Archiwum autora: pracedyplomowe

Niefinansowe aktywa trwałe w prawie bilansowym i podatkowym

Wstęp 2

Rozdział I. Niefinansowe aktywa trwałe w majątku jednostki 4
1.1. Pojęcie i klasyfikacja środków trwałych 4
1.2. Wartości niematerialne i prawne w majątku jednostki 10
1.3. Wycena przy początkowym ujęciu 14
1.4. Wycena bilansowa 19

Rozdział II. Metody amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych
i prawnych 33
2.1. Istota i funkcje amortyzacji 33
2.2. Metody amortyzacji 36
2.2.1. Metoda liniowa 36
2.2.2. Metoda degresywna 38
2.2.3. Metoda jednostek produkcyjnych (naturalna) 40
2.3. Czynniki wywierające wpływ na dobór metody amortyzacji 42

Rozdział III. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne w prawie bilansowym i podatkowym 47
3.1. Niefinansowe aktywa trwałe w prawie bilansowym 47
3.1.1. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne w prawie bilansowym 47
3.1.2. Amortyzacja środków trwałych według prawa bilansowego 49
3.1.3. Amortyzacja wartości niematerialnych i prawnych według prawa
bilansowego 51
3.2. Niefinansowe aktywa trwałe w prawie podatkowym 54
3.2.1. Środki trwałe i wartości niematerialne i prawne w prawie podatkowym 54
3.2.2. Amortyzacja środków trwałych według prawa podatkowego 56
3.2.3. Amortyzacja wartości niematerialnych i prawnych według prawa
podatkowego 58
3.3. Analiza porównawcza niefinansowych aktywów trwałych 61
3.3.1. Identyfikacja różnic 61
3.3.2. Próba oceny konieczności występowania zróżnicowanego podejścia 66

Zakończenie 69
Bibliografia 71
Spis rysunków i tabel 74

Wstęp

Proces budowy gospodarki rynkowej zwraca wyraźnie uwagę na znaczenie rachunkowości w tym systemie gospodarowania. Wprawdzie próby skwantyfikowanego określenia przejawów działalności gospodarczej widoczne są od najdawniejszych czasów, jednak dopiero rachunkowość wykorzystała w pełni w swym działaniu ideę pomiaru. Dlatego słusznie traktuje się rachunkowość jako system pomiaru wartości ekonomicznej pomnażanej w procesie gospodarowania.

Polska rachunkowość podąża za rozwiązaniami rachunkowości w świecie. Globalizacja gospodarki światowej oraz rozwój gospodarki rynkowej w Polsce determinują doskonalenie naszych rozwiązań, w tym również nowelizację polskiego prawa o rachunkowości. Szczególne znaczenie w okresie istotnych przemian światowej i polskiej rachunkowości ma problem kwalifikacji kadr na wysokim poziomie wtajemniczenia zawodowego w zakresie rachunkowości. Od ich przygotowania teoretycznego i praktycznego zależy przyszłość polskiej rachunkowości, a pośrednio i gospodarki.

Od dawna toczą się liczne dyskusję na temat różnic pomiędzy prawem bilansowym a prawem podatkowym. Problematyka środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych należała zawsze do jednych z trudniejszych w sferze podatkowej oraz rachunkowości.

W związku z powyższym, celem niniejszej pracy była analiza niefinansowych aktywów trwałych w prawie bilansowym i podatkowym.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast rozdział trzeci to praktyczna analiza niefinansowych aktywów trwałych w prawie bilansowym i podatkowym.

W rozdziale pierwszym ukazano niefinansowe aktywa trwałe w majątku jednostki. Na wstępie rozważań zdefiniowano pojęcie środków trwałych oraz ukazano ich klasyfikację. Następnie zdefiniowano wartości niematerialne i prawne w majątku jednostki. W dalszej części rozdziału omówiono wycenę środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przy początkowym ujęciu oraz wycenę bilansową środków trwałych a także wartości niematerialnych i prawnych.

W rozdziale drugim ukazano metody amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Rozważania rozpoczęto od przedstawienia istoty i funkcji amortyzacji. Następnie kolejno omówiono metody amortyzacji, takie jak: metodę liniową, metodę degresywną oraz metodę naturalną. Pod koniec rozdziału wskazano czynniki wywierające wpływ na dobór metody amortyzacji.

W rozdziale trzecim dokonano analizy środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w prawie bilansowym i podatkowym. Rozdział ten został podzielony na trzy zasadnicze części. W pierwszej części rozdziału trzeciego przeanalizowano niefinansowe aktywa trwałe w prawie bilansowym. W drugiej części rozdziału trzeciego przeanalizowano niefinansowe aktywa trwałe w prawie podatkowym. W ostatniej części rozdziału trzeciego dokonano analizy porównawczej niefinansowych aktywów trwałych.

Wszelkie rozważania, analizy i badania przeprowadzone w niniejszej pracy opierały się na o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz raporty zamieszczone w Internecie a także o aktualne akty prawne i normatywne.

Negocjacje jako dwustronny proces komunikowania

Wstęp 2

Rozdział I. Charakterystyka problemu negocjacji w świetle literatury i metodologii badań własnych 4
1.1. Istota negocjacji w świetle literatury 4
1.1.1. Pojęcie negocjacji – sytuacja negocjacyjna 4
1.1.2. Negocjacje a inne sposoby rozwiązania konfliktu 12
1.1.3. Charakter związku pomiędzy stronami negocjacji 15
1.1.4. Elementy negocjacji i struktura procesu negocjacyjnego 17
1.2. Metodologia badań własnych 21

Rozdział II. Charakterystyka Spedpol Sp. z o.o. Oddział w Poznaniu 24
2.1. Ogólna charakterystyka firmy 24
2.2. Polityka personalna firmy 25
2.3. Idea społecznej odpowiedzialności biznesu 28

Rozdział III. Negocjacje pracownicze w Spedpol Sp. z o.o. Oddział w Poznaniu. Motywacje i wynagrodzenia pracowników 38
3.1. System motywacyjny w firmie 38
3.2. Oczekiwania pracowników a próby udoskonalenia systemu motywacyjnego 42
3.3. Podsumowanie i ocena procesu oraz wyniku negocjacji 45

Zakończenie 47
Bibliografia 49
Spis rysunków 50
Załącznik I 51
Załącznik II 56

Wstęp

Rozbieżności, konflikty, kompromisy – to codzienne sytuacje zmuszające każdego z nas do ciągłych negocjacji. Negocjujemy wszędzie: w domu, czy pójść do kina, czy do teatru; w sklepie, co kupić – to czy tamto, taniej czy drożej; w metrze – czy jechać teraz w tłoku, czy poczekać jeszcze chwilkę; w pracy – nasze wynagrodzenia, kontrakty i tak dalej. Negocjacje są codziennością i powszechnością naszego życia. Niektórzy z nas osiągają lepsze efekty, inni gorsze. Jedni mają większy, inni mniejszy talent negocjacyjny. Rezultat rzadko jest satysfakcjonujący. Gdy znikają emocje i wracamy myślą do odbytych rozmów, przyznajemy na ogół, że mogliśmy to zrobić lepiej, sprawniej, szybciej, mniej nerwowo, a przede wszystkim efektywniej i skuteczniej…

