Archiwum autora: pracedyplomowe

Tradycyjne formy oszczędzania a inwestowanie

Wstęp 4

Rozdział I. Podstawowe pojęcia związane z oszczędzaniem 6
1.1. Istota oszczędzania 6
1.2. Gromadzenie oszczędności na rachunku bankowym 7
1.3. Oszczędzanie w wyniku inwestowania 13

Rozdział II. Tradycyjne formy oszczędzania 22
2.1. Istota oszczędzania na rachunkach oszczędnościowych 22
2.2. Istota oszczędzania na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych 28
2.3. Książeczki oszczędnościowe potwierdzające zawarcie umowy na rachunku 30

Rozdział III . Opis funduszy inwestycyjnych 36
3.1. Pojęcie funduszu 36
3.1.1. Przedmiot działalności 36
3.1.2. Organy i siedziba funduszu 38
3.1.3. Uczestnictwo w funduszu 40
3.2. Charakterystyka poszczególnych rodzajów funduszy 41

Rozdział IV. Produkty oszczędnościowe i inwestycyjne Banku PKO BP SA 48
4.1. Lokaty 48
4.1.1. Max Lokata 48
4.1.2. Lokata terminowa w walucie polskiej 49
4.1.3. Lokata w walucie wymienialnej 50
4.1.4. Lokata terminowa PROGRESJA 51
4.1.5. Lokata terminowa FORTUNA 53
4.2. Książeczki 54
4.2.1. Książeczka obiegowa 55
4.2.2. Książeczka terminowa 57
4.2.3. Książeczka mieszkaniowa – bez premii gwarancyjnej 58
4.2.4. Książeczka mieszkaniowa – z premią gwarancyjną 59
4.2.5. Książeczka mieszkaniowa z funduszem PKO Credit Suisse 60
4.3. Usługi maklerskie 61
4.4. Fundusze inwestycyjne 62
4.4.1. Fundusz Rynku Pieniężnego 62
4.4.2. Fundusz Skarbowy 63
4.4.3. Fundusz Akcji 63
4.4.4. Fundusz Akcji Nowa Europa 64
4.4.5. Fundusz Obligacji 65
4.4.6. Fundusz Obligacji Długoterminowych 65
4.4.7. Fundusz Zrównoważony 66
4.4.8. Plan Systematycznego Oszczędzania 67

Zakończenie 68
Spis literatury 69
Spis rysunków 71
Załączniki 72

Tożsamość europejska obywateli Unii Europejskiej

Wstęp 3

Rozdział I. Obywatelstwo europejskie 5
1. Pojęcie obywatelstwa 5
2. Idea i zalążki obywatelstwa Unii Europejskiej 7
3. Ustanowienie i rozwój obywatelstwa UE 9
3.1. Rola państw członkowskich i instytucji wspólnotowych 9
3.2. Traktat z Maastricht 12
3.3. Od Traktatu amsterdamskiego do lizbońskiego 16
3.4. Karta Praw Podstawowych 19
4. Obywatelstwo europejskie a obywatelstwo narodowe 20

Rozdział II. Prawa i obowiązki obywatela UE 28
1. Wybrane prawa obywateli Unii Europejskiej 28
1.1. Swoboda przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich 28
1.2. Swoboda przepływu pracowników, Konwencja z Schengen 31
1.3. Prawo do zabezpieczenia socjalnego i opieki zdrowotnej 33
1.4. Prawo udziału w wyborach lokalnych i do parlamentu Europejskiego 34
1.5. Ochrona dyplomatyczna i konsularna obywateli UE 38
1.6. Prawo petycji do Parlamentu Europejskiego 38
1.7. Prawo składania skarg do RPO UE 40
2. Ochrona praw obywatelskich 42
2.1 Ochrona praw obywateli na poziomie krajowym 42
2.2 Ochrona praw obywateli na poziomie UE 44
3. „Obowiązki” obywatela UE 47

Rozdział III. Tożsamość Europejska 49
1. Pojęcie tożsamości 49
2. Budowa tożsamości europejskiej 55
3. Europejskie wartości fundamentem tożsamości 58
4. Karta Tożsamości Europejskiej 63
5. Działania Unii w budowie i rozwijaniu poczucia „europejskości” 64
6. Tożsamość europejska a tożsamość narodowa 65

