Archiwum autora: pracedyplomowe

Kulturowe różnice w podejściu do edukacji w Stanach Zjednoczonych i w Polsce

Wstęp 1

Rozdział I Wizje szkolnictwa i edukacji w świetle literatury przedmiotu 4
1.1. Tradycyjne i współczesne poglądy na wykształcenie 4
1.2. Istota i zakres demokratyzacji szkolnictwa 8

Rozdział II Główne funkcje szkoły amerykańskiej 10
2.1. Amerykański system oświatowy 12
2.2. Efektywność szkolnictwa amerykańskiego 18
2.3. Historyczne i kulturowe podłoże modeli nauczania 29

Rozdział III Organizacja i zadania szkolnictwa w Polsce 41
3.1. Model szkoły polskiej w świetle założeń reformy oświaty 41
3.2. Czynniki warunkujące efektywność szkolnictwa polskiego 47
3.1.1. Struktura kształcenia ponadgimnazjalnego 53
3.1.2. Liceum profilowane 54

Rozdział IV Historyczne i kulturowe uwarunkowania różnic w nauczaniu 60
4.1. Amerykańskie reformy edukacyjne 60
4.2. Tendencje unifikacji systemów oświatowych w świecie 65

Zakończenie 71
Bibliografia 73

Wstęp

Wiele współczesnych społeczeństw – także społeczeństwo polskie -wyraża niezadowolenie z funkcjonujących modeli edukacji szkolnej.

Od kilku dziesięcioleci mówi się i pisze o kryzysie szkoły: jej społecznej dysfunkcjonalności, swoistej alienacji, a nawet patologicznym oddziaływa­niu na dzieci i młodzież. Dostrzega się w szkole instytucję nie tyle wspo­magającą, co raczej blokującą rozwój młodych pokoleń.

Jeśli nawet są to opinie i oceny przesadne, to jednak w dużym stopniu oddają one zarówno nienajlepszą kondycję szkolnictwa, jak i często spostrzegany obraz miejsca i roli oświaty szkolnej w życiu społeczeństwa i poszczególnych ludzi. Naturalną reakcją stają się poszukiwania rozwiązań umożliwiających przezwyciężenie dotychczasowych słabości i ukształtowanie lepszego modelu edukacji szkolnej.

Jednym ze sposobów takich poszukiwań jest sięganie do wzorców zagranicznych, szczególnie tych, które – z pewnych względów – uważa się za najlepsze. Podejmuje się więc rozmaite studia porównawcze, poznaje różne systemy szkolne (ich założenia, konstrukcje i funkcjonowanie oraz skutki), studiuje raporty oświatowe, określa tendencje wy­stępujące w szkolnictwie krajów o najwyższym poziomie rozwoju społecznego, gospodarczego i kulturalnego[1]. Niekiedy ulega się modom, innym razem staje się wobec presji administracyjnie narzucanych ideologii i modeli oświatowych. W przypadku naszego społeczeństwa różne względy sprawiają, że wzorów oświaty szkolnej coraz częściej szukamy w modelu szkolnictwa (i szkoły jako instytucji) amerykańskiego.

Głównym celem pracy jest porównanie różnic dzielących szkolnictwo polskie od szkolnictwa amerykańskiego. Cel ten realizowałem poprzez studia literaturowe oraz analizę ustawodawstwa dotyczącego edukacji, w szczególności reformującego polski system oświatowy.

W procesie opracowywania koncepcji badań sformułowałem następujące problemy badawcze:

  1. Jakie są historyczne i kulturowe podłoża różnych systemów edukacyjnych w Polsce i Stanach Zjednoczonych?
  2. Który z porównywanych systemów edukacyjnych jest efektywniejszy?
  3. Czy w świecie następuje unifikacja systemów oświatowych?

W procesie opracowywania koncepcji badań sformułowałem następujące hipotezy:

  1. Szkolnictwo polskie i amerykańskie dzielą wyraźne różnice kulturowe, które uniemożliwiają bezpośrednie przeniesienie modelu szkoły amerykańskiej w warunki polskie.
  2. Amerykański system edukacyjny jest efektywniejszy od systemu polskiego, tzn. lepiej przygotowuje uczniów do pracy zawodowej.
  3. W świecie występują tendencje unifikacji systemów oświatowych.

Niniejsza praca składa się ze wstępu, z czterech rozdziałów, zakończenia i bibliografii.

W rozdziale pierwszym zawarte są podstawowe informacje i pojęcia dotyczące współczesnego szkolnictwa oraz kierunków jego rozwoju. Rozdział drugi obejmuje problematykę funkcjonowania szkoły amerykańskiej, głównie w aspekcie przemian kulturowych. Zasady funkcjonowania szkolnictwa w Polsce zostało zaprezentowane w rozdziale trzecim. W rozdziale czwartym dokonano omówienia różnic oświatowych i przedstawiono problemy internacjonalizacji systemów edukacyjnych.

W rozważaniach wykorzystano dostępną literaturę przedmiotu w postaci opracowań oraz aktów normatywnych.

[1] Zob. R. Pachociński, Pedagogika porównawcza. Podręcznik dla studentów pedagogiki, Białystok 1995

Korpus dyplomatyczny w Warszawie

Wstęp

Rozdział I. Powstanie i rozwój dyplomacji II Rzeczypospolitej
1.1. Ogólny zarys historii dyplomacji
1.2. Kształtowanie się nowoczesnej dyplomacji XIX/XX wiek
1.3. Powstanie państwa polskiego i jego miejsce w Europie
1.4. Polski korpus dyplomatyczny
1.4.1. Rada Regencyjna
1.4.2. Komitet Narodowy Polski
1.4.3. Ministrowie Spraw Zagranicznych i ich współpracownicy
1.4.4. Struktury i placówki.
1.4.5. Kadry.

Rozdział II. Placówki dyplomatyczne w Warszawie
2.1. Akredytacje
2.2. Tworzenie placówek dyplomatycznych
2.2.1. Korpus dyplomatyczny
2.2.2. Warszawski korpus dyplomatyczny.
2.2.3. Protokół dyplomatyczny stosowany w Polsce międzywojennej
2.2.4. Ambasady, poselstwa, attachaty i konsulaty w II Rzeczpospolitej
2.3. Ambasadorowie i posłowie (barwne i mniej barwne postacie)

Rozdział III. „Życie codzienne” dyplomatów w Warszawie w okresie międzywojennym
3.1. Ceremonie
3.1.1. Wymogi służby dyplomatycznej
3.1.2. Wygląd i strój
3.1.3. Ordery i ich rola
3.1.4. Język dyplomatyczny
3.2. Życie towarzyskie

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Pojęcie dyplomacji traktować można różnie i bardzo rozciągliwie. Jest co najmniej kilkadziesiąt definicji, które określają, co to jest dyplomacja. Nie są one spójne, a niekiedy nawet wzajemnie się wykluczają, co bynaj­mniej nie przyczynia się do wyjaśnienia sprawy.

