Archiwum autora: pracedyplomowe

Ryzyko kredytowe na podstawie X Banku S.A.

Wstęp 2

Rozdział pierwszy. Ryzyko kredytowe i jego determinanty w działalności banku 4
1.1. Pojęcie i przyczyny występowania ryzyka kredytowego 4
1.2. Rodzaje ryzyk kredytowych i czynniki ich występowania 9
1.3. Skutki występowania ryzyka kredytowego i formy jego zabezpieczenia 16

Rozdział drugi. Metody oceny ryzyka kredytowego 23
2.1. Ogólna charakterystyka metod analizy ryzyka kredytowego 23
2.2. Źródła informacji do analizy ryzyka kredytowego 32
2.2.1. Pojęcie, znaczenie i rola analizy ekonomicznej 32
2.2.2. Metody analizy ekonomiczno- finansowej 38
2.2.3. Materiały źródłowe analizy ekonomicznej 40
2.3. Analiza wskaźnikowa 44

Rozdział trzeci. Sterowanie ryzykiem kredytowym w X Banku S.A. 48
3.1. Ogólna charakterystyka banku 48
3.2. Optymalizacja i zarządzanie portfelem kredytowym przez X Bank S.A. – sterowanie ryzykiem kredytowym 53
3.3. Ocena skuteczności zarządzania ryzykiem kredytowym 66

Zakończenie 69
Bibliografia 71
Spis rysunków 73
Spis tabel 74

Wstęp

Ryzyko odgrywa dominującą rolę w życiu codziennym, gdyż występuje we wszystkich dziedzinach działalności człowieka. Nie można go uniknąć, ponieważ jest związane z niepewnością dotyczącą przyszłości, której nie można kontrolować ani dokładnie przewidzieć. Pojęcie ryzyka jest obecne w wielu dyscyplinach nauki, jednak szczególnie widoczne jest ryzyko w bankowości.

Zarządzanie ryzykiem jest specjalnością szybko rozwijającą się w bankach. Służy do planowania poziomu ryzyka akceptowanego w danym rodzaju działalności, monitorowania tego poziomu ryzyka i szacowania wielkości potencjalnych strat. Przyjmowanie w działalności bankowej określonego poziomu ryzyka powinno wynikać ze świadomej decyzji zarządu. Związane jest zwykle ze stopniem motywacji do osiągania większej rentowności lub szybszego rozwoju.

W każdym banku potrzebne jest twórcze, a nie mechaniczne wdrożenie metod zarządzania ryzykiem, uwzględniające charakter i wielkość prowadzonej działalności, dlatego też celem niniejszej pracy było omówienie problematyki ryzyka kredytowego w działalności banku oraz przedstawienie praktycznej analizy danych finansowych banku wykorzystywanych do określenia poziomu ryzyka.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast rozdział trzeci to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym ukazano ryzyko kredytowe i jego przyczyny w działalności banku. Na wstępie zdefiniowano pojęcie ryzyka kredytowego oraz przedstawiono przyczyny jego występowania. Następnie wskazano rodzaje ryzyk kredytowych oraz przedstawiono czynniki ich występowania. Pod koniec rozdziału pierwszego omówiono następstwa występowania ryzyka kredytowego oraz formy zabezpieczenia jego spłat.

W rozdziale drugim ukazano metody oceny ryzyka kredytowego. Na wstępie tego rozdziału dokonano ogólnej charakterystyki metod analizy ryzyka kredytowego. Następnie wskazano źródła informacji do analizy ryzyka kredytowego. Zdefiniowano pojęcie, znaczenie oraz wskazano rolę analizy ekonomicznej, przedstawiono metody analizy ekonomiczno-finansowej a także przedstawiono materiały źródłowe analizy ekonomicznej. Pod koniec rozdziału omówiono istotę analizy wskaźnikowej.

W rozdziale trzecim dokonano analizy sterowania ryzykiem kredytowym w X Banku S.A. Zanim przystąpiono do badań, dokonano ogólnej charakterystyki badanego banku. Ukazano proces optymalizacji i zarządzania portfelem kredytowym przez X Bank S.A..

Pod koniec rozdziału dokonano podsumowania przeprowadzonej analizy.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w Internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne X Banku S.A.

Rynek wtórnego obrotu nieruchomościami

Wstęp 2

Rozdział I. Charakterystyka rynku nieruchomości 4
1.1. Pojęcie rynku nieruchomości 4
1.2. Główne elementy rynku nieruchomości 11
1.3. Obrót wtórny nieruchomościami 17
1.4. Specyficzne cechy lokalnego rynku nieruchomości 20

Rozdział II. Charakterystyka wtórnego rynku obrotu nieruchomościami 24
2.1. Cechy rynku 24
2.2. Charakterystyka ofert 28
2.3. Klienci – kupujący 30
2.4. Charakterystyka cen 43

Rozdział III. Analiza typowych transakcji na wtórnym rynku 47
3.1. Charakterystyka źródeł informacji 47
3.2. Prezentacja ofert 48
3.3. Analiza ekonomiczna rynku 52
3.4. Perspektywy rozwoju 61

Zakończenie 62
Bibliografia 65
Spis tabel 68
Spis wykresów 69

Wstęp

Ponad 2/3 majątku narodowego stanowią nieruchomości (bez części gruntów i prawa ich wieczystego użytkowania). Zatem nie ma przesady w stwierdzeniu, że rynek nieruchomości to ważny segment gospodarki rynkowej. Tym bardziej, że trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie gospodarki, czy szerzej – społeczeństwa, nieposiadającego odpowiednich nieruchomości, zwłaszcza zabudowanych, bez których realizacja wielu funkcji gospodarczych i społecznych jest niemożliwa. Rynek nieruchomości podlega: ograniczeniom i specyficznym regulacjom wynikającym z charakterystycznych cech nieruchomości, a zwłaszcza z ich trwałej lokalizacji, prawom ekonomicznym odnoszącym się do funkcjonowania rynku w gospodarce towarowo-pieniężnej w ogóle.

