Archiwum autora: pracedyplomowe

Fundusze strukturalne, wdrażanie, zarządzanie

Wstęp 2

Rozdział І. Polskie przedsiębiorstwa na rynku europejskim 3
1.1. Istota i definicja przedsiębiorstwa 3
1.2. Zasady prowadzenia przedsiębiorstwa w warunkach jednolitego rynku europejskiego 11
1.3. Rozwój sektora przedsiębiorstw i wzrost zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw w Polsce 16

Rozdział ІІ. Kierunki wsparcia przedsiębiorstw ze strony funduszy strukturalnych 29
2.1. System wsparcia MSP ze środków publicznych 29
2.2. Wybrane kierunki wsparcia w latach 2007-2013 41
2.3. Poprawa dostępności do zewnętrznego finansowania inwestycji przedsiębiorstw w ramach nowej perspektywy na lata 2007-2013 49

Rozdział ΙΙΙ. Analiza regionalnego zróżnicowania udzielonych dotacji w ramach Działania 2.3 SPO WKP 54
3.1. Charakterystyka Działania 2.3 SPO WKP 54
3.2. Dotacje dla MSP – zróżnicowanie w roku 2009 63
3.3. Dotacje dla przedsiębiorstw na obszarach wiejskich – zróżnicowanie regionalne 65

Zakończenie 75
Bibliografia 78
Spis rysunków i tabel 82

Wstęp

Wykorzystanie środków unijnych w Polsce dla rozwoju krajowego biznesu, choć na razie niewielkie, jest coraz istotniejsze. Pomimo trudności, jakie przedsiębiorcy mają z właściwym składaniem wniosków ich liczba rośnie z roku na rok. Jest to zapewne spowodowane tym, iż różnego rodzaju działania podejmowane są przez instytucje dzielące te fundusze, jak i wspierające działalność gospodarczą. Rośnie także doświadczenie polskich podmiotów w posługiwaniu się tymi narzędziami wspierania biznesu. Doświadczenie to jest oparte na środkach przedakcesyjnych, jak i znacznej ilości działań W ramach funduszy strukturalnych (i nie tylko). Patrząc zaś na poziom rozwoju polskiej gospodarki w stosunku do rozwoju innych, zwłaszcza „zachodnioeuropejskich” należy sądzić, iż fundusze te jeszcze przez długi czas będą dostępne dla polskich przedsiębiorców.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty funduszy strukturalnych, ich wdrażania i zarządzania nimi.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to polskie przedsiębiorstwa na rynku europejskim: istota i definicja przedsiębiorstwa, zasady prowadzenia przedsiębiorstwa w warunkach jednolitego rynku europejskiego, rozwój sektora przedsiębiorstw i wzrost zatrudnienia w sektorze przedsiębiorstw w latach 2004-2006 w Polsce.

Rozdział drugi to kierunki wsparcia przedsiębiorstw ze strony funduszy strukturalnych: system wsparcia MSP ze środków publicznych, wybrane kierunki wsparcia w latach 2007-2013, poprawa dostępności do zewnętrznego finansowania inwestycji przedsiębiorstw w ramach nowej perspektywy na lata 2007-2013.

Rozdział trzeci to analiza regionalnego zróżnicowania udzielonych dotacji w ramach Działania 2.3 SPO WKP: charakterystyka Działania 2.3 SPO WKP, dotacje dla MSP – zróżnicowanie w roku 2009, dotacje dla przedsiębiorstw na obszarach wiejskich – zróżnicowanie regionalne.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz żródła ze stron WWW.

Fundusze Strukturalne Unii Europejskiej i wykorzystanie środków finansowych z funduszy w Polsce

Wstęp 2

Rozdział I. Podstawowe informacje związane z funduszami strukturalnymi 4
1.1. Wprowadzenie 4
1.2. Powstanie i ewolucja funduszy 7
1.3. Cele funduszy strukturalnych 9
1.4. Zasady działania 11
1.5. Budżet polityki strukturalnej 15

Rozdział II. Charakterystyka poszczególnych funduszy 23
2.1. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego 23
2.2. Europejski Fundusz Społeczny 30
2.3. Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej 34
2.4. Finansowy Instrument Wspierania Rybołówstwa 37
2.5. Fundusz Spójności 39
2.6. Inicjatywy Wspólnotowe 42

Rozdział III. Wykorzystanie środków finansowych z funduszy w Polsce 46
3.1. Wysokość środków finansowych dla Polski i ich podział 46
3.2. Narodowy Plan Rozwoju 48
3.3. Programy Operacyjne 51
3.3.1 SPO Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw 51
3.3.2 SPO Rozwój zasobów ludzkich 54
3.3.3 SPO Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 56
3.3.4 SPO Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 57
3.3.5 SPO Transport i gospodarka morska 58
3.3.6 ZPORR 59
3.3.7 PO Pomoc techniczna 64

Zakończenie 67
Bibliografia 69
Spis tabel 72
Spis wykresów 73

Wstęp

Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej miało i nadal ma dla naszego kraju ogromne znaczenie gospodarcze i społeczne. Dla przedsiębiorstw i przedsiębiorców największy wymiar posiadają procedury dostosowawcze i unifikacyjne, jakie zostały zapoczątkowane w ramach dostosowania do unijnych kryteriów w zakresie infrastruktury, jakości wytwarzania i procedur dotyczących bezpieczeństwa technologicznego. W ostatnich latach zostało uruchomionych szereg programów dla małych, średnich i dużych przedsiębiorstw, dzięki którym firmy planujące inwestycje mogą pozyskać cześć środków pieniężnych z funduszy unijnych lub z budżetu państwa. Programy pomocowe są przeznaczone dla przedsiębiorstw spełniających określone warunki gospodarcze.

Celem pracy jest zaprezentowanie Funduszy Strukturalnych Unii Europejskiej i wykorzystania środków finansowych z funduszy w Polsce.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisane są podstawowe informacje związane z funduszami strukturalnymi, a więc: wprowadzenie, powstanie i ewolucja funduszy, cele funduszy strukturalnych, zasady działania oraz budżet polityki strukturalnej.

W drugim rozdziale scharakteryzowane zostały poszczególne fundusze, a więc: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, Europejski Fundusz Społeczny, Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej, Finansowy Instrument Wspierania Rybołówstwa, Fundusz Spójności oraz Inicjatywy Wspólnotowe.

W trzecim rozdziale przedstawione jest wykorzystanie środków finansowych z funduszy w Polsce, a więc: wysokość środków finansowych dla Polski i ich podział, Narodowy Plan Rozwoju, Programy Operacyjne takie jak SPO Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw, SPO Rozwój zasobów ludzkich, SPO Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich, SPO Rybołówstwo i przetwórstwo ryb, SPO Transport i gospodarka morska, ZPORR oraz PO Pomoc techniczna.