Negocjacje są sztuką wymagającą wiedzy o technikach ich skutecznej realizacji. Bez tego trudno o profesjonalizm i perfekcję w działaniu. Nawet o wybitnej primabalerinie specjaliści od baletu niemal zgodnie piszą, że jej piękny taniec jest efektem 20% talentu i 80% ciężkiej pracy. Z konstatacji tej wynika jeden ważny wniosek: nasze naturalne zdolności negocjacyjne muszą być stale wzmacniane konkretną wiedzą o technikach negocjowania. Zdobyte wiadomości i własne doświadczenia powinny stać się przyczynkiem do dalszego doskonalenia umiejętności negocjowania, dotyczy to także wiedzy w innych dziedzinach. Doświadczenie, które nie jest stale doświadczane, zbliża nas bardziej do iluzji niż perfekcji i odwrotnie – żmudne ćwiczenia czynią mistrza. Konieczne są autokontrola i ciągły trening w umiejętnym stosowaniu technik negocjacyjnych.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty negocjacji jako dwustronnego procesu komunikowania. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Zakres pracy obejmuje zarówno przegląd literatury fachowej z tematyki negocjacji jak również badania własne przeprowadzone metodą analizy dokumentów w jednej z polskich firm. Zakres czasowy pracy obejmuje okres od czerwca 2018 do stycznia 2019 (w tym to czasie przeprowadzono badania), niemniej jednak w pracy podane są także pewne dane z lat 1991 – 2018 (chodzi tutaj o opisy działalności firmy).

Opracowanie składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to charakterystyka problemu negocjacji w świetle literatury i metodologii badań własnych: istota negocjacji w świetle literatury oraz metodologia badań własnych.

Rozdział drugi to charakterystyka Spedpol Sp. z o.o. Oddział w Poznaniu: ogólna charakterystyka firmy, polityka personalna firmy a także idea społecznej odpowiedzialności biznesu.

Rozdział trzeci to negocjacje pracownicze w Spedpol Sp. z o.o. Oddział w Poznaniu. Motywacje i wynagrodzenia pracowników: system motywacyjny w firmie, oczekiwania pracowników a próby udoskonalenia systemu motywacyjnego oraz podsumowanie i ocena procesu oraz wyniku negocjacji.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i badania własne.

Nawyki żywieniowe mieszkańców miasta. Na przykładzie klientów restauracji-pizzerii „Vicenza”

Wstęp

Rozdział I. Zwyczaje żywieniowe w Polsce.
1. Rys historyczny i warunki wpływające na rozwój tradycji żywieniowych w Polsce
2. Współczesny styl życia a zachowanie żywieniowych tradycji
3. Kuchnie regionalne
4. Kuchnie innych narodów

Rozdział II. Współczesna gastronomia i jej zadania
1. Żywienie nowoczesne
2. Składniki pokarmowe
3. Składniki mineralne
4. Żywienie w obiekcie gastronomicznym

Rozdział III. Nawyki żywieniowe mieszkańców Jaszczowa.
Przykład restauracji-pizzerii „Vicenza”
1. Krótka charakterystyka Jaszczowa i jego mieszkańców
2. Opis obiektu „Vicenza”
2.1. Rys działalności, konkurencja
2.2. Menu restauracji-pizzerii „Vicenza”
2.3. Klientela restauracji-pizzerii „Vicenza”

Rozdział IV. Problematyka badawcza.
4.1. Cel i problematyka badań
4.2. Problem badawczy i hipotezy
4.3. Zmienne zależne i niezależne
4.4. Metody, techniki i narzędzia badawcze
4.5 Charakterystyka terenu badań
4.6. Charakterystyka próby badawczej
4.7. Organizacja i przebieg badań

Rozdział V
Nawyki żywieniowe klientów restauracji-pizzerii „Vicenza” – analiza wyników badań własnych
Podsumowanie i wnioski

Zakończenie
Bibliografia
Spis tabel
Spis rysunków
Aneks

Wstęp

Współczesne społeczeństwo stoi przed wieloma wyzwaniami związanymi z codziennym funkcjonowaniem, w tym także z kwestiami związanymi z odżywianiem. Nawyki żywieniowe są istotnym elementem życia każdego człowieka, wpływając na jego zdrowie, samopoczucie, a nawet długość życia. W dobie rosnącej świadomości zdrowotnej i rosnącego zainteresowania zrównoważonym stylem życia, badanie zwyczajów żywieniowych nabiera szczególnego znaczenia. Niniejsza praca, zatytułowana „Nawyki żywieniowe mieszkańców miasta. Na przykładzie klientów restauracji-pizzerii „Vicenza””, ma na celu zrozumienie, jakie czynniki wpływają na wybory żywieniowe mieszkańców konkretnego miasta oraz jak te wybory kształtują się w kontekście oferty gastronomicznej dostępnej w lokalnych restauracjach i pizzeriach.

W pierwszym rozdziale przyjrzymy się szerokiemu kontekstowi zwyczajów żywieniowych w Polsce, analizując historyczne uwarunkowania oraz współczesne czynniki wpływające na rozwój tradycji kulinarnych. Omówienie obejmie zarówno kuchnie regionalne, jak i wpływy innych narodów, które kształtowały polską scenę gastronomiczną na przestrzeni wieków. Zrozumienie tych kontekstów jest kluczowe dla pełniejszego obrazu współczesnych nawyków żywieniowych Polaków.

Rozdział drugi poświęcony jest współczesnej gastronomii, jej zadaniom i roli w kształtowaniu nawyków żywieniowych. Nowoczesne podejście do żywienia obejmuje nie tylko komponowanie zbilansowanych posiłków, ale także uwzględnienie wartości odżywczych i mineralnych, które są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Szczególną uwagę poświęcimy także znaczeniu żywienia w obiektach gastronomicznych, które pełnią ważną rolę w codziennym życiu mieszkańców miast.

W trzecim rozdziale skupimy się na konkretnym przypadku – restauracji-pizzerii „Vicenza” w Jaszczowie. Przeanalizujemy charakterystykę miasta oraz jego mieszkańców, a także opis samego obiektu, jego działalności, konkurencji, menu oraz klienteli. Dzięki temu będziemy mogli lepiej zrozumieć, jakie czynniki wpływają na wybory żywieniowe klientów tej konkretnej restauracji.

Czwarty rozdział przedstawia problematykę badawczą, w tym cele i hipotezy badań. Omówimy zmienne zależne i niezależne, metody, techniki oraz narzędzia badawcze, a także szczegółowo scharakteryzujemy teren badań oraz próbę badawczą. Dokładna organizacja i przebieg badań pozwolą na rzetelne zgromadzenie danych niezbędnych do dalszej analizy.

W rozdziale piątym zaprezentowane zostaną wyniki badań własnych dotyczących nawyków żywieniowych klientów restauracji-pizzerii „Vicenza”. Analiza tych wyników pozwoli na wyciągnięcie wniosków dotyczących wpływu różnych czynników na wybory żywieniowe mieszkańców Jaszczowa, a także na ocenę, w jaki sposób oferta gastronomiczna „Vicenza” odpowiada na potrzeby i oczekiwania swoich klientów.

Podsumowanie pracy zawarte w szóstym rozdziale oraz wnioski końcowe będą stanowiły próbę odpowiedzi na postawione pytania badawcze i pozwolą na sformułowanie rekomendacji dotyczących optymalizacji oferty gastronomicznej w kontekście badanych nawyków żywieniowych.

Celem niniejszej pracy jest nie tylko analiza nawyków żywieniowych klientów konkretnej restauracji, ale także zrozumienie szerokiego kontekstu, w jakim te nawyki się kształtują. Poprzez połączenie analiz historycznych, współczesnych trendów żywieniowych oraz wyników badań empirycznych, dążymy do stworzenia kompleksowego obrazu zwyczajów żywieniowych mieszkańców Jaszczowa, co może stanowić cenne źródło wiedzy dla osób zainteresowanych tematyką żywienia, zdrowia publicznego oraz zarządzania gastronomią.

