Archiwum kierunku Historia

prace dyplomowe z historii – prace magisterskie i prace licencjackie z zakresu historii

Wybrane obiekty archeologiczne jako ośrodki turystyczne

I. Wstęp 2

II. Cel i metoda pracy 5

III. Przegląd podstawowej literatury 14

IV. Biskupin 16

V. Krzemionki opatowskie 35

VI. Nowa Słupia 50

Zakończenie 63

Bibliografia 67

Spis fotografii 69

I. Wstęp

„Brak jasności w odróżnianiu kultury w sensie humanistycznym i kultury w ujęciu antropologicznym (zwłaszcza tej, która określa zespół cech wyróżniających, charakteryzujących sposób życia zbiorowości czy społeczeństwa) jest źródłem licznych nieporozumień w dyskusji zarówno badaczy, jak działaczy politycznych. Z punktu widzenia antropologicznego określenie relacja między kulturą a gospodarką jest pozbawione sensu, ponieważ gospodarka stanowi element kultury zbiorowości […].”

Podejmując tematykę wybranych obiektów archeologicznych jako ośrodków turystyki podjąłem także ryzyko ujęcia tej problematyki i jej udokumentowania materiałami badawczymi.

Zdawałem sobie w pełni sprawę z trudności jakie wiążą się z badaniem omawianej tematyki.

Analizując różne funkcje turystyki: wypoczynkową /rekreacyjną/, edukacyjną, usprawniającą organizm, zdrowotną, rozrywkową i inne – uświadomiłem sobie fakt, że spełnia ona jeszcze jedną niezwykle ważną rolę, a mianowicie umożliwia zbieranie obserwacji antropologicznych.
Uświadomienie sobie tej prawdy, że głównym zainteresowaniem turystów-są ludzie, ich mentalność, potrzeby, aspiracje, style życia, sposoby myślenia, tradycje i doświadczenia historyczne ale w kontekście obiektów archeologicznych skłoniło mnie do podjęcia badań na temat owych obiektów.

Tym samym poniżej wyjaśniam pojęcie „obiekt archeologiczny”:
Obiekt archeologiczny – to nieruchomy zabytek archeologiczny obejmujący jedną lub kilka jednostek stratygraficznych. Jest to wyróżniona ze względu na funkcję lub formę część stanowiska archeologicznego. Obiekty archeologiczne mogą być zagłębione w podłoże (np. domostwa zagłębione, jamy grobowe czy jamy zasobowe), bądź też wzniesione na powierzchni podłoża (np. mury). Obiekt zagłębiony zazwyczaj posiada wypełnisko, czyli jest wypełniony ziemią i/lub innym materiałem organicznym (np. popiołem) lub nieorganicznym (np. gruzem ceglanym), który został bądź to wrzucony celowo do zagłębienia po zaprzestaniu jego użytkowania, bądź też osadził się w sposób naturalny po porzuceniu danego miejsca przez człowieka. Obiekty dzielą się na proste i złożone. Przykładowe obiekty proste to jamy zasobowe, piece garncarskie, studnie itp. W skład obiektów złożonych wchodzi wiele obiektów prostych np. stanowisko składające się z wielu pomieszczeń, konstrukcje mieszkalne itp.

Należy powiedzieć, iż ostatnie stulecie jest szczególnie sprzyjającym okresem dla pogłębionej refleksji nad stanem danej dziedziny wiedzy, jej historią i przyszłością. Nie inaczej dzieje się w archeologii. Od początku lat dziewięćdziesiątych zaobserwować możemy, że badacze coraz większą uwagę poświęcają omawianiu dziedzictwa antropologicznych dociekań nad kulturą, obecnemu ich zróżnicowaniu i próbie określenia statusu i roli antropologii w zbliżającym się XXI wieku.

Można nawet powiedzieć, że ten rodzaj refleksji, a nawet metarefleksji nad własną dyscypliną przesłania to, co dzieje się w praktyce badawczej samych antropologów. Albo inaczej jeszcze: każda konkretna analiza jakiegoś zagadnienia zajmującego akurat danego badacza „obwarowana” jest szeregiem zastrzeżeń, otwarcie wyrażanych niepokojów poznawczych i etycznych co do możliwości ich adekwatnego ujęcia. W pracach zwanych empirycznymi znajduje także odzwierciedlenie ogólniejszy namysł nad światem współczesnym, różnym od tego, jaki wyłaniał się do niedawna z kart podręczników i monografii terenowych, oraz nad antropologią, zmuszoną do rewizji utrwalonych kanonów pojęciowych w obliczu tego zasadniczo zmienionego obrazu świata. Niektórzy skłonni są tę sytuację nazywać „kryzysem”, ale nie wydaje się to określeniem trafnym, tym bardziej iż nie bardzo wiadomo, czym miałby się dzisiejszy kryzys różnić od poprzednich, a antropologia przeżywała ich już kilka (był — przykładowo — „kryzys funkcjonalizmu”, „kryzys strukturalizmu” itp.). Jak więc nazwać ten szczególny moment pogłębionej refleksji, mnożących się propozycji (i kontrpropozycji) badawczych, wizji przyszłego kształtu archeologii, antropologii kultury?