Dyplomacja (łacińskie diploma – dyplom, poświadczenie) jest działalnością instytucji państwowych lub międzynarodowych w zakresie spraw dotyczących innych państw lub organizacji międzynarodowych; także zespół ludzi wyznaczonych do tego typu działalności[1].

W średniowieczu mianem dyplomacji określano umiejętność stwierdzania autentyczności dokumentów (obecna dyplomatyka). Dyplomacja międzynarodowa lub inaczej wielostronna odbywa się na forum organizacji międzynarodowych lub poprzez funkcjonariuszy tychże organizacji, np. ONZ. Dyplomacja tajna z kolei oznaczała zwyczaj, zakazany po raz pierwszy przez Pakt Ligi Narodów, utajniania układów zawieranych na niekorzyść państw trzecich. W wyniku słynnych zabiegów dyplomatycznych powstały nowe określenia, jak np. dyplomacja pingpongowa – podejmowanie wstępnych kroków, niekiedy odległych od meritum sprawy, do nawiązania lub wznowienia stosunków między państwami. Źródłem zaś tego terminu jest wydarzenie z 1971, gdy Chiny zaprosiły do siebie drużynę graczy amerykańskich na turniej tenisa stołowego i obie strony wykorzystały to jako pretekst do nawiązania kontaktów.

Z punktu widzenia krajów delegujących dyplomatów służba dyplomatyczna była także służbą zagraniczną. Zdefiniowania wymaga wobec tego pojęcie „służby zagranicznej”, znacznie szersze niż pojęcie „służby dyplomatycznej”. Obejmuje ono za­równo organizację i działalność naczelnych organów dyspozycyjnych po­lityki zagranicznej, jak również organizację i działalność dyplomacji, służby konsularnej i aparatu urzędniczego spraw zagranicznych.

Najczęściej jednak pisze się, iż dyplomacja oznacza przede wszystkim „sztukę utrzymywania stosunków pomiędzy państwami”, jest „umiejętnoś­cią prowadzenia negocjacji i obracania się wśród skomplikowanych i powi­kłanych stosunków i wydarzeń polityki międzynarodowej”.

Organizacja służby dyplomatycznej każdego państwa ma na celu obro­nę interesów politycznych, gospodarczych i kulturalnych na terenie mię­dzynarodowym, utrzymywanie kontaktów z innymi państwami oraz współ­pracę z innymi resortami we wszystkich sprawach dotyczących działa­nia poza granicami państwa. Ponadto przed służbą zagraniczną stoją czę­sto zadania specjalne, związane ze szczególną sytuacją w danym okre­sie, spowodowaną przez określone okoliczności, przesilenia.

Poniższa praca skupia się także na  ludziach na ich nawykach i umiejętnościach. Ale obok tego przedstawia także ich pracę, ich działalność w służbie utrzymywania sto­sunków kraju z Rzeczpospolitą. Nie stanowi wyczerpania tematu dyplomacji. Nie zajmuje się wyjaśnianiem elementarnych pojęć z teorii i praktyki dyplomatycznej. Ale nie jest ona także luźną, powierzchowną relacją. Przedstawione tutaj bowiem zostały dzieje zagranicznej służby dyplomatycznej w okresie międzywojennym, bazując na materiałach przede wszystkim pamiętnikarskich.

Tak więc praca oparta została na szerokiej bazie źródłowej. Tworzą ją przede wszystkim różnego rodzaju wspomnienia. Taki charakter pracy wymagał dogłębnego przeanalizowania pamiętników dyplomatów – ale nie tylko dyplomatów.

Spożytkowana została także literatura przedmiotu, którą stanowią w pierwszej kolejności wspomnienia i opracowania polskich dyplomatów, ta­kich jak: Józef Beck, Władysław Gunther, Stanisław Schimitzek, Aleksander Skrzyński, Antoni Szymański, Roman Wodzicki, a także wspomnienia dyplomatów obcych: Francesco Tommasiniego, Julesa Laroche’a i Leona Noela. Szczególne znaczenie miało wykorzystanie Diariusza Jana Szembeka.

Celem niniejszej pracy jest próba ukazania procesu kształtowania zagranicznej  służby dyplomatycznej w Polsce w okresie międzywojennym.. Zamiarem autora jest przedstawienie wszystkich struktur i zwyczajów związanych z działalnością obcego korpusu w Polsce. Praca obejmuje okres od 1918 r. do września 1939 r.

Zebrany materiał został zgrupowany w trzech tematycznych rozdziałach. Rozdział pierwszy zawiera w sobie zarys historii powstania i rozwoju dyplomacji w II Rzeczypospolitej. Począwszy od ogólnego zarysu opisane zostało kształtowanie się nowoczesnej dyplomacji na przełomie XIX i XX wieku. W rozdziale tym przedstawiono także początku odrodzonego państwa polskiego, które po 123 latach zaborów rozpoczęło prężną działalność – także na polu dyplomatycznym. Opisano tutaj początki polskiej dyplomacji II Rzeczypospolitej, nawiązując do działań Rady Regencyjnej w tym kierunku, poprzez działania Komitetu Narodowego Polskiego opisując wszelkie aspekty działalności o charakterze międzynarodowym – konkretnie dyplomatycznym. W rozdziale pierwszym opisano także resort spraw wewnętrznych w odrodzonej Polsce ze szczególnym uwzględnieniem osób ministrów tego resortu. Przedstawiono także struktury organizacji polskiej służby dyplomatycznej jak i przykłady placówek. Na zakończenie tego rozdziału omówiono kadry polskiego resortu spraw zagranicznych i wszelkie aspekty z nimi związane.

Rozdział drugi jest rozdziałem mówiącym o zagranicznych placówkach dyplomatycznych w Warszawie. Szczególny nacisk położono na ukazanie systemu nadawania akredytacji. Ponadto wyjaśniono proces tworzenia placówek dyplomatycznych w stolicy Rzeczypospolitej omawiając przy okazji istotę korpusu dyplomatycznego, protokół dyplomatyczny tego okresu a także szczegółowo omówiono ambasady, poselstwa, attachaty i konsulaty państw obcych w Warszawie. Zakończeniem drugiego rozdziału jest przedstawienie kilku wybranych ambasadorów oraz posłów, którzy bardzo częsty swoją barwnością zapisali się na stałe w historii dyplomacji.

Rozdział trzeci jest swobodnym ukazaniem tzw. „życia codziennego” dyplomatów zagranicznych akredytowanych w okresie międzywojennym w Warszawie. Przedstawione tutaj zostały ceremonie, których stosowanie wymagane było przy różnych okazjach. Opisano jakie dyplomacji musieli spełniać wymogi służby dyplomatycznej, jak musieli się ubierać, jak wyglądać. Ponadto omówiono charakter i rolę orderów, których przyznawanie miało wielkie znaczenie dla dyplomacji. Na zakończenie kilka słów poświęcono językowi dyplomatycznemu, a także jego formule. Rozdział trzeci zamyka krótki – ze względu na charakter pracy – opis życia towarzyskiego dyplomatów goszczących w Warszawie w latach 1918-1939.