Rozdział IV. Konfrontacja wizji Europy 72
1. Wizje Europy 72
2. Ruchy nacjonalistyczne 88
3. Europa wielokulturowa 89
4. Europejska tożsamość a postnarodowe obywatelstwo 90
5. Zjawiska niekorzystne 94
6. Europejczycy o obywatelstwie 96

Zakończenie 99
Bibliografia 101
Załącznik 106

Środki trwałe w przedsiębiorstwie

Wstęp 3

Rozdział I. Charakterystyka środków trwałych 5
1.1. Definicja środków trwałych 5
1.1.1. Środki trwałe w prawie bilansowym 5
1.1.2. Środki trwałe w prawie podatkowym 6
1.1.3. Różnice i podobieństwa pomiędzy definicjami według prawa bilansowego i podatkowego 7
1.2. Klasyfikacja środków trwałych 13
1.3. Wycena środków trwałych 17
1.4. Amortyzacja środków trwałych 21

Rozdział II. Dokumentacja i ewidencja zmian w stanie środków trwałych 28
2.1. Dokumentacja zmian w stanie środków trwałych 28
2.2. Ewidencja zmian w stanie środków trwałych 30
2.2.1. Ewidencja analityczna i syntetyczna środków trwałych 30
2.2.2. Ewidencja zwiększeń wartości środków trwałych 35
2.2.3. Ewidencja zmniejszenia wartości środków trwałych 41
2.3. Ewidencja środków trwałych na kontach pozabilansowych 46

Rozdział III. Środki trwałe w przedsiębiorstwie X S.A. 48
3.1. Podstawowy przedmiot działalności przedsiębiorstwa 48
3.2. Rzeczowe aktywa trwałe 53
3.3. Wartości niematerialne i prawne 56
3.4. Amortyzacja środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych 58
3.5. Wycena środków trwałych 59
3.6. Ewidencja środków trwałych 60

Zakończenie 63
Bibliografia 64
Spis tabel 66
Spis schematów 67
Spis rysunków 68
Spis wykresów 69
Streszczenie 70
Załączniki 72

Środki trwałe w porównaniu pomiędzy Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości a Ustawą o rachunkowości

Wstęp

1. Charakterystyka środków trwałych w Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MST 16) i w ustawie o rachunkowości
1.1. Pojęcie i istota .środków trwałych
1.2.Wycenia
1.3.Amortyzacja
1.4. Inwentaryzacja
1.5. Wzrost wartości
1.6. Spadek wartości.

2. Ujęcie środków trwałych w księgach rachunkowych i sprawozdaniach finansowych
2.1. Zasady klasyfikacji środków trwałych
2.2. Prezentacja w sprawozdaniach finansowych środków trwałych
2.3. Dokumentacja środków trwałych
2.4. Ewidencja środków trwałych

3. Porównanie przepisów dotyczących ś.t. w ustawie o rachunkowości a MSSR
1.1. Elementy wspólne
1.2. Elementy rozbieżne
1.3. Elementy nieuregulowane

4. Prezentacja środków trwałych w firmie X
4.1. Charakterystyka
4.2. Ujęcie według ustawy
4.3. Ujęcie według MSSR
4.4. Wpływ różnic na wynik

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Jednostka gospodarcza formułując własną politykę rachunkowości ma prawo korzystać nie tylko z rozwiązań dopuszczonych normami ustawy o rachunkowości, lecz równocześnie – w przypadku zagadnień nieuregulowanych – z przepisów Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

Polityka rachunkowości oznacza stosowanie przez zarząd przedsiębiorstwa w sporządzaniu sprawozdań finansowych specyficznych zasad, konwencji, reguł i praktyk dobranych odpowiednio do odwzorowania jego rzeczywistej pozycji finansowej, dochodowej i dokonań. W przypadkach, w których prawo lub standardy przewidują alternatywne zasady, to należy ujawniać zastosowaną politykę polegającą na wyborze pomiędzy przewidzianymi zasadami. Selekcja tych zasad powinna być dokonywana w świetle realizacji celu, jakiemu służą sprawozdania finansowe, przy zachowaniu jakościowych charakterystyk, a w szczególności istotności informacji i jej wiarygodności. Tak więc wybór polityki rachunkowości jest prawem przedsiębiorstwa, jednak aby z niego umiejętnie korzystać należy uświadomić sobie wpływ określonej polityki na wynik tudzież majątkową oraz finansową sytuację.

