wizerunku organizacji jako zadanie menedżera, uniwersalne spojrzenie na wizerunek organizacji, wpływ sytuacji na wizerunek organizacji oraz problemy pojawiające się podczas projektowania wizerunku organizacji. Jednym z głównych celów public relations jest stworzenie pozytywnego wizerunku organizacji. Jego osiągnięcie powoduje, że przy podobnej ofercie produktowej bądź usługowej niektóre firmy oceniane są znacznie lepiej i tym samym korzystnie wyróżniają się na tle konkurencji, podczas gdy inne pozostają niezauważone. Właściwy wizerunek korzystnie wpły­wa na jakość relacji z otoczeniem (zarówno tym bliższym, jak i dalszym), przyczyniając się tym samym do ogólnego wzrostu zaufania do przedsię­biorstwa. Z marketingowego punktu widzenia daje on możliwość pozy­cjonowania produktów, pozwala je różnicować oraz sprzyja ich indywidualizacji.

Piąty rozdział dotyczy praktyki kreowania wizerunku organizacji w świetle analizy empirycznej X Sp. z o.o., a więc: ogólna charakterystyka X Sp. z o.o., polityka personalna X Sp. z o.o., promowanie idei społecznej odpowiedzialności biznesu oraz ocena i podsumowanie wizerunku X Sp. z o.o. Wizerunek stanowi wartość dość abstrakcyjną. Posiadanie pozytywne­go wizerunku niesie ze sobą szereg wymiernych korzyści. Firma może po­zwolić sobie na odważną politykę cenową, w mniejszym stopniu odczu­wa także wahania popytu, gdyż ich klienci są bardziej lojalni. Pozytyw­ny wizerunek zapewnia przedsiębiorstwu większą stabilność działania oraz zmniejsza ryzyko, jak i ewentualnie koszty pojawiających się kryzy­sów. Jakość wizerunku przedsiębiorstwa ma także ogromne znaczenie dla polityki personalnej. Renoma firmy przyciąga najbardziej wartościowych kandydatów do pracy, a osobom już zatrudnionym daje motywację do podnoszenia kwalifikacji, nie wspominając już o zapewnianiu poczucia satysfakcji. O wizerunku można zatem powiedzieć, że ma on dla przedsię­biorstwa znaczenie strategiczne. Istnieje tutaj swego rodzaju sprzężenie zwrotne. Gdy wizerunek jest pozytywny, działanie na rynku staje się znacznie łatwiejsze i odwrotnie, gdy firma odnotowuje dobre wyniki fi­nansowe, łatwiej jest jej zyskać uznanie w otoczeniu.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe, informacje internetowe oraz dane i materiały przedsiębiorstwa X Sp. z o.o.

Warto również zauważyć, że wizerunek jest to obraz odbierany przez opinię publiczną, stworzony w określonym celu. Ma on wywołać w odbiorcy określone skojarzenia – zazwyczaj emocjonalne – które są przypisane podmiotowi ima-ge’u. Kształtowanie wizerunku jest ogółem działań, jakie czyni podmiot w celu jego wypromowania i utrzyma­nia się na rynku.

Z uwagi na to, iż świat się zmienia, zarządzający powinni się przystosowywać do tych zmian i dbać również o wizerunek organizacji. Identyfikowanie głównych trendów w celu dostosowywania się do nich, a zwłaszcza przewidywanie zmian koniecznych do wprowadzenia w przedsię­biorstwie w zakresie wizerunku, staje się częścią zawodu menedżera. Większość z tych trendów jest już znana i komentowana na co dzień. Zajmiemy się niektórymi z nich.

Wśród zadań menagera zasadnicze znaczenie dla kreowania powodzenia or­ganizacji ma z pewnością umiejętność zarządzania wizerunkiem, który staje się dzisiaj jedynym stałym elementem sztuki prowadzenia biznesu. Aby organi­zacja mogła odnosić sukcesy musi stawać się organizacją inteligentną, uczą­cą się i rozwijającą poprzez samodoskonalenie, a jej menedżerowie muszą wiedzieć jak efektywnie kierować wizerunkiem i w sposób kompleksowy oraz kompetentny przekształcać swoje przedsiębiorstwo pod kątem wzmacniania konkurencyjności. Musi ona nauczyć się, w jaki sposób stale odnawiać swoje zasoby i kreować oraz wprowadzać różne innowacje, aby zwiększać swoją elastyczność w dostosowaniu się do stale rozwijającego się rynku i zdolność do zachowania swojej wyróżniającej kompetencji. Musi zatem opanować sztukę wprowadzania zmian wizerunkowych, nastawionych na zaspokajanie potrzeb swoich klientów przewagą wartości i zmieniające się zapotrzebowanie rynku, aby zachować własną sprawność, pozycję konkurencyjną i udział w rynku, a także zapewnić sobie ciągłość istnienia. To zaś wymaga stałej obserwacji otoczenia (monitorowa­nia otoczenia) i naturalnie siebie, aby uwolnić się od zaskoczenia strategicz­nego i nieuchronnego kryzysu, a także w porę podjąć działania rewitalizacyjne, przywracające jej uprzednią sprawność, bądź zapewniające wyższy jej poziom.

