Archiwum autora: pracedyplomowe

Uczenie się przez doświadczanie dzieci 6-7-letnich

Wstęp 2

Rozdział I. Rozwój psychofizyczny dziecka 6-letniego 4
1.1. Wyjaśnienia terminologiczne 4
1.2. Charakterystyka rozwoju psychicznego 7
1.3. Charakterystyka rozwoju fizycznego 8
1.4. Aktywność dziecka sposobem poznawania świata 10
1.5. Uczenie się przez badanie 19

Rozdział II. Metodologia badan własnych 22
2.1. Cele, przedmiot, problematyka badań 22
2.2. Hipotezy, zmienne i wskaźniki 34
2.3. Wybór metod, technik i narzędzi 35
2.4. Charakterystyka badanej grupy 36
2.5. Organizacja i przebieg badań 38

Rozdział. III. Uczenie się dzieci przez doświadczanie 40
3.1. Przebieg procesu uczenia się dzieci przez doświadczanie w grupie dzieci 6- letnich 40
3.2. Efektywność uczenia się przez doświadczanie w badanej grupie i postulaty dla praktyki pedagogicznej 58

Zakończenie 63
Bibliografia 65
Spis rysunków 67

Wstęp

Pogląd, że uczniowie powinni uczyć się poprzez działanie, praktykę, zastosowanie i czeladnictwo towarzyszył nam od stuleci. Już Sokrates używał pytań i stawiał problemy swoim uczniom, by pobudzić ich do analizowania i myślenia. W tym celu J. J. Rousseau zalecał użycie-eksperymentu bezpośredniego. We wczesnych latach XX wieku pojawiły się zarówno w Europie, jak i Ameryce liczne próby reform edukacyjnych, co zaowocowało powstaniem wielu nowoczesnych koncepcji pedagogicznych zwanych „szkołą aktywną”. Warto wymienić chociażby koncepcje: J. Deweya, który zaproponował reformy skierowane na uczniów i zalecał uczenie się poprzez doświadczanie, E. Claparede’a, M. Montessorii, E. Key, C. Freineta czy G. Kerschensteinera. Na początku lat 60. J. Bruner proklamował uczenie się poprzez poszukiwanie i odkrywanie oraz badanie problemów rzeczywistych.

W ostatnim dziesięcioleciu obserwuje się gwałtowny nawrót do idei aktywnej szkoły, co ma swe odbicie w wielu realizowanych i dopiero zapoczątkowywanych reformach szkolnych, zwłaszcza w zakresie organizowania procesu kształcenia po to, by wykreować nowoczesne społeczeństwo złożone z ludzi myślących i radzących sobie z problemami współczesnego, dynamicznie zmieniającego się świata. Ten współczesny trend często określany jest mianem konstruktywizmu.

Wykorzystuje on nowoczesne badania z zakresu psychologii i neurobiologii. W swych założeniach podkreśla, że uczenie się jest ciągłym procesem konstruowania, interpretowania i modyfikowania osobistych reprezentacji rzeczywistości. Reprezentacje te tworzy człowiek w wyniku nieustannej interakcji z otoczeniem. Uczenie się zachodzi w kontekście społecznym, a wzrost po­jęciowy jest wynikiem współdzielenia perspektyw i jednoczesnego modyfikowania wewnętrznych reprezentacji pod jego wpływem. Zatem człowiek uczy się za sprawą nieustannej relacji z otoczeniem i aktywnie buduje własną wiedzę, jednocześnie w procesie jej konstruowania korzysta z wiedzy już posiadanej.

Własna aktywność jednostki powszechnie uznawana jest za niezbędny, a bardzo często za wystarczający wyznacznik jej rozwoju. Nie każda jednak aktywność prowadzi wprost do rozwoju jednostki, ale tylko taka, jaka wypływa z jej wewnętrznej motywacji, jest wielostronna i zróżnicowana, zinterioryzowana oraz powoduje zmiany rozwojowe. Zmiany rozwojowe zaś każdego człowieka zachodzą pod wpływem samego dojrzewania jednostki i czynników społecznych oraz uczenia się i własnej aktywności (co autorka określa mianem przyczyn rozwoju). Jeśli przyjąć koncepcję, że nauczanie jest tworzeniem warunków do uczenia się, a więc wspomaganiem rozwoju, to własna aktywność jednostki jest jedyną determinantą jej rozwoju.