Polska przystępując do struktur Unii Europejskiej otrzymała szanse na pozyskanie olbrzymich dotacji unijnych. Na realizację celów założonych w Narodowym Planie Rozwoju na lata 2004-2006 otrzymaliśmy wsparcie z funduszy unijnych w wysokości około 11 mld euro. W kolejnym okresie programowania, 2007-2013, pozyskaliśmy środki w wysokości około 59 mld euro. Należy jednak pamiętać, że pozyskiwanie dofinansowania w postaci „dotacji UE” jest procesem złożonym, wymagającym szerokiej wiedzy i odpowiedniego przygotowania. W Polsce, w dalszym ciągu brakuje specjalistów w zakresie doradztwa w pozyskiwaniu środków finansowych z Unii Europejskiej.

Członkostwo Polski w Unii Europejskiej, podobnie jak wcześniejsze akcesje przykładowo Irlandii czy Hiszpanii do Wspólnot Europejskich, może przynieść społeczeństwu polskiemu wiele korzyści. Ilekroć do Wspólnot Europejskich przystępowały państwa biedniejsze i wymagające uwzględnienia specyfiki ich rozwoju gospodarczego, w stosunkowo krótkim okresie osiągały coraz wyższy poziom zamożności i rozwoju społeczno-gospodarczego. Dla przystępujących państw członkostwo we Wspólnotach okazało się niepowtarzalną szansą na gospodarcze i polityczne otwarcie, na uzyskanie pomocy finansowej, dostęp do nowoczesnych technologii, czyli tego, do czego dąży i dążyć powinna Polska. Należy również pamiętać, iż o sukcesie zadecyduje przede wszystkim nasze przygotowanie do wykorzystania pomocy finansowej, umiejętność wykorzystywania szans oraz zdolności przystosowawczych do wymogów stawianych przez Unię. Znając negatywny przykład wykorzystania funduszy unijnych przez Grecję, trzeba mieć nadzieję, że nie podążymy w tym samym kierunku i dobrze wykorzystamy daną nam szansę. Członkostwo w Unii daje nam olbrzymią szansę na poprawę jakości życia, na poprawę stanu środowiska, wzrost zatrudnienia, rozwój przedsiębiorstw, poprawę jakości dróg, rozwój szkolnictwa i wielu innych dziedzin życia.

Na wstępie warto również zauważyć, że w gospodarce finansowej Wspólnot Europejskich używa się nazwy „fundusze” w znaczeniu innym niż pojęcie „funduszu” rozumie się w nauce finansów publicznych. Nie chodzi bowiem o związanie wpływów z określonych źródeł z wydatkami na ściśle wskazane cele, lecz raczej o wydzielenie środków z dochodów budżetu ogólnego Wspólnot na ściśle określone zadania. Tymczasem w tradycyjnej gospodarce budżetowej takie rozwiązanie oznacza określenie przeznaczenia wydatków budżetowych zgodnie z klasyfikacją budżetową tych wydatków. Mówiąc zatem o funduszach Wspólnoty, a często także zamiennie o funduszach UE (co nie jest określeniem poprawnym), musimy pamiętać o innej konwencji terminologicznej, jaką przyjęto w prawie wspólnotowym i w prawie UE, dla oznaczenia tworzonych tam funduszy. Czasami zresztą na równi z „funduszem” traktuje się także tzw. instrumenty lub mechanizmy finansowe.

Drugą odrębnością funduszy tworzonych we Wspólnocie Europejskiej jest to, że ze względu na swe przeznaczenie i sposób tworzenia oraz wykorzystywania wyróżnić można co najmniej trzy grupy funduszy. Każda z nich, a w tych ramach także każdy fundusz, ma odrębne podstawy prawne i zasady tworzenia oraz funkcjonowania.

Fundraising w organizacjach niekomercyjnych

Wstęp 5

Rozdział pierwszy
Istota, cechy i rodzaje fundraisingu 7
1.1. Istota fundraisingu 7
1.2. Cechy fundraisingu 11
1.3. Rodzaje fundraisingu 20
1.3.1. Fun-raising 20
1.3.2. Friends-raising 21
1.4. Fundraising na świecie 25

Rozdział drugi
Fundraising w Polsce 27
2.1. Przejawy fundraisingu w Polsce 27
2.2. Najpopularniejsze metody fundraisingowe 30
2.3. Kampanie fundraisingowe w Polsce 37
2.4. Inne stowarzyszenia fundraisingowe w Polsce – sektor pozarządowy jako odpowiedź na potrzeby społeczne 38

Rozdział trzeci
Fundraising w organizacjach niekomercyjnych 46
3.1. Fundraising w szkołach / trzeci sektor w opiece nad dzieckiem 46
3.2. Fundraising na wyższych uczelniach i w fundacjach 62
3.3. Ocena i podsumowanie fundraisingu w Polsce i na świecie 62

Zakończenie 67
Bibliografia 70
Aneksy 73

Wstęp

Kres istnienia państwa opiekuńczego w bardzo ostry sposób ujawnił skrywaną całą głębię problemów społecznych. Dotąd, wypracowany w państwie system opieki, okazał się bowiem niezdolny do rozwiązywania trudnych sytuacji życiowych poszczególnych jednostek i grup społecznych.

W odpowiedzi na ujawniony i rozszerzający się kryzys opiekuńczy państwa zaczęła odradzać się względnie niezależna aktywność obywatelska. Impulsem do działania stała się wewnętrzna potrzeba zwrotu ku naturalnym powinnościom człowieka wobec drugiego człowieka, rozwijającym się na podłożu czy to motywacji altruistycznych, czy też prospołecznych. Natomiast uzewnętrznieniem owej potrzeby, jak wskazuje Jerzy Materne, jest „…przyjęty i utrwalony kulturowo obyczaj – etos opiekuńczy”.

Jak wyjaśnia cytowany tu Autor, „etos opiekuńczy jednostek jako trwały obyczaj postępowania wyrażającego troskę o innych ludzi ma swoje źródła zarówno w biologicznym instynkcie ludzi, jak i w ich właściwościach duchowych. Jednak celem owego postępowania jest dobro ludzi zawsze skonkretyzowane ich określoną sytuacją życiową. (…) Etos opiekuńczy ma więc wymiar głęboko moralny i duchowy. Wynikające z tego normy życiowe stają się zasadą porządkującą oraz scalającą osobiste działania opiekuńcze. Tradycja, głębia oraz wielostronność owego obyczaju – etosu opiekuńczego decydują, między innymi, o bogactwie i poziomie kulturowym ludzi.