Makroekonomiczne przesłanki prywatyzacji wielkich monopoli w Polsce

Wstęp 4

Rozdział 1. Historia prywatyzacji monopoli państwowych w Polsce 6
1.1. Prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych 6
1.2. Metody prywatyzacji przedsiębiortstw państwowych stosowane w Polsce 14
1.3. Rentowność monopoli państwowych w Polsce 24
1.4. Korzyści płynące z prywatyzacji 26

Rozdział II. Wzrost efektywności i konkurencyjności prywatyzowanych firm 29
2.1. Wpływ własności prywatnej na poprawę efektywności gospodarki 29
2.2. Restrukturyzacja i modernizacja prywatyzowanych firm 33
2.3. Konkurencja jako skuteczny stymulator wzrostu efektywności 46

Rozdział III. Prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych a rozwój gospodarki polskiej 53
3.1 Prywatyzacja a rozwój rynku kapitałowego w Polsce 53
3.2. Wzrost dochodów budżetowych państwa 61
3.3. Wzrost wydatków na inwestycje i infrastrukturę 66
3.4. Wzrost wydatków na Badania i Rozwój 69

Zakończenie 79
Bibliografia 81
Spis tabel 85
Spis rysunków 86

Streszczenie

We współczesnej gospodarce przedsiębiorstwo jest podstawowym i ważnym podmiotem każdego kraju. Jest miejscem pracy i różnorakiej aktywności ludzkiej zatrudnionych w nim osób. Jest również miejscem powstawania i realizowania postępu technicznego. Jest źródłem uzyskiwania dochodów. Jest miejscem lokowania kapitałów
i uzyskiwania zwrotu dla inwestorów.

Fenomen przedsiębiorstwa jako podmiotu gospodarczego i zarazem instrumentu rozwoju społecznego znajduje odzwierciedlenie w licznych dyscyplinach naukowych oraz
w pracach badawczych prowadzonych przez ekonomistów, prawników, socjologów, psychologów, inżynierów, historyków itp.

Przedsiębiorstwo stało się już od dawna zasadniczym miejscem powstawania
i realizowania postępu technicznego, jednostką kształtującą osobowość człowieka, miejscem pracy, powstawania dochodu oraz aktywności ludzkiej zorientowanej na pełniejsze uczestnictwo w przemianach kulturowych i społecznych. Stoi przed nim wiele różnorodnych zadań, które zmieniają się pod wpływem licznych zewnętrznych
i wewnętrznych czynników.

Dzięki realizowanym przeobrażeniom systemowym powstały w latach dziewięćdziesiątych możliwości przeprowadzenia zasadniczych zmian w przedsiębiorstwach, zmian stwarzających warunki do odniesienia przez nich sukcesu, tj. racjonalizacji wykorzystania posiadanego kapitału, kreowania nowych zasobów potencjału wytwórczego wraz z wprowadzaniem innowacji, unowocześnienia zarządzania, podwyższania wartości rynkowej przedsiębiorstwa, zwiększenia jego atrakcyjności na rynku i uzyskania przewagi konkurencyjnej.

Majorka i jej atrakcje turystyczne

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ 1. WALORY PRZYRODNICZE – PODSTAWOWE POJĘCIA I DEFINICJE 4
1.1. Pojęcie i struktura przestrzenna walorów przyrodniczych 4
1.2. Atrakcyjność turystyczna okolic przyrodniczych 7
1.3. Wpływ obszarów przyrodniczych na sposób ich zagospodarowania turystycznego 11
1.4. Walory przyrodnicze w zagospodarowaniu przestrzennym 12
1.5. Lokalizacja turystycznych urządzeń usługowych 14

ROZDZIAŁ 2. CHARAKTERYSTYKA MAJORKI W ARCHIPELAGU BALEARÓW 24
2.1. Historia 24
2.2. Środowisko geograficzne 32
2.3. Walory Majorki 33
2.3.1. Walory wypoczynkowe 33
2.3.2. Walory krajoznawcze 38

ROZDZIAŁ 3. MAJORKA JAKO CENTRUM TURYSTYCZNE 45
3.1. Dostępność komunikacyjna 45
3.2. Infrastruktura i ruch turystyczny 50
3.3. Perspektywy rozwoju turystyki na Majorce 62

ZAKOŃCZENIE 66
BIBLIOGRAFIA 68
SPIS TABEL 71
SPIS ZDJĘĆ 72

WSTĘP

Większość gości odwiedzających kraje basenu Morza Śródziemnego spędza czas, wędrując przez prastare gaje oliwne, odpoczywając przy filiżance kawy z mlekiem, wylegując się na plażach lub podziwiając wspaniałe zachody słońca. Podobnie jest na Majorce, która wbrew wszystkim pesymistycznym prognozom nadal stanowi jeden z ulubionych wakacyjnych celów na słonecznym południu.