Narkotyki, narkomania, poziom wiedzy wśród młodych ludzi

Wstęp 2
Rozdział I. Narkomania – istota pojęcia i zakres znaczeniowy 4
1.1. Pojęcie narkomanii 4
1.2. Skala zjawiska 15
1.3. Uregulowania prawne 20
Rozdział II. Zmiany w spostrzeganiu stereotypu narkomana 26
2.1. Stosunek społeczeństwa do narkomanii 26
2.2. Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii 28
Rozdział III. Środowisko szkolne i narkotyki – przyczyny sięgania po narkotyki 31
3.1. Człowiek – narkotyk – środowisko 31
3.2. Rola czynników psychologicznych 42
3.3. Kulturowe uwarunkowania narkomanii 46
3.4. Narkomania jako zjawisko społeczne 48
Zakończenie 53
Bibliografia 58
Spis tabel i rysunków 61

Wstęp

Zjawisko nadużywania środków psychoaktywnych i uzależnienia od nich sta­ło się w drugiej połowie dwudziestego wieku problemem społecznym o między­narodowym zasięgu. Substancje narkotyzujące były znane i używane w celach medycznych, sakralnych oraz rytualnych od zamierzchłych dziejów. Dopiero jednak wiek dziewiętnasty stał się areną, na której opium, morfina oraz koka­ina poczęły odgrywać rolę środków używanych coraz powszechniej w celach rekreacyjnych, co wiodło prostą drogą do konsekwencji w postaci uzależnień. W ówczesnym okresie stosunkowo słabo rozwinięta była świadomość daleko­siężnych skutków, jakie niesie ze sobą regularne przyjmowanie wymienionych substancji.

Celem pracy jest zaprezentowanie zjawiska narkomanii, zagadnień związanych z narkotykami oraz poziomu wiedzy wśród młodych ludzi.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale przedstawiona jest istota pojęcia i zakres znaczeniowy narkomanii, a więc: pojęcie narkomanii, ocena zjawiska i uregulowania prawne

Rozdział drugi dotyczy zmian w spostrzeganiu stereotypu narkomana, stosunek społeczeństwa do narkomanii oraz ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii.

W trzecim rozdziale zaprezentowane jest środowisko szkolne i narkotyki – przyczyny sięgania po narkotyki, a więc: człowiek-narkotyk-środowisko, rola czynników psychologicznych, kulturowe uwarunkowania narkomanii oraz narkomania jako zjawisko społeczne.

Przemysł farmaceutyczny w kolejnych latach wprowadzał na rynek nowe wynalazki, jak na przykład amfetaminę (uzyskana syntetycznie w USA 1887 r., zastosowana jako lek w 1910 r.), która w szybkim tempie ze środka medycznego przekształciła się w popularny narkotyk. Wyna­lezienie przez szwajcarskiego chemika – Hoffmana – LSD w 1938 roku i „rewo­lucja psychedeliczna”, połączona z ruchem hippie oraz zjawiskiem młodzieżowej kontestacji i kontrkultury lat 1960-1970 przyczyniły się do używania przez młode pokolenie narkotyków na skalę masową. Współczesna kultura młodzieżowa, wraz ze swymi gwiazda­mi muzyki pop, stanowi często zachętę dla ludzi młodych do sięgania po narkotyki. Z drugiej strony agresywne i prężne podziemie produkcyjno-handlowe, posiadające szerokie międzynarodowe powiązania, dostarcza na chłonny rynek zbytu Ameryki Północnej oraz Europy wzrastające ilości marihuany oraz przetworów kokainy i opium, jak też szeroki wachlarz środków syntetycznych. Powstają w ten sposób warunki do coraz powszechniejszej konsumpcji narkotyków.

Nasz kraj znalazł się w strefie oddziaływania opisanych zjawisk w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku. Narkomania stała się stopnio­wo problemem medycznym, społecznym i kulturowym. Dziś spostrzegana jest jako jednostka chorobowa o złożonym charakterze. W narkomanii, w odróż­nieniu od choroby alkoholowej, prócz uzależnienia fizycznego oraz psychicznego, występuje także uzależnienie społeczne. Problem używa­nia narkotyków jest dodatkowo złożony pod względem prawnym, gdyż są one nielegalne. Sytuację osób uzależnionych od narkotyków komplikuje także ostra­cyzm społeczny i skłonność do nieprzychylnych im zachowań naznaczających i odrzucających ze strony tak zwanego zdrowego społeczeństwa.

Historia ludzkości dowodzi, że istnieje odwieczna potrzeba ucieczki w świat raju, w którym wyobrażana sobie rzeczywistość odbierana jest jako przeżywanie permanentnego zadowolenia i szczęścia. Tymczasem w normalnej rzeczywistości zdarzające się chwile szczęścia jawią się jak bańka mydlana, która, ledwie dotknięta, pryska. Może dlatego człowiek od niepamiętnych czasów usiłował realizować swoje iluzoryczne pragnie­nia przez zmianę wizji świata i do tego celu wykorzystywał różne sposo­by. Szybko też odkrył, że szybciej i łatwiej można to osiągnąć, korzystając z obfitości darów otaczającej go przyrody. Znaleźć tam można rośliny za­wierające w korzeniach lub liściach soki, których zażywanie poprawia na­strój i powoduje, że życie staje się łatwiejsze i przyjemniejsze.

Czym więc jest narkotyk? Najogólniej mówiąc, substancją psychoak­tywną, czyli taką substancją, która wpływa na psychikę człowieka i -w mniejszym lub większym stopniu – zmienia jego świadomość, zniekształ­cając odbiór otaczającej rzeczywistości i samego siebie. Na przykład, przy­jęcie popularnej wśród młodzieży substancji nazywanej ecstasy powoduje zwiększenie wydzielania noradrenaliny i serotoniny. Pierwsza określana jest jako „hormon stresu”, gdyż mobilizuje energię fizyczną, lecz normalnie wydzielana jest tylko w szczególnych wypadkach. Z kolei serotonina to „hormon szczęścia”, który wzbudza intensywne reakcje emocjonalne.

Narastające zjawisko alkoholizmu wśród młodzieży

Wstęp 2

Rozdział I. Alkoholizm i jego niekorzystne działanie na organizm nastolatka 4
1. Problem alkoholizmu 4
2. Fizjologiczna reakcja na alkohol 14
3. Fazy uzależnienia od alkoholu 16

Rozdział II. Czynniki wpływające na poziom spożycia alkoholu 25
1. Czynniki społeczno-kulturowe 25
2. Środowisko rodzinne 28
3. Środowisko szkolne 32
4. Rówieśnicy i subkultury młodzieżowe 38

Rozdział III. Sposoby zapobiegania nadużywaniu alkoholu 46
1. Terapia i likwidacja źródeł uzależnienia 46
2. Środowiska oddziaływań profilaktycznych 54
3. Regulacje prawne dotyczące sprzedaży alkoholu 56
4. Odpowiedzialność karna sprzedających i podających alkohol 58

Rozdział IV. Problem nadużywania alkoholu przez młodzież – badania 63
1. Metodologia badań 63
2. Przebieg badań 70
3. Wyniki badań oraz wnioski 70

Zakończenie 84
Bibliografia 86
Spis wykresów 90
Spis tabel 91
ANEKS 92

Wstęp

Współczesne społeczeństwa nie tylko te bardziej, ale również i mniej rozwinięte koncentrują się na wielu zagadnieniach zarówno pośrednio, jak i bezpośrednio związanych z występowaniem zjawiska nadużywania czy uzależnienia od alkoholu. Kon­sekwencje uzależnienia się indywidualnych osób czy to alkoholu są wielorakie i skupiają się zazwyczaj na problemach i trudnościach rodzinnych, zdrowot­nych, społecznych czy ekonomicznych tych ludzi. Nadużywanie alkoholu znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia różnych chorób so­matycznych, takich jak: niedomagania układu krążenia, schorzenia układu pokarmowego, zaburzenia neurologiczne czy nowotwory. Sprzyja też po­jawieniu się problemów natury psychicznej, które ujawniają się w postaci zaburzeń osobowości, najczęściej osobowości antyspołecznej. Problemy zdrowotne i psychiczne wpływają na obniżenie poczucia jakości życia tych osób oraz członków ich rodzin.