Współcześnie, obserwując prężny rozwój sektora pozarządowego ukierunkowanego na rozwiązywanie problemów z obszaru działania pomocy społecznej, którego główną siłą są właśnie ludzie aktywizujący się w służbie drugiemu człowiekowi na zasadzie wolontariatu, można stawiać sobie pytanie, na ile społeczeństwo nasze już cechuje owy etos opiekuńczy.

Celem rozważań prowadzonych w pracy jest próba analizy istoty fundraising w organizacjach niekomercyjnych. Zdaniem autora społeczeństwo obywatelskie, społeczeństwo aktywne, otwarte, demokratyczne, solidarne, wolne i odpowiedzialne zarazem, nie jest łatwą do ukształtowania strukturą, w gruncie rzeczy waha się gdzieś na pograniczu utopii, lecz też jest jedynym rozsądnym tudzież dającym nadzieje wyjściem z problemów funkcjonowania społeczeństw współczesnych. Jedynie taki partner jest w siłach kontrolować ogromne struktury politycznej i ekonomicznej władzy a także łagodzić skutki różnorakich wewnętrznych konfliktów w społeczeństwie. Postawa taka jest wielce przydatna szczególnie jeśli chodzi o fundraising.

W Polsce – zasadniczą blokadą obywatelskiej samoorganizacji jest niechętna pozarządowemu sektorowi postawa większości elit – zresztą nie tylko elit politycznych, lecz również medialnych, kulturalnych, biznesowych, a wręcz intelektualnych. Stosunek tychże kręgów do kategorii oddolnej społecznej samoorganizacji zawiera się w stanowiskach politowania tudzież pogardliwej wyższości. Wystarczy nadmienić, iż w ciągu siedemnastu lat polskiej transformacji w żadnym poważnym polskim medium nie miała miejsca rzetelna debata poświecona kondycji polskiego społeczeństwa obywatelskiego, a publicyści i intelektualiści nadający ton polskiemu dyskursowi publicznemu dopiero od niedawna zaczynają dostrzegać problematykę samoorganizacji społecznej.

Ważkimi cechami konstytutywnymi organizacji non-profit są takie przesłanki działania jak: bezinteresowność, dobroczynność, dobrowolność, spontaniczność, intuicja i ekspresja osobowości działającego, a także następujące priorytety: indywidualizacja, decentralizacja, deinstytucjonalizacja, mobilizacja do samopomocy i pomocy wzajemnej oraz motywacja do samodzielnych działań podmiotów. Inne znaczące cechy to: podstawa i legitymizacja działań, a więc statut i regulaminy ustalane wewnętrznie w poszczególnych agendach oraz adresat działania czyli nasz człowiek. W tym pojęciu uwidacznia się bliskość emocjonalna między dawcami i biorcami, wielowymiarowe i różnorodne interakcje międzyludzkie oraz identyfikacja z podmiotem działania. Równie znamienną cechą organizacji non-profit jest odpowiedzialność działającego podmiotu wobec odbiorców danego działania.

Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym scharakteryzowano fundraising na świecie, jego istotę, cechy, rodzaje. Przejawy fundraisingu w Polsce, najpopularniejsze metody fundraisingowe, kampanie fundraisingowe w Polsce, stowarzyszenia fundraisingowe w Polsce omówiono w rozdziale drugim. W trzecim poddano analizie fundraising organizacji niekomercyjnych: fundraising w szkołach, fundraising na wyższych uczelniach, fundraising w fundacjach oraz ocena i podsumowanie fundraisingu w Polsce i na świecie.

W rozważaniach wykorzystano dostępna literaturę przedmiotu w postaci zwartej, artykułów, aktów normatywnych oraz materiałów niepublikowanych.

Franchising jako sposób na biznes na przykładzie McDonald’s

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. FRANCHISING – ISTOTA I ZAKRES ZNACZENIOWY POJĘCIA 5
1.1. Znaczenie marki we współczesnym handlu 6
1.2. Definicje franchisingu 9
1.3. Rodzaje i formy franchisingu 18
1.4. Koncepcje budowy i rozwoju systemów franchisingowych 21

ROZDZIAŁ II. FRANCHISING W POLSCE 26
2.1. Uwarunkowania prawne rozwoju franchisingu w Polsce 26
2.2. Ogólna charakterystyka franchisingu w Polsce 32
2.3. Wskazówki dla potencjalnego franczyzodawcy i franczyzobiorcy 34
2.4. Szanse i ograniczenia franchisingu w Polsce 36

ROZDZIAŁ III. ZARZĄDZANIE FIRMĄ MCDONALD W SYSTEMIE FRANCHISINGOWYM 44
3.1. Ogólna charakterystyka firmy 45
3.2. Ogólna charakterystyka badanego systemu 46
3.3. Ocena systemu powiązań 46
3.4. Organizacyjny aspekt powiązań 47
3.5. Perspektywy działalności i rozwoju w przyszłości 47

ZAKOŃCZENIE 55
BIBLIOGRAFIA 61
SPIS RYSUNKÓW 64
ANEKS 65

WSTĘP

Przedsiębiorstwo to system otwarty, co oznacza, że jego wzrost i przetrwanie zależą od istniejących obecnie warunków zewnętrznych i tych, które wystąpią w przyszłości. Faktem jest, iż funkcjonowanie przedsiębiorstw dzisiaj ulega zasadniczym zmianom, których głównym wyznacznikiem jest globalizacja w płaszczyźnie gospodarczej i społecznej, czyli tendencja do świadomego kształtowania procesów w skali międzynarodowej i światowej.

Współczesne przedsiębiorstwa borykają się z intensywną konkurencją krajową i zagraniczną, ograniczeniami surowcowymi, cięciami w polityce finansowej państwa, rosnącymi wymaganiami ekologicznymi i ergonomicznymi, zmniejszającą się liczbą miejsc pracy, przyspieszonym procesem starzenia się wyrobów, obniżaniem się kosztów produkcji, itp. Wszystkie te tendencje zachodzące w gospodarce światowej nie ominęły również Polski. Zachodzące przemiany zmusiły je do szukania skutecznych rozwiązań pozwalających utrzymać się na rynku.

W związku z brakiem możliwości precyzyjnego określenia skutków wywołanych licznymi przekształceniami w obrębie elementów makro- i mikroekonomicznych, funkcjonowanie podmiotów gospodarczych obarczone jest znacznym poziomem ryzyka i niepewności, co z pewnością nie ułatwia rozwiązywania problemów zwłaszcza tych dotyczących przyszłości. Ryzyko jest nieodłącznym elementem działalności gospodarczej, towarzyszącym wszelkim zamierzeniom podejmowanym przez podmioty rynkowe, determinującym jednocześnie końcowy rezultat planowanych działań. Jest niebezpieczeństwem zaistnienia zdarzeń i działań, które uniemożliwiają osiągnięcie celów przedsiębiorstwa, lub realizację założonej strategii działania.