Majorka to nie tylko piasek, woda i słońce – choć i z tych powodów warto tu przyjechać. Jednak ograniczając się jedynie do słonecznych i morskich kąpieli, wiele się traci. Podczas pobytu na wyspie warto zwiedzić piękne wsie i miasteczka, odludne doliny, zobaczyć wspaniałe górskie pasma, nadmorskie zatoki i poznać bogatą kulturę jej mieszkańców.

Celem pracy jest zaprezentowanie Majorki i jej atrakcji turystycznych.

Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia.

W pierwszym rozdziale opisane zostały podstawowe pojęcia, w więc: struktura przestrzenna walorów przyrodniczych, atrakcyjność turystyczna okolic przyrodniczych, wpływ obszarów przyrodniczych na sposób ich zagospodarowania turystycznego, walory przyrodnicze w zagospodarowaniu przestrzennym oraz lokalizacja turystycznych urządzeń usługowych.

W drugim rozdziale scharakteryzowana została Majorka w archipelagu Balearów, a więc: historia, środowisko geograficzne, walory wypoczynkowe i krajoznawcze Majorki.

W trzecim rozdziale zaprezentowana została Majorka jako centrum turystyczne, a więc: jej dostępność komunikacyjna, infrastruktura i ruch turystyczny oraz perspektywy rozwoju turystyki na Majorce.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz informacje internetowe i przemyślenia własne.

Wyspa Majorka szczyci się także bogatą kulturą i licznymi historycznymi zabytkami. Jej niekwestionowanym centrum jest Palma, jedna z najpiękniejszych metropolii na śródziemnomorskich wybrzeżach. Na Starym Mieście, którego oblicze kształtują secesyjne kamienice i dworskie pałace, są usytuowane wspaniałe muzea i tętniące życiem galerie. Na Starówce wznosi się także gotycka katedra La Seu. Poszukujących estetycznych wrażeń turystów przyciągają urocze wiejskie kościoły i górskie klasztory, a smakoszy – potrawy przyrządzane z miejscowych produktów. W prawie każdym większym miasteczku raz w tygodniu odbywa się targ, na którym można kupić wiele specjałów tutejszej kuchni. Obecnie liczne restauracje serwują dania nawiązujące do bogatej kulinarnej tradycji Majorki. Posiłek rozpoczyna przekąska – duża porcja zupy rybnej, następnie podaje się pyszną potrawę z jagnięcia, prosiaka lub królika (z dodatkiem typowych majorkańskich przypraw), a na deser – słodki tort migdałowy. Wszystko to sprawia, że na wyspę tłumnie przy¬bywają amatorzy zarówno przyjemności cielesnych, jak i duchowych.

Różna jest siła oddziaływania poszczególnych typów walorów krajoznawczych na Majorce, ten sam element w różnym stopniu oceniany jest przez turystę w zależności od jego wyrobienia turystycznego, wykształcenia, zainteresowań itp. Na stopień atrakcyjności walorów krajoznawczych Majorki wpływa również cały kontekst sytuacyjny rozpatrywanego elementu (np. unikalność obiektu, względy estetyczne, dydaktyczne, związane z nimi historie lub legendy oraz inne czynniki specyficzne dla danej grupy, np. w budownictwie czystość stylu).

W odniesieniu do walorów turystycznych Majorki, a szczególnie krajoznawczych, można mówić o obiektywnym i subiektywnym odczuciu ich wartości. W tym drugim wypadku z obiektywnie istniejącego zespołu wartości turysta wybiera istotne dla niego cechy. Między naukową oceną i klasyfikacją walorów krajoznawczych a oceną dokonywaną przez turystów istnieją często zasadnicze rozbieżności.

Warto również zauważyć, że walory turystyczne są różnorodnie odbierane przez turystów. Dla właściwego przygotowania programu turystycznego nieodzowne jest rozpoznanie zainteresowań uczestników programowej imprezy, poznanie preferowanych typów walorów turystycznych w celu konstrukcji optymalnego, akceptowanego przez odbiorców programu.