Celem pracy jest zaprezentowanie zagadnienia alkoholizmu.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale zawarte są informacje odnośnie alkoholizmu i jego niekorzystnego działania na organizm nastolatka, a więc: problem alkoholizmu, fizjologiczna reakcja na alkohol oraz fazy uzależnienia od alkoholu.

W drugim rozdziale przedstawione są czynniki wpływające na poziom spożycie alkoholu, a więc: czynniki społeczno-kulturowe, środowisko rodzinne, środowisko szkolne, rówieśnicy i subkultury młodzieżowe oraz łatwa dostępność i reklama alkoholu.

W trzecim rozdziale zaprezentowane są sposoby zapobiegania nadużywaniu alkoholu, a więc: terapia i likwidacja źródeł uzależnienia, środowiska oddziaływań profilaktycznych, regulacje prawne dotyczące sprzedaży alkoholu oraz odpowiedzialność karna sprzedających i podających alkohol.

Czwarty rozdział zawiera wyniki badań własnych wraz z wnioskami.

 

Nie ma żadnej przesady w twierdzeniu, że w krajach słabo rozwiniętych konsekwencje uzależnienia się ponosi przede wszystkim osoba chora i jej najbliższa rodzina, natomiast w krajach wysoko rozwiniętych społeczeń­stwo oczekuje kompetentnej i wszechstronnej pomocy dla uzależnionych i ich rodzin od instytucji rządowych i samorządowych. Pomimo ogromnych różnic co do zakresu podejmowanych działań ochronnych i socjalnych, to chyba nie ma już dzisiaj państwa, które nie realizowałoby jakiegoś pakietu ustaw o pomocy osobom uzależnionym i ich rodzinom. W wielu krajach pod wpływem nacisków społecznych utworzono także specjalne fundusze, które z jednej strony finansują lub wspierają programy badań naukowych w obszarze uzależnień, z drugiej umożliwiają tworzenie i realizację programów kształcenia specjalistów zajmujących się leczeniem i profilaktyką. Tak wykształceni specjaliści stosują nabytą wiedzę i posiadane umiejętności w praktyce klinicznej, niosąc pomoc osobom nadużywającym i uzależnionym od substancji psychoaktywnych lub uzależnionych pewnych form aktyw­ności, przybierających postać nałogu.

Od kilku lat wiele uwagi poświęca się tworzeniu sieci wsparcia i edu­kacji dla dzieci z rodzin z problemem alkoholowym, aby mogły one reali­zować ważne zadania rozwojowe na różnych etapach życia. Szczególne znaczenie dla rozwoju wiedzy z obszaru promocji zdrowia i efektywnego leczenia różnych zaburzeń i problemów natury psychicznej, w tym uzależnień mają ośrodki akademickie: uniwersytety i akademie me­dyczne. Prowadzą one badania podstawowe najczęściej skoncentrowane na wyjaśnieniu biologicznych, psychicznych i społecznych uwarunkowań uzależnień z jednej strony oraz badania kliniczne nad efektywnością wy­pracowanych i realizowanych programów profilaktycznych i terapeutycz­nych z drugiej. Dzięki badaniom o charakterze epidemiologicznym, społe­czeństwo uzyskuje informacje o rozpowszechnianiu się różnych zagrożeń i zjawisk patologicznych. Akademickie zespoły badawcze wspierają i współ­pracują często ze studenckimi kołami naukowymi, dzięki czemu kształcą następne pokolenie badaczy i klinicystów z bardziej wszechstronną wiedzą i bogatszymi doświadczeniami w prowadzeniu badań naukowych, którzy są jednocześnie wrażliwi na różne problemy natury psychicznej i społecz­nej, występujące w ich środowisku.

Możliwości wykorzystania controllingu w przedsiębiorstwach

Wstęp 2

Rozdział 1. Miejsce controllingu w systemie zarządzania przedsiębiorstwem 4
1.1. Istota i zakres controllingu 4
1.2. Przesłanki wdrożenia controllingu w przedsiębiorstwie 8
1.3. Klasyfikacja controllingu 11
1.4. Controlling w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa 15

Rozdział 2. Relacje między rachunkowością a controllingiem 22
2.1. Źródła powstania i rodowód controllingu 22
2.2. Systemowe ujęcie rachunkowości 24
2.3. Rachunkowość finansowa, rachunkowość zarządcza i controlling 28
2.4. Sprawozdanie finansowe jako baza informacyjna controllingu 31

Rozdział 3. Wybrane narzędzia controllingu do wykorzystania w przedsiębiorstwie 34
3.1. Instrumentarium controllingu strategicznego i operacyjnego 34
3.2. Wyodrębnianie ośrodków odpowiedzialności jako podstawa controllingu
w przedsiębiorstwie 37
3.3. Budżetowanie jako instrument controllingu operacyjnego 42
3.4. Systemy wskaźników finansowych i ich wykorzystanie 46

Rozdział 4. Potrzeba i możliwości organizacyjne wdrożenia controllingu w przedsiębiorstwie PNiG Kraków Sp. z o.o. 49
4.1. Charakterystyka przedsiębiorstwa 49
4.2. Możliwości organizacyjnego wdrożenia controllingu w badanym podmiocie 52
4.3. Wyodrębnienie ośrodków odpowiedzialności i ich monitorowanie 53
4.4. Budżetowanie i analiza odchyleń 56

Zakończenie 67
Bibliografia 69
Spis rysunków 72
Spis tabel 73

Wstęp

Procesy globalizacji w ostatnich latach bardzo szybko następują w gospodarce.
W efekcie tego podmioty gospodarcze działają w coraz trudniejszych warunkach zewnętrznych. Największe znaczenie dla poprawy efektywności przedsiębiorstw ma dzisiaj nie tylko dostęp do kapitału, ale przede wszystkim jakość zarządzania. Przy ciągłej zmianie warunków otoczenia kontrola jakości podejmowanych decyzji powinna być prowadzona na bieżąco. Narzędziem pozwalającym na jej prowadzenie jest controlling. Ułatwia on racjonalny układ kompetencji i odpowiedzialności na różnych szczeblach zarządzania oraz powiązanie osiągniętych wyników z systemem motywacyjnym. Umożliwia ponadto sprawdzenie prawidłowości procesów gospodarczych i dostarcza różnym szczeblom wieloprzekrojowych informacji niezbędnych w zarządzaniu przedsiębiorstwem z nastawieniem na przyszłość.