Z tego powodu autorzy zajmujący się tą problematyką uważają zazwyczaj, że rynek nieruchomości jest bardziej skomplikowany niż rynki pozostałych dóbr i usług. Nie wnikając, czy jest to w pełni słuszne (rynek każdego dobra ma swoją specyfikę), trzeba jednak podkreślić, że charakterystyczne cechy nieruchomości mają wyraźny wpływ na sposób funkcjonowania tego rynku.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rynku wtórnego obrotu nieruchomościami. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to charakterystyka rynku nieruchomości. Wskazano w nim na znaczenie pojęcia rynku nieruchomości, dokonano znaczących analiz głównych elementów rynku nieruchomości. Opisano także obrót wtórny nieruchomościami, zaprezentowano również specyficzne cechy lokalnego rynku nieruchomości.

Rozdział drugi to charakterystyka wtórnego rynku obrotu nieruchomościami. Wskazano w nim cechy rynku, dokonano charakterystyki ofert, zaprezentowano relacje klienci – kupujący, przedstawiono charakterystykę cen.

Rozdział trzeci to analiza typowych transakcji na wtórnym rynku. Wskazano nim źródła informacji, dokonano prezentacji ofert, zaprezentowano także analizę ekonomiczną rynku oraz perspektywy rozwoju.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Rynek mieszkaniowy w Polsce – systemy i źródła finansowania

Wstęp 2

Rozdział I. Rynek nieruchomości oraz podstawy jego funkcjonowania 4
1.1. Nieruchomość jako dobro ekonomiczne 4
1.2. Podstawy funkcjonowania rynku nieruchomości 10
1.3. Podstawowe elementy gospodarki na rynku nieruchomości 15
1.4. Rynek nieruchomości w gospodarce 23

Rozdział II. Polski rynek mieszkaniowy 26
2.1. Lokal jako podstawowe dobro na rynku mieszkaniowym 26
2.2. Transakcje na rynku nieruchomości w Polsce 33
2.3. System finansowania polskiego rynku mieszkaniowego 41
2.4. Aspekty oraz warunki wyboru lokalu mieszkalnego 43

Rozdział III. Kredytowanie kapitałem obcym jako forma finansowania inwestycji mieszkaniowych 49
3.1. Kredyt hipoteczny jako podstawowa jednostka finansowania 49
3.2. Kredyt w obcej walucie 55
3.3. Pomoc państwa w finansowaniu inwestycji 58
3.4. Analiza i wybór najkorzystniejszej formy kredytowania lokalu 59
3.4.1. Metody refinansowania portfela kredytów mieszkaniowych 59
3.4.2. Sytuacja na polskim rynku kredytowym 64
3.4.3. Zasady i warunki udzielania kredytu 69

Rozdział IV. Uwarunkowania wyboru lokalu mieszkalnego 74
4.1. Procesy towarzyszące przy kupnie nieruchomości lokalowej 74
4.2. Ocena skutków po zakończeniu przedsięwzięcia 79

Zakończenie 90
Bibliografia 92
Spis tabel 96
Spis rysunków 97

Wstęp

Początki lat dziewięćdziesiątych przyniosły istotne zmiany w systemie ekonomicznym w Polsce. Przechodzenie od gospodarki centralnie planowanej do rynkowej wywołało konsekwencje w wielu dziedzinach, m.in. doprowadziło do rozwoju rynku nieruchomości.

Pomimo że polski rynek nieruchomości należy do rynków mało dojrzałych, jego rozwój przyczynił się do powstania nowych zjawisk w naszej rzeczywistości gospodarczej – nieruchomość stała się obiektem rynkowym, wystąpiły dążenia do postrzegania jej m.in. jako obiektu inwestowania czy obiektu przynoszącego dochód. Powstanie rynku spowodowało zapotrzebowanie na usługi pośredników, rzeczoznawców, deweloperów, doradców i zarządców. Wszyscy poszukują wsparcia teoretycznego, porządkującego problematykę nieruchomości w nowych warunkach ekonomicznych.

Problematyka nieruchomości jest przedmiotem zainteresowania wielu dyscyplin naukowych: prawa, ekonomii, finansów, inżynierii budowlanej, geodezji, rolnictwa, leśnictwa czy sadownictwa. Związki z innymi naukami są jeszcze szersze. Nieruchomościami zajmują się również architekci, urbaniści, gleboznawcy, geografowie, geolodzy.

Jak widać z powyższego, wiedza z zakresu nieruchomości ma charakter interdyscyplinarny. Sama nie tworzy jednak wyodrębnionej, zwartej dyscypliny, obejmującej wszystkie powyższe dziedziny. Należy podkreślić, że konsolidacji podlega wiedza z zakresu problematyki ekonomicznej. Wyodrębniona została nauka (land economics), która zajmuje się badaniem i analizowaniem związków gospodarczych między ludźmi, dotyczących wykorzystania przestrzeni. Stanowi ona przedmiot badań i nauczania w Stanach Zjednoczonych już od 1892 roku. Coraz częściej wyróżnia się ekonomikę nieruchomości, która – oprócz wyżej wymienionego zakresu wiedzy – zajmuje się m.in. problematyką finansowania, funkcjonowania rynku nieruchomości czy zarządzaniem nieruchomościami. Integruje ona zarówno techniczne, prawne, jak i ekonomiczne postrzeganie nieruchomości. Zajmuje się poziomem makroekonomicznym (alokacją zasobów) oraz mikroekonomicznym (badaniem i analizą rynku, powstawaniem popytu, wyceną, obrotem, zarządzaniem itp.).