Logistyka zaopatrzenia w wybranej firmie np. Carrefour

WSTĘP 4

ROZDZIAŁ I. TEORETYCZNE ASPEKTY LOGISTYKI W ORGANIZACJI
1.1. Historia logistyki 6
1.2. Pojęcie logistyki 9
1.3. Funkcje logistyki 15
1.4. Logistyka w sferze zaopatrzenia 19
1.5. Podsumowanie 29

ROZDZIAŁ II. PREZENTACJA OBSZARU BADAWCZEGO SIECI HANDLOWEJ CARREFOUR
2.1. Historia firmy 31
2.2. Zakres działania firmy 33
2.3. Struktura organizacji 37
2.4. Miejsce logistyki w firmie – logistyka w sferze zaopatrzenia 40
2.5. Podsumowanie 41

ROZDZIAŁ III. IDENTYFIKACJA, ANALIZA I OCENA LOGISTYKI ZAOPATRZENIA
3.1. Ocena logistycznego centrum zaopatrzenia sieci handlowej Carrefour 43
3.2. Analiza SWOT 48
3.3. Podsumowanie 50

ROZDZIAŁ IV. LOGISTYKA W SFERZE ZAOPATRZENIA W ŚWIETLE BADAŃ ANKIETOWYCH
4.1. Cel badań 52
4.2. Metodologia badań 54
4.3. Struktura badanej grupy (na podstawie metryczki) 63
4.4. Wyniki badań empirycznych (na podstawie ankiety) 66
4.5. Podsumowanie 75

ROZDZIAŁ V. KONCEPCJA WYKORZYSTYWANIA PROCESÓW LOGISTYCZNYCH W FIRMIE CARREFOUR W SFERZE ZAOPATRZENIA
4.1. Założenia koncepcji wykorzystywania procesów logistycznych 76
4.2. Praktyka projektowania procesów logistycznych 77
4.3. Podsumowanie 83

ZAKOŃCZENIE 85
BIBLIOGRAFIA 87
SPIS RYSUNKÓW 90
SPIS TABEL 91
SPIS WYKRESÓW 92
ZAŁĄCZNIK 93

WSTĘP
Logistyka integruje na coraz większą skalę procesy uzgadniania celów, kształtowanie systemów logistycznych oraz procesy planowania i sterowania. Logistyka stanowi także coraz częściej podstawowe kryterium zarządzania przedsiębiorstwem.

Celem zarządzania logistycznego jest nie tylko racjonalizacja poszczególnych procesów i podsystemów logistycznych, lecz znalezienie ekonomicznie i rynkowo uzasadnionego optimum wszystkich zadań i czynności logistycznych realizowanych w systemie logistycznym przedsiębiorstwa.

Procesy podejmowania decyzji dla celów zarządzania logistycznego są niezwykle złożone, podobnie jak same procesy logistyczne. Zarządzanie logistyczne wymaga nie tylko interdyscyplinarnej wiedzy, ale także opanowania rozległego warsztatu metodologicznego, na który składają się różnorodne techniki, począwszy od analizy ilościowej, poprzez różnorodne metody statystyczno-ekonometryczne, a skończywszy na rozbudowanych komputerowych programach symulacyjnych.

W związku z powyższym celem niniejszej pracy było ukazanie teoretycznych aspektów logistyki oraz problematyki z obszaru logistyki w sferze zaopatrzenia przedsiębiorstwa.

Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdział pierwszy stanowi rozważania teoretyczne, natomiast cztery kolejne rozdziały to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym ogólną istotę logistyki w organizacji. Na wstępie rozdziału przedstawiono historię logistyki oraz pojęcie i funkcje logistyki. następnie omówiono logistykę w sferze zaopatrzenia.

W rozdziale drugim dokonano prezentacji obszaru badawczego sieci handlowej Carrefour. Ogólną charakterystykę badanego przedsiębiorstwa rozpoczęto od przedstawienia historii firmy oraz zakresu jej działania a także omówiono strukturę organizacji. Pod konie rozdziału skazano miejsce logistyki w firmie – logistykę w sferze zaopatrzenia.

W rozdziale trzecim dokonano identyfikacji, analizy i oceny logistyki zaopatrzenia. Oceniono logistyczne centrum zaopatrzenia sieci handlowej Carrefour oraz przeprowadzono analizę SWOT.

W rozdziale czwartym dokonano analizy logistyki w sferze zaopatrzenia w świetle badań ankietowych. Na wstępie rozdziału omówiono cel badań oraz przedstawiono metodologie badań. Następnie dokonano analizy struktury badanej grupy respondentów na podstawie metryczni dołączonej do kwestionariusza ankiety. W kolejnej części rozdziału dokonano analizy wyników badań empirycznych na podstawie pytań zawartych w kwestionariuszu ankiety.

W rozdziale piątym omówiono koncepcję wykorzystywania procesów logistycznych w firmie Carrefour w sferze zaopatrzenia. Na wstępie przedstawiono założenia koncepcji wykorzystywania procesów logistycznych a następnie omówiono praktykę projektowania procesów logistycznych.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne sieci handlowej Carrefour.