Niniejsza praca poświęcona jest zagadnieniom klasyfikacji, ewidencji i dokumentacji środków trwałych w świetle ustaleń ustawy o rachunkowości, przepisów podatkowych oraz Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

Celem pracy jest zrozumienie sprecyzowanie zasad prawidłowości księgowania, ewidencji i amortyzacji środków trwałych w przedsiębiorstwie.

Struktura pracy składa się z czterech rozdziałów, wstępu i zakończenia.

Rozdział pierwszy to wprowadzenie do rozważań. Dokonano tu ogólnej charakterystyki środków trwałych. Przedstawiono definicję środków trwałych oraz omówiono zasadnicze zagadnienia powiązane z tematyka środków trwałych, mianowicie: wycenę, amortyzację, inwentaryzację oraz zmiany wartości bilansowej – „in plus” oraz „in inus”.

Rozdział drugi stanowi ujęcie środków trwałych w księgach rachunkowych i sprawozdaniach finansowych. Wskazano tu także cechy środków trwałych oraz dokonano ich klasyfikacji.

W rozdziale trzecim dokonano analizy porównania przepisów dotyczących środków trwałych w ustawie o rachunkowości i Międzynarodowych Standardach Rachunkowości.

Rozdział czwarty stanowi część empiryczną niniejszej pracy. W rozdziale  dokonano analizy środków trwałych w świetle przepisów ustawy o rachunkowości oraz Międzynarodowych Standardów Rachunkowości a także wykazano wpływ wynikłych różnic na jego wynik finansowy.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty artykuły zamieszczone w bogatej literaturze, prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne badanego przedsiębiorstwa.

Szkolenie i doskonalenie kadr jako element zarządzania zasobami ludzkimi

SPIS TREŚCI 2
WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I ROLA I ZNACZENIE ZASOBÓW LUDZKICH W ORGANIZACJI 5
1.1. Człowiek jako podstawa osiągnięcia celów przedsiębiorstwa 5
1.2. Znaczenie człowieka w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa 9
1.3. Zarządzanie zasobami ludzkimi – cele i istota 18
1.4. Taktyka rozwoju pracowników w przedsiębiorstwie 23

ROZDZIAŁ II SZKOLENIA – POTRZEBY, ROZWÓJ PRACOWNIKÓW 29
2.1. Istota i znaczenie systemu szkoleń w organizacji 29
2.2. Rodzaje szkoleń oraz inne formy doskonalenia 34
2.3. Znaczenie rozwoju pracowników w organizacji 40
2.4. Ocena efektywności szkolenia 48

ROZDZIAŁ III ZARZĄDZANIE ZASOBAMI LUDZKIMI W PRZEDSIĘBIORSTWIE EGIS 53
3.1. Ogólna charakterystyka firmy 53
3.2. Polityka personalna 55
3.3. Szkolenia pracowników 56
3.4. Motywowanie pracowników 60
3.5. Zwiększanie satysfakcji z pracy 65

ROZDZIAŁ IV SYSTEM SZKOLEŃ I DOSKONALENIA KADR W PRZEDSIĘBIORSTWIE EGIS W ŚWIETLE WYNIKÓW BADAŃ WŁASNYCH 69
4.1. Metodologia badań własnych 69
4.2. Analiza wyników 71
4.2.1. Proces szkoleniowy 71
4.2.2. System doskonalenia kadry kierowniczej 78
4.2.3. System szkoleń i rozwoju przedstawicieli medycznych 85
4.3. Wnioski 87

ZAKOŃCZENIE 95
BIBLIOGRAFIA 97
SPIS TABEL 100
SPIS RYSUNKÓW 101
ANEKS 102
ZAŁĄCZNIK 103

Szkolenia jako czynnik utrzymania i podnoszenia jakości

Wstęp 2

Rozdział I. Elementy podstaw z zakresu szkolenia 4
1.1. Definicje szkoleń 4
1.2. Rodzaje i formy szkoleń 6
1.3. Rola i kompetencje specjalisty ds. szkoleń 9

Rozdział II. Zarządzanie szkoleniami 15
2.1. Identyfikacja potrzeb szkoleniowych 15
2.2. Budowanie planu szkoleń 18
2.3. Wybór dostawcy usług szkoleniowych 18
2.4. Realizacja planu szkoleń 20
2.5. Monitorowanie realizacji planu szkoleń 20