Ekonomiczna problematyka nieruchomości zajmuje miejsce szczególne na tle innych obszarów. Ważkość tej problematyki jest w pełni uzasadniona – wynika m.in. z roli nieruchomości jako składnika majątku narodowego, z rynkowego charakteru nieruchomości czy specyficznych cech jako towaru lub obiektu inwestowania. Wszyscy, zajmujący się problematyką nieruchomości, muszą poznać kategorie ekonomiczne, takie jak: rynek, wartość czy cena. Można przypuszczać, że znaczenie wątków ekonomicznych, w miarę stabilizacji otoczenia prawnego, będzie w Polsce rosło.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rynku mieszkaniowego w Polsce – systemów i źródeł finansowania. Taki też był zasadniczy cel pracy i jej zakres.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to rynek nieruchomości oraz podstawy jego funkcjonowania: nieruchomość jako dobro ekonomiczne, podstawy funkcjonowania rynku nieruchomości, podstawowe elementy gospodarki na rynku nieruchomości oraz rynek nieruchomości w gospodarce.

Rozdział drugi to polski rynek mieszkaniowy: lokal jako podstawowe dobro na rynku mieszkaniowym, transakcje na rynku nieruchomości w Polsce oraz system finansowania polskiego rynku mieszkaniowego, aspekty oraz warunki wyboru lokalu mieszkalnego.

Rozdział trzeci to kredytowanie kapitałem obcym jako forma finansowania inwestycji mieszkaniowych: kredyt hipoteczny jako podstawowa jednostka finansowania, kredyt w obcej walucie, pomoc państwa w finansowaniu inwestycji, analiza i wybór najkorzystniejszej formy kredytowania lokalu.

Rozdział czwarty to uwarunkowania wyboru lokalu mieszkalnego: procesy towarzyszące przy kupnie nieruchomości lokalowej, ocena skutków po zakończeniu przedsięwzięcia.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW, raporty i analizy własne.

Rynek deweloperski w Polsce

Streszczenie 3
Wstęp 4
Słowa kluczowe 8

Rozdział I. Budownictwo mieszkaniowe i czynniki jego rozwoju 9
1.1. Pojęcie nieruchomości i nieruchomości mieszkaniowej 9
1.2. Rynek nieruchomości i budownictwa mieszkaniowego 12
1.3. Inwestycje budowlane 22
1.4. Budowlana działalność inwestycyjna 27

Rozdział II. Rola firm developerskich w rozwoju budownictwa mieszkaniowego 29
2.1. Pojęcie developera 29
2.2. Działalność inwestycyjna firm deweloperskich 34
2.3. Istota i struktura rynku deweloperskiego w Polsce 38
2.4. Rola dewelopera na polskim rynku budownictwa mieszkaniowego 45

Rozdział III. Perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego 49
3.1. Aktualne tendencje na rynku deweloperskim 49
3.2. Ocena tendencji na rynku deweloperskim 62
3.3. Perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego 64

Zakończenie 68
Bibliografia 70
Spis tabel 73
Spis wykresów 74

Streszczenie

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rynku developerskiego w Polsce.

Praca składa się z trzech rozdziałów: Rozdział pierwszy to budownictwo mieszkaniowe i czynniki jego rozwoju: pojęcie nieruchomości i nieruchomości mieszkaniowej, rynek nieruchomości i budownictwa mieszkaniowego, inwestycje budowlane, budowlana działalność inwestycyjna. Rozdział drugi to rola firm developerskich w rozwoju budownictwa mieszkaniowego: pojęcie developera, działalność inwestycyjna firm deweloperskich, istota i struktura rynku deweloperskiego w Polsce, rola dewelopera na polskim rynku budownictwa mieszkaniowego. Rozdział trzeci to perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego: tendencje na rynku deweloperskim, ocena tendencji na rynku deweloperskim, perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne i źródła ze stron WWW.

Równouprawnienie zawodowe kobiet i mężczyzn

Wstęp 2

Rozdział I. Prawa kobiet w aspekcie powszechnych praw człowieka w Polsce 5
1.1. Historia równouprawnienia kobiet 5
1.2. Prawa kobiet w aspekcie powszechnych praw człowieka 7
1.3. Polityka państwa w zakresie wyrównywania statusu kobiet i mężczyzn 10
1.4. Definicja równości w zatrudnieniu kobiet i mężczyzn 12
1.5. Międzynarodowe prawa człowieka a prawa kobiet 17

Rozdział II. Dyskryminacja w pracy oraz jej motywy 23
2.1. Pojęcie dyskryminacji 23
2.1.1. Zakaz dyskryminacji w dziedzinie wynagrodzenia 29
2.1.2. Zakaz dyskryminacji w dziedzinie dostępu do pracy, szkolenia, awansu, warunków pracy 30
2.2. Sposoby eliminowania dyskryminacji 32

Rozdział III. Ochrona pracy kobiet 43
3.1. Ochrona pracy kobiet ze względu na ciążę i macierzyństwo 43
3.1.1. Zakaz podmiotowy ochrony praw kobiet ze względu na ciążę i macierzyństwo 43
3.1.2. Urlop macierzyński i inne zwolnienia od pracy 52
3.1.3. Ochrona trwałości stosunku pracy 54
3.2. Ochrona pracy kobiet ze względu na różnice psychofizyczne 56

Rozdział IV. Ocena stanu ustawodawstwa polskiego i europejskiego w dziedzinie równości kobiet i mężczyzn 65
4.1. Programy na rzecz równych szans kobiet i mężczyzn 65
4.2. Dyrektywy unijne 68
4.3. Ocena zmian 72

Zakończenie 78
Bibliografia 81

Wstęp

Rozwój gospodarki rynkowej, konkurencja na rynku pracy, a także proces integracji z krajami Unii Europejskiej to główne stymulatory nowego podejścia do problemu kwalifikacji zawodowych. Samo pojęcie kwalifikacji jest tak stare, jak pojęcie zawodu, czy też zadania zawodowego. Kwalifikacje są potrzebne „od zawsze”, aby coś pożytecznego zrobić, aby być użytecznym w życiu zawodowym i działalności społecznej.