Leasing w świetle regulacji krajowych

Wstęp 2
Rozdział I. Istota leasingu 4
1.1. Historia leasingu 4
1.2. Współczesne pojęcie i rozwój leasingu 10
1.3. Rodzaje leasingu 13
1.3.1. Leasing finansowy i operacyjny 13
1.3.2. Leasing bezpośredni i pośredni 16
1.3.3. Inne klasyfikacje leasingu 17
1.4. Cele leasingu 22
1.5. Wady i zalety leasingu 24
Rozdział II. Leasing w polskim prawie cywilnym 27
2.1. Cywilnoprawne regulacje leasingu w Polsce 27
2.2. Umowa leasingu – aspekty cywilnoprawne 29
2.3. Podmioty transakcji leasingu według przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących umowy leasingu 38
Rozdział III. Leasing w polskim prawie publicznym 43
3.1. Klasyfikacja umów leasingu na gruncie przepisów ustaw o podatkach dochodowych 43
3.2. Leasing w świetle przepisów ustawy o podatku VAT 51
3.3. Leasing w przepisach rachunkowych 54
Zakończenie 63
Bibliografia 65
Spis rysunków i tabel 69
Załącznik 70

Wstęp

Umowy leasingu już od wielu lat funkcjonują w polskiej gospodarce, stając się jednym ze źródeł szybkiego pozyskiwania maszyn, urządzeń technicznych, samochodów, komputerów i innych środków trwałych. Leasing, mający cechy najmu, dzierżawy i kredytowej transakcji zakupu na raty, wszedł w gospodarką jako źródło finansowania przedsięwzięć inwestycyjnych oraz jako skuteczna metoda wdrażania nowych technik i technologii. Leasing jest to forma finansowania inwestycji, która może być szczególnie atrakcyjna w dobie kłopotów z pozyskaniem środków finansowych, a zwłaszcza kredytów bankowych. W wielu bowiem przypadkach leasing jest łatwiejszy do uzyskania, niż kredyt bankowy, a często realnie tańszy od kredytu.

Do niedawna z leasingiem wiązało się wiele nieporozumień, głównie z uwagi na brak regulacji prawnej leasingu, przez ponad dziesięć lat jego egzystencji na polskim rynku. Konflikty leasingobiorców z urzędami skarbowymi oraz przykre konsekwencje kwestionowania poprawności kontraktów zniechęcały wielu potencjalnych klientów do korzystania z leasingu.
Dynamicznie rozwijający się rynek usług leasingowych oraz wprowadzone w ostatnich latach unormowania prawne w zakresie leasingu rodzą wiele problemów natury teoretycznej i praktycznej. Ich rozwiązywanie nie jest proste, zwłaszcza że w odmienny sposób problematykę leasingu normują przepisy Kodeksu cywilnego, prawa podatkowego i przepisy o rachunkowości.
Chcąc kompleksowo przedstawić problematykę leasingu celem niniejszej pracy było omówienie leasingu w świetle regulacji krajowych. Rozważania ujęto w trzech rozdziałach pracy.

W rozdziale pierwszym ukazano istotę leasingu. Na wstępie przedstawiono historię leasingu oraz współczesne pojęcie i rozwój leasingu. Następnie omówiono poszczególne rodzaje leasingu ze szczególnym uwzględnieniem leasingu finansowego i operacyjnego oraz leasingu bezpośredniego i pośredniego. W dalszej części rozdziału pierwszego zaprezentowano cele leasingu oraz wskazano jego wady i zalety.

W rozdziale drugim ukazano leasing w polskim prawie cywilnym. Rozważania rozpoczęto od wskazania cywilnoprawnych regulacji leasingu w Polsce. Następnie zdefiniowano umowę leasingu, wskazując jej aspekty cywilnoprawne. Pod koniec rozdziału drugiego przedstawiono podmioty transakcji leasingu według przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących umowy leasingu.

W rozdziale trzecim ukazano leasing w polskim prawie publicznym. W rozdziale tym omówiono klasyfikację umów leasingu na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zaprezentowano także leasing w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) oraz leasing w przepisach rachunkowych z uwzględnieniem ustawy o rachunkowości, oraz Krajowych i Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

Wszelkie rozważania, analizy i badania przeprowadzone w niniejszej pracy opierały się o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz raporty zamieszczone w Internecie oraz aktualne akty prawne i normatywne.