Rozdział III. Sprawdzenie wiedzy zdobytej w wyniku szkoleń 25
3.1. Metody badania efektywności szkoleń 25
3.1.1. Ocena skuteczności szkolenia przeprowadzona przez przełożonego pracownika 25
3.1.2. Ocena szkolenia przez jego uczestnika na formularzach 29
3.2. Wykorzystanie wyników oceny efektywności szkoleń 31

Podsumowanie 38
Bibliografia 40
Spis rysunków 43

Wstęp

Wraz ze zmianami gospodarczymi polskie uczące się funkcjonowania w nowych warunkach ekonomicz­nych coraz wyraźniej zaczęły dostrzegać potrzebę i znaczenie szkoleń. Choć rynek szkoleń rozwijał się już wcześniej, to nowa sytuacja poli­tyczna i gospodarcza – zwłaszcza rozwój firm prywatnych i przekształ­cenia własnościowe – przyczyniła się do dynamicznego wzrostu zapo­trzebowania na szkolenia. Dzisiaj to duży i ciągle rozwijający się obszar działania firm, instytucji prowadzących szkolenia i samych trenerów.

Jednocześnie problematyka szkoleń, zarówno z punktu widzenia ujęć teoretycznych, jak i działalności praktycznej, jest ze swej natu­ry interdyscyplinarna. Można ją umieścić na styku co najmniej trzech dziedzin: zarządzania, psychologii i pedagogiki. Z jednej bowiem stro­ny obejmuje zagadnienia dotyczące nauczania osób dorosłych, a sze­rzej dydaktyki i metodyki. Trzeba by również uwzględnić prawidło­wości rozwoju osób dorosłych, psychologii uczenia się, psychologii funkcjonowania grupy. Z drugiej strony, z punktu widzenia instytu­cji zatrudniającej konkretnych pracowników, szkolenie jest jednym z elementów zarządzania zasobami ludzkimi, należy więc do obszaru zarządzania organizacją.

Również praktyczna działalność trenerów to raczej rodzaj specja­lizacji w wielu dziedzinach niż zawód. Wymaga bowiem nie tylko umiejętności prowadzenia szkolenia, ale i wiedzy merytorycznej do­tyczącej zagadnień, które są jego przedmiotem. Dlatego prowadzący szkolenia to osoby o różnym wykształceniu – są wśród nich m.in. ekonomiści, prawnicy, pedagodzy, psychologowie, specjaliści od zarządzania. Zwykle studia i doświadczenie zawodowe dają im wiedzę w zakresie własnej specjalności, ale nie zapewniają przygotowania do praktycznego prowadzenia szkoleń, do pracy z grupą.

Celem pracy jest przedstawienia zagadnienia szkolenia jako czynnika utrzymania i podnoszenia jakości.

Zakres pracy obejmuje tematykę szkoleń. Szkolenie jest bardzo złożonym procesem i rozpoczyna się w mo­mencie podjęcia decyzji o jego przeprowadzeniu. Może ona zapaść na spotkaniu kierownictwa firmy, na którym uzgadnia się wprowadzanie nowych sposobów działania czy procedur. Na konieczność przeprowa­dzenia szkolenia mogą również wskazywać doniesienia o wydajności pracy lub raporty menedżera liniowego, który zauważył zmniejszoną efektywność swojej pracy lub pracy swego zespołu. Decyzję mogą też podjąć sami pracownicy, którzy uważają, że potrzebne są im pewne wska­zówki i że wymagają przeszkolenia, aby właściwie wypełniać swoje obo­wiązki lub aby rozwijać się zawodowo. Bez względu na przyczynę, wa­runkiem osiągnięcia zamierzonych rezultatów jest zawsze odpowiednie planowanie.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale zawarte są elementy podstaw z zakresu szkolenia, a więc: definicje szkoleń, rodzaje i formy szkoleń oraz rola i kompetencje specjalisty ds. szkoleń.

W drugim rozdziale opisane jest zarządzanie szkoleniami, a więc: identyfikacja potrzeb szkoleniowych, budowanie planu szkoleń, wybór dostawcy usług szkoleniowych, realizacja planu szkoleń oraz monitorowanie realizacji planu szkoleń.

W trzecim rozdziale zaprezentowane jest sprawdzenie wiedzy zdobytej w wyniku szkoleń, a więc: metody badania efektywności szkoleń, ocena skuteczności szkolenia przeprowadzona przez przełożonego pracownika, ocena szkolenia przez jego uczestnika na formularzach oraz wykorzystanie wyników oceny efektywności szkoleń.