[1] R. Smolski, M. Smolski, E. H. Stadtmüller, Słownik Encyklopedyczny Edukacji Obywatelskiej, Warszawa 1999, s. 758.

Kontroling a rachunkowość zarządcza w polskich firmach

Wstęp 1

Rozdział 1. Istota i zadania kontrolingu. 4
1.1. Kontrolingowa koncepcja zarządzania podmiotem gospodarczym. 4
1.2. Rodzaje  i funkcje  kontrolingu w firmie. 12
1.2.1. Kontroling operacyjny. 12
1.2.2. Kontroling strategiczny. 20
1.2.3. Kontroling marketingowy. 31
1.2.4. Kontroling finansowy 38
1.3. Narzędzia kontrolingu. 39
1.4. Planowanie w kontrolingu. 40

Rozdział 2. Rachunkowość zarządcza i kontroling w kierowaniu firmą. 44
2.1. Organizacja rachunkowości zarządczej w jednostce gospodarczej. 44
2.2. Rola informacyjna rachunkowości zarządczej. 47
2.3. System kontrolingu jako narzędzie stabilizacyjne w działalności firmy. 53

Rozdział 3. Przykłady wdrożenia kontrolingu w polskich firmach. 56
3.1. Prezentacja firm. 56
3.1.1. Prezentacja przedsiębiorstwa REMONT. 56
3.1.2. Prezentacja Szpitala Rejonowego im. Jana Pawła II w Bartoszycach. 58
3.2. Opis funkcjonowania firm przed zastosowaniem kontrolingu. 60
3.3. Cele  wdrożeniowe. 60
3.4. Wdrażanie kontrolingu. 62

Rozdział 4. Kierunki rozwoju  kontrolingu w polskich firmach. 73
4.1. Związki logistyki i kontrolingu. 73
4.2. Wspomaganie decyzji logistycznych w relacjach z kontrolingiem. 76

Zakończenie. 79
Literatura. 81
Załącznik nr 1 – spis aktów prawnych. 83
Załącznik nr 2 – spis tabel. 84
Załącznik nr 3 – spis wykresów. 85
Załącznik nr 4 – spis schematów. 86

Wstęp

Na podstawie literatury przedmiotu kontroling traktuje się jako koncepcję informacyjnego sterowania zachowaniami przedsiębiorstwa oraz jako informacyjne wspomaganie procesów zarządzania. Ponadto kontroling jest ujmowany jako koncepcja zarządzania lub wręcz jako zbiór instrumentów umożliwiających sterowanie procesami zarządczymi.

O kontrolingu bardzo często mówi się, że jest „garniturem na miarę przedsiębiorstwa”. Oznacza to, że jego skuteczne funkcjonowanie uzależnione jest od indywidualnego podejścia do przedsiębiorstwa, uwzględniającego jego specyfikę, uwarunkowania i potrzeby. Praktyka zarządzania przedsiębiorstwem pokazuje, że w kontrolingu, szczególnie na płaszczyźnie operacyjnej nie ma jedynie słusznych rozwiązań. Bardzo często możliwych jest do zaakceptowania kilka alternatyw. Biorąc pod uwagę specyfikę, uwarunkowania i potrzeby przedsiębiorstwa wybiera się opcję optymalną, mając świadomość, jak w konkretnej sytuacji należy ją analizować, jak interpretować i jakie podejmować decyzje. Stąd nawet w przedsiębiorstwach tej samej branży w zakresie kontrolingu możliwe są różne rozwiązania.

Zadania kontrolingu są nieporównywalne szczególnie w dużych i małych przedsiębiorstwach. W dużych wyeksponowane są zadania o charakterze strategicznym, w małych zaś o charakterze operatywnym. Kontroling w  małych i dużych przedsiębiorstwach jest także zróżnicowany ze względu na realizowane w nich strategie rozwojowe. I tak np. w przedsiębiorstwach realizujących strategię polegającą na przewodnictwie kosztowym kontroling jest inaczej kształtowany niż w przedsiębiorstwie stosującym strategię przewodnictwa technologicznego.

Szczególnie w większych przedsiębiorstwach do kontrolingu podchodzi się krytycznie i nie darzy się go szczególnym szacunkiem. Często występują trudności w komunikowaniu się z dyrekcją i kadrą kierowniczą, ponieważ sprawozdania nie zawsze sporządzane są w sposób zrozumiały dla odbiorców.

Na podstawie różnorakich definicji można stwierdzić, że:

  • kontroling często określany jest jako jedna z metod grupująca w sobie planowanie, kontrolę i zarządzanie procesami zachodzącymi w przedsiębiorstwie;
  • kontroling w swej istocie proponuje system zespołowego zarządzania przedsiębiorstwem, w którym dokładnie rozgraniczone są zakresy zadań i kompetencji, a wszyscy – od szeregowego pracownika do dyrektora czy właściciela realizują jeden ściśle określony cel, a mianowicie: godziwy zysk i właściwy obraz przedsiębiorstwa na rynku;
  • kontroling to stworzenie w przedsiębiorstwie wiarygodnego systemu informacji umożliwiającego ścisłą kontrolę realizacji zadań i korygowanie planów oraz podejmowanie szybkich i prawidłowych decyzji;
  • kontroling jest to kompleksowe, skoordynowane zarządzanie przedsiębiorstwem w aspekcie optymalizacji nakreślonych celów przybierających najczęściej postać, zysku – w krótkim czasie; pewności egzystencji i rozwoju przedsiębiorstwa – w długim czasie;
  • kontroling to także nowa zintegrowana funkcja zarządzania (międzyfunkcja) nastawiona na badanie zgodności z założonymi celami i ekonomiczności (efektywności ekonomicznej) działania przedsiębiorstwa w każdym przejawie jego funkcjonowania.

Celem niniejszej pracy jest analiza rozwoju kontrolingu w polskich przedsiębiorstwach. Przedmiotem badań są dwie firmy – przedsiębiorstwo budowlane REMONT S.A. i Szpital Rejonowy w Bartoszycach. Zostały one wybrane ze względu na łatwy dostęp do materiałów.

Uważam, że wybranie tych podmiotów pomogło w poznaniu kontrolingu. Firmy te mają dobrze opracowany i profesjonalnie wdrożony ten system. Należą one do małej grupy firm, które zastosowały kontroling. Może wkrótce nastąpi zmiana w tej dziedzinie, bo kontroling daje duże możliwości rozwoju.

Można przyjąć tezę, że rozwój kontrolingu jest niedostateczny, ale cieszy się coraz większym zainteresowaniem. Poszczególne firmy mają duże oczekiwania odnośnie kontrolingu.

Przy pisaniu poniższej pracy nie natrafiono na większe trudności.  Dyrektorzy obu przedsiębiorstw chętnie udzielali informacji i materiałów na temat swoich firm. Badania w tych placówkach zostały przeprowadzone metodą empiryczną.

W rozdziale  pierwszym pracy starano się przybliżyć istotę, zadania, funkcje i narzędzia kontrolingu. Scharakteryzowano po kolei różne rodzaje kontrolingu. Zwrócono także uwagę na rolę planowania w tym zagadnieniu. Szereg definicji przedstawiono w formie wykresów i schematów.