Leasing w przedsiębiorstwie na przykładzie przedsiębiorstwa MAT-BUD

Wstęp 3
Rozdział I. Ogólna charakterystyka leasingu 5
1.1. Geneza i rozwój leasingu 5
1.2. Pojęcie, istota i uczestnicy transakcji leasingowych 8
1.3. Rodzaje i formy leasingu 13
1.4. Zalety i wady leasingu 25
Rozdział II. Polskie regulacje prawne dotyczące leasingu 28
2.1. Leasing w Kodeksie cywilnym 28
2.2. Leasing w ustawach o podatku dochodowym 38
2.3. Leasing w ustawie o podatku od towarów i usług 43
2.4. Leasing w ustawie o rachunkowości 46
Rozdział III. Leasing a inne formy finansowania inwestycji przedsiębiorstwa 50
3.1. Leasing a środki własne przedsiębiorstwa 50
3.2. Leasing a kredyt bankowy 56
3.3. Leasing a najem lub dzierżawa 63
3.4. Leasing a sprzedaż 67
Rozdział IV. Leasing w przedsiębiorstwie budowlanym MAT-BUD 71
4.1. Ogólna charakterystyka badanego przedsiębiorstwa budowlanego 71
4.2. Leasing maszyn jako siła napędowa rozwoju przedsiębiorstwa budowlanego 74
4.3. Leasing maszyny budowlanej w przedsiębiorstwie w MAT-BUD 76
4.3.1. Założenia do przeprowadzonej analizy 76
4.3.2. Metodologia badań własnych 78
4.3.3. Analiza porównawcza finansowania inwestycji za pomocą leasingu i kredytu bankowego 80
4.3.4. Wnioski z przeprowadzonej analizy 88
4.4. Perspektywy rozwoju leasingu w przedsiębiorstwach budowlanych 90
Zakończenie 92
Bibliografia 94
Spis rysunków 99
Spis tabel 100

Wstęp

W państwach wysoko rozwiniętych leasing stanowi powszechnie stosowaną formę obrotu gospodarczego od ponad ćwierćwiecza. Od kilku lat zainteresowanie leasingiem wzrasta w państwach Europy Środkowej i Wschodniej, w tym również w Polsce.

Leasing to zjawisko postrzegane w aspekcie ekonomiczno – prawno – organizacyjnym, funkcjonujące na szeroką skalę w gospodarce rynkowej, jako jeden z instrumentów finansowania inwestycji oraz w węższym zakresie w podmiotach gospodarczych, gdzie służy on przede wszystkim pozyskaniu składników majątku dla celów bieżącej działalności. Leasing można umiejscowić jako usługę na rynku kapitałowym, gdzie finansowane są inwestycje przedsiębiorstw. Leasing daje możliwość pozyskania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych w działalności gospodarczej. Dzięki dostępności leasingu możliwe staje się pokonanie barier kapitałowych ograniczających rozwój przedsiębiorstwa.

Wybór leasingu wiąże się z rachunkiem jego efektywności. Na jego opłacalność wpływa szereg czynników, z których najbardziej istotne to czynniki prawne, organizacyjne i ekonomiczne. Ich szczegółowa analiza pozwala wskazać, w jakich przypadkach leasing jest najlepszym rozwiązaniem dla polskiego przedsiębiorcy.

Celem niniejszej pracy było ukazanie istoty leasingu jako jednej z form finansowania inwestycji przedsiębiorstwa. Praca składa się z czterech rozdziałów, gdzie trzy pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast rozdział czwarty to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym dokonano ogólnej charakterystyki leasingu. Na wstępie rozważań przedstawiono genezę i rozwój leasingu. Następnie zdefiniowano pojęcie transakcji leasingowej oraz przedstawiono jej istotę i uczestników. W rozdziale pierwszym przedstawiono także rodzaje i formy leasingu oraz wskazano zalety i wady leasingu.

W rozdziale drugim ukazano polskie regulacje prawne dotyczące leasingu. Przedstawiono leasing w Kodeksie cywilnym, leasing w ustawach podatkowych, leasing w ustawie o podatku od towarów i usług (VAT) oraz leasing w ustawie o rachunkowości.

W rozdziale trzecim porównano leasing na tle innych form finansowania inwestycji przedsiębiorstwa. Omówiono leasing a środki własne przedsiębiorstwa, leasing a kredyt bankowy, leasing a najem lub dzierżawę oraz leasing a sprzedaż.

W rozdziale czwartym dokonano analizy leasingu maszyn budowlanych w przedsiębiorstwie budowlanym. Rozważania rozpoczęto od ogólnej charakterystyki badanego przedsiębiorstwa budowlanego. Następnie wskazano istotę leasingu maszyn budowlanych jako siły napędowej rozwoju przedsiębiorstwa budowlanego. W dalszej części dokonano analizy leasingu maszyny budowlanej w porównaniu z kredytem bankowym w przedsiębiorstwie budowlanym. Pod koniec rozdziału ukazano perspektywy rozwoju leasingu w przedsiębiorstwach budowlanych.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne przedsiębiorstwa budowlanego MAT-BUD.