Nieustanne zmiany wymagań wobec pracowników przemysłu i handlu znajdują swe naturalne odzwierciedlenie w pracy działów szkoleń oraz w programach szkoleniowych i rozwojowych. Ludzie, którzy planują, pro­jektują, nadzorują programy, są ich autorami lub zajmują się szkoleniem, zdają sobie oczywiście sprawę, że nowe umiejętności, sposoby działania i procedury wymagają zupełnie nowych programów lub zmiany już ist­niejących. Jednakże bardzo często zdarza się, że szkolenie jest opracowy­wane zbyt pospiesznie lub w nieodpowiedni sposób i nie przynosi zamie­rzonych rezultatów.

Poszczególne szkolenia powinny dawać możliwość decydowania w kwestii podejmowania i rozwijania określonych zachowań. Szkolenie tym różni się od działań motywujących, że osoby szkolone powinny wie­dzieć, jakie zachowania i dlaczego mogą wybrać oraz jakie są konsekwen­cje określonego wyboru – osobiste i organizacyjne. Powinny one również zostać wyposażone w narzędzia niezbędne do realizacji podjętych decy­zji.

Organizacja rozwijająca się to rozwijający się pracownicy. Problematyka uczenia się i rozwoju pracowników jest zagadnieniem podstawowym w planowaniu skutecznej polityki szkoleniowej w firmie. Bez pewnej ogólnej wizji dotyczącej tego, co i dlaczego ma być rozwijane, wszelkie, nawet bardzo rozbudowane działania szkolenio­we nie przynoszą oczekiwanego rezultatu.

Rola szkoleń BHP w zakładzie pracy

Wstęp 2

Rozdział I. Szkolenia pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwach 7
1.1. Istota szkoleń 7
1.2. Cele szkoleń 9
1.3. Metody szkoleń 14
1.3.1. Szkolenie indywidualne 14
1.3.2. Dyskusja 15
1.3.3. Gry i symulacje 15
1.3.4. Wykład 16
1.3.5. Analiza przypadku 16
1.3.6. Odgrywanie ról 17
1.4. Korzyści płynące ze szkoleń pracowników 17

Rozdział II. Szkolenia BHP 24
2.1. Istota szkoleń bezpieczeństwa i higieny pracy 24
2.2. Podstawa prawna regulująca prowadzenie szkoleń bhp 28
2.3. Rodzaje i cele szkoleń z bezpieczeństwa i higieny pracy 30
2.4. Uprawnienia związane z prowadzeniem szkoleń w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy 34

Rozdział III. Prowadzenie szkoleń okresowych na stanowiskach administracyjno- biurowych w Komendzie Portu Wojennego Gdynia 39
3.1. Charakterystyka organizacji, jaką jest Komenda Portu Wojennego Gdynia 39
3.2. Cel szkolenia BHP na stanowiskach administracyjno biurowych 41
3.3. Ramowy program szkolenia 42
3.4. Szczegółowy program szkolenia 42
3.5. Zakres tematyczny testu 47
3.6. Protokół z egzaminu 48

Zakończenie 49
Bibliografia 51

Systemy franchisingowe w produkcji i obrocie żywnością

Wstęp    2

Rozdział I. Franchising – istota i zakres znaczeniowy pojęcia    3
1.1. Idea franchisingu a znaczenie marki we współczesnym handlu    3
1.2. Definicje franchisingu    10
1.3. Rodzaje i formy franchisingu    14
1.4. Koncepcje budowy i rozwoju systemów franchisingowych    20

Rozdział II. Franchising w praktyce    23
2.1. Franchising w Polsce    23
2.2. Charakterystyka firm działających na polskim rynku na zasadzie franchisingu    33
2.3. Szanse i ograniczenia franchisingu w Polsce    40

Rozdział III. Prawa i obowiązki franchisingodawcy i franchisingobiorcy    47
3.1. Zawarcie umowy franchisingowej i jej treść    47
3.2. Umowy franchisingowe wobec innych umów prawa cywilnego    55
3.3. Umowa franchisingowa a umowy z zakresu prawa własności intelektualnej    59
3.4. Prawa i obowiązki stron    60