Rozdział drugi poświęcono informacjom na temat rachunkowości zarządczej. Przedstawiono na czym polega organizacja rachunkowości zarządczej w jednostce gospodarczej. Szczegółowo opisano na co nastawiona i skierowana jest rachunkowość zarządcza, czego dostarcza odbiorcom. Dużo miejsca poświęcono jej roli informacyjnej.

Rozdział trzeci zawiera charakterystykę dwóch przedsiębiorstw, w których zastosowano kontroling. Pierwszym przedsiębiorstwem jest firma budowlana REMONT S.A., a drugim Szpital Rejonowy w Bartoszycach. Na tych dwóch przykładach starano się pokazać korzyści płynące z zastosowania kontrolingu.

Natomiast w rozdziale czwartym opisano kierunki rozwoju kontrolingu w polskich firmach. Podkreślono ścisłe związki kontrolingu i logistyki w rodzimych przedsiębiorstwach.

W pracy tej można znaleźć odpowiedzi na szereg pytań nurtujących wiele osób, którzy zetknęli się z pojęciem kontrolingu, m. in.

Na tle postawionej tezy wyłaniają się następujące pytania:

  • czy polskim firmom jest potrzebny kontroling?
  • jak powinien być zorganizowany dobry system kontrolingowy?
  • jak wdrożyć system, aby podnieść możliwości przedsiębiorstwa?

Pisząc tę pracę oparto się głównie na literaturze fachowej dotyczącej kontrolingu i rachunkowości zarządczej. Materiałem uzupełniającym były informacje znalezione w internecie oraz artykuły z czasopism poświęconych tej tematyce.

Komercyjne wykorzystanie Internetu w reklamie i promocji

Wstęp

Rozdział 1. Internet – podstawowe pojęcia i definicje.
1.1. Historia powstania Internetu.
1.2. Jak działa Internet.
1.3. Powstanie World-Wide Web.
1.4. Co to jest WWW.
1.5. Internet w liczbach.
1.6. Tradycyjne media w Internecie.
1.7. Zalety reklamy internetowej.

Rozdział 2. Prawne regulacje reklamy w Internecie.
2.1. Ochrona praw konsumenta
2.2. Spam – niechciana reklama.
2.3. Organizacje kontrolujące uczciwość reklam w Internecie.

Rozdział 2. Reklama firmy w Internecie – projekt kampanii reklamowej w Internecie.
2.1. Cele kampanii reklamowej i możliwość ich realizacji w Internecie.
2.2. Rynek docelowy w Internecie.
2.3. Skuteczne metody reklamy w Internecie.
2.3.1. Rejestracja w systemach wyszukiwawczych.
2.3.2. Obecność w katalogach tematycznych i listach najciekawszych zasobów.
2.3.3. Aktywność w grupach dyskusyjnych.
2.3.4. Wymiana łączników – czyli jak firmy nawzajem pomagają sobie w reklamowaniu.
2.3.5. Ekonomia prezentu w Internecie.

Rozdział 3. Łączenie tradycyjnych i internetowych metod reklamy.
3.1. Tradycyjne media w Internecie.
3.2. Tradycyjna a nowoczesna reklama.
3.3. Prognozy na przyszłość.

Rozdział 4. Zyski z działalności w Internecie.
4.1. Skutki reklamy w Internecie, czyli zakupy w sieci.
4.2. Kto reklamuje się w sieci?
4.3. Reklama na CD-ROM.

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Dynamiczny rozwój technologii telekomunikacyjnych i informatycznych otworzył zupełnie nowe możliwości w zakresie przekazywania informacji. W efekcie tego postępu powstał Internet – globalna sieć komputerowa, która zrewolucjonizowała sposób komunikacji i działalności gospodarczej. Coraz większe zainteresowanie obecnością w sieci, zarówno ze strony użytkowników indywidualnych, jak i przedsiębiorstw, skłania do refleksji nad potencjałem Internetu w obszarze działań reklamowych.

Głównym celem niniejszej pracy jest zbadanie, na ile Internet może być skutecznym narzędziem promocji i reklamy. W trakcie analiz pojawiło się wiele nowych zagadnień oraz możliwości, które wynikają ze specyfiki działania w środowisku internetowym.

Praca została opracowana przy wykorzystaniu metody badawczej o charakterze opisowo-empirycznym. Skoncentrowano się na właściwościach Internetu, które mogą przesądzać o jego atrakcyjności jako medium reklamowego. Analizowano działania firm obecnych w sieci, a szczególnej obserwacji poddano witryny internetowe instytucji, przedsiębiorstw komercyjnych i organizacji non-profit, jak również prywatnych użytkowników. Uzupełnieniem były dyskusje prowadzone na listach mailingowych. Przedmiotem zainteresowania były formy komunikacji kierowane bezpośrednio do odbiorców indywidualnych, bez szczegółowego rozpatrywania zastosowania Internetu w kampaniach reklamowych jako takich.

Opracowanie oparto na analizie literatury, głównie z dziedziny ekonomii i informatyki. W Polsce brak jeszcze kompleksowych publikacji dotyczących tego zagadnienia, natomiast wiele dostępnych materiałów o Internecie nie spełnia wysokich standardów merytorycznych. Dlatego wykorzystano także źródła zagraniczne, w tym dostępne online opracowania przygotowane przez University of Michigan oraz American Marketing Association. Ze względu na międzynarodowy charakter badań, nie ograniczano się do jednego obszaru geograficznego, jednak analizie poddano głównie strony internetowe z USA, Europy oraz – w stosunkowo szerokim zakresie – witryny polskojęzyczne.

Pierwszy rozdział pracy poświęcono charakterystyce Internetu jako nowego środka przekazu. Omówiono jego rozwój, podstawowe właściwości oraz najważniejsze usługi. Kolejny rozdział koncentruje się na przepisach prawnych regulujących reklamę w Internecie. W rozdziale trzecim przeanalizowano, jak obecność w sieci wpływa na praktykę reklamową – zarówno w kontekście nowych możliwości, jak i konieczności adaptacji istniejących zasad. Ostatnia część pracy przedstawia sposoby integrowania tradycyjnych form reklamy z ich internetowymi odpowiednikami.

W całej analizie zwrócono uwagę na istotne różnice między firmami europejskimi a amerykańskimi, jeśli chodzi o stopień zaawansowania i skuteczność wykorzystania Internetu w celach komercyjnych.