W poszukiwaniu efektywnych form strategicznych menedżerowie decydują się na świadome zarządzanie ryzykiem, czyli opracowują metody i działania zmierzające do optymalizacji ryzyka w funkcjonowaniu firmy i do podejmowania racjonalnych decyzji.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty franchisingu jako sposobu na biznes na przykładzie wybranej firmy. Taki też był zasadniczy cel opracowania.
Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to franchising – istota i zakres znaczeniowy pojęcia: znaczenie marki we współczesnym handlu, definicje franchisingu, rodzaje i formy franchisingu oraz koncepcje budowy i rozwoju systemów franchisingowych.

Rozdział drugi to franchising w Polsce: ogólna charakterystyka franchisingu w Polsce, tworzenie i rozwój sieci franchisingowych, szanse i ograniczenia franchisingu w Polsce.

Rozdział trzeci to zarządzanie firmą McDonald’s w systemie franchisingowym: ogólna charakterystyka firmy, ogólna charakterystyka badanego systemu, ocena systemu powiązań, organizacyjny aspekt powiązań oraz perspektywy działalności i rozwoju w przyszłości.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i materiały wewnętrzne McDonald’s.

Formy spędzania czasu wolnego przez młodzież

Wstęp 2

Rozdział I. Funkcjonowanie psychofizyczne młodzieży dorastającej – przegląd literatury przedmiotu 3
1. Miejsce i rola adolescencji w przebiegu życia ludzkiego 3
2. Fazy okresu adolescencji 6
3. Charakterystyka poszczególnych sfer rozwoju młodzieży dorastającej 9
3.1. Rozwój fizyczny 9
3.2. Rozwój psychiczny 14
3.3. Rozwój emocjonalny 17
4. Osobowość i rozwój społeczny 19
4.1. Rozwój społeczny 19
4.2. Rozwój osobowości 21

Rozdział II. Pojęcie czasu wolnego 24
1. Definicje czasu wolnego 24
2. Wychowanie przez turystykę i krajoznawstwo 26
3. Sposoby spędzania czasu wolnego przez młodzież dorastającą – obozy, kolonie 32
4. Formy i funkcje czasu wolnego 38
4.1. Realizowanie swoich zainteresowań 38
4.2. Odkrywanie „własnych terenów” jako ciekawa forma spędzania czasu wolnego 40

Rozdział III. Metodologia badań własnych 43
1. Kategorie badań pedagogicznych 43
2. Cel i przedmiot badań 54
3. Problemy i hipotezy badawcze 55
4. Metody, techniki, narzędzia badawcze 58
5. Organizacja i przebieg badań – dobór próby 59

Rozdział IV. Analiza badań własnych 61
1. Wyniki badań 61
2. Wnioski wynikające z empirii pracy 65
3. Propozycje i alternatywy spędzania czasu wolnego przez młodzież – komentarz do wyników badań 67

Zakończenie 73
Bibliografia 74
Spis rysunków 77
Spis wykresów 78
Załącznik 79

Wstęp

Tendencje globalizacyjne współczesnego świata, stanowiące rodzaj reakcji na homogeniczność charakterystyczną dla nowoczesności, zmuszają do refleksji nad kondycją współczesnego młodego człowieka, będącego jednocześnie lokalnym i globalnym „aktorem” zmian zachodzących we współczesnym globalizującym się heterogenicznym świecie. Bycie „pomiędzy” ciekawością i otwartością poznawczą na wszystko co nowe a lękiem i niepewnością przed nieznanym, ujawnia się w doświadczanej i przeżywanej aksjologicznej ambiwalencji badanej młodzieży. Żyjąc w środowisku lokalnym, światy doświadczane przez młodzież przybierają charakter globalny. I choć twierdzenie to w myśleniu o ponowoczesności zakrawa na banał, warto przyjrzeć się bliżej tożsamości młodzieży w perspektywie globalnego świata oraz opisowi i ocenie wybranych problemów świata globalnego dokonanych przez współczesną młodzież, uczestniczącą i działającą w tejże globalnej (późnej nowoczesności, a może nawet ponowoczesności) rzeczywistości.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty i form spędzania czasu wolnego przez młodzież. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to funkcjonowanie psychofizyczne młodzieży dorastającej – przegląd literatury, miejsce i rola adolescencji w przebiegu życia ludzkiego, fazy okresu adolescencji, charakterystyka poszczególnych sfer rozwoju młodzieży dorastającej i osobowość i rozwój społeczny.

Rozdział drugi to pojęcie czasu wolnego: definicje czasu wolnego, sposoby spędzania czasu wolnego przez młodzież dorastającą – obozy, kolonie, formy i funkcje spędzania czasu wolnego oraz wychowanie przez turystykę i krajoznawstwo.

Rozdział trzeci to metodologia badań własnych: kategorie badań pedagogicznych, przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki, narzędzia badawcze oraz organizacja i przebieg badań – dobór próby.

Rozdział czwarty to analiza badań własnych: wyniki badań, wnioski wynikające z empirii pracy, propozycje i alternatywy spędzania czasu wolnego przez młodzież – komentarz do wyników badań.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Formy opieki nad osobami starszymi

Wstęp 2

Rozdział I. Opieka – istota i zakres znaczeniowy pojęcia 4
1.1. Definicja, rodzaje, formy opieki nad ludźmi starszymi 4
1.2. Socjalizacja ludzi starszych 10
1.3. Opieka nad osobami starszymi w Polsce 12
1.4. Wychowanie zdrowotne osób starszych 15
1.5. Polityka zdrowotna osób starszych 19

Rozdział II. Metodologia badań 26
2.1. Przedmiot i cel badań 26
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 30
2.3. Metody, techniki, narzędzia badawcze 35
2.4. Organizacja i przebieg badań oraz dobór próby 42

Rozdział III. Formy opieki nad osobami starszymi na przykładzie Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 18 46
3.1. Charakterystyka Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 46
3.2. Wyniki badań własnych 48
3.2.1. Potrzeby zdrowotne osób starszych 48
3.2.2. Zadania lekarza rodzinnego 54
3.3. Podsumowanie i wnioski 61

Zakończenie 64
Bibliografia 66
Spis tabel 69
Spis wykresów 70
Aneks 71

Wstęp

Starzenie się zarówno jednostki, jak i całego społeczeństwa to prawdziwe wyzwanie. Dla człowieka, który dożywa późnej dorosłości, czas ten jest z jednej strony darem, bo nie każdy może go doświadczać, a z drugiej stro­ny trudnym zadaniem, bo wymaga przeformułowania własnego dotych­czasowego sposobu funkcjonowania oraz przemyślenia sensu całego życia. Ci, którzy pomyślnie przechodzą ten najpóźniejszy kryzys, mogą zyskać niepowtarzalny, bo nieobecny na poprzednich etapach rozwoju, wgląd w sens życia i afirmację jego wszystkich aspektów. Starość jest również wyzwaniem dla całego społeczeństwa. Ma ono kil­ka aspektów. Po pierwsze, zmiana obrazu osób starszych – odnalezienie sen­su w obrazie późnych lat życia jest miarą humanizmu. Po drugie, konieczne jest odnalezienie obszarów aktywnego funkcjonowania dla seniorów i włą­czania ich w życie społeczności.