Roboczo zaproponować można następujące sformułowanie: jest to świadomość kresu pewnej koncepcji wiedzy i zarazem świadomość wyłaniania się innego jej kształtu. Konfrontacja pomiędzy próbą rozrachunku z przeszłością i zmaganiem z teraźniejszością w kontekście przyszłości ma w archeologii szczególnie interesujący wyraz, ponieważ zawsze była to dyscyplina wiedzy wyjątkowo niezdyscyplinowana, o bardzo szeroko, ale i płynnie zarysowanych granicach, otwarta na wpływy innych nauk i próbująca łączyć ostre kryteria empiryczności (znajomość kultur z długotrwałej autopsji) z ambicjami ogólnoteoretycznymi.

W niniejszej pracy podejmę próbę ukazania charakteru trzech wybranych obiektów archeologicznych takich jak: Biskupin, Krzemionki opatowskie oraz Nowa Słupia.

Opracowanie składa się z trzech rozdziałów właściwych, z których każdy stanowi osobny opis wyżej wymienionych obiektów.

Praca powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz badania własne i dokumentację źródłową, statystyki.

Droga Polski do Unii Europejskiej

WSTĘP

ROZDZIAŁ I. POLSKA NA DRODZE DO UNII EUROPEJSKIEJ
1.1.Powstanie Unii Europejskiej i jej rola
1.2. Znaczenie Integracji Europejskiej
1.3. Układ Europejski
1.4. Idea procesów integracyjnych w latach osiemdziesiątych

ROZDZIAŁ II. PRZEBIEG PROCESU NEGOCJACJI O CZŁONKOSTWO W UE
2.1. Uwarunkowania procesu integracji europejskiej
2.2. Wniosek o członkostwo w UE i powołanie negocjatorów
2.3. Przygotowania do negocjacji
2.4. Przebieg procesu negocjacji

ROZDZIAŁ III. ZAKOŃCZENIE NEGOCJACJI AKCESYJNYCH – WYNIKI I ICH OCENA
3.1. „Szczyt” w Kopenhadze
3.2. Wyniki negocjacyjne w poszczególnych obszarach negocjacyjnych
3.3. Próba oceny rezultatów negocjacji akcesyjnych

ROZDZIAŁ IV PERSPEKTYWY PROCESÓW INTEGRACYJNYCH
4.1. Reforma Unii Europejskiej
4.2. Reforma systemu instytucjonalnego Unii Europejskiej
4.3. Traktat Konstytucyjny

ZAKOŃCZENIE
BIBLIOGRAFIA

WSTĘP

Proces integracji europejskiej należy do najważniejszych zjawisk politycznych, gospodarczych i społecznych XX oraz XXI wieku. Jego istota polega na stopniowym zbliżaniu się państw europejskich, które – po doświadczeniach dwóch wojen światowych – zaczęły poszukiwać trwałych mechanizmów zapewniających pokój, stabilność oraz rozwój ekonomiczny. Współpraca ta, zapoczątkowana w drugiej połowie XX wieku, doprowadziła do powstania struktur, które z czasem przekształciły się w Unię Europejską – organizację o wyjątkowym charakterze, łączącą cechy współpracy międzynarodowej i ponadnarodowej. Dla wielu państw Europy Środkowo-Wschodniej, w tym Polski, integracja z tym ugrupowaniem stała się jednym z głównych celów polityki zagranicznej po zakończeniu zimnej wojny.

Droga Polski do Unii Europejskiej była procesem złożonym i wieloetapowym, uwarunkowanym zarówno czynnikami wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi. Transformacja ustrojowa zapoczątkowana w 1989 roku stworzyła warunki do zmiany kierunku politycznego i gospodarczego państwa, otwierając możliwość powrotu do struktur europejskich, z których Polska była przez dziesięciolecia wyłączona. Integracja europejska była postrzegana nie tylko jako szansa na przyspieszenie rozwoju gospodarczego, ale również jako gwarancja bezpieczeństwa oraz umocnienie demokratycznych instytucji państwowych. W tym kontekście członkostwo w Unii Europejskiej stało się strategicznym celem, wymagającym przeprowadzenia licznych reform oraz dostosowania prawa krajowego do standardów wspólnotowych.