Kadra kierownicza wyższego szczebla musi dzisiaj mocniej angażować się w formułowanie strategii i osiąganie sukcesów w przyszłości poprzez wczesne rozpoznanie szans i zagrożeń niż w operacyjne zarządzanie wewnętrznym potencjałem przedsiębiorstwa. Rozwój przedsiębiorstw opiera się bowiem przede wszystkim na decyzjach strategicznych, na przewidywaniu i nakierowywaniu działalności na długofalowe cele przedsiębiorstw, a nie na decyzjach operacyjnych odnoszących się do sterowania procesami wewnętrznymi. Stąd decyzje operacyjne muszą być przeniesione na niższe szczeble zarządzania. Wiąże się to z decentralizacją i pociąga za sobą konieczność wyodrębniania ośrodków odpowiedzialności za wyniki bądź za wybrane elementy obliczeniowe tych wyników, takie jak przychody, koszty, wydatki. Stosownie do zakresu odpowiedzialności ośrodki te zwane są centrami kosztów, przychodów, wyników czy centrami inwestycji. Wszystkie te centra posiadają samodzielność podejmowania decyzji w obszarze, który został im przydzielony, oraz ułatwiają wprowadzanie reguł rynkowych wewnątrz organizacji. Jasny układ kompetencji i odpowiedzialności ułatwia ponadto ocenę skuteczności i efektywności funkcjonowania centrów odpowiedzialności oraz kierujących nimi menedżerów. Zapewnia się dzięki temu prawidłowe motywowanie, oparte na rzeczywiście osiągniętych rezultatach, a nie na zasadzie uznaniowości.

W związku z powyższym, budując system controllingu trzeba dokładnie zaprojektować struktury i określić tryb funkcjonowania, który umożliwia efektywne planowanie, organizowanie oraz kontrolę w jednostce gospodarczej. Celem niniejszej pracy było zaprezentowanie możliwości wykorzystania controllingu w przedsiębiorstwie. W tym celu zostały przedstawione teoretyczne oraz praktyczne aspekty funkcjonowania controllingu.

Praca składa się z czterech rozdziałów. Trzy pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast w rozdziale czwartym zaprezentowano praktyczne aspekty funkcjonowania controllingu na przykładzie przedsiębiorstwa PNiG Kraków Sp. z o.o.

W rozdziale pierwszym wskazano miejsce controllingu w systemie zarządzania przedsiębiorstwem. Rozważania rozpoczęto od przedstawienia istoty i zakresu controllingu. Następnie omówiono przesłanki wdrożenia controllingu w przedsiębiorstwie oraz dokonano klasyfikacji controllingu. Pod koniec rozdziału pierwszego przedstawiono controlling w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa.

W rozdziale drugim skupiono uwagę na ukazaniu relacji między rachunkowością a controllingiem. Na wstępie wskazano źródła powstania, rodowód controllingu oraz systemowe ujęcie rachunkowości. Następnie omówiono powiązania rachunkowości finansowej i zarządczej z controllingiem. Pod koniec rozdziału omówiono sprawozdania finansowe jako bazę informacyjną controllingu.

W rozdziale trzecim wskazano wybrane narzędzia controllingu do wykorzystania w przedsiębiorstwie. Na wstępie rozdziału przedstawiono instrumentarium controllingu strategicznego i operacyjnego. W dalszej części omówiono potrzebę wyodrębniania ośrodków odpowiedzialności jako podstawy controllingu w przedsiębiorstwie, budżetowanie jako instrument controllingu operacyjnego oraz systemy wskaźników finansowych i ich wykorzystanie.

W rozdziale czwartym przeanalizowano potrzebę i możliwości organizacyjne controllingu w przedsiębiorstwie PNiG Kraków Sp. z o.o. Rozważania rozpoczęto od ogólnego scharakteryzowania badanego przedsiębiorstwa oraz ukazania możliwości organizacyjnego wdrożenia controllingu. Następnie przeanalizowano wyodrębnienie ośrodków odpowiedzialności i ich monitorowanie. Zbadano także proces budżetowania oraz analizy odchyleń. W końcowej części rozdziału wyciągnięto wnioski z przeprowadzonej analizy.

Niniejsza praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w Internecie, a także w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w części praktycznej wykorzystano materiały wewnętrzne przedsiębiorstwa PNiG Kraków Sp. z o.o. pochodzące głównie z Działu Controllingu.

Motywy przyjazdów do Ośrodka Wypoczynkowo – Szkoleniowego „Wiking” w Jantarze

Wstęp 2

Rozdział I. Metodologia pracy 5
1.1. Cel pracy i hipotezy badawcze 5
1.2. Metody i techniki badawcze 8
1.3. Struktura pracy 10

Rozdział II. Motywy wyjazdów turystycznych w świetle literatury 13
2.1. Pojęcie turystyki, jej podziały i funkcje 13
2.2. Definicja turysty i typy turystów 21
2.3. Potrzeby i motywacje turystyczne 26
2.4. Motywy wyjazdów turystycznych w świetle badań różnych autorów 37

Rozdział III. Charakterystyka i działalność Ośrodka Wypoczynkowo -Szkoleniowego „Wiking” w Jantarze 49
3.1. Miejsce Gliwickiej Agencji Turystycznej S.A. na mapie usług turystycznych w Polsce 49
3.2. Zarys historii Ośrodka Wypoczynkowo – Szkoleniowego „Wiking” w Jantarze 53
3.3. Działalność statutowa i programowa Ośrodka „Wiking” 57
3.4. Oferty programowe Ośrodka 60

Rozdział IV. Motywy przyjazdów w sezonie letnim do Ośrodka Wypoczynkowo – Szkoleniowego „Wiking” w Jantarze 73

Zakończenie i wnioski 104
Bibliografia 108
Spis tabel 110
Spis wykresów 112
Spis rysunków 113
Spis zdjęć 114
Aneks 115

Wstęp

Celem pracy jest przedstawienie motywów przyjazdów do Ośrodka Wypoczynkowo – Szkoleniowego „Wiking” w Jantarze.

Niniejsza praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu oraz badania ankietowe, których problematyka dotyczyła powodów wypoczynku w Ośrodku Wypoczynkowo – Szkoleniowym „Jantar”, atrakcyjności Ośrodka, czynników decydujących o  wyborze oferty turystycznej, preferowanych form wypoczynku oraz długości wyjazdów, ulubionych form rekreacji, tego co się nie podoba w Ośrodku, co można zmienić w funkcjonowaniu Ośrodka oraz poczucia bezpieczeństwa w tymże miejscu.

Cechą charakterystyczną życia współczesnego człowieka w warunkach postę­pu technicznego jest ograniczenie aktywności ruchowej. Niedo­statek ruchu staje się zagrożeniem dla zdrowia. Wynika stąd obawa, że dla ludzi o małej aktywności ruchowej nawet niewielkie wysiłki będą stanowić trudność i wpływać będą niekorzystnie na efektywność pracy zawodowej oraz na aktywność życiową w ogóle, powodując:

  • zmęczenie, będące zjawiskiem fizjologicznym,
  • przemęczenie, a więc zmniejszenie sprawności całego ustroju,
  • wyczerpanie, będące już stanem sprzyjającym wystąpieniu chorób.

Opisane stany, zwłaszcza wyczerpanie, mogą prowadzić do masowo występu­jących tzw. „chorób cywilizacyjnych”. Z fizjologicznego punktu widzenia można wyróżnić dwie zasadnicze formy wypoczynku: bierny i czynny. Podczas wypoczynku biernego powstrzymuje­my się od jakiejkolwiek aktywności fizycznej lub umysłowej. Wypoczynek czynny natomiast polega na aktywności fizycznej lub umysłowej o różnej in­tensywności, ujętej w ramy zorganizowanych zajęć ruchowych różnego rodza­ju, w tym i turystycznych.