Celem pracy jest uzyskanie informacji o opiece nad osobami starszymi
na przykładzie Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 18.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest istota i zakres znaczeniowy pojęcia opieka, a więc: definicja, rodzaje, formy opieki nad ludźmi starszymi, socjalizacja ludzi starszych, opieka nad osobami starszymi w Polsce, wychowanie zdrowotne osób starszych, oraz polityka zdrowotna osób starszych.

W rozdziale drugim zaprezentowana jest metodologia badań, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki, narzędzia badawcze oraz organizacja i przebieg badań oraz dobór próby.

W trzecim rozdziale przedstawione są wyniki badania ankietowego przeprowadzonego w Dziennym Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 18 w zakresie potrzeb zdrowotnych osób starszych oraz zadań lekarza rodzinnego. W tymże rozdziale scharakteryzowany jest również Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej oraz zawarte jest podsumowanie i wnioski.

Starzy ludzie są najmniej skorzy do po­dejmowania wyzwań, ponoszenia ryzyka, są mniej zaradni, wolniej adap­tują się do zmieniających się okoliczności. Jedynie ci dysponujący dostatecznie dużymi osobistymi pokładami poczu­cia inicjatywy będą cechowali się wysokim poziomem zaradności. Jed­nak nawet oni będą potrzebować sieci instytucjonalnego wsparcia, by móc kontynuować aktywny, a przy tym satysfakcjonujący ich tryb życia. Bardzo szybki postęp naukowy i techniczny, dominujący życie co­dzienne, powoduje, że starzy ludzie często przestają nadążać już nie tylko za nowościami, ale po prostu za zmianami, nie rozumieją nowych nauko­wych paradygmatów funkcjonujących na stałe w codziennym dyskursie, nie wiedzą, jak się korzysta z komputera, nie potrafią posłużyć się telefo­nem komórkowym, czują się zagubieni, często w wielu sytuacjach doświad­czają poczucia niższości. W tej sytuacji łatwiej będą mieli ci, którzy mogą odwołać się do osobistego poczucia pracowitości.

Warto uzmysłowić sobie wagę świadectwa dawanego przez starych ludzi poprzez ich obecność w przestrzeni rodzinnej czy publicz­nej, zwłaszcza gdy są oni zainteresowani młodszymi generacjami i cieszą się życiem, a jednocześnie są pogodzeni z faktem jego kresu. Z punktu widzenia sił witalnych napędzających rozwój wszystkich młodszych generacji i społe­czeństw jako całości owo świadectwo zwycięstwa życia nad śmiercią pełni funkcję niemożliwą do zrekompensowania czymkolwiek innym.

Czynnik ryzyka tkwi więc przede wszystkim w przemianach global­nych, na które pojedynczy ludzie, grupy czy nawet społeczności mają nikły wpływ. Jedyne, co możemy robić, to budować grupy wsparcia, grupy samo­pomocowe i wspólnie (we współpracy, a nie w rywalizacji) budować środo­wiska sprzyjające zaspokajaniu potrzeb wszystkich pokoleń – dzieci, rodzi­ców i dziadków, pracowników bardzo młodych, w wieku średnim i seniorów, ludzi bardziej i mniej doświadczonych. Pielęgnować więc należy przede wszystkim bliskie relacje społeczne i związki oparte na dobrym kontakcie i wzajemności.

Podstawowym warunkiem skutecznej pomocy jest właściwe rozpoznanie problemu i trafna odpowiedź na pytanie „o co chodzi?”. Każdy z nas, obser­wując ludzi w różnych sytuacjach, rozmawiając z nimi, stawiając im pyta­nia i słuchając udzielanych odpowiedzi, potrafi ocenić, czy dana osoba ra­dzi sobie czy nie radzi z zadaniem, jest czy nie jest w dobrej kondycji, umie czy nie umie znaleźć rozwiązanie problemu, na który natrafiła. Ale już nie każdy potrafi odpowiedzieć na pytanie o to, dlaczego tak jest i co spowodo­wało daną sytuację. Aby na to pytanie odpowiedzieć, trzeba nie tylko dużej wnikliwości, lecz także dużej wiedzy i życiowego doświadczenia. Ludzie w różnym wieku różnią się od siebie, ale także ludzie w tym samym wieku nie są jednakowi. Ten sam człowiek w podobnych sytuacjach zachowuje się różnie, a w sytuacjach zdawałoby się nam – postronnym obserwatorom – zupełnie odmiennych, w sposób podobny.

Formy motywowania pracowników w banku X

Wstęp 3

Rozdział I. Istota i pojęcie motywacji 5
1.1. Definicja motywacji 5
1.2. Prekursorzy i przedstawiciele szkoły behawioralnej 7
1.3. Przedmiot i zakres badań zachowań organizacyjnych 12
1.4. Model motywacji pracowników 19
1.5. Teorie motywacji 23

Rozdział II. Systemy motywacji w organizacjach 26
2.1. Praca i problematyka motywowania do pracy 26
2.2. Tradycyjne modele systemu motywowania 28
2.3. Nowoczesne koncepcje motywowania 32
2.4. Sposoby diagnozowania systemu motywowania 39

Rozdział III. Formy motywacji 47
3.1. Płace jako instrument oddziaływania motywacyjnego 47
3.2. Kontrakty menedżerskie jako narzędzie motywowania kierownictwa i specjalistów 54
3.3. Szkolenia jako formy motywacji 61
3.4. Motywacyjne aspekty organizacji czasu pracy 64

Rozdział IV. Badanie form motywowania pracowników w banku X 68
4.1. Wprowadzenie metodologiczne 68
4.2. Problemy i hipotezy badawcze 69
4.3. Metody, techniki i narzędzia badawcze 76
4.4. Organizacja i przebieg badań 81

Rozdział V. Formy motywowania pracowników w Banku X 83
5.1. Charakterystyka Banku X 83
5.2. Wyniki badań 85
5.3. Podsumowanie i wnioski z badań 101

Zakończenie 104
Bibliografia 106
Spis tabel 111
Spis rysunków 112
Spis wykresów 113
ANEKS 114

Wstęp

Ludzkie motywacje są skomplikowane, a nawet zawiłe i trudno je klasyfikować do jednego modelu czy tworzyć jeden uniwersalny model lub wymyślić jedną uniwersalną teorię. Ale jakiekolwiek podejścia cząst­kowe, fragmentaryczne, bardziej ogólne czy szczegółowe w sumie przyczyniają się do większego zrozumienia tej skomplikowanej materii i problemu. Motywacja jako pojęcie ogólne zawiera się w słowach: „intencja, zamiar, chęć, pragnienie, życzenie, zainteresowanie czymś”. Wszystkie te odczucia wyzwalają w człowieku gotowość do realizowania określonych celów, która może wynikać z uprzedniej analizy lub jest mniej uświadamiana. Motywacja powstaje, gdy człowiek czegoś potrzebuje i ma możliwość zaspokojenia potrzeby przez określoną aktywność oraz gdy zaistnieją warunki do powodzenia podjętych działań.