Badania zaprezentowane w niniejszej pracy odbyły się w małych grupach, według ściśle określonych zasad, z konkretnymi pomocami i obejmują różnorodne elementy. Doświadczenia uczą dzieci, jak zorganizować zabawę, jak zrealizować zadanie zgodnie z własnym rytmem, w sposób uporządkowany i zdyscyplinowany. Rozwijają u dzieci samodzielność, zmysł inicjatywy, a jednocześnie ułatwiają wzajemne kontakty i komunikowanie.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie zasad funkcjonowania oraz efektywności uczenia się przez doświadczanie.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy zawiera aspekty dotyczące rozwoju psychofizycznego dziecka 6-letniego.

W rozdziale drugim przestawiona została metodologia badań własnych.

Rozdział trzeci ukazuje uczenie się dzieci przez doświadczanie w świetle wyników badań własny.

Ubezpieczenia komunikacyjne w międzynarodowym systemie ubezpieczeń

Wstęp 3

Rozdział I. Ubezpieczenia komunikacyjne w krajowym systemie ubezpieczeń 5
1.1. Definicja ubezpieczeń 5
1.2. Istota i rodzaje ubezpieczeń komunikacyjnych 13
1.2.1. Ubezpieczenia obowiązkowe 18
1.2.2. Ubezpieczenia dobrowolne 20
1.3. System komunikacyjny w Polsce 21

Rozdział II. Charakterystyka ubezpieczeń komunikacyjnych 26
2.1. Ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej 26
2.2. Ubezpieczenia autocasco 33
2.3. Ubezpieczenia assistance 37
2.4. Ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków 40
2.5. Inne ubezpieczenia komunikacyjne 43

Rozdział III. Międzynarodowy system ubezpieczeń komunikacyjnych w Unii Europejskiej 47
3.1. Podstawowe zasady, cele i formy regulacji europejskich w zakresie ubezpieczeń OC 47
3.2. System Zielonej Karty 52
3.3. System Dyrektyw Komunikacyjnych 58
3.4. Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych oraz jego relacje z innymi uczestnikami polskiego i międzynarodowego rynku ubezpieczeniowego 72

Rozdział IV. Wybrane rynki komunikacyjne w krajach Unii Europejskiej 80
4.1. Ubezpieczenia komunikacyjne w Irlandii 80
4.2. Ubezpieczenia komunikacyjne w Wielkiej Brytanii 81
4.3. Ubezpieczenia komunikacyjne w Niemczech 82
4.4. Jednolity rynek ubezpieczeń komunikacyjnych – kierunki zmian 83

Zakończenie 91

Bibliografia 94

Ubezpieczenia jako forma wspierania eksportu

WSTĘP

ROZDZIAŁ I. ISTOTA EKSPORTU I POLITYKI PROEKSPORTOWEJ 3
1.1. Istota i rodzaje eksportu 3
1.2. Ewolucja i przesłanki polityki proeksportowej 9
1.3. Instrumenty wspierania eksportu 16

ROZDZIAŁ II. KREDYTY I UBEZPIECZENIA W FINANSOWANIU EKSPORTU 20
2.1. Organizacja finansowania eksportu 20
2.2. Kredytowanie eksportu 23
2.3. Charakterystyka ubezpieczeń kredytowych 26
2.4. Międzynarodowe regulacje dotyczące wspierania kredytów eksportowych 34

ROZDZIAŁ III. ROLA KUKE NA PRZESTRZENI LAT 39
3.1. Charakterystyka KUKE 39
3.2. Zakres działania KUKE (produkty) 44
3.3. Istota programu poręczeniowego i ubezpieczeniowego 56

ZAKOŃCZENIE
BIBLIOGRAFIA

Tworzenie nowych PPE i IKE w Polsce

Wstęp 3

Rozdział I. Pojęcie, cechy i zasady funkcjonowania systemu ubezpieczeń społecznych w Polsce 6
1.1. Definicja i klasyfikacja ubezpieczeń 6
1.2. System emerytalny w Polsce w 1999 roku 16
1.3. Konstrukcja nowego systemu ubezpieczeń emerytalnych w Polsce 20
1.3.1. System ubezpieczeń emerytalnych na świecie 23
1.4. Dobrowolny, kapitałowy III Filar i jego rola w systemie ubezpieczeń społecznych 25