Leasing jako forma finansowania przedsiębiorstwa

Wstęp 2

Rozdział 1. Leasing jako forma finansowania działalności gospodarczej 4
1.1. Źródła finansowania działalności gospodarczej 4
1.2. Pojęcie i przedmiot leasingu 16
1.3. Rodzaje leasingu 18

Rozdział 2. Leasing w rachunkowości leasingobiorcy 23
2.1. Warunki umów leasingowych 23
2.2. Księgowe ujęcie umów leasingu operacyjnego 29
2.3. Księgowe ujęcie umów leasingu finansowego 33

Rozdział III. Leasing jako alternatywna forma kredytowania inwestycji 42
3.1. Koszt inwestycji finansowanej w formie leasingu 42
3.2. Porównanie leasingu z kredytem bankowym 51
3.3. Zalety i wady leasingu 54

Zakończenie 60
Bibliografia 63
Spis schematów 66

Wstęp

Leasing to zjawisko postrzegane w aspekcie ekonomiczno-prawno–organizacyjnym, funkcjonujące na szeroką skalę w gospodarce rynkowej, jako jeden z instrumentów finansowania inwestycji oraz w węższym zakresie w podmiotach gospodarczych, gdzie służy on przede wszystkim pozyskaniu składników majątku dla celów bieżącej działalności. Leasing można umiejscowić jako usługę na rynku kapitałowym, gdzie finansowane są inwestycje przedsiębiorstw. W państwach wysoko rozwiniętych stanowi on powszechnie stosowaną formę obrotu gospodarczego od ponad ćwierćwiecza. Od kilku lat wzrasta zainteresowanie leasingiem w państwach Europy Środkowej i Wschodniej, w tym również w Polsce.

Z leasingiem wiązało się w ostatnich latach wiele nieporozumień, głównie z uwagi na brak regulacji prawnej leasingu, przez ponad dziesięć lat jego egzystencji na polskim rynku. Konflikty leasingobiorców z urzędami skarbowymi oraz przykre konsekwencje kwestionowania poprawności kontraktów zniechęcały wielu potencjalnych klientów do korzystania z leasingu. Ponadto mimo szumu wokół leasingu wiele osób nie do końca rozumie na czym polega ta forma finansowania działalności gospodarczej. Wśród inwestorów krążą czasami różne mity na jego temat, jego opłacalności i zagrożeń z nim związanych, które nie mają odbicia w rzeczywistości. Opinie o leasingu mają często charakter skrajny, tj. przecenia się zalety leasingu, nie dostrzegając wad lub odwrotnie.

Problematyka leasingu doczekała się na świecie bogatej literatury, licznych opracowań naukowych w ostatnim ćwierćwieczu. W Polsce piśmiennictwo na temat leasingu pozostaje wciąż ubogie. Prezentowane w literaturze tematu poglądy na temat natury leasingu skupiają się najczęściej na prawnych aspektach jego wykorzystania, pomijając inne, równie ważne przyczyny sięgania po leasing przez potencjalnych inwestorów. Niniejsza publikacja ma za zadanie zaprezentować wpływ różnych czynników: prawnych, organizacyjnych i ekonomicznych na efektywność tej formy finansowania. Ich analiza, także w przekroju czasowym, pozwoli na zidentyfikowanie czynników otoczenia, które sprzyjały rozwojowi leasingu, powodowały i powodują, że jest on wybierany oraz takich, które hamują rozwój zjawiska. Oczywiście analizowane czynniki nie są jedynymi, kształtującymi oblicze polskiego leasingu, z pewnością jednak mają one najbardziej znaczący wpływ na jego zarówno dotychczasowy, jak i przy szły rozwój.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty leasingu jako alternatywnej formy finansowania inwestycji. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

Rozdział pierwszy to leasing jako forma finansowania działalności gospodarczej: źródła finansowania działalności gospodarczej, pojęcie i przedmiot leasingu, rodzaje leasingu.

Rozdział drugi to leasing w rachunkowości leasingobiorcy: warunki umów leasingowych, księgowe ujęcie umów leasingu operacyjnego, księgowe ujęcie umów leasingu finansowego.

Rozdział trzeci to leasing jako alternatywna forma kredytowania inwestycji: koszt inwestycji finansowanej w formie leasingu, porównanie leasingu z kredytem bankowym oraz zalety i wady leasingu.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Kulturotwórcza funkcja menadżera w organizacji gospodarczej Orange Polska S.A.