Życie człowieka bez motywacji nie miałoby sensu. Ludzie chcą dbać o zdro­wie, uczyć się, być sytymi, mieć gdzie mieszkać, pracować. Motywacja wprawia człowieka w ruch i skłania go do różnych działań, w zależności od tego, jaki cel chce osiągnąć. Działania mogą być jednorazowe, wymagać małego lub większego wysiłku, powtarzalne czy ciągłe, np. praca zawodowa, obowiązki w życiu osobis­tym czy rodzinnym. Motywacja stanowi chęć robienia czegoś, wynikająca z we­wnętrznych motywów. Jest to więc suma wszystkiego, co popycha do działania. Powstaje jako impuls na niezaspokojoną potrzebę. Motywacja zatem obejmuje zespół czynników natury psychicznej, umysłowej i fizjologicznej człowieka uruchamiających i organizujących zachowanie człowie­ka ukierunkowane na osiągnięcie konkretnego celu. Człowiek może sam siebie motywować lub być motywowany przez innych – rodzinę, pracodawcę, przyjaciół.

Człowiek jest najważniejszą wartością organizacji, nawet w erze zaawan­sowanych technologii. Bez kompetentnego personelu trudno dążyć do ambitnych celów i osiągać sukcesy na rynku. Współczesny pracownik musi być wysoce wydajny, skuteczny w działaniu i przynosić organizacji ewidentne korzyści.

Celem pracy jest zaprezentowanie form motywowania pracowników w banku X.

Praca składa się z pięciu rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest istota i pojęcie motywacji, a więc: definicja motywacji, prekursorzy i przedstawiciele szkoły behawioralnej, przedmiot zachowań organizacyjnych, model motywacji pracowników oraz teorie motywacji.

W drugim rozdziale przedstawione są systemy motywacji w organizacjach, a więc: praca i problematyka motywowania do pracy, tradycyjne modele systemu motywowania, nowoczesne koncepcje motywowania oraz sposoby diagnozowania systemu motywowania.

W trzecim rozdziale zaprezentowane są formy motywacji, a więc: płace jako instrument oddziaływania motywacyjnego, kontrakty menedżerskie jako narzędzie motywowania kierownictwa i specjalistów, szkolenia jako formy motywacji oraz motywacyjne aspekty organizacji czasu pracy.

Czwarty rozdział zawiera badanie form motywowania pracowników w banku X, a więc: wprowadzenie metodologiczne, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz organizacja i przebieg badań.

W piątym rozdziale przedstawiona jest charakterystyka banku X oraz wyniki badań, jak również podsumowanie i wnioski z badań.

Praca napisana została w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu oraz badania własne.

Praca zawodowa stanowi jedną z podstawowych sfer życia ludzi. Wymaga poświęcania czasu i energii. Może być ona ważnym, autotelicznym źródłem motywacji, jeśli przynosi satysfakcję. Pytanie, co należy robić, aby pracownik w pełni wykorzystywał w pracy swoje uzdolnienia i energię twórczą, jest niezwyk­le istotne. Należy zatem szukać coraz doskonalszych sposobów i form motywowa­nia, mając na uwadze różne sytuacje zawodowe i ich szerokie uwarunkowania. Wszystkim organizacjom powinno zależeć na stosowaniu akceptowanych przez pracowników instrumentów pobudzania do pracy. Jednak wymaga to zrozumienia motywacji, a więc tego, co wywołuje i stymuluje zachowania, nie tylko przez kierownictwo organizacji, lecz także samych pracowników. Zadaniem dobrych kierowników jest nieustanne poszukiwanie nowych środków motywowania, tak aby praca była dla ludzi radością, a nie trudnym obowiązkiem.

Motywacja miała i zawsze będzie mieć ogromne znaczenie dla ludzi, bo nadaje sens ich życiu. Jest to złożone zagadnienie, ponieważ zachowanie ludzkie jest skomplikowane i nie zawsze zrozumiałe. Dużo trzeba poznać, wiedzieć i samemu doświadczyć, aby pojąć sztukę motywowania i umieć ją dobrze stosować w praktyce. Jest to zadaniem kierowników, ocenianym przez pryzmat jakości ich relacji z własnymi pracownikami. Prawdziwa tajemnica motywacji polega na stwarzaniu takich warunków w środowisku pracy, aby ludzie czuli się wolni od wpływów zniechęcających i niszczących ich dobre chęci.

Filozofia nauczania

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. O POJĘCIU „FILOZOFIA NAUCZANIA” 4
1.1. PODSTAWY MORALNOŚCI 4
1.2. O SAMYM POJĘCIU FILOZOFIA NAUCZANIA 12

ROZDZIAŁ II. IDEAŁ MORALNY NAUCZYCIELA 22
2.1. ETYKA ZAWODU NAUCZYCIELA 22
2.2. OSOBOWOŚĆ NAUCZYCIELA 31
2.3. KWALIFIKACJE I KOMPETENCJE NAUCZYCIELA 37

ROZDZIAŁ III. GENEZA ZAWODU NAUCZYCIELA 41
3.1. NAUCZYCIEL W SZKOLE ANTYCZNEJ 41
3.2. SZKOŁA I NAUCZYCIEL W ŚREDNIOWIECZU 46
3.3. SZKOŁA I NAUCZYCIEL W DOBIE HUMANIZMU 49
3.4. SZKOŁA I MIEJSCE W NIEJ NAUCZYCIELA PO REWOLUCJI FRANCUSKIEJ 56
3.5. ROLA NAUCZYCIELA WE WSPÓŁCZESNYM ŚWIECIE 62
3.6. NAUCZYCIEL DOROSŁYCH DLA SPOŁECZEŃSTWA INFORMACYJNEGO 64

ZAKOŃCZENIE 67
BIBLIOGRAFIA 69

WSTĘP

W najszerszym ujęciu przez edukację rozumie się ogól oddziaływań służących formowaniu się zdolności życiowych człowieka. Tak definiowana praktyka edukacyjna jest pojęciem bardzo szerokim i wewnętrznie zróżnicowanym. Pedagogika jako nauka ma za zadanie opisywać, wyjaśniać i rozumieć przedstawione poniżej formy praktyki edukacyjnej. Spojrzenie na przedmiot pedagogiki z perspektywy ucznia, wychowanka sprawia, iż badamy warunki jego uczenia się, funkcjonowania w różnych środowiskach wychowawczych czy instytucjach edukacyjnych.