Na czym zatem polega nowe podejście do lego kluczowego dla kształcenia zawodowego pojęcia? Wypada zacząć od nowej definicji kwalifikacji, która zrodziła się w loku prac nad standardami kwalifikacji zawodowych. Otóż. do celów badawczych przyjęliśmy, że na kwalifikacje w danym zawodzie składają się odpowiednie cechy psychofizyczne oraz umiejętności i wiadomości pozwalające realizować wyróżnione-w ramach tego zawodu – zadania. Chodzi przy tym o kwalifikacje na poziomie akceptowanym przez pracodawców. To oni bowiem tworzą nowe miejsca pracy i ustalają kryteria kwalifikacyjne. I to jest kolejna nowość – sytuacja, w której nie szkoła, ale zewnętrzni wobec niej pracodawcy, w tym w głównej mierze pracodawcy prywatni, określają minimalny poziom kwalifikacji niezbędny do wykonywania zadań w danym zawodzie. Właśnie len poziom nazywamy standardem kwalifikacji zawodowych.

Zaakceptowana zarówno przez specjalistów z zakresu kształcenia zawodowego, jak i pracodawców metodologia tworzenia standardów kwalifikacji zawodowych pozwala na stosunkowo szybkie przygotowanie pełnych opisów standardów (z uwzględnieniem typów zadań zawodowych i poziomów kwalifikacji) dla wszystkich zawodów ujętych w Klasyfikacji Zawodów i Specjalności, czyli w tzw. klasyfikacji gospodarczej.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty równouprawnienia zawodowego kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej i w Polsce. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Rozdział pierwszy to prawa kobiet w aspekcie powszechnych praw człowieka w Polsce: historia równouprawnienia kobiet, prawa kobiet w aspekcie powszechnych praw człowieka, polityka państwa w zakresie wyrównywania statusu kobiet i mężczyzn, definicja równości w zatrudnieniu kobiet i mężczyzn oraz międzynarodowe prawa człowieka a prawa kobiet. Trzeba podkreślić iż sensie formalnym prawa człowieka stanowią dziedzinę prawa konstytucyjnego i międzynarodowego, której zadaniem jest obrona w sposób zinstytucjonalizowany praw osoby ludzkiej – jednostek, a czasem wyodrębnianych ze względu na pewne kryteria większych zbiorowości. Podstawowe znaczenie mają tutaj te uregulowania prawne, które są bliżej człowieka, a zatem ustawodawstwo krajowe.

Rozdział drugi to dyskryminacja w pracy oraz jej motywy: pojęcie dyskryminacji, sposoby eliminowania dyskryminacji. Jak się zdaje, jedną z charakterystycznych cech rozwoju praw człowieka jest obecnie rozerwanie związku między refleksją filozoficzną i doktrynalną a konkretnymi przedsięwzięciami legislacyjno-instytucjonalnymi w sferze ich ochrony, zarówno w płaszczyźnie wewnątrzpaństwowej, jak i międzynarodowej. Wyraźnie zmalał wpływ wielkich myślicieli – twórców idei na rozwijany w mass mediach, parlamentach czy w organizacjach międzynarodowych dyskurs o prawach człowieka. Rozwój ich ochrony – kolejnych standardów i ich materialnych zabezpieczeń – jest raczej funkcją niezmordowanej aktywności prawników, organizacji pozarządowych, zabiegów różnego rodzaju grup nacisku czy koalicji państw, funkcją ich siły i sprawności negocjacyjnej, układów sił w parlamentach pozwalających przeforsować daną ustawę, umiejętności kształtowania i organizowania opinii publicznej na rzecz danej sprawy. Stąd też w codziennej praktyce ochrony praw człowieka jest coraz mniej miejsca na refleksję o podstawowych wartościach i zasadach, które powinny porządkować przestrzeń praw człowieka; zostały one przesłonięte sprawami taktyki formułowania kolejnych roszczeń przez poszczególne grupy społeczne i zapewniania sobie przez nie dalszych uprawnień.

Rozdział trzeci to ochrona pracy kobiet: ochrona pracy kobiet ze względu na ciążę i macierzyństwo oraz ochrona pracy kobiet ze względu na różnice psychofizyczne. We współczesnym myśleniu o prawach człowieka przeważają skrajne stanowiska. Z jednej strony mamy do czynienia z brakiem zgody – mnogością stanowisk – co do katalogu i ewentualnej hierarchii takich praw naturalnych, które można byłoby dzisiaj uważać za prawa powszechne, czyli odnoszące się do wszystkich ludzi i mające zasadnicze znaczenie. Te różnice występują na podłożu teologicznym, filozoficznym lub ideologicznym. Z drugiej strony licznych przedstawicieli ma stanowisko odrzucające ideę prawa natury i praw naturalnych, zwłaszcza wywodzącą się z tradycji chrześcijańskiej. Ich zdaniem, z uwagi właśnie na ów brak zgody, ta teoria nie może być fundamentalną podstawą („absolutną zasadą”) praw człowieka. Źródeł praw człowieka starają się poszukiwać w kontekście społecznym, politycznym czy prawnym; dla wielu z nich prawa człowieka są po prostu fundamentem (lub jednym z fundamentów) organizacji politycznej społeczeństwa, przynajmniej w zachodnim kręgu cywilizacyjnym.