Rozdział IV. Przykłady dystrybucyjnego systemu franchisingowego    63
4.1. Charakterystyka McDonald’s Corporation    63
4.2. Charakterystyka Telepizzy    65
4.3. Porównanie opłacalności prowadzenia danej działalności gospodarczej    69

Zakończenie    72
Bibliografia    77
Spis rysunków    81
Spis tabel    82
Załączniki    83

Współpraca banku w polskim systemie bankowym z bankami zagranicznymi

Wstęp 2

Rozdział I. Banki w systemie bankowym 7
1.1. Pojęcie i rola banków 7
1.2. Charakterystyka polskiego systemu bankowego 9
1.3. Podstawy prawne 15
1.4. Nadzór bankowy 17
1.5. Zadania Narodowego Banku Polskiego 22
1.6. Rodzaje banków 23

Rozdział II. Funkcje banków w gospodarce 30
2.1. Udział w kreacji pieniądza 30
2.2. Alokacja i transformacja środków 31
2.3. Koncentracja kapitałów przez bank 32
2.4. Transformacja pieniądza w czasie 33

Rozdział III. Formy bankowych rozliczeń zagranicznych i krajowych 34
3.1. Rozliczenia krajowe 34
3.2. Rozliczenia zagraniczne 37
3.3. Akredytywa dokumentowa 37
3.4. Czeki i karty płatnicze 39

Zakończenie 41
Bibliografia 47
Spis rysunków 50

Wstęp

Wraz z rozwojem w Polsce gospodarki rynkowej pojawiło się nasycenie usługami bankowymi. Rozwój rynku przyczynił się do zwiększenia popytu na usługi bankowe, szczególnie w bankowości detalicznej oraz inwestycyjnej.

Banki są podstawowym czynnikiem gospodarki rynkowej. Są one instrumentem alokacji kapitału w gospodarce oraz wyspecjalizowanym pośrednikiem pomiędzy deponentami oferującymi kapitał i poszukującymi kapitału kredytobiorcami.

Wzrost konkurencji na rynku bankowym sprawia, iż jakość usług stała się podstawowym czynnikiem zdobywania przewagi konkurencyjnej, wyznaczającym pozycję rynkową banku. Równocześnie, jakość usług jest jednym z najistotniejszych czynników mających wpływ na postrzeganie banku przez klientów i co jest tego konsekwencją – na jego wyniki finansowe. Zdobycie mocnej konkurencyjnej pozycji wymaga świadczenia przez banki usług o jakości wyższej niż oczekiwana, gdyż tylko w tym bowiem przypadku, jak potwierdzają wyniki badań, klient ma większą skłonność do dalszych zakupów produktów bankowych, a także mniejszą skłonność do zmiany banku.

Ewolucja bankowości z pozycji sektora niemal niczym nie zagrożonego, chronionego licznymi regulacjami państwowymi, do pozycji sektora poddanego ostrym regułom konkurencji i zmuszonego do stosowania rynkowych metod walki o klientów, wydaje się jednym z najciekawszych zjawisk współczesnej gospodarki. Jest to jednocześnie główna przyczyna podjęcia przez autorkę tematu niniejszej pracy.

Współczesne banki stoją w obliczu problemów natury strategicznej i strukturalnej. Kwestie strategiczne dotyczą zachowania dotychczasowej pozycji w systemie usług finansowych, której zachwianie nastąpiło na skutek włączenia się do rywalizacji o klientów – na równi z bankami – instytucji ubezpieczeniowych, funduszy inwestycyjnych, funduszy emerytalnych, instytucji rynku kapitałowego oraz podmiotów niefinansowych.

W rezultacie, banki nie mogą już liczyć na swoją quasi-monopolistyczną pozycję w zaspokajaniu potrzeb oszczędzania, pożyczania i inwestowania, ponieważ w każdym z tych obszarów napotykają na poważną konkurencję z zewnątrz. Dotyczy to w równym stopniu obsługi podmiotów korporacyjnych, jak i klientów indywidualnych. Problemy natury strukturalnej dotyczą wyboru drogi rozwoju, jaką powinny przyjąć duże instytucje bankowe. Chodzi o rozstrzygnięcie dylematu, czy rozwijać równolegle działalność inwestycyjną i detaliczną, realizując model bankowości uniwersalnej, czy też rozdzielić oba te obszary i pójść drogą specjalizacji, skoncentrowanej na potrzebach określonego segmentu rynkowego.