Kategoryzacja jako miernik jakości usługi hotelarskiej

WSTĘP 3

Rozdział 1. Wprowadzenie w problematykę hotelarstwa 6
1.1. Początki hotelarstwa – rys historyczny 6
1.2. Podstawowe pojęcia i definicje 10

Rozdział 2. Klasyfikacja i kategoryzacja obiektów hotelowych 16
2.1. Klasyfikacja obiektów hotelowych 17
2.2. Kategoryzacja obiektów hotelowych 20
2.3. Kategoryzacja obiektów hotelowych na świecie. Rozwiązania kategoryzacyjne biur podróży 26

Rozdział 3. Wybrane aspekty jakości usług hotelarskich 33

Rozdział 4. Porównanie zakresu świadczonych usług hotelowych w stosunku do kategorii hotelu na wybranych przykładach 45
4.1. Przegląd wybranych hoteli i świadczonych w nich usług 45
4.2. Kontrola usług hotelarskich 52

Podsumowanie. Ocena kategoryzacji hoteli jako miernika jakości usług 54
BIBLIOGRAFIA 55

WSTĘP

W miarę rozwoju gospodarki rynkowej, który to proces rozpoczął się w krajach bloku wschodniego po 1989 roku, turystyka staje się coraz ważniejszą dziedziną polskiej gospodarki.

W trakcie przekształceń gospodarczych zmieniły się warunki w jakich przychodzi działać firmom turystycznym (biurom podróży, domom wypoczynkowych, hotelom). Podejmowanie decyzji dotyczących celów przedsiębiorstwa, sterowanie nimi, elastyczne dostosowywanie się do zmian warunków wewnętrznych i zewnętrznych oraz kierowanie procesem realizacji tych celów stało się coraz trudniejsze i bardziej skomplikowane. Bardzo ważnymi elementami procesu zarządzania firmą turystyczną stały się:

  • umiejętność zadbania o wysoki standard usług hotelarskich, odpowiedniego wyposażenia obiektów hotelowych i zarazem rzetelnego informowania klienta o tych aspektach działalności hotelu,
  • umiejętność dokonywania oceny finansowej oraz porównywania bieżących efektów osiąganych przez firmę z efektami przeszłymi,
  • umiejętność kreowania i odpowiedniego wprowadzania na rynek, a także promowania coraz to nowszych produktów (usług) powodujących podniesienie standardu zakładu.

Właśnie te zagadnienia skłoniły autora do zainteresowania się problematyką standaryzacji usług hotelowych i związanym z nią zagadnieniem kategoryzacji obiektów hotelarskich. Dodatkowym bodźcem stał się jeszcze fakt, iż niedawno weszły w życie akty wykonawcze do ustawy o turystyce[1], a co za tym idzie analiza zagadnienia będzie mogła być dokonana w oparciu o aktualny stan prawny.

W obliczu niedalekiej, choć jeszcze niejasno określonej, perspektywy integracji Polski z krajami Unii Europejskiej próba kompleksowego przedstawienia zagadnień związanych z kategoryzacją usług i zakładów hotelowych będzie interesującym tematem.

Za najbardziej zwięzłą odpowiedź na pytanie o jakość usług w hotelarstwie uważa się informację o rodzaju i kategorii zakła­du hotelarskiego. Informacja ta jest ważna dla bezpośredniego konsumenta usługi hotelarskiej, a także dla wszelkiego rodzaju pośredników (biur podróży itp.), gdyż stanowi kwintesencję wie­dzy o istotnych elementach usługi hotelarskiej, a także o orien­tacyjnym poziomie cen w porównaniu z poziomem cen w hotelach wyższej lub niższej kategorii. Informacja taka ułatwia klientowi wybór hotelu spośród pew­nej ich liczby w danej miejscowości, w rejonie lub wzdłuż trasy podróży. Znając kategorie będących do dyspozycji hoteli, klient może np. rozpocząć poszukiwanie wolnych pokoi od najtańszych bądź od najbardziej luksusowych hoteli. Dlatego też w wielu krajach istnieją oficjalne kategoryzacje zakładów hotelarskich.

Celem pracy jest przedstawienie kategoryzacji hoteli w Polsce i na świecie, wskazanie niektórych różnic między nimi, porównanie zakresu świadczonych usług oraz próba oceny kategoryzacji jako miernika jakości usług.

Najpierw autor dokona wprowadzenia w problematykę hotelarstwa – krótko opisze jego historię i zdefiniuje podstawowe pojęcia, później omówi klasyfikacje i kategoryzację obiektów hotelowych w Polsce i na świecie. Następnie przejdzie do przybliżenia pojęcia ,,jakość” i możliwości jego wykorzystania w analizie usługi hotelowej. Kolejnym krokiem będzie znalezienie powiązań między kategorią hotelu a jakością usługi hotelowej. W podsumowaniu autor oceni, w jakim stopniu kategoryzacja hoteli może być wyznacznikiem jakości usług hotelowych.

Autor opierać się będzie na fachowej literaturze polskiej (wraz z rozwojem hotelarstwa pojawia się też coraz więcej literatury na ten temat) oraz na opracowaniach statystycznych wydawanych corocznie przez Główny Urząd Staystyczny.

[1] Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1999 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. Nr 10, poz. 87).

Integracja europejska a współpraca regionów

Wstęp 3

Rozdział 1. Integracja europejska w kontekście współpracy regionów – podstawowe idee i definicje. 6
1.1. Historia integracji europejskiej. 6
1.1.1. Wspólne korzenie. 6
1.1.2. Pierwsze projekty integracji 9
1.1.3. Europejska Wspólnota Węgla i Stali. 13
1.1.4. Pogłębienie integracji w ramach Wspólnot Europejskich. 17
1.1.5. Powstanie Unii Europejskiej 19
1.2. Siatka pojęciowa: region, euroregion, region i współpraca transgraniczna. 21
1.3. Współpraca transgraniczna. 28
1.3.1. Zakres przedmiotowy współpracy transgranicznej i międzyregionalnej. 28
1.3.2. Formy organizacyjne współpracy transgranicznej 35
1.4. Euroregion jako model regionalnej współpracy transgranicznej. 37

Rozdział 2. Regiony w europejskiej przestrzeni prawnej. 43
2.1. Zdolność sądowa. 43
2.2. Zasada subsydiarności. 45
2.3. Kanały mobilizacji i wpływu regionów. 46
2.4. Współpraca międzyregionalna. 47
2.5. Biura informacyjne regionów. 51
2.6. Multi-level governance. 54

Rozdział 3. Instytucje wspierające współpracę regionów w Europie. 60
3.1. Kongres Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy. 60
3.2. Konwencje Rady Europy. 65
3.3. Unia Europejska. 69
3.4. Komitet Regionów. 74

Rozdział 4. Analiza zgodności polskiego prawa samorządu terytorialnego z Europejską Kartą Samorządu Terytorialnego. 79

Zakończenie 95
Bibliografia 97

Wstęp

Wiele uwagi poświęca się zagadnieniom regionalnym w świetle integracji regionów, jako trzeciego szczebla, obok państw i instytucji europejskich, do systemu decyzyjnego Unii Europejskiej. Jednak poza tą „integracją wertykalną” ważnym czynnikiem jest również tzw. integracja horyzontalna, polegająca na współpracy międzyregionalnej w Europie. Jej początki sięgają wczesnych lat siedemdziesiątych. Współpraca między regionami należącymi do różnych państw przybiera obecnie różne formy prawne i instytucjonalne, a także różne kombinacje geograficzne.