Rozdział II. Podstawy prawne funkcjonowania dobrowolnych ubezpieczeń społecznych w Polsce i na świecie 27
2.1. Regulacje prawne dobrowolnym systemie emerytalnym w Unii Europejskiej i w USA 27
2.2. Regulacje prawne dobrowolnego filaru w Polsce 30
2.2.1. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej 30
2.2.2. Pracownicze programy emerytalne 32
2.2.3. Indywidualne konta emerytalne 39
2.2.4. Akty prawne 42

Rozdział III. Zasady funkcjonowania PPE oraz IKE w Polsce 45
3.1. Funkcjonowanie PPE na podstawie ustawy z 23.I.2004 roku porównanej z ustawą o PPE z 22.VIII.1997 roku 45
3.1.1. Definicje Pracowniczych Programów Emerytalnych 47
3.2. Funkcjonowanie Indywidualnych Kont Emerytalnych na podstawie ustawy z 2004 roku 50

Rozdział IV. Rozwój dobrowolnych ubezpieczeń społecznych w Polsce 55
4.1. Analiza Pracowniczych Programów Emerytalnych 55
4.1.1. Czynniki hamujące PPE w Polsce 55
4.1.2. Nowelizacja ustawy o PPE oraz próba ożywienia rozwoju PPE w Polsce 59
4.2. Analiza porównawcza PPE z IKE 61
4.3. Kierunki i szansa rozwoju IKE oraz PPE 64

Zakończenie 73

Bibliografia 76

Turystyka podwodna oraz możliwości jej uprawiania w Australii

Wstęp 2

Rozdział I. Warunki uprawiania turystyki podwodnej 4
1.1. Istota, rodzaje oraz warunki wodne umożliwiające nurkowanie 4
1.2. Wymogi zdrowotne 7
1.3. Wyposażenie oraz sprzęt 9
1.4. Techniki nurkowania 14
1.5. Ośrodki szkoleń 16

Rozdział II. Świat podwodnych atrakcji turystycznych 23
2.1. Rodzaje oraz specyfika podwodnych atrakcji turystycznych 23
2.2. Eufunkcje a dysfunkcje uprawiania turystyki podwodnej 25
2.3. Infrastruktura oraz usługi naziemne ułatwiające uprawianie turystyki podwodnej 30
2.4. Najbardziej atrakcyjne obszary uprawiania turystyki w Europie i na
świecie 42

Rozdział III. Australia oraz jej atrakcje podwodne w świetle badań własnych 48
3.1. Ogólna charakterystyka Australii 48
3.2. Opis akwenów wodnych Australii 61
3.3. Możliwości uprawiania turystyki podwodnej w Australii 64
3.4. Niebezpieczeństwa związane z nurkowaniem w akwenach wodnych
Australii 65

Rozdział IV. Projekt pobytu turystycznego w Australii oraz programu
nurkowania 70
4.1. Cel, Czas trwania oraz charakterystyka miejsca pobytu 70
4.2. Uczestnicy i obsługa organizowanej imprezy 71
4.3. Podróż do Australii- środki transportu, trasa, ceny biletów 72
4.4. Zakwaterowanie oraz wyżywienie w docelowym miejscu pobytu 73
4.5. Program nurkowania 74
4.6. Dodatkowe imprezy turystyczne 77
4.7. Ogólne koszty projektowanej imprezy 81

Zakończenie 84
Bibliografia 86
Spis tabel 88
Spis rysunków 89
Spis zdjęć 90

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Wstęp 2

Rozdział I. Trybunał Sprawiedliwości jako jedna z głównych instytucji Unii Europejskiej 4
1. System instytucjonalny Unii Europejskiej 4
2. Geneza i normatywy funkcjonowania Trybunału Sprawiedliwości 15
3. Skład, kadencja I status członków Trybunału Sprawiedliwości 17
4. Organizacja wewnętrzna Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich 22

Rozdział II. Zakres działania Trybunału Sprawiedliwości 26
1. Kompetencje Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich 26
2. Tryb podejmowania decyzji przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich 33
3. Etapy postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości 37

Rozdział III. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości 42
1. Statystyki dotyczące działalności Trybunału Sprawiedliwości 42
2. Najgłośniejsze orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości 45
2.1. Sprawa Da Costa 45
2.2. Sprawa ICC 48
2.3. Sprawa Denkavit italiana 51
2.4. Sprawa Salumi 54
2.5. Sprawa Defrenne 56
2.6. Sprawa Gravier 59