Ze szczególnym naciskiem należy stwierdzić: zmęczenie musi być likwidowa­ne codziennie, po godzinach pracy. Musi być likwidowane bezpośrednio po tym, jak powstało. Jest to warunek zachowania zdrowia każdego człowieka. Odkładanie wypoczynku na wolne niedziele i soboty jest fizjologicznie nieuzasadnione. Wy­stępujący w różnych środowiskach taki trend jest zapewne jedną z przyczyn coraz częstszego występowania zmęczenia przewlekłego, stanu znajdującego się już na granicy patologii.

Dwie naczelne zasady efektywnego wypoczynku – nakazujące usuwać zmęcze­nie codziennie po odbytej pracy, po wysiłku fizycznym lub umysłowym oraz pre­ferować wypoczynek aktywny – powinny stanowić podstawę do opracowania pro­gramu całorocznej aktywności rekreacyjnej. Program taki powinien uwzględniać potrzebę „rozruszania” organizmu po wypoczynku nocnym, zawierać propozycje dotyczące wypoczynku śródtygodniowego, weekendowego oraz urlopowego.

Współczesna teoria wypoczynku racjonalnego współcześnie żyjącego czło­wieka zakłada potrzebę wszechstronnej działalności rekreacyjnej. Błędem jest namawianie tylko do biegania lub tylko do uprawiania turystyki, nawet tej uspor­towionej.

Każdy człowiek powinien zapewnić sobie równowagę w układzie praca – zmę­czenie – wypoczynek. Istnieje wiele teorii tłumaczących proces zmęczenia. Uczeni jednomyślnie stwierdzają, że odpowiednio dobrane formy wypoczynku mają de­cydujący wpływ na powrót sił życiowych.

Należy zdać sobie jednak sprawę z tego, że wszystkie nawoływania do codzien­nej aktywności rekreacyjnej pozbawione są sensu. Do przyjęcia takiego modelu postępowania nie jest przygotowane ani współczesne społeczeństwo, ani też nie jest to możliwe ze względu na realia codziennego życia.

Całoroczny program wypoczynku musi uwzględniać dobór zajęć dostosowa­nych do samopoczucia wynikającego z kontrastowości zjawisk klimatycznych występujących zimą, wiosną, latem i jesienią. W życiu osobniczym obserwuje się bowiem pewną cykliczność gotowości do podejmowania wysiłków fizycznych i intelektualnych oraz okresy zmniejszonej aktywności życiowej. Cykliczności od­działywania środowiska klimatycznego na zdrowie i energię życiową należy prze­ciwstawić regenerujący system zajęć turystycznych, rekreacyjnych i ćwiczeń uodparniających przeciw bodźcom zimna lub gorącą oddziaływujących w poszcze­gólnych okresach roku. Właściwości poszczególnych pór roku powinny znaleźć odbicie nie tylko w programie całorocznej aktywności rekreacyjnej placówek słabo wyposażonych w urządzenia sportowo-rekreacyjne, ale również w placówkach dysponujących dużą ilością pomieszczeń i obiektów zamkniętych. Tylko taki program, który maksy­malnie uwzględnia zajęcia plenerowe w różnych porach roku przy jednoczesnym wykorzystaniu form pracy w pomieszczeniach zamkniętych, może nosić miano programu pełnego i wszechstronnego.

Oczywiście motywy przyjazdów do danego miejsca uzależnione są również od cyklu życia, który bywa definiowany jako ogólna suma poszczególnych etapów życia człowieka, a więc dzieciństwa, młodości i wieku dorosłego, z jego trzema fazami: wczesną, średnią i późną. Te etapy życia, typowe i na ogół podobne u każdego człowieka, są jednak indywidualnie zróżnicowane, zwłaszcza w okresie szybkich przemian społecznych. Przyczyn tego zróżnicowania jest wiele i są one zasad­niczo, zwłaszcza z punktu widzenia rozwoju ontogenetycznego i społecznego czło­wieka, rozpoznane i opisane. Dla badaczy zagadką nadal pozostaje ich kontekst psychologiczny.

Odpoczynek jest wpleciony w całokształt życia człowieka, łącząc w sobie wszelkie wątki biologiczne, psychiczne, społeczne, ekonomiczne, a także religijne. Wyznaczając w wymiarze indywidualnym i społecznym hierarchie wartości, obowiązujące rodzaje i reguły zachowań oraz ideały dążeń ludzkich, rekreacja i turystyka odgrywają znamienną rolę w ciągu całego cyklu życiowego człowieka. Rekreacja i turystyka, mimo ich zasadniczo personalnego wymiaru, zawsze mają miejsce w kontekście społecznym i są związane z przyjęciem określonego wzoru zachowania. Wybór tego wzoru jest najczęściej zdeterminowany wiekiem i to nie tylko z powodu zmieniających się fizycznych oraz psychicznych możli­wości organizmu, ale na skutek zaistnienia określonych sytuacji, w których czło­wiek w danym czasie swojego życia się znajduje. Na poszczególnych etapach cyklu życia człowiek może występować w wielu różnych rolach, z którymi wiążą się określone wpływy społeczne, poszukiwania i możliwości dotyczące czasu wolnego. W istocie rzeczy zespół tych ról może prowadzić do różnorodnych form zachowań rekreacyjno-turystycznych, podej­mowanych na danym etapie cyklu życiowego (np. niektóre zajęcia wykonuje się z rodziną, pewne z kolegami z klasy czy podwórka, inne ze współpracownikami, jeszcze inne ze wspólnikami). Odgrywając określone role (dziecka, ucznia, part­nera życiowego, pracownika, rodzica), jednostka pozostaje pod wpływem róż­nych grup (w dzieciństwie są to rodzice, w latach szkolnych nauczyciele i koledzy szkolni, później koledzy z pracy). Wiąże się to z kolei z istotną kwestią hierarchii preferencji form uczestnictwa w rekreacji i turystyce, w sensie podporządkowania preferencji jednej osoby potrzebom i preferencjom innych. Dlatego dla każdej próby ustalenia struktury preferencji w indywidualnym rekreacyjno-turystycz­nym zachowaniu się człowieka kluczowe znaczenie ma znajomość cyklu życio­wego i różnych zmieniających się ról człowieka w tym cyklu. Jest to ważne także dlatego, że ujawnia się przy tym różnice między prawdziwymi i głoszonymi po­wodami uczestnictwa w wielu przedsięwzięciach rekreacyjnych i turystycznych.

Warto także zauważyć, że życie każdego człowieka, bez względu na etap, nacechowane jest rosnącymi zagrożeniami. Jego osobnicza równowaga, która zależy od progu indywidualnej wrażliwości biologicznej i psychicznej oraz od rozmiarów zewnętrznej agresji, permanentnie jest zakłócana. Dzieje się tak z powodu nagromadzenia wielu szkodliwych czynników, takich m.in. jak hałas, przyspieszony rytm życia przy pogarszającej się jego higienie.