Pedagogika zajmuje się także prawidłowościami rozwoju człowieka. poszerzaniem jego możliwości życiowych na poszczególnych szczeblach edukacji. Interesuje się również, innymi kontekstami praktyki edukacji. Poznaje i wyjaśnia ten świat w kontekście działań pedagogów, ich warsztatu zawodowego, ich kształcenia, sytuacji życiowej, poziomu kompetencji, skuteczności ich działań. Zajmuje się także badaniem funkcjonowania instytucji edukacyjnych, ich organizacja, realizowanymi zadaniami. Ważnym obszarem badań pedagogicznych są polityczne, społeczne i kulturowe uwarunkowania praktyki edukacyjnej (zwłaszcza instytucjonalnej), odkrywanie nierówności w dostępie do oświaty i diagnozowanie innych patologicznych zjawisk towarzyszących praktyce edukacyjnej.

O edukacji mówi się również w kontekście oddziaływań nieformalnych. pozainstytucjonalnych. Tak więc pedagogika bada edukacyjne oddziaływanie mediów, kultury popularnej, rodziny, grup rówieśniczych. Próbuje oszacować silę i kierunek wpływu tych agend edukacyjnych na zachowania ludzi oraz analizować skuteczność ich oddziaływania w porównaniu ze skutecznością oficjalnych instytucji, takich jak szkoły, internaty.

Jeśli praktyka edukacyjna jest tak wielostronnie zróżnicowana, a pedagogika jest nauką opisującą tę praktykę, to zróżnicowanie pedagogiki musi odzwierciedlać stan edukacji. Jest tak również dlatego, że stopień specjalizacji wiedzy naukowej dotyczącej poszczególnych kontekstów edukacji wymaga od uczonych zróżnicowanych kompetencji poznawczych, pozwalających na ich badanie. W aktualnym stanie zaawansowania wiedzy pedagogicznej jeden uczony nie zdoła kompetentnie badać i wyjaśniać praktyki nauczania małych dzieci i ludzi dorosłych jednocześnie. Obie te dziedziny wymagają, pewnego zakresu wspólnych kompetencji, ale także odrębnych.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty filozofii nauczania. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy zatytułowany jest „O pojęciu filozofii nauczania”. Wyjaśniono tutaj takie zagadnienia jak: podstawy moralności oraz ową filozofię nauczania.

Rozdział drugi to ideał moralny nauczyciela: etyka zawodu nauczyciela, osobowość nauczyciela, kwalifikacje i kompetencje nauczyciela.

Rozdział trzeci to geneza zawodu nauczyciela: nauczyciel w szkole antycznej, szkoła i nauczyciel w średniowieczu, w dobie humanizmu, po rewolucji francuskiej, rola nauczyciela we współczesnym świecie, nauczyciel dorosłych dla społeczeństwa informacyjnego.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Reklama w Internecie na przykładzie serwisu Onet

Wstęp 2

Rozdział 1 Komunikacja marketingowa a reklama 4
1.1. Istota komunikacji marketingowej 4
1.2. Pojęcie, rola i zakres reklamy 7
1.3. Rodzaje i cele reklamy 8
1.4. Wady i zalety reklamy 18

Rozdział 2 Istota reklamy w Internecie 22
2.1. Pojęcie i historia Internetu 22
2.2. Zasady wykorzystania reklamy w Internecie 31
2.3. Formy reklamy internetowej 33
2.4. Koszty reklamy internetowej 40

Rozdział 3 Onet.pl – Charakterystyka portalu 42
3.1. Ogólna charakterystyka portalu Onet.pl 42
3.2. Prezentacja strony internetowej 46
3.3. Formy reklamy internetowej w portalu Onet.pl 49
3.4. Reklama w portalu Onet.pl w opinii użytkowników. 52
3.4.1. Określenie celu badania 52
3.4.2. Data wykonania np. 54
3.4.3. Sposób wykonania 54
3.4.4. Charakterystyka respondentów 54
3.4.5. Analiza wyników 55

Zakończenie 63
Bibliografia 67
Spis rysunków 70
Spis wykresów 71
Aneks 72

Wstęp

Po ukształtowaniu się podstaw infrastruktury sieciowo-komunikacyjnej oraz informacyjnej Internetu na początku lat dziewięćdziesiątych stworzone zostały warunki do jego przekształcenia w (jak to określił Licklider) „galaktyczną sieć”, czyli globalne medium informacyjne wspierające społeczne interakcje różnorodnych środowisk. Ostatnie pięciolecie ubiegłego wieku i pierwsza dekada wieku obecnego były okresem eksplozji liczby stron webowych, serwerów i użytkowników sieci. Efekt ten potęgowany jest oczywiście przez stały i szybki rozwój technologii ICT. Dysponujemy coraz szybszymi komputerami, zdolnymi do sprawnego przetwarzania gigabajtów informacji oraz do przechowywania ich w formie elektronicznej na coraz większych dyskach. Nastąpił nieprawdopodobny rozwój technologii komunikacyjnych oferujących możliwości szybkiego przesyłu informacji. Wszystkie te technologie są przy tym coraz tańsze, umożliwiając szerokie uczestnictwo w globalnych strukturach społeczeństwa informacyjnego.

Towarzyszą temu coraz bardziej dojrzale technologie software’owe, dzięki któ­rym możliwe jest udostępnianie za pośrednictwem Internetu wyrafinowanych usług specjalistycznych. Technologie te mają charakter coraz bardziej przyjazny dla użyt­kownika, pozwalając tworzyć często zaawansowane aplikacje ludziom mającym nie­wielkie przygotowanie informatyczne.