Zakończenie 60
Bibliografia 62
Spis tabel i rysunków 65

Trudności w pracy pedagoga szkolnego

praca licencjacka – 62 strony

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I: PEDAGOG SZKOLNY 7
1.1. Pedagog szkolny w świetle prawa oświatowego 7
1.2. Pedagog szkolny w swojej szkole 7
1.3. Pomoc Psychologiczna A Pomoc Życiowa (dwutorowość działań, i ich uzupełniania się) 10
1.4. Postawa Zawodowa Pedagoga Szkolnego 12
1.4.1. Główne elementy postawy zawodowej pedagoga szkolnego 12
1.4.2. Miejsce pedagoga w szkole 15
1.4.3. Problematyka Kształcenia Pedagogów Szkolnych 17
1.4.4. Kształcenie Ustawiczne Pedagogów Szkolnych 18
1.5. Wychowanie i profilaktyka – rola pedagoga szkolnego 19
1.6. Praca wychowawcza pedagoga szkolnego 24
1.6.1. Praca z uczniami o zaburzonym zachowaniu 33
1.6.2. Udział pedagoga w pracy organizacji szkolnych 35
1.7. Pokój pedagoga szkolnego 36
1.8. Pedagog szkolny i uczniowie 39
1.9. Pedagog szkolny i rodzice 41
1.10. Pedagog szkolny i nauczyciele 42
1.11. Najczęstsze problemy w szkole 48

ROZDZIAŁ II: METODOLOGICZNE PODSTAWY BADAŃ 50
2.1. Przedmiot i cele badań 50
2.2. Pytania i hipotezy badawcze 50
2.3. Metody i techniki badawcze 51

ROZDZIAŁ III: ANALIZA WYNIKÓW BADAŃ WŁASNYCH 53

ZAKOŃCZENIE 59
LITERATURA 61
ZAŁĄCZNIK 62

Trudności wychowawcze w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii

Wstęp 2

Rozdział I Problematyka w świetle literatury 4
1.1. Analiza pojęciowa: wychowanie; niedostosowanie społeczne; proces resocjalizacji i socjalizacji 4
1.2. Trudności wychowawcze-zakres teoretyczny 16
1.3. Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii – specyfika ośrodka 27

Rozdział II Charakterystyka Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii 34
2.1. Socjoterapia w placówkach wychowawczo-resocjalizacyjnych 34
2.2. Specyfika funkcjonowania i warunki zycia wychowanków w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii 40
2.3. Przykładowy program profilaktyczny Młodzieżowego Ośrodka Psychoterapii 47

Rozdział III Metodologiczne podstawy badań własnych 58
3.1. Problematyka badawcza 58
3.2. Problemy i hipotezy badawcze 61
3.3. Metody i techniki badań 63
3.4. Teren i organizacja badań 64
3.5. Charakterystyka próby badawczej 69

Rozdział IV Problemy wychowawcze w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapii 72
4.1. Oddziaływania wychowawcze pedagogów Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii 72
4.2. Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii z perspektywy jego podopiecznych 85

Zakończenie 94
Bibliografia 99
Spis wykresów 103
Spis tabel 104
Załącznik 1 105
Załącznik 2 109

Trudna młodzież w ośrodkach szkolno wychowawczych

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE WSPÓŁCZESNEJ MŁODZIEŻY 3
1.1. Teorie młodzieży w świetle literatury 3
1.2. Młodzież niedostosowana społecznie 6
1.3. Istota trudności wychowawczych 7
1.4. Czynniki warunkujące problemy wychowawcze młodzieży 8
1.4.1. Środowisko rodzinne i rówieśnicze 8
1.4.2. Negatywna tożsamość 9
1.4.3. Przemoc i agresja 10
1.4.4. Uzależnienia 12
1.5. Ośrodek szkolno- wychowawczy jako mikrosystem wychowawczy 13
1.6. Dylematy organizacyjne i pedagogiczne resocjalizacji instytucjonalnej nieletnich 20

ROZDZIAŁ II. METODOLOGICZNE PODSTAWY BADAŃ WŁASNYCH 25
2.1. Przedmiot i cel badań 25
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 26
2.3. Metody i techniki badań 28
2.4. Teren i organizacja badań 32
2.5. Charakterystyka próby badawczej 33

ROZDZIAŁ III. PROBLEM W FUNKCJONOWANIU TRUDNEJ MŁODZIEŻY W OŚRODKACH SZKOLNO- WYCHOWAWCZYCH W ŚWIETLE WYNIKÓW BADAŃ WŁASNYCH 36
3.1. Analiza i interpretacja wyników badań 36
3.2. Wnioski i weryfikacja hipotez 46