Motywowanie zasobów ludzkich jako system zarządzania na przykładzie Zakładu Cukierniczego X

Wstęp 2

Rozdział I. Istota zarządzania zasobami ludzkimi 4
1.1. Istota i pojęcie zarządzania zasobami ludzkimi 4
1.2. Teorie zarządzania zasobami ludzkimi 8
1.3. Motywacja pracowników jako sposób zarządzania zasobami ludzkimi 13
1.3.1. Model motywacji pracowników 13
1.3.2. Teorie motywacji 18
1.3.3. Płacowe i pozapłacowe elementy motywacji pracowników 21

Rozdział II. Motywowanie zasobów ludzkich jako system zarządzania na przykładzie Zakładu Cukierniczego X 29
2.1. Charakterystyka Zakładu Cukierniczego X 29
2.1.1. Historia 29
2.1.2. Struktura organizacyjna 35
2.1.3. Zarządzanie zasobami ludzkimi – motywacja pracowników 38

Rozdział III. Metodologia i wyniki badań własnych 44
3.1. Przedmiot i cel badań 44
3.2. Problemy badawcze i hipotezy 46
3.3. Metody, techniki, narzędzia badawcze 50
3.4. Organizacja i przebieg badań 53
3.5. Wyniki badań własnych 53
3.6. Podsumowanie i wnioski 61

Zakończenie 65
Bibliografia 67
Spis tabel 70
Spis rysunków 71
Spis wykresów 72
Aneks 73

Wstęp

Sukces przedsiębiorstwa zależy dzisiaj w sposób zasadniczy od stylu kierowania ludźmi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że obok wysokiej jakości oferowanych produktów i wprowadzanych innowacji najważniejszym czynnikiem sukcesów są ludzie, ich wiedza i kwalifikacje, chęć wzajemnego współdziałania i wprowadzania zmian umożliwiających jego adaptację do zmieniającego się otoczenia. Nie chodzi tutaj oczywiście o ludzi jako bierny zasób, lecz jako układ stosunków społecznych opartych na kulturze, zdolny do tworzenia wartości i osiągania efektu synergii.

Aby sprostać wymaganiom rynku i zmierzyć się z nowymi problemami przedsiębiorstwu potrzebny jest przede wszystkim wysiłek intelektualny ludzi, ich energia, inteligencja i pomysłowość w rozwiązywaniu tych problemów i wychodzeniu naprzeciw wyzwaniom rynku. Potrzebne jest ich autentyczne intelektualne zaangażowanie. Oznacza ono stan związania się jednostki poprzez jej działania z przekonaniami, które utrwalają te działania.

Celem pracy jest zaprezentowanie motywowania zasobów ludzkich jako systemu zarządzania na przykładzie Zakładu Cukierniczego X.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest istota zarządzania zasobami ludzkimi, a więc: pojęcie zarządzania zasobami ludzkimi, teorie zarządzania zasobami ludzkimi, motywacja pracowników jako sposób zarządzania zasobami ludzkimi, model motywacji pracowników, teorie motywacji oraz płacowe i pozapłacowe elementy motywacji pracowników.

W drugim rozdziale przedstawione jest motywowanie zasobów ludzkich jako system zarządzania na przykładzie Zakładu Cukierniczego X, a więc: charakterystyka Zakładu Cukierniczego X, jego historia, struktura organizacyjna oraz zarządzanie zasobami ludzkimi – motywacja pracowników.

W trzecim rozdziale zwarta została metodologia i wyniki badań własnych, a więc: przedmiot i cel badań, problemy badawcze i hipotezy, metody, techniki, narzędzia badawcze, organizacja i przebieg badań. W tymże rozdziale zaprezentowane zostały również wyniki badań własnych oraz podsumowanie i wnioski.

Człowiek jest najważniejszą wartością organizacji, nawet w erze zaawansowanych technologii. Bez kompetentnego personelu trudno dążyć do ambitnych celów i osiągać sukcesy na rynku. Współczesny pracownik musi być wysoce wydajny, skuteczny w działaniu i przynosić organizacji ewidentne korzyści.

Praca zawodowa stanowi jedną z podstawowych sfer życia ludzi. Wymaga poświęcania czasu i energii. Może być ona ważnym, autotelicznym źródłem motywacji, jeśli przynosi satysfakcję. Pytanie, co należy robić, aby pracownik w pełni wykorzystywał w pracy swoje uzdolnienia i energię twórczą, jest niezwykle istotne. Należy zatem szukać coraz doskonalszych sposobów i form motywowania, mając na uwadze różne sytuacje zawodowe i ich szerokie uwarunkowania. Wszystkim organizacjom powinno zależeć na stosowaniu akceptowanych przez pracowników instrumentów pobudzania do pracy. Jednak wymaga to zrozumienia motywacji, a więc tego, co wywołuje i stymuluje zachowania, nie tylko przez kierownictwo organizacji, lecz także samych pracowników. Zadaniem dobrych kierowników jest nieustanne poszukiwanie nowych środków motywowania, tak aby praca była dla ludzi radością, a nie trudnym obowiązkiem.

Motywacja miała i zawsze będzie mieć ogromne znaczenie dla ludzi, bo nadaje sens ich życiu. Jest to złożone zagadnienie, ponieważ zachowanie ludzkie jest skomplikowane i nie zawsze zrozumiałe. Dużo trzeba poznać, wiedzieć i samemu doświadczyć, aby pojąć sztukę motywowania i umieć ją dobrze stosować w praktyce. Jest to zadaniem kierowników, ocenianym przez pryzmat jakości ich relacji z własnymi pracownikami. Prawdziwa tajemnica motywacji polega na stwarzaniu takich warunków w środowisku pracy, aby ludzie czuli się wolni od wpływów zniechęcających i niszczących ich dobre chęci.

Menedżerom potrzebna jest więc wiedza o zachowaniu się ludzi w organizacji i umiejętność postępowania z nimi. Wiedza o zachowaniach to znajomość działań i postaw ludzi w obrębie organizacji, wynikających z pełnionych przez nich ról czy funkcji i generowanych przez nie interakcji. Umiejętność zaś to względnie trwała zdolność do rozwiązywania spraw ludzkich w sposób sprawny i skuteczny.

Jednakże menedżerowie często nie posiadają ani tej wiedzy, ani umiejętności, co istotnie utrudnia im wyjaśnianie oraz przewidywanie zachowań ludzkich i sprawowanie nad nimi kontroli. Tymczasem muszą oni stale rozwijać i doskonalić umiejętności postępowania z ludźmi, aby mobilizować ich do współdziałania dla dobra organizacji i poświęcenia dla niej swej wiedzy, zdolności i talentu.

Motywowanie w zakładzie budżetowym

Wstęp 2

Rozdział I. Istota i pojęcie motywacji 4
1.1. Ujęcie definicyjne motywacji i systemu motywowania 4
1.2. Model motywacji pracowników 7
1.3. Teorie motywacji 13
1.4. Nowoczesne koncepcje motywowania 19
1.5. Metody diagnozowania systemu motywowania 25

Rozdział II. Płace jako instrument oddziaływania motywacyjnego 31
2.1. Pojęcie płacy i systemu wynagradzania 31
2.2. Funkcje płac 36
2.3. Zasady motywacji płacowej 38
2.4. Uwarunkowania systemu wynagradzania 42
2.5. Strategiczne pojmowanie motywacji płacowej 46

Rozdział III. Motywowanie w zakładzie budżetowym. Motywacja płacowa w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w Warszawie 48
3.1. Charakterystyka Zakładu 48
3.2. Charakterystyka systemu wynagrodzeń 52
3.2.1. Składniki płac 52
3.2.2. Struktura rocznego planu finansowego 54
3.2.3. Struktura zakładowego funduszu świadczeń socjalnych 54
3.2.4. Realizacja innych funkcji personalnych 55
3.3. Metodyka badan, narzędzia, teza, uzasadnienie doboru próby badawczej 56
3.4. Jakość i zadowolenie z pracy w opinii pracowników 58
3.5. Wyniki badań 63

Zakończenie 65
Bibliografia 67
Spis rysunków, tabel i wykresów 70
Załącznik 71

Wstęp

W warunkach gospodarki rynkowej przedsiębiorstwa są nastawione na efektywność oraz podnoszenie jakości pracy. Tak określone cele przedsiębiorstw możliwe są do zrealizowania poprzez właściwe postawy pracowników. Szczególną rolę w tworzeniu odpowiednich postaw pracowników pełnią skuteczne i efektywne systemy wynagradzania, motywujące pracowników do podnoszenia kwalifikacji, wzrostu efektywności pracy oraz poprawy jakości realizowanych zadań.