Rozdział czwarty to ocena stanu ustawodawstwa polskiego i europejskiego w dziedzinie równości kobiet i mężczyzn: programy na rzecz równych szans kobiet i mężczyzn, dyrektywy unijne oraz ocena zmian. Prawa człowieka nie są dzisiaj oddzielane jedynie od idei praw naturalnych. Kolejnym ważnym problemem we współczesnym dyskursie i praktyce praw człowieka jest ich postępujące odrywanie się od odpowiedzialności. Jednostka nabywa coraz to nowe wolności, lecz odpowiedzialność za użytek, jaki z nich robi, coraz częściej spada na społeczeństwo, które ma obowiązek zajmować się „naprawą” zarówno samej jednostki, jak i szkód powstałych ze sposobu, w jaki ona ze swej wolności korzysta. Rosnąca bezkarność dotyczy także przestępstw pospolitych oraz stanowiących pogwałcenie praw człowieka, zwłaszcza prawa do życia, prawa do czci, do dobrego imienia itp.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Rozwój turystyki zrównoważonej w okolicach Warszawy

Streszczenie 2
Wstęp 3

Rozdział I. Zagadnienia wstępne 5
1. Wprowadzenie 5
2. Cel pracy i założenia 6
3. Metody badań 7
4. Zagadnienia w literaturze 7
4.1. Turystyka jako zjawisko społeczno-polityczne 7
4.2. Funkcje społeczno-polityczne oraz inne cele turystyki 10

Rozdział II. Środowisko przyrodnicze w okolicach Warszawy 13
1. Charakterystyka środowiska przyrodniczego 13
2. Stan środowiska przyrodniczego 17
3. Propozycje poprawy stanu środowiska 19

Rozdział III. Turystyka w okolicach Warszawy 29
1. Ruch turystyczny 29
2. Turystyka zrównoważona w okolicach Warszawy 30
3. Szanse rozwoju turystyki zrównoważonej 35

Rozdział IV. Podsumowanie i wnioski 43

Zakończenie 46
Bibliografia 49
Spis tabel 49
Spis zdjęć 52

Streszczenie

W koncepcji turystyki zrównoważonej celem jest zintegrowanie działalności turystycznej z celami ochrony przyrody, a także kształtowaniem nowych postaw i zachowań turystów oraz organizatorów ruchu turystycznego. Te nowe postawy winny być korzystne etycznie i społecznie dla lokalnej ludności. Oznacza to, że turystyka musi bazować na zróż­nicowaniu korzyści oferowanych jej przez gospodarkę lokalną, przy czym powinno to nastąpić w pełnym zintegrowaniu z miejscowym rozwojem ekonomicznym i wnosić do niego pozytywny wkład.

Celem pracy jest zaprezentowanie rozwoju turystyki zrównoważonej w okolicach Warszawy.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale przedstawione są zagadnienia wstępne, a więc: wprowadzenie, cel pracy i założenia, metody badań oraz zagadnienia z literatury.

W drugim rozdziale opisane jest środowisko przyrodnicze w okolicach Warszawy, a więc: charakterystyka i stan środowiska przyrodniczego oraz propozycje jego poprawy.

W trzecim rozdziale zaprezentowana jest turystyka w okolicach Warszawy, a więc: ruch turystyczny, turystyka zrównoważona w okolicach Warszawy oraz szanse rozwoju turystyki zrównoważonej.

Rozwój turystyki w województwie warmińsko-mazurskim

Wstęp 2

Rozdział I. Turystyka i rozwój turystyki 4
1.1. Turystyka jako zjawisko społeczno-polityczne 4
1.2. Rezonans tradycji w rozwoju turystyki 7
1.3. Współczesny stan kulturowo-cywilizacyjny turystyki 9
1.4. Usługi i instytucje turystyczne 14
1.5. Funkcje społeczno-polityczne oraz inne cele turystyki 18

Rozdział II. Walory turystyczne Polski 23
2.1. Waloryzacja turystyczna 23
2.2. Walory przyrodnicze i ich rozmieszczenie 24
2.3. Obszary o walorach przyrodniczych wydzielone przez człowieka 28
2.4. Walory wypoczynkowe 29
2.5. Walory kulturowe 30
2.6. Walory specjalistyczne 35
2.7. Podział miejscowości turystycznych 38

Rozdział III. Ruch turystyczny w Polsce 40
3.1. Rodzaje ruchu turystycznego 40
3.2. Krajowy ruch turystyczny 43
3.3. Skutki wywołane przez ruch turystyczny 47
3.4. Turystyka zagraniczna 51

Rozdział IV. Województwo warmińsko-mazurskie – charakterystyka 59
4.1. Położenie i geografia województwa 59
4.2. Demografia województwa 68
4.3. Turystyka i wypoczynek w województwie 69
4.4. Infrastruktura transportowa w województwie 75

Rozdział V. Rozwój turystyki w województwie warmińsko-mazurskim 77
5.1. Funkcja turystyczna województwa 77
5.2. Uznane walory turystyczne 81
5.3. Potencjalne rejony turystyczne 84
5.4. Perspektywy rozwoju turystyki w województwie 86

Zakończenie 92
Bibliografia 93
Spis zdjęć 100
Spis rysunków 101
Spis tabel 102

Wstęp

Województwo warmińsko-mazurskie to jedne z najbardziej atrakcyjnych regionów turystycznych Polski, obszaru o wybitnych walorach przyrodniczych i bogatych zasobach kulturowych, wymagającego jednak zwartej polityki proturystycznej i szeregu intensywnych działań na rzecz poprawy jakości życia jego mieszkańców.

Celem pracy jest zaprezentowanie zagadnienia rozwoju turystyki w województwie warmińsko-mazurskim.

Praca składa się z pięciu rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest turystyka i jej rozwój, a więc: turystyka jako zjawisko społeczno-polityczne, rezonans tradycji w rozwoju turystyki, współczesny stan kulturowo-cywilizacyjny turystyki, usługi i instytucje turystyczne oraz funkcje społeczno-polityczne oraz inne cele turystyki.

W drugim rozdziale przedstawione są walory turystyczne Polski, a więc: waloryzacja turystyczna, walory przyrodnicze i ich rozmieszczenie, obszary o walorach przyrodniczych wydzielone przez człowieka, walory wypoczynkowe, walory kulturowe, walory specjalistyczne oraz podział miejscowości turystycznych.