Najstarszym i najbardziej powszechnym typem tego rodzaju współpracy są dwu- i wielostronne stowarzyszenia regionów, które łączy wspólna granica. Poza współpracą regionów sąsiadujących ze sobą, istnieją też stowarzyszenia, które grupują regiony o wspólnych interesach gospodarczych lub politycznych. Wewnątrz obu rodzajów występują zróżnicowania w statusie prawnym i stopniu instytucjonalizacji takich przedsięwzięć.

Brak jasności prawnej jest jedną z przeszkód dla współpracy międzyregionalnej. Inną stanowią ograniczone kompetencje władz terytorialnych w większości krajów. Władze centralne wciąż postrzegają współpracę transgraniczną jako kwestię stosunków międzynarodowych i, co za tym idzie, jako swoją wyłączną domenę. W dodatku, zasadniczo władze regionalne mogą brać w stosunkach zewnętrznych odpowiedzialność tylko za dziedziny polityki podlegające im w prawie wewnątrzpaństwowym, które pod tym względem jest bardzo zróżnicowane w poszczególnych państwach.

W Polsce dopiero Ustawą z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa kompetencje prowadzenia współpracy zagranicznej zostały przekazane z administracji rządowej do administracji samorządowej.

W swojej pracy postarałam się przedstawić niektóre zagadnienia ze współpracy pomiędzy samorządami polskimi i samorządami innych państw europejskich po roku 1989, czyli po demokratycznych zmianach, jakie zaszły w Polsce i w tej części świata.

Niniejsza praca składa się ze wstępu, z czterech rozdziałów, zakończenia i bibliografii.

W rozdziale pierwszym zawarte są podstawowe informacje i pojęcia dotyczące regionów, współpracy transgranicznej i euroregionów. Rozdział drugi obejmuje problematykę prawną współpracy zagranicznej województw. Instytucje wspierające współpracę regionów w Europie zaprezentowane w rozdziale trzecim. W rozdziale czwartym przedstawiono analizę zgodności polskiego prawa samorządu terytorialnego z Europejską Kartą Samorządu Terytorialnego.

W rozważaniach wykorzystano dostępną literaturę przedmiotu w postaci opracowań oraz aktów normatywnych.

Instrumenty konkurencji na rynku telekomunikacyjnym w Polsce

1. WPROWADZENIE 2
1.1. KONKURENCJA (COMPETITION) 2
1.2. NATĘŻENIE KONKURENCJI (INTENSITY OF COMPETITION) 3
1.3. KONKURENCJA NIEUCZCIWA (UNFAIR COMPETITION) 4
1.4. SPRAWIEDLIWA RYWALIZACJA (FAIR RIVALTY, FAIR COMPETITION) 4
1.5. POZYCJA KONKURENCYJNA (COMPETITIVE POSITION) 5
1.6. SILNE STRONY ORGANIZACJI (ORGANIZATION STRENGHTS) 6
1.7. ATUTY PRZEDSIĘBIORSTWA (STRENGHTS OF COMPANY) 6
1.8. KRYTYCZNE CZYNNIKI SUKCESU (CRITICAL SUCCESS FACTORS) 6
1.9. SIŁY KONKURENCJI (FORCES OF COMPETITION) 7
1.10. STRATEGIA KONKURENCYJNA (COMPETITIVE STRATEGY) 7

2. ISTOTA I NARZĘDZIA KONKURENCJI 9
2.1. KONKURENCJA – DEFINICJE I RODZAJE 9
2.2. KONKURENCJA I PRZYWÓDZTWO KOSZTOWE 13
2.3. KONKURENCJA W ZAKRESIE DZIAŁAŃ MARKETINGOWYCH. 15
2.3.1. Produkt 15
2.3.2. Usługa jako forma produktu 17
2.3.3. Cena 19
2.2.4. Dystrybucja 21
2.2.5. Promocja 22
2.2.6. Konkluzje 24

3. RYNEK TELEKOMUNIKACYJNY W POLSCE 26
3.1. ORGANIZACJA SIECI TELEKOMUNIKACYJNYCH W POLSCE 26
3.1.1. Regulacje prawne dotyczące telekomunikacji 26
3.1.2. Przepisy ogólne 27
3.1.3. Homologacja 28
3.1.4. Przepisy dotyczące budowy sieci telekomunikacyjnej 29
3.1.5. Zasady wydawania koncesji i zezwoleń 29
3.1.6. Rozporządzenia dotyczące opłat 33
3.1.7. Główni operatorzy w Polsce 34
3.2. TELEKOMUNIKACJA POLSKA S.A 35
3.2.1. Regionalne serwery TP S.A. 37
3.3. PKT CENTERTEL 38
3.4. PLUS GSM 39
3.5. ERA GSM 40

4 INSTRUMENTY KONKURENCJI NA POLSKIM RYNKU TELEKOMUNIKACYJNYM 42
BIBLIOGRAFIA 82

WPROWADZENIE

Rynek telekomunikacyjny w Polsce odgrywa kluczową rolę w gospodarce, będąc jednym z najbardziej dynamicznie rozwijających się sektorów. Wraz z postępem technologicznym, rosnącym zapotrzebowaniem na usługi komunikacyjne oraz intensyfikacją działań marketingowych, konkurencja w tej branży osiąga niespotykany dotąd poziom. Wprowadzenie liberalizacji rynku, wdrażanie nowoczesnych technologii oraz rosnąca liczba operatorów zmusiły przedsiębiorstwa do opracowania złożonych strategii, które pozwalają na zdobywanie i utrzymanie przewagi konkurencyjnej. W tym kontekście analiza instrumentów konkurencji na polskim rynku telekomunikacyjnym staje się szczególnie istotna.

Historia i rozwój rynku telekomunikacyjnego w Polsce stanowią fundament zrozumienia obecnych mechanizmów rywalizacji. Przemiany ustrojowe, które miały miejsce pod koniec lat 80. XX wieku, zapoczątkowały proces transformacji sektora telekomunikacyjnego z monopolu państwowego na rynek o otwartej konkurencji. Powstanie nowych operatorów, takich jak Era GSM, Plus GSM czy PTK Centertel, stało się wyraźnym sygnałem przemian, jakie zaszły w Polsce na przestrzeni ostatnich dekad. W tym czasie pojawiły się także nowe usługi, takie jak telefonię komórkową, transmisję danych czy internet szerokopasmowy, co zwiększyło zapotrzebowanie na innowacyjne rozwiązania i bardziej efektywne strategie konkurencyjne.

Znaczenie konkurencji w telekomunikacji wynika z potrzeby sprostania zmieniającym się oczekiwaniom konsumentów. Klienci coraz częściej oczekują nie tylko wysokiej jakości usług, ale także ich personalizacji, elastyczności cenowej oraz dostępu do nowoczesnych technologii, takich jak 5G. Operatorzy telekomunikacyjni muszą reagować na te wymagania, oferując pakiety łączące różne usługi, a także inwestując w rozwój infrastruktury. Jednocześnie narastająca presja konkurencyjna zmusza ich do prowadzenia intensywnych działań marketingowych, które obejmują kampanie promocyjne, zniżki, programy lojalnościowe oraz działania skierowane na poprawę wizerunku firmy.