Zarówno problemy strategiczne jak i strukturalne mogą być rozwiązane tylko pod warunkiem uzyskania przewagi konkurencyjnej nad innymi uczestnikami rynku. W tym sensie kluczowe znaczenie ma poznanie przyczyn, dla których jedne banki są bardziej skuteczne od innych w zakresie przyciągania kapitału, powiększania swojej wartości czy osiągania zysku.

Niniejsza praca skupia się na współpracy banku w polskim systemie bankowym z bankami zagranicznymi. Jest to obszar, w którym wyzwania stojące przed bankami są szczególnie trudne i wymagające. Rynek usług bankowych a wszelkie cechy masowego rynku konsumenckiego, co powoduje konieczność włączenia do działalności takich funkcji, jak badania i rozwój, marketing, dystrybucja, promocja. To z kolei oznacza perspektywę przeorientowania modelu zarządzania bankiem i podporządkowania go regułom, obowiązującym wszystkie rynkowe instytucje usługowe. Marketingowy aspekt przemian, jakie już mają miejsce i jeszcze dokonają się w sektorze bankowym, stanowił kolejną ważną inspirację do podjęcia przez autorkę tej właśnie problematyki.

Banki mają duże doświadczenie w powiększaniu aktywów materialnych i w zarządzaniu nimi. Mieści się to w kluczowych kompetencjach sektora bankowego i nie wybiega poza tradycyjnie rozumiane sposoby konkurowania. Z tego względu skuteczne zarządzanie obszarem aktywów materialnych zostało zaliczone do tradycyjnych czynników przewagi konkurencyjnej banków. Znacznie mniejsze doświadczenie sektor bankowy zdołał zgromadzić w zakresie kształtowania aktywów niematerialnych. Takie kwestie, jak innowacyjne podejście do dystrybucji, wybór strategii rynkowej, polityka silnej marki, czy kształtowanie relacji z klientami, wykraczają poza kluczowe kompetencje banków i wymagają nowych umiejętności, niemających tradycji w sektorze bankowym. Dlatego też zostały one uznane za nietradycyjne czynniki przewagi konkurencyjnej banków.

W obliczu zmian zewnętrznych banki stanęły przed koniecznością redefinicji swojej roli w gospodarce oraz gruntownej zmiany modelu zarządzania. Ewolucja, jaka dokonała się w charakterze sektora bankowego przedstawiona jest w rozdziale drugim. Polega ona na przejściu banków od roli pośrednika finansowego do roli wyspecjalizowanej instytucji usługowej. Wymaga to nie tylko zmiany dotychczasowej filozofii działania, lecz także opanowania całkiem nowych kwalifikacji i kompetencji. W rozdziale drugim zdefiniowane jest także kluczowe pojęcie niniejszej pracy, a mianowicie pojęcie przewagi konkurencyjnej.

Na podstawie tej definicji, a także modelu dynamiki wartości, zidentyfikowane zostały czynniki przewagi konkurencyjnej banków. Budowanie przewagi w takich obszarach, jak: wielkość banku, udział w rynku, sieć dystrybucji stacjonarnej i wyposażenie techniczne, zostało zaliczone do czynników tradycyjnych. Natomiast tworzenie innowacyjnych kanałów dystrybucji, strategia rynkowa, polityka marki oraz kształtowanie relacji z klientami, czyli obszary wykraczające poza kluczowe kompetencje banków, zostały potraktowane jako nietradycyjne czynniki przewagi konkurencyjnej.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie współpracy banku w polskim systemie bankowym z bankami zagranicznymi.

W rozdziale pierwszym dokonano ogólnej charakterystyki banków w systemie bankowym. Na wstępie przedstawione zostało pojęcie i rola banków. Następnie zaprezentowano charakterystykę polskiego systemu bankowego. W dalszej części rozdziału uwagę skupiono na takich zagadnieniach jak podstawy prawne i Nadzór bankowy. Pod koniec omówiono zadania Narodowego Banku Polskiego oraz rodzaje banków.

W rozdziale drugim ukazane zostały funkcje banków w gospodarce. Następnie przedstawiono udział banków w kreacji pieniądza oraz alokację i transformację środków. Dalej swoją uwagę skupiono na koncentracji kapitałów przez bank oraz transformacji pieniądza w czasie.