Motywacyjność systemów wynagrodzeń zależy od przyjętych zasad kształtowania wynagrodzeń. Zasady te powinny gwarantować możliwość różnicowania wynagrodzeń z jednej strony stosownie do wkładu pracy, określonego poprzez stopień trudności pracy na stanowisku i niezbędne kompetencje pracownika do jej wykonywania, a z drugiej- odpowiednio do uzyskiwanych efektów pracy przez przedsiębiorstwo, komórkę organizacyjną i poszczególnych pracowników.

W związku z powyższym celem niniejszej pracy było omówienie problematyki motywacji i płacy jako instrumentu motywacyjnego na przykładzie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast rozdział trzeci to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym ukazano istotę i pojęcie motywacji. Na wstępie przedstawiono ujęcie definicyjne motywacji i systemu motywowania. Następnie omówiono model motywacji pracowników, teorie motywacji, nowoczesne koncepcje motywowania oraz metody diagnozowania systemu motywowania.

W rozdziale drugim ukazano pojęcie płacy jako instrument oddziaływania motywacyjnego. Rozważania rozpoczęto od zdefiniowania pojęcia płacy i systemu wynagradzania. Następnie omówiono funkcje płac oraz zasady motywacji płacowej. W rozdziale drugim omówiono także uwarunkowania systemu wynagradzania oraz strategiczne pojmowanie motywacji płacowej.

W rozdziale trzecim przeprowadzono badania własne na temat motywowania w zakładzie budżetowym. Analizie poddano Wojewódzki Urząd Pracy w Warszawie. Rozważania rozpoczęto od ogólnej charakterystyki badanego zakładu budżetowego. Następnie dokonano charakterystyki systemu wynagrodzeń, z uwzględnieniem składników płac, struktury rocznego planu finansowego, struktury zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, oraz realizacji innych funkcji personalnych. Po dokonaniu wstępnej charakterystyki zakładu budżetowego, przystąpiono do przeprowadzenia badań własnych systemu motywacji płacowej badanej jednostki. W tym celu opracowano i przedstawiono metodykę badań, narzędzia oraz zaprezentowano tezę. Następnie – na podstawie opracowanego kwestionariusza ankiety – przeprowadzono badanie ankietowe wśród pracowników Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie. Wyniki badań pozwoliły na wysnucie odpowiednich wniosków na temat motywacji w zakładzie budżetowym.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie.

Mienie gminne na przykładzie gminy Świdnik

Wstęp 2

Rozdział I. Ustrój samorządu terytorialnego 4
1.1. Istota samorządu – kontrowersje wokół problematyki samorządowej 4
1.2. Miejsce gminy w samorządzie terytorialnym 9
1.3. Podstawy prawne gospodarki budżetowej samorządu terytorialnego 11
1.4. Źródła zasilania zewnętrzne i wewnętrzne budżetów samorządowych 14
1.5. Zasady opracowywania, uchwalania i wykonania budżetów JST 17

Rozdział II. Gmina jako podmiot mienia publicznego 23
2.1. Pojęcie i klasyfikacja mienia publicznego 23
2.2. Organy i kompetencje gminy 25
2.3. Pochodzenie mienia gminnego 31
2.4. Sposoby dysponowania mieniem 36
2.5. Związek między mieniem gminnym i zadaniami gminy 37

Rozdział III. Dochody z majątku gminy 40
3.1. Pojęcie dochodów z majątku gminy 40
3.2. Dochody z wynajmu bądź wydzierżawienia nieruchomości, lokali i przedmiotów majątkowych 43
3.2.1. Dochody ze sprzedaży majątku gminy 43
3.2.2. Odsetki od środków finansowych 46
3.2.3. Odsetki od pożyczek udzielanych przez gminę 48
3.2.4. Wpłaty z zysku od przedsiębiorstw komunalnych 50

Rozdział IV. Analiza mienia w Gminie Świdnik 52
4.1. Ogólna charakterystyka Gminy Świdnik 52
4.2. Informacja o stanie mienia Gminy Świdnik 53
4.3. Zestawienie zbiorcze majątku Gminy Świdnik 55
4.4. Dochody z majątku Gminy Świdnik 60

Zakończenie 63
Bibliografia 65
Spis rysunków, wykresów i tabel 70

Wstęp

Gmina jest podstawową jednostką samorządu terytorialnego. Do zakresu jej działania należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Można powiedzieć, że gmina wyposażona w majątek ma możliwości rozwijania działalności gospodarczej służącej ogółowi mieszkańców i spełniania ich oczekiwań. Podmiotowość gminy przemawia za wyposażeniem tej wspólnoty w możliwość nabywania i zbywania mienia.

W świetle postanowień ustawy o samorządzie gminnym – własność i inne prawa majątkowe należące do poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, jak też mienie innych komunalnych osób prawnych (w rym przedsiębiorstw i spółek jednoosobowych) stanowią mienie komunalne. Mienie komunalne służyć ma przede wszystkim jednostkom samorządu terytorialnego do realizacji zadań przypisanych ustawami.

Problematyka własności komunalnej w Polsce nadal są na etapie kształtowania, również w wymiarze ustrojowym. Wiąże się to nie tylko z kwestią dostosowania krajowych instrumentów prawnych do ustawodawstwa Unii Europejskiej, ale przede wszystkim z koniecznością usytuowania ustrojowego omawianych zagadnień. W związku z powyższym celem niniejszej pracy było przybliżenie problematyki mienia gminnego oraz dochodów z majątku gminy.

Rozważania zawarto w czterech rozdziałach, gdzie trzy pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast rozdział czwarty to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym ukazano ustrój samorządu terytorialnego. Na wstępie rozważań przedstawiono istotę samorządu, wskazując na kontrowersje wokół problematyki samorządowej. Następnie wskazano miejsce gminy w samorządzie terytorialnym oraz podstawy prawne gospodarki budżetowej samorządu terytorialnego. W rozdziale pierwszym omówiono także wewnętrzne i zewnętrzne źródła zasilania budżetów samorządowych oraz zasady opracowywania, uchwalania i wykonywania budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

W rozdziale drugim przedstawiono gminę jako podmiot mienia publicznego. Na wstępie zdefiniowano pojęcie mienia publicznego oraz jego klasyfikacje. Następnie omówiono organy i kompetencje gminy a także pochodzenie mienia gminnego. W kolejnych częściach rozdziału drugiego przedstawiono sposoby dysponowania mieniem oraz związek między mieniem gminnym a zadaniami gminy.

W rozdziale trzecim ukazano dochody z majątku gminy. Na wstępie tego rozdziału zdefiniowano pojęcie dochodów z majątku gminy. Następnie omówiono dochody z wynajmu bądź wydzierżawienia nieruchomości, lokali i przedmiotów majątkowych, z uwzględnieniem dochodów ze sprzedaży majątku gminy, odsetek od środków finansowych, odsetek od pożyczek udzielanych przez gminę oraz wpłat z zysku od przedsiębiorstw komunalnych.

W rozdziale czwartym przeprowadzono analizę mienia w Gminie Świdnik. Badania rozpoczęto od ogólnej charakterystyki Gminy Świdnik. Następnie przedstawiono informacje o stanie mienia badanej gminy. Dokonano także zestawienia zbiorczego majątku Gminy Świdnik oraz przebadano dochody z majątku Gminy Świdnik.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne Gminy Świdnik.