Globalny kontekst oraz wpływ regulacji prawnych dodatkowo komplikują sytuację na rynku telekomunikacyjnym w Polsce. Wprowadzenie unijnych regulacji dotyczących roamingu czy neutralności sieci wpływa na strategie biznesowe operatorów, zmuszając ich do dostosowania oferty do międzynarodowych standardów. Polska, jako członek Unii Europejskiej, musi przestrzegać tych regulacji, co w praktyce oznacza konieczność modyfikacji zasad funkcjonowania rynku oraz dostosowania instrumentów konkurencji do nowych realiów.

W niniejszej pracy podjęto próbę kompleksowego zrozumienia mechanizmów konkurencji w polskim sektorze telekomunikacyjnym. Szczególną uwagę poświęcono analizie instrumentów wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa, takich jak różnicowanie oferty, polityka cenowa, działania promocyjne, a także budowanie przewagi technologicznej. Ważnym aspektem jest także uwzględnienie roli konsumentów w kształtowaniu rynku oraz identyfikacja kluczowych czynników sukcesu, które decydują o pozycji konkurencyjnej poszczególnych operatorów.

Cel i struktura pracy zostały dobrane tak, aby umożliwić dogłębną analizę poszczególnych elementów rynku telekomunikacyjnego w Polsce. W pierwszej części pracy skoncentrowano się na teoretycznych aspektach konkurencji, takich jak jej definicja, rodzaje oraz mechanizmy funkcjonowania w kontekście ekonomicznym. Kolejne rozdziały obejmują analizę praktyczną, w tym ocenę strategii stosowanych przez głównych operatorów działających na polskim rynku, takich jak Orange Polska, Play, T-Mobile i Plus. Ostatecznie praca skupia się na identyfikacji wyzwań i możliwości, które mogą kształtować przyszłość konkurencji w tej branży.

Przedstawiona analiza ma na celu nie tylko zrozumienie aktualnej sytuacji na rynku telekomunikacyjnym, ale także zaproponowanie rozwiązań, które mogą pomóc przedsiębiorstwom w zwiększeniu ich konkurencyjności. W dobie dynamicznych zmian technologicznych i społecznych tylko firmy zdolne do szybkiego adaptowania się do nowych warunków mogą liczyć na trwały sukces.

Innowacje bankowe w świetle dostosowań do Unii Europejskiej

Wstęp

Rozdział 1. Przemiany polskiego sektora bankowego
1.1. Polskie banki – rys historyczny
1.2. Bankowość w latach dziewięćdziesiątych
1.2.1. Reformy systemu bankowego w 1989 roku
1.2.2. Kryzys w systemie bankowym
1.2.3. Restrukturyzacja
1.2.4. Konsolidacja oraz prywatyzacja sektora bankowego
1.2.5. Banki zagraniczne na polskim rynku bankowym
1.2.6. Sytuacja ekonomiczna polskich banków
1.3. Bankowy Fundusz Gwarancyjny
1.4. Bankowość detaliczna
1.5. Konsument indywidualny na usług bankowych

Rozdział 2. Europejski system bankowy
2.1. Europejska jednostka walutowa – EURO
2.1.1. Rys historyczny
2.1.2. Kryteria przystąpienia do EMU
2.1.3. Zasięg EMU
2.1.4. Etapy wprowadzania euro
2.1.5. Prawne aspekty wprowadzenia euro
2.1.6. Kursy konwersji. Sposób przeliczania
2.1.7. Parytety walut krajów EMU do Euro
2.2. Organy odpowiedzialne za europejską politykę monetarną
2.2.1. Europejski Bank Centralny
2.2.2. Europejski Bank Inwestycyjny
2.2.3. Europejski Instytut Walutowy

Rozdział 3. Polski a europejski system bankowy
3.1.  Euro w polskim systemie bankowym
3.2. Polska bankowość  na tle państw europejskich
3.3. Perspektywy bankowości lokalnej i rodzimej
3.4. Przyszłość bankowości centralnej
3.5. Struktura sektora finansowego sprzyjającego integracji Polski z Unią Europejską
3.6. Przyszła infrastruktura sektora bankowego w Polsce

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Przyszłość sektora bankowego w Polsce jest zdeterminowana przez nasz udział w GATS i OECD oraz wyznaczenie daty 31 grudnia 2002 jako dnia naszej technicznej gotowości do członkostwa w Unii Europejskiej. Przeszłość tego sektora to przedłużenie tendencji do liberalizacji dostępu do krajowych rynków finansowych dla nierezydentów, do przestrzegania przyjętych zobowiązań w zakresie ochrony bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz usuwania niezgodności prawa krajowego z regulacjami Wspólnot Europejskich.

Przyszłość sektora bankowego to zapewnienie zdolności do konkurowania na jednolitym europejskim rynku finansowym oraz gotowość sprostania kryteriom konwergencji unii walutowo-gospodarczej i funkcjonowania w ramach zakreślonych przez Europejski System Banków Centralnych. Dająca się przewidzieć przyszłość sektora bankowego to zamiana złotego na euro.

Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym przedstawiono przemiany polskiej bankowości, rozpoczynając historią polskich banków i kontynuując ten problem w trudnym okresie lat dziewięćdziesiątych, a kończąc na kwestiach dotyczących sektora bankowego w chwili obecnej.

Rozdział drugi opisuje europejski system bankowy. Dokonano tutaj dokładnej analizy europejskiej jednostki walutowej, czyli EURO, a także scharakteryzowano takie organy odpowiedzialne za europejską politykę monetarną jak: Europejski Bank Centralny, Europejski Bank Inwestycyjny oraz Europejski Instytut Walutowy.

W rozdziale trzecim podjęto próbę zestawienia polskiego i unijnego systemu bankowego. Przedstawiono perspektywy polskiej bankowości w aspekcie integracji z Unią Europejską.

W pracy tej wykorzystano fachową literaturę z tego zakresu, materiały zamieszczone w prasie oraz na stronach internetowych.

Giełdy pieniężne w II Rzeczpospolitej

Wstęp 1

1. Historia giełdy. 3
1.1 Geneza giełdy światowej 3
1.2. Najważniejsze giełdy na świecie. 15
1.3 Początki polskiej giełdy. 23

2. Podstawy prawne działalności giełd pieniężnych w Polsce w okresie międzywojennym 29
2.1 Podstawy prawne i ustawodawstwo związane z giełdami w Rzeczpospolitej. 29
2.2 Status giełdy w Polsce w latach 1918-1939. 33
2.3 Władze giełdy 37
2.4 Ustawodawstwo dotyczące maklerów giełdowych w II RP. 42

3. Działalność giełd pieniężnych w II Rzeczpospolitej 54
3.1 Giełda Warszawska i Komitet Giełdowy w początkach II Rzeczpospolitej 54
3.2 Reforma giełdowa 59
3.3 Giełda pieniężna po reformie giełdowej 63
3.4 Rada giełdowa po reformie giełdowej 74

4. Rola giełdy pieniężnej w gospodarce Rzeczpospolitej Polski w latach 1918-1939. 78
4.1 Wpływ giełdy pieniężnej na wydarzenia gospodarcze w kraju w przykładowym okresie Polski międzywojennej 78
4.2 Działalność giełdy na rynku obligacji skarbu państwa 86
4.3 Podsumowanie prac giełdy w okresie międzywojennym 99

Zakończenie 104
Bibliografia 106

Wstęp

W okresie II Rzeczpospolitej, czyli w okresie od 1918 do 1939 roku w Polsce działały zarówno giełdy pieniężne jak i towarowe[1]. Pierwsze z nich podlegały nadzorowi ministra skarbu, który wydawał pozwolenia na ich otwarcie w porozumieniu z ministerstwem przemysłu z handlu. Z kolei giełdy towarowe nadzorowane były przez ministra przemysłu i handlu, który wydawał pozwolenia na ich otwarcie w porozumieniu z Ministrem Skarbu. Jak więc widać organizacja giełd w Polsce międzywojennej była dość jasna i nie stwarzała żadnych problemów związanych z tą tematyką.