W trzecim rozdziale zaprezentowany jest ruch turystyczny w Polsce, a więc: rodzaje ruchu turystycznego, krajowy ruch turystyczny, skutki wywołane przez ruch turystyczny oraz turystyka zagraniczna.

W czwartym rozdziale scharakteryzowane jest województwo warmińsko-mazurskie, a więc: położenie i geografia województwa, demografia województwa, turystyka i wypoczynek w województwie oraz infrastruktura transportowa w województwie.

W piątym rozdziale przestawiony jest rozwój turystyki w województwie warmińsko-mazurskim, a więc: funkcja turystyczna województwa, uznane walory turystyczne, potencjalne rejony turystyczne oraz perspektywy rozwoju turystyki w województwie.

Turystyka jako złożone zjawisko społeczno-ekonomiczne i przestrzenne — a także jako forma zaspokajania określonych potrzeb człowieka (np. rekreacyj­nych, zdrowotnych, poznawczych, kulturowych itp.) — jest u progu trzeciego tysiąclecia zjawiskiem masowym, ogólnoświatowym. Wiele problemów organiza­cyjnych, ekonomicznych i społecznych, które ona zrodziła, ujawniło się ze szczególną siłą w okresie przemian politycznych i gospodarczych, będących udziałem nie tylko Polski, ale też pozostałych krajów Europy Środkowej i Wschodniej. Upadek komunizmu i wejście na drogę budowania gospodarki rynkowej, a w niezbyt odległej przyszłości także szansa pełnej integracji z Unią Europejską dla niektórych z nich, powodują potrzebę zainicjowania wielu skomplikowanych przekształceń w gospodarce turystycznej w poszczególnych regionach, gminach i miejscowościach, dysponujących walorami turystycznymi i określoną infrastrukturą turystyczną, w tym w uzdrowiskach. O ile do wymogów gospodarki rynkowej i rosnącej konkurencji lepiej i szybciej dostosowały się podmioty gospodarki turystycznej, o tyle więcej problemów z tym mają regiony i miejscowości turystyczne oraz uzdrowiska. Wiąże się to z niedostateczną wiedzą o marketingu i nowoczesnych systemach zarządzania większości osób odpowie­dzialnych za funkcjonowanie przedsiębiorstw turystycznych oraz rozwój lokalnej gospodarki, w tym gospodarki turystycznej. Bez dobrej znajomości marketingu i  nowoczesnych systemów zarządzania trudno dziś być aktywnym i skutecznie działającym uczestnikiem życia gospodarczego.

Jedną z najbardziej charakterystycznych tendencji współczesnego świata jest ciągły rozwój turystyki. Gospodarka turystyczna staje się jedną z naj­większych i coraz ważniejszych gałęzi przemysłu na świecie. Traktuje się je jako dziedzinę stwarzającą nowe miejsca pracy i przenoszącą popyt z re­gionów bogatszych do uboższych.

Rozwój technologii telefonii mobilnej i strategie rynkowe operatorów

Wstęp 2

Rozdział I. Technologie dostępu do informacji 4
1.1. Rozwój technologii 4
1.2. Technologie dostępu do informacji 6
1.3. Komunikacja mobilna 18
1.4. Zastosowania nowych technologii 19

Rozdział II. Telefonia mobilna 30
2.1. Rozwój telefonii mobilnej jako czynnik wspierający upowszechnianie się technologii informacyjnych w Polsce 30
2.2. Aspekty prawne i regulacyjne 31
2.3. Struktura i dynamika rynku 37
2.4. Ceny usług 41
2.5. Dostępność usług 42

Rozdział III. Telefonia mobilna a strategie rynkowe operatorów. Doświadczenia Polskiej Telefonii Cyfrowej Sp. z o.o. 45
3.1. Ogólna charakterystyka operatora 45
3.2. Struktura organizacyjna operatora 46
3.3. Oferta operatora 48
3.4. System zarządzania w strukturach operatora 49
3.5. Strategia rynkowa i konkurencyjna 52

Podsumowanie 60
Bibliografia 61
Spis tabel 63
Spis wykresów 64
Spis rysunków 65
Załącznik 66

Wstęp

Po kolejnych etapach rozwoju społeczeństw – przedprzemysłowym i przemysłowym – nastaje okres społeczeństwa informacyjnego. Według przewidywań ma on trwać następne sto lat. Kategoria społeczeństwa informacyjnego pojawiła się w związku z postępem technicznym, powstawaniem i zastosowaniem technik telematycznych, demonopolizacją i komercjonalizacją mediów. Wysoka dynamika rozwoju sieci komunikacji społecznej jest najważniejszą przyczyną kształtowania się społeczeństwa informacyjnego. Zmiany w systemach informacyjnych powodują zmiany w społecznej sieci telekomunikacyjnej oraz w systemie społecznym i są z nimi ściśle powiązane.

Do wysokiej dynamiki rozwoju komunikacji przyczyniła się przede wszystkim liberalizacja rynku telekomunikacyjnego. Pozwoliła ona stworzyć konkurencję między operatorami, poprzez wejście na rynek nowych firm, co pociąga za sobą wzrost jakości usług i spadek ich ceny oraz efektywniejsze zaspokajanie potrzeb użytkowników. Dzięki temu wzrosła dostępność dla obywateli wciąż zwiększającej się ilości informacji.

Jednocześnie wzrastała liczba sprzętu komputerowego, a co za tym idzie powszechne stało się zastosowanie komputerów i ich wykorzystanie w wielu różnych dziedzinach życia.

Połączenie telefonu i komputera we wczesnych latach 80. oraz propozycje protokołów sieci komputerowych i teleinformatycznych uważa się za początek społeczeństwa informacyjnego.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rozwoju technologii telefonii mobilnej i strategie rynkowe operatorów w oparciu o doświadczenia Polskiej Telefonii Cyfrowej Sp. z o.o.. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to technologie dostępu do informacji: rozwój technologii, technologie dostępu do informacji, komunikacja mobilna oraz zastosowania nowych technologii.