W rozdziale trzecim przedstawione zostały formy bankowych rozliczeń zagranicznych i krajowych. Temat rozwinięto za pomocą takich zagadnie jak rozliczenia krajowe oraz rozliczenia zagraniczne. Następnie przybliżono pojecie akredytywy dokumentowej oraz omówiono pojęcie czeku i kart płatniczych.

Całość opracowania powstała w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w Internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

Walory turystyczne Hiszpanii

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. ATRAKCYJNOŚĆ WALORÓW TURYSTYCZNYCH 4
1.1. Atrakcyjność turystyczna i jej podział 4
1.2. Walory turystyczne jako produkt turystyczny 8
1.3. Walory turystyczne środowiska naturalnego 10
1.4. Walory turystyczne dóbr kultury 17
1.5. Walory turystyczne współczesnych osiągnięć 23

ROZDZIAŁ II. CHARAKTERYSTYKA HISZPANII 25
2.1. Położenie Hiszpanii 25
2.2. Klimat i roślinność 30
2.3. Historia i polityka 35
2.4. Gospodarka 39
2.5. Rynek pracy 42

ROZDZIAŁ III. WALORY TURYSTYCZNE JAKO GŁÓWNE CZYNNIKI ROZWOJU W HISZPANII 46
3.1. Przyrodnicze i historyczne podstawy rozwoju turystyki w Hiszpanii 46
3.2. Regiony turystyczne Hiszpanii 50
3.3. Ruch turystyczny 62

ZAKOŃCZENIE 67
BIBLIOGRAFIA 69
SPIS RYSUNKÓW 71
SPIS TABEL 72
SPIS ZDJĘĆ 73
SPIS WYKRESÓW 74

WSTĘP

Turystyka w obecnych czasach jest bardzo szybko rozwijającą się dziedziną życia, czynnikiem rozwoju kultury, wzajemnego poznania i działalności gospodarczej. Turystyka jest bardzo ważnym źródłem dochodów ludności wielu krajów i regionów o szczególnych walorach turystycznych.

Turystyka uprawiana jest najczęściej w czasie wolnym. Czas wolny we współczesnej cywilizacji jest jedną z najwyżej cenionych warto­ści wywierających wpływ na osobowość człowieka i decydującej o jakości życia a jego rozmiary traktowane są jako jeden z wyznaczników dobrobytu społecznego, rozwoju kulturalnego, a nawet poziomu zdrowotności w krajach czy grupach spo­łecznych. Czas wolny obej­muje wszystkie zajęcia, którym jednostka może się oddawać z własnej woli, np. dla odpoczynku, rozrywki, rozszerzenia swych wiadomości lub innego kształcenia (bezinteresownego), albo dobrowolnego udziału w życiu społecznym, po uwolnie­niu się od obowiązków zawodowych, rodzinnych i społecznych. Czas wolny jest to czas, który pozostaje człowiekowi po wypełnieniu przez niego obowiązków zawodowych, domowych i szkolnych, i który jest przeznaczany na wypoczynek, rozrywkę i rozwój osobowości.

Turyści najchętniej uprawiają turystykę w miejscach gdzie znajduje się jak najwięcej walorów turystycznych. Przez pojęcie walory turystyczne rozumie się specyficzne cechy i elementy środowiska naturalnego oraz przejawy działalności człowieka, które stanowią przedmiot zaintereso­wania turystów. Cechy walorów ma takie środowisko przyrod­nicze, które jest atrakcyjne z punktu widzenia turystycznego lub krajoznawczego.

Celem pracy jest zaprezentowanie walorów turystycznych Hiszpanii.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest atrakcyjność walorów turystycznych, a więc: atrakcyjność turystyczna i jej podział , walory turystyczne jako produkt turystyczny, walory turystyczne środowiska naturalnego, walory turystyczne dóbr kultury oraz walory turystyczne współczesnych osiągnięć.

W rozdziale drugim dokonana jest charakterystyka Hiszpanii, a więc: położenie Hiszpanii, klimat i roślinność, historia i polityka, gospodarka oraz rynek pracy.

W trzecim rozdziale przedstawione są walory turystyczne jako główne czynniki rozwoju w Hiszpanii, a więc: przyrodnicze i historyczne podstawy rozwoju turystyki w Hiszpanii, regiony turystyczne Hiszpanii oraz ruch turystyczny.

W pracy korzystano z dostępnej literatury przedmiotu, stron internetowych oraz dostępnych badań dotyczących turystyki, ruchu turystycznego.