ZAKOŃCZENIE 51
BIBLIOGRAFIA 52
SPIS WYKRESÓW I RYSUNKÓW 54
ANEKS 55

WSTĘP

Celem pracy jest przedstawienie zagadnienia trudnej młodzieży w ośrodkach szkolno -wychowawczych.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale zaprezentowane są trudności wychowawcze współczesnej młodzieży, a więc: teorie młodzieży w świetle literatury, młodzież niedostosowana społecznie, istota trudności wychowawczych, czynniki warunkujące problemy wychowawcze młodzieży, środowisko rodzinne i rówieśnicze, negatywna tożsamość, przemoc i agresja, uzależnienia, ośrodek szkolno – wychowawczy jako mikrosystem wychowawczy oraz dylematy organizacyjne i pedagogiczne resocjalizacji instytucjonalnej nieletnich.

W drugim rozdziale opisane są metodologiczne podstawy badań własnych, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody i techniki badań, teren i organizacja badań oraz charakterystyka próby badawczej.

W trzecim rozdziale przedstawiona jest analiza i interpretacja wyników badań wraz z wnioskami i weryfikacją hipotez dotycząca problemów w funkcjonowaniu trudnej młodzieży w ośrodkach szkolno – wychowawczych w świetle wyników badań własnych.

Przez całe tysiąclecia jednostki naruszające porządek prawny nie mogły liczyć na odruchy człowieczeństwa, współczucia, wsparcia ze strony współobywateli. Przejście od systemu karania opartego na represji i odstraszaniu do systemu opartego na resocjalizacji i terapii społecznej trwało całe stulecia. Znaczące, humanitarne reformy w polityce karnej w zachodnich ustawodawstwach miały miejsce dopiero na przestrzeni XVIII i XIX wieku. Do tego czasu przestępstwo było traktowane jako „mistyczne uosobienie złej woli sprawcy”, jako „indywidualny grzech jednostki”, za który należało wymierzyć bezwzględną karę. Dopiero w XIX wieku zrozumiano, że jednostka przestępcza może być produktem gwałtownych przemian społecznych i ustrojowych. Z jednostki złej i pozbawionej skru­pułów stawała się jednostką nieprzystosowaną do zmieniających się warunków społecz­nych i cywilizacyjnych. W drugiej połowie XX wieku doszło do wyraźnego spotkania prawa i pedagogiki w procesie wymierzania i stosowania środków karnych. Z tego dziwnego i nie do koń­ca przewidywalnego mariażu, a może mezaliansu, powstała idea resocjalizacji jednostek wykolejonych społecznie.

Transformacja polskiego rolnictwa w aspekcie integracji z Unią Europejską

Wstęp 3

Rozdział I. Wspólna Polityka Rolna 5
1.1. Projektowanie i wprowadzanie WPR 5
1.2. Cele i zakres WPR 10
1.3. Tworzenie wspólnego rynku i polityki rolnej 16
1.4. Instrumenty Wspólnej Polityki Rolnej 19
1.5. Finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej 21

Rozdział II. Integracja z UE – szanse i wyzwania dla polskiego rolnictwa 23
2.1. Skutki integracji dla polskiego rolnictwa 23
2.1.1. Koszty dostosowań sektora rolnego do wymogów UE 23
2.1.2. Korzyści wynikające ze wzrostu cen i płatności bezpośrednich 31
2.2. Programy pomocy UE dla Polski 38
2.2.1. Program SAPARD 38
2.2.2. Program PHARE 41
2.2.3. Program ISPA 43
2.3. Poprawa dochodowości rolnictwa jako zasadnicza zmiana w polityce rolnej 44

Rozdział III. Rolnictwo polskie na wspólnym rynku UE 50
3.1. U progu akcesji – ocena poziomu dostosowania 50
3.2. Wpływ akcesji na sytuację sektora rolnego w Polsce 57
3.3. Rolnictwo polskie po przystąpieniu do Unii Europejskiej 62
3.3.1. Rekompensaty i dopłaty 63
3.3.2. Program dla wsi 63

Rozdział IV. Interwencyjna polityka państwa 67
4.1. Agencja Rynku Rolnego 69
4.2. Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa 72
4.3. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 76
4.4. Instrumenty wspierania rynku rolnego przez państwo 78
4.4.1. Wsparcie finansowe rynku rolnego 79
4.4.2. Instrumenty ochronne polskiego rynku rolnego 81

Zakończenie 84
Bibliografia 86
Spis tabel 91