Rozdział drugi to telefonia mobilna: rozwój telefonii mobilnej jako czynnik wspierający upowszechnianie się technologii informacyjnych w Polsce, aspekty prawne i regulacyjne, struktura i dynamika rynku, ceny usług oraz dostępność usług.

Rozdział trzeci to telefonia mobilna a strategie rynkowe operatorów. Doświadczenia Polskiej Telefonii Cyfrowej Sp. z o.o.: ogólna charakterystyka operatora, struktura organizacyjna operatora, oferta operatora, system zarządzania w strukturach operatora oraz strategia rynkowa i konkurencyjna.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i materiały wewnętrzne Polskiej Telefonii Cyfrowej Sp. z o.o.

Rozwój funduszy inwestycyjnych w Polsce

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. PODSTAWOWE ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z INWESTYCJAMI 5
1.1. Definicja inwestycji i inwestowania 5
1.2. Proces inwestycyjny 8
1.3. Strategie inwestorów 12
1.4. Ocena efektywności inwestycji 18

ROZDZIAŁ II. CHARAKTERYSTYKA FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH ORAZ GENEZA ICH ROZWOJU 24
2.1. Definicja funduszu inwestycyjnego 24
2.2. Charakterystyka poszczególnych rodzajów funduszy inwestycyjnych 28
2.3. Rozwój funduszy inwestycyjnych na świecie 37
2.4. Rozwój funduszy inwestycyjnych w Polsce 39

ROZDZIAŁ III. WPŁYW MOTYWACJI PRACOWNIKÓW NA ROZWÓJ FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH 49
3.1. Istota motywowania 49
3.2. Motywacja do pracy 53
3.3. Zasady motywacji płacowej 59
3.4. Profesjonalny networking jako sposób motywowania sprzedawców funduszy inwestycyjnych 65

ROZDZIAŁ IV. ANALIZA ROZWOJU FUNDUSZY INWESTYCYJNYCH W POLSCE 67
4.1. Fundusze inwestycyjne jako nowość na polskim rynku kapitałowym 67
4.2. Rozwój funduszy inwestycyjnych w Polsce 69
4.3. Perspektywy rozwoju funduszy inwestycyjnych w Polsce 77

ZAKOŃCZENIE 80
BIBLIOGRAFIA 82
SPIS RYSUNKÓW 88
SPIS WYKRESÓW 89
SPIS TABEL 90

WSTĘP

W gospodarce rynkowej istotną rolę jako instytucje finansowe obok banków i zakładów ubezpieczeń odgrywają fundusze inwestycyjne. Fundusze inwestycyjne pełnią istotną rolę w gospodarce narodowej z uwagi na ich stabilizacyjne oddziaływanie, finansowanie deficytu budżetowego oraz indywidualne korzyści uczestników tych funduszy.

W wyniku nabywania akcji spółek giełdowych, fundusze inwestycyjne przyczyniają się do finansowania przedsięwzięć mających bezpośredni wpływ na wzrost gospodarczy, co jest potwierdzone relatywnie wysokim udziałem aktywów netto funduszy inwestycyjnych w kapitalizacji Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Jednocześnie znaczna część aktywów funduszy inwestycyjnych jest lokowana w obligacje oraz bony skarbowe emitowane przez Skarb Państwa. W ten sposób fundusze inwestycyjne przyczyniają się do finansowania deficytu budżetowego oraz bieżących wydatków państwa. Ponadto fundusze inwestycyjne, jako forma oszczędzania, przynoszą korzyści dla ich uczestników w drodze zapewnienia wysokiej płynności oraz bezpieczeństwa powierzanych środków pieniężnych, na co wskazuje między innymi rosnący udział funduszy inwestycyjnych w strukturze oszczędzania w Polsce.

Można powiedzieć, że rynek funduszy inwestycyjnych jest jednym z najbardziej dynamicznie rozwijających się segmentów rynku finansowego w Polsce. Na jego obecny kształt, a także na zmiany, jakie na nim zachodziły i nadal zachodzą znaczny wpływ mają działania towarzystw funduszy inwestycyjnych, które wychodząc naprzeciw potrzebom inwestorów, starają się tworzyć i efektywnie zarządzać coraz większą ilością funduszy inwestycyjnych.

Ponieważ rozwój rynku funduszy inwestycyjnych nabrał tempa od 1997 roku, czyli od momentu ustanowienia nowej ustawy o funduszach inwestycyjnych, celem niniejszej pracy była analiza rozwoju oraz ocena efektywności funduszy inwestycyjnych w Polsce.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W rozdziale pierwszym ukazano podstawowe zagadnienia związane z inwestycjami. Na wstępie zdefiniowano pojęcie inwestycji oraz inwestowania. Następnie przedstawiono proces inwestycyjny oraz strategie inwestorów. W rozdziale tym omówiono także ocenę efektywności inwestycji.

W rozdziale drugim scharakteryzowano fundusze inwestycyjne oraz ukazano genezę ich rozwoju. Rozważania rozpoczęto od zdefiniowania pojęcia funduszu inwestycyjnego, a następnie scharakteryzowano poszczególne rodzaje funduszy inwestycyjnych. W rozdziale drugim omówiono także rozwój funduszy inwestycyjnych na świecie oraz rozwój funduszy inwestycyjnych w Polsce.

W rozdziale trzecim ukazano wpływ motywacji pracowników sprzedających fundusze inwestycyjne na rozwój tej formy inwestowania. Na wstępie przedstawiono istotę motywowania oraz omówiono motywację w pracy. W dalszej części rozdziału ukazano zasady motywacji płacowej oraz omówiono znaczenie profesjonalnego networkingu jako sposobu motywowania sprzedawców funduszy inwestycyjnych.