Wstęp 2

Rozdział I. Kultura organizacji 4
1.1. Pojęcie i istota kultury a kultura w organizacji 4
1.2. Poziomy kultury organizacyjnej 13
1.3. Funkcje i uwarunkowania kultury organizacyjnej 16
1.4. Profile kultury organizacyjnej 19
1.5. Kultura organizacyjna a style kierowania 23

Rozdział II. Człowiek w procesie zarządzania 28
2.1. Istota natury ludzkiej w organizacji 28
2.2. Człowiek w koncepcji behawiorystycznej 31
2.3. Członek organizacji w ujęciu psychodynamicznym 34
2.4. Idealizacja człowieka w psychologii humanistycznej 36
2.5. Model człowieka w koncepcji poznawczej 42

Rozdział III. Potencjał kierowniczy w organizacji 46
3.1. Przywództwo jako próba ukierunkowanego oddziaływania społecznego 46
3.2. Proces oddziaływania i warunki jego pomyślności 51
3.3. Potencjały oddziaływania (społeczne postawy władzy) 52
3.4. Aspekty socjologiczne zasad zarządzania 54
3.5. Metody zarządzania skierowane na poprawę stosunków międzyludzkich 57

Rozdział IV. Kierowanie zespołem 68
4.1. Założenia koncepcji zarządzania zasobami ludzkimi 68
4.2. Kierowanie zespołem 72
4.3. Role i zadania kierownika 74
4.4. Typy kierowników 77
4.5. Rodzaje aktywności kierowniczej 80
4.6. Koszty partycypacji 82
4.7. Style kierowania 85

Rozdział V. Kulturotwórcza funkcja menadżera w przedsiębiorstwie Orange Polska S.A. 89
5.1. Ogólna charakterystyka Firmy 89
5.2. Filozofia zarządzania przyjęta w Firmie 94
5.3. Koncepcja przywództwa w Firmie 97
5.4. Podsumowanie i wnioski 99

Zakończenie 101
Bibliografia 103
Spis rysunków 106

Wstęp

Obserwowane w ostatnich latach zainteresowanie problematyką zarządzania ludźmi w organizacji powoduje, iż rośnie zapotrzebowanie na specjalistyczną wiedzę w tej dziedzinie zarządzania. Coraz więcej osób odpowiedzialnych za zarządzanie różnymi instytucjami uświadamia sobie fakt, iż ludzie w nich zatrudnieni tworzą zasób wiedzy, umiejętności i zdolności, którego jakość i wykorzystanie są ważnym czynnikiem przetrwania i rozwoju firmy w otoczeniu rynkowym. Zasoby ludzkie organizacji mogą być oczywiście zarówno barierą jak i źródłem jej sukcesu. Nie zmienia to jednak faktu, iż tradycyjne podejście do zarządzania ludźmi w organizacji, które w uproszczeniu można określić jako administrowanie dokumentacją personalną stało się przeżytkiem i zastępowane jest podejściem, w którym funkcja personalna traktowana jest jako pełnowartościowa dziedzina zarządzania, praktykowana nie tylko na poziomie operacyjnym ale również w wymiarze strategicznym. Tak rozumiane zarządzanie ludźmi w organizacji wymaga m.in. profesjonalizacji działań ze strony wszystkich aktorów uczestniczących w tym procesie, do których zaliczyć należy kierownictwo firmy, specjalistów do spraw personalnych, menedżerów liniowych i samych pracowników. Warunkiem profesjonalizacji jest posiadanie odpowiedniej wiedzy fachowej, którą można uzyskać poprzez studia literatury przedmiotu oraz rozwiązywanie konkretnych problemów praktycznych.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty kulturotwórczej funkcji menadżera w organizacji gospodarczej. Celem zasadniczym pracy było ukazanie etapów kształtowania partnerstwa w organizacji na przykładzie Orange Polska S.A.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

Rozdział pierwszy to kultura organizacji: pojęcie i istota kultury a kultura w organizacji, poziomy kultury organizacyjnej, funkcje i uwarunkowania kultury organizacyjnej, profile kultury organizacyjnej oraz kultura organizacyjna a style kierowania.

Rozdział drugi to: człowiek w procesie zarządzania, istota natury ludzkiej w organizacji, człowiek w koncepcji behawiorystycznej, członek organizacji w ujęciu psychodynamicznym, idealizacja człowieka w psychologii humanistycznej oraz model człowieka w koncepcji poznawczej.

Rozdział trzeci to potencjał kierowniczy w organizacji: przywództwo jako próba ukierunkowanego oddziaływania społecznego, proces oddziaływania i warunki jego pomyślności, potencjały oddziaływania (społeczne postawy władzy), aspekty socjologiczne zasad zarządzania oraz metody zarządzania skierowane na poprawę stosunków międzyludzkich.

Rozdział czwarty to kierowanie zespołem: założenia koncepcji zarządzania zasobami ludzkimi, kierowanie zespołem, role i zadania kierownika, typy kierowników, rodzaje aktywności kierowniczej, koszty partycypacji, style kierowania.

Rozdział piaty to kulturotwórcza funkcja menadżera w Orange Polska S.A.: ogólna charakterystyka Firmy, filozofia zarządzania przyjęta w Firmie, koncepcja przywództwa w Firmie, podsumowanie i wnioski.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i materiały wewnętrzne Orange Polska S.A.