Rozwój Internetu w ostatnich latach spowodował, że udostępnia on olbrzymią gamę usług zaspokajających potrzeby różnorodnych środowisk. Wymienić tu możemy portale środowiskowe pozwalające na wymianę informacji, komunikację, dyskusję, publikację własnych osiągnięć grupom użytkowników o wspólnych zainteresowaniach zawodowych lub osobistych. Potężny segment Internetu to usługi wspierające biznes elektroniczny. Początkowo były to przede wszystkim witryny prezentacyjne firm. katalogów towarów, obecnie są to często rozbudowane aplikacje umożliwiające realizację złożonych procesów biznesowych zarówno na styku firmy z klientem, jak i w organizacji kontaktów partnerów gospodarczych. Inne jeszcze typy wyspecjalizowanych usług internetowych związane są z instytucjami edukacyjnymi, naukowo-badawczymi, administracji rządowej i samorządowej różnego szczebla itp. Internet jest również istotnym medium dostarczającym rozrywki. Już na początku lat osiemdziesiątych zorientowano się, że dzięki sieci można koordynować prace nie tylko naukowców, ale również użytkowników biorących udział w grach komputerowych.

Dzięki rozwojowi technik digitalizacji dźwięku i obrazu pojawiły się również możliwości umieszczania w Internecie klipów muzycznych i filmowych, co spowo­dowało powstanie środowisk użytkowników udostępniających sobie nawzajem pliki multimedialne i wymieniających się nimi. To kontrowersyjne z punktu widzenia prawa autorskiego zjawisko dało w efekcie rozwój wielu usług internetowych nazywanych sieciami P2P (peer-to-peer).

Nieodłącznym elementem towarzyszącym Internetowi jest reklama i właśnie o niej traktuje niniejsza praca. Zasadniczym celem opracowania jest ukazanie istoty reklamy w Internecie na przykładzie portalu Onet.pl.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to komunikacja marketingowa a reklama: istota komunikacji marketingowej, pojecie, rola i zakres reklamy, rodzaje i cele reklamy, wady i zalety reklamy.

Rozdział drugi to istota reklamy w Internecie: pojęcie i historia Internetu, zasady wykorzystywania reklamy w Internecie, formy reklamy internetowej, koszty reklamy internetowej.

Rozdział trzeci to Onet.pl – charakterystyka portalu: ogólna charakterystyka portalu Onet.pl, prezentacja strony internetowej, formy reklamy internetowej w portalu Onet.pl, reklama w portalu Onet.pl w opinii użytkowników.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i badania własne.

Ewolucja systemu emerytalno-rentowego w Polsce

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE NA TLE INSTYTUCJI ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO 4
1.1. Pojęcie zabezpieczenia społecznego 4
1.2. Techniki realizacji zabezpieczenia społecznego 11
1.3. Zarys historyczny rozwoju ubezpieczeń społecznych 15
1.4. Repartycyjny a kapitałowy system emerytalny 20

ROZDZIAŁ II. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA REFORMY SYSTEMU EMERYTALNEGO W POLSCE 28
2.1. Geneza reformy systemu emerytalnego w Polsce 28
2.2. Organizacja zreformowanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 34
2.3. Charakterystyka trójfilarowego systemu emerytalnego 38

ROZDZIAŁ III. ANALIZA OTWARTEGO FUNDUSZU EMERYTALNEGO GENERALI 48
3.1. Generali w Polsce – rys historyczny 48
3.2. Ogólna charakterystyka OFE Generali 50
3.3. Prawa i obowiązki członka OFE Generali 53
3.4. OFE Generali na tle konkurencji 54

ZAKOŃCZENIE 65
BIBLIOGRAFIA 67
SPIS RYSUNKÓW 72
SPIS TABEL 73

WSTĘP

Rok 1999 zapoczątkował po ośmiu latach dyskusji fundamentalne zmiany w polskim systemie zabezpieczenia społecznego, zwłaszcza w systemie ubezpieczeń emerytalnych.  Istotę tych zmian określają trzy wzajemnie połączone elementy: różnorodność źródeł finansowania dochodów emerytalnych, wzrost roli indywidualnej przedsiębiorczości i indywidualnych inicjatyw, oraz ograniczenie asekuracyjnej roli państwa.

Głównym celem reformy jest stworzenie systemu bezpiecznego w wymiarze ekonomicznym i społecznym. Cel ten ma być osiągnięty poprzez ścisłe – inaczej niż to było w dotychczasowym systemie -powiązanie wysokości emerytury z sumą składek zgromadzonych przez okres całego życia zawodowego na koncie osoby ubezpieczonej oraz z wiekiem, w którym ubezpieczony zdecyduje się skorzystać ze swoich uprawnień emerytalnych.

W ramach reformy systemu emerytalnego powstały tzw. filary systemu:

I filar – to emerytury z powszechnego ubezpieczenia emerytalnego, opartego – tak jak dotychczas – na umowie pokoleniowej (system repartycyjny – składki osób pracujących przeznaczone są na finansowanie wypłacanych emerytur). Jednakże w wyniku reformy systemu wysokość emerytury uzależniona jest od sumy składek na ubezpieczenie emerytalne wpłacanych w okresie życia zawodowego osoby ubezpieczonej.

II  filar – kapitałowy, część składki na ubezpieczenie emerytalne, pochodząca ze składki płaconej przez osobę ubezpieczoną, będzie gromadzona w tzw. otwartym funduszu emerytalnym i bezpiecznie inwestowana przez powszechne towarzystwo emerytalne, zarządzające określonym funduszem. Uzbierany na koncie osoby ubezpieczonej kapitał będzie wypłacany przez zakład emerytalny na podstawie umowy emerytalnej zawieranej z takim zakładem przez osobę przechodzącą na emeryturę.

III filar – to wszelkie formy dobrowolnego ubezpieczenia, przy czym w filarze tym nie ma żadnego ograniczenia podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie – w przeciwieństwie do poprzednich dwóch filarów, gdzie roczna podstawa wymiaru składek nie może przekroczyć kwoty stanowiącej trzydziestokrotność prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce na dany rok kalendarzowy. W ramach tego filaru będą funkcjonować tzw. pracownicze programy emerytalne, organizowane przez pracodawcę w takich formach jak udział w pracowniczym funduszu emerytalnym albo też wnoszenie przez pracodawcę składek do funduszu inwestycyjnego, firmy ubezpieczeniowej lub towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych.

Można powiedzieć, że system emerytalny przeszedł duże zmiany, w związku z czym celem niniejszej pracy było ukazanie ewolucji systemu emerytalno-rentowego w Polsce.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W rozdziale pierwszym ukazano ubezpieczenia społeczne na tle instytucji zabezpieczenia społecznego. W drugim rozdziale dokonano ogólnej charakterystyki reformy systemu emerytalnego w Polsce. W rozdziale trzecim przeprowadzono analizę Otwartego Funduszu Emerytalnego Generali, który od kilku lat zajmuje pierwsze miejsce w rankingach najlepszych funduszy emerytalnych.

Wszelkie rozważania, analizy i badania przeprowadzone w niniejszej pracy opierały się na o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz raporty zamieszczone w internecie oraz aktualne akty prawne i normatywne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne OFE Generali.