W rozdziale czwartym przeprowadzono analizę rozwoju funduszy inwestycyjnych w Polsce. Badania rozpoczęto od omówienia funduszy inwestycyjnych jako nowości na polskim rynku kapitałowym. Następnie przystąpiono do analizy rozwoju funduszy inwestycyjnych. Na koniec omówiono perspektywy rozwoju funduszy inwestycyjnych w Polsce.

Wszelkie rozważania, analizy i badania przeprowadzone w niniejszej pracy opierały się na o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz raporty zamieszczone w Internecie, m.in. na stronach Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami.

Rozwój emocjonalny i wyrażanie emocji poprzez działalność plastyczną u dzieci

Wstęp 3

Rozdział I. Emocje i rozwój emocjonalny– istota i zakres pojęć 5
1.1. Definicja emocji 5
1.2. Istota i funkcje emocji 11
1.3. Podstawy biologiczne 12
1.4. Droga rozwoju emocjonalnego dzieci w młodszym wieku szkolnym 15

Rozdział II. Pojmowanie emocji przez dzieci w młodszym wieku szkolnym 26
2.1. Początki języka emocji 26
2.2. Rozmowy na temat emocji 33
2.3. Myślenie na temat emocji 36

Rozdział III. Sztuka plastyczna – jako szczególny wyraz emocji człowieka 43
3.1. Sztuka jako „produkcja” 43
3.2. Uwalnianie emocji 49
3.3. Sztuka jako droga do wspólnoty 53
3.4. Przykłady wybitnych dzieł malarskich będących odzwierciedleniem emocji 58

Rozdział IV. Sztuka dziecięca w kolejnych etapach rozwoju 64
4.1. Dzieci jako osoby przetwarzające informacje 64
4.1.1. Modelowanie czynności umysłowych 64
4.1.2. Istota myśli 68
4.1.3. Organizacja umysłu 69
4.1.4. Zapamiętywanie 73
4.2. Artystyczna ekspresja dziecięca w toku rozwoju 75
4.3. Rysunkowe testy pedagogiczne i psychologiczne 84

Rozdział V. Podstawowe zasady w pracy z dziećmi – współdziałanie a zajęcia plastyczne 93
5.1. Współdziałanie w sztuce plastycznej 93
5.2. Metoda dramy a stymulacja rozwoju dziecka w zakresie współdziałania 99
5.3. Zajęcia plastyczne a współdziałanie dzieci 99

Zakończenie 101

Bibliografia 104

Spis tabel 108

Spis fotografii 109

Wstęp

W dobie spontanicznego rozwoju cywilizacji, techniki i automatyzacji – rzeczywistość społeczna kształtuje nowy model osobowy człowieka. Jest nim jednostka nie tylko wszechstronnie wykształcona, aktywna, twórcza zawodowo i społecznie, ale umiejąca współdziałać z innymi. Potrafi też skutecznie realizować wyznaczone sobie plany życiowe jako człowiek otwarty na potrzeby innych, służący radą bądź pomocą. Winien on stwarzać dogodne warunki do rozwijania własnych zainteresowań i potrzeb poprzez pracę, zabawę i wypoczynek.

Szczególne miejsce w życiu współczesnego człowieka zajmuje szerzej pojmowana sztuka. Swymi działaniami jednostka prawdziwie zainteresowana sztuką nie nabywa korzyści materialnych dla siebie, lecz kształtuje wrażliwość i własne wnętrze osobowe oraz innych ludzi. W początkowych kontaktach z jej odbiorcą sztuka staje się rozrywką, ale im głębiej wnikają wartości estetyczne w jego psychikę, tym bardziej odczuwa on potrzebę częstego z nią obcowania. Nabywanie kultury jest procesem długofalowym i złożonym. Jeżeli kontakt ze sztuką następuje wcześnie — począwszy już od lat dzieciństwa — to ukształtowane zadatki artystyczne (poprzez ich utrwalanie w życiu dojrzałym) przekształcają się w stałe zamiłowania i nawyki. Słuszne są więc słowa podkreślające ważność sztuki w życiu każdego człowieka: „Świat przyszłości to świat homo aeslheticus — człowieka twórczego, wielkiego w swoim człowieczeństwie, szczęśliwego, intensywnie wypełniającego swe ograniczone w czasie życie poznawaniem prawdy i piękna, tworzeniem nowych wartości”.

Optymistyczna wizja człowieka twórczego kontrastuje z obrazem społeczeństwa zmaterializowanego, nastawionego na konsumpcję i wyłączne zaspokajanie potrzeb finansowych. Społeczeństwo, któremu sztuka stają się obce i zbędne, jest ubogie duchowo.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rozwoju emocjonalnego i wyrażania emocji poprzez działalność plastyczną u dzieci w klasach I-III szkoły podstawowej. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

W rozdziale pierwszym opisano emocje i rozwój emocjonalny – istota i zakres pojęć: definicja emocji, istota i funkcje, podstawy biologiczne oraz droga rozwoju emocjonalnego dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Rozdział drugi to pojmowanie emocji przez dzieci w młodszym wieku szkolnym: początki języka emocji, rozmowy na temat emocji, myślenie na temat emocji.

Rozdział trzeci to sztuka plastyczna – jako szczególny wyraz emocji człowieka: sztuka jako „produkcja”, uwalnianie emocji, sztuka jako droga do Wspólnoty, przykłady wybitnych dzieł malarskich będących odzwierciedleniem emocji.

Rozdział czwarty to sztuka dziecięca w kolejnych etapach rozwoju: dzieci jako osoby przetwarzające informacje, artystyczna ekspresja dziecięca w toku rozwoju, rysunkowe testy pedagogiczne i psychologiczne.

Rozdział piąty to podstawowe zasady w pracy z dziećmi – współdziałanie a zajęcia plastyczne: współdziałanie w sztuce plastycznej, metoda dramy a stymulacja rozwoju dziecka w zakresie współdziałania oraz zajęcia plastyczne a współdziałanie dzieci.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.