Głównym celem niniejszej pracy jest przedstawienie giełd działających w omawianym okresie w Polsce. Nie możliwym jest jednak przedstawienie tego problemu w oderwaniu od innych instytucji z giełdą związanymi. I tak w pracy sporo miejsca poświecone zostało na omówienie giełd jako takich, podstawowych instytucji powiązanych z giełdami jak i konkretnymi giełdami działającymi w tym czasie. Przedmiotem rozważań jest wiele elementów składających się na całość zagadnienia i tak wiele miejsca przeznaczono na wyjaśnienie wpływów polskiej giełdy okresu międzywojennego na ówczesną gospodarkę. Dokonane to zostało poprzez analizę takich kwestii, które stawiają takie pytania jak chociażby: czy spotkanie się popytu i podaży na długoterminowe kapitały było możliwe jedynie dlatego, że istniała giełda bądź też czy ówczesna gospodarka mogła finansować się bez giełdy?

Rozwiązaniu tych właśnie kwestii ma służyć ta praca. Tak więc głównym celem pracy jest przedstawienie giełd pieniężnych w okresie II Rzeczpospolitej, w odniesieniu do ówczesnej sytuacji gospodarczej państwa.

Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym z nich przedstawione zostały początki giełd w Polsce jak i na świecie. Opisane zostały tu także najważniejsze giełdy na świecie i ich dzieje. Na końcu pierwszego rozdziału omówione zostały początki polskiej giełdy.

Drugi rozdział został potraktowany z punktu widzenia prawa polskiego. I dlatego poświęcony został on podstawom prawnym działalności giełd w Polsce w okresie międzywojennym. Ze szczególnym uwzględnieniem w oparciu o materiały źródłowe dostępne w archiwum sejmowym przedstawione zostały wszystkie ustawy. Właśnie wobec tych danych przedstawiony został status giełdy oraz jej władze. Poza ustawodawstwem dotyczącym giełdy omówione  zostało także ustawodawstwo dotyczące maklerów giełdowych.

Rozdział trzeci przedstawia działalność giełd pieniężnych w okresie 1918-1939. Omówione tutaj szczegółowo zostały wszystkie etapy kształtowania rynku giełdowego w Polsce w okresie międzywojennym. I tak przedstawiona została Giełda Warszawska i Komitet Giełdowy w początkach II Rzeczpospolitej. Koleje losów giełdy były  takie, ze szybko została opracowana reforma giełdowa, która w znacznej mierze zmieniła oblicze giełdy. Właśnie ta reforma została także w tym rozdziale szczegółowa opisana. Następnie przedstawiona została sytuacja po samej reformie giełdowej i jak wyglądała Giełda Pieniężna i Rada Giełdowa.

W rozdziale czwartym przedstawiona została rola giełdy pieniężnej w gospodarce Rzeczpospolitej Polskiej w latach 1918-1939. Oceniony został wpływ giełdy pieniężnej na wydarzenia gospodarcze w kraju. Szczegółowo dokonane zostało przedstawienie działalności giełdy na rynku  obligacji skarbu państwa. Zakończenie rozdziału wieńczy podsumowanie działalności giełdy w Polsce w okresie międzywojennym.

W pracy wykorzystano dostępną literaturę przedmiotu uzupełnioną we wszelkie dostępne materiały źródłowe. I tak dokładnie przeanalizowano ustawy sejmowe dotyczące giełd z okresu międzywojennego jak i źródła poboczne, tj. dokumenty wystawiane sporadycznie. Literatura została przejrzana bardzo dokładnie ze szczególnym uwzględnieniem opracowań także z początku XX wieku, dzięki czemu praca tworzy zwarty obraz poruszanego problemu.

[1] Bliźniak D., Gontarski L., Giełda towarowa, Warszawa : Fundacja na Rzecz Giełdy Zbożowo-Paszowej : 1997, s.14.

Giełda papierów wartościowych

Wstęp
Rozdział 1. Podstawowe pojęcia związane z giełdą
1.1. HISTORIA POLSKIEGO RYNKU KAPITAŁOWEGO
1.2. GIEŁDA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
1.3. GIEŁDA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH W WARSZAWIE
1.4. RODZAJE RYNKÓW, NA KTÓRYCH NOTOWANE SĄ AKCJE
1.5. INDEKSY GIEŁDOWE
Rozdział 2. Notowane papiery wartościowe
2.1. AKCJE
2.2. PRAWA POBORU
2.3. OBLIGACJE
2.4. ŚWIADECTWA UDZIAŁOWE NFI
2.5. KONTRAKTY TERMINOWE
2.6. WARRANTY
Rozdział 3. System giełdowy Warset
Rozdział 4. System obrotu giełdowego
4.1. ZAWIERANIE TRANSAKCJI
4.2. SYSTEM KURSU JEDNOLITEGO
4.3. USTALENIE KURSU
4.4. OBRÓT DODATKOWY
4.5. SYSTEM NOTOWAŃ CIĄGŁYCH
4.6. TRANSAKCJE PAKIETOWE
4.7. ROZLICZENIA
4.8. KRAJOWY DEPOZYT PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
Rozdział 5. Warunki dopuszczeń
5.1. RYNEK PODSTAWOWY
5.2. RYNEK RÓWNOLEGŁY
5.3. RYNEK WOLNY
5.4. OBLIGACJE
Rozdział 6. Przykładowe wskaźniki rynkowe
6.1. SYMULACJA GRY NA GIEŁDZIE
6.1.1. RODZAJE UCZESTNIKÓW RYNKU
6.1.2. STRATEGIE GRY NA GIEŁDZIE
6.1.3. KUPUJEMY AKCJE
6.1.4. OBSERWACJA KURSÓW WYBRANYCH SPÓŁEK
6.2. ANALIZA RENTOWNOŚCI INWESTYCJI PO DOKONANIU SPRZEDAŻY
6.2.1. SPRZEDAJEMY AKCJE
6.2.2. CZY NASZA INWESTYCJA BYŁA DOCHODOWA?
Zakończenie
Bibliografia
SPIS ILUSTRACJI
SPIS TABEL