Istotnym elementem tego procesu było stopniowe zacieśnianie relacji Polski ze Wspólnotami Europejskimi, począwszy od podpisania Układu Europejskiego, aż po złożenie oficjalnego wniosku o członkostwo. Kolejne etapy integracji wymagały nie tylko działań dyplomatycznych, ale również szeroko zakrojonych zmian w gospodarce, administracji oraz systemie prawnym. Proces negocjacji akcesyjnych, który stanowił jeden z najważniejszych momentów na drodze do członkostwa, obejmował wiele obszarów tematycznych i wymagał kompromisów zarówno ze strony Polski, jak i państw członkowskich Unii Europejskiej.

Nie bez znaczenia pozostaje również kontekst międzynarodowy, w którym przebiegały starania Polski o członkostwo. Rozszerzenie Unii Europejskiej na wschód było jednym z kluczowych wyzwań dla samej organizacji, zmuszając ją do przeprowadzenia reform instytucjonalnych i redefinicji swoich celów. Polska, jako jeden z największych krajów regionu, odgrywała istotną rolę w tym procesie, a jej akcesja miała znaczący wpływ na kształt przyszłej Unii Europejskiej.

Niniejsza praca ma na celu przedstawienie drogi Polski do Unii Europejskiej w ujęciu kompleksowym, z uwzględnieniem zarówno uwarunkowań historycznych, jak i przebiegu negocjacji oraz ich rezultatów. Analizie poddane zostaną kluczowe etapy integracji, począwszy od idei współpracy europejskiej, poprzez przygotowania i negocjacje akcesyjne, aż po ocenę ich wyników oraz perspektywy dalszego rozwoju Unii Europejskiej. Szczególna uwaga zostanie poświęcona czynnikom, które wpłynęły na kształt procesu integracyjnego oraz jego znaczenie dla Polski.

Praca została podzielona na cztery rozdziały, które w sposób uporządkowany przedstawiają kolejne etapy drogi Polski do członkostwa w Unii Europejskiej. W pierwszym rozdziale omówione zostaną podstawy integracji europejskiej oraz początki relacji Polski ze strukturami wspólnotowymi. Drugi rozdział poświęcony będzie przebiegowi negocjacji akcesyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem ich uwarunkowań i organizacji. W trzecim rozdziale przedstawione zostaną wyniki negocjacji oraz ich ocena, natomiast ostatni rozdział skoncentruje się na perspektywach dalszych procesów integracyjnych oraz reformach Unii Europejskiej.

Podjęta tematyka ma istotne znaczenie zarówno z punktu widzenia nauk politycznych i ekonomicznych, jak i w kontekście współczesnych wyzwań stojących przed Europą. Analiza drogi Polski do Unii Europejskiej pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy funkcjonowania integracji europejskiej oraz jej wpływ na rozwój państw członkowskich, a także wskazuje kierunki możliwych zmian w przyszłości.

Powstanie i struktura Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej

Wstęp 3

Rozdział I. Traktaty Rzymskie 5
1.1. Pojęcie i istota integracji 5
1.2. Procesy integracyjne w powojennej Europie 7
1.3. Utworzenie Unii Europejskiej – Traktaty Rzymskie 10
1.4. Wizje i perspektywy Unii Europejskiej 17

Rozdział II. Sytuacja polityczna w Europie 25
2.1. Europa jako kontynent odwiecznych idei zjednoczeniowych 25
2.2. Wspólnota gospodarcza 33
2.3. Polska i Węgry w 1956 r. – sytuacja polityczna 35

Rozdział III. Sytuacja polityczna w Europie Zachodniej 40
3.1. Europejska Wspólnota Węgla i Stali 40
3.2. Komisja Foucheta 41
3.3. Projekt A. Cattaniego 46
3.4. Kryzys instytucjonalny EWG 49
3.5. Konferencja Haska 53

Rozdział IV. Droga do EWG 58
4.1. Groźba zapaści gospodarczej Europy Zachodniej 58
4.2. Geneza i cele integracji ekonomicznej 62
4.3. Próby utworzenia EWP 68
4.4. Geneza i cele EWG 73

Zakończenie 79
Bibliografia 81

Wstęp

Druga połowa XX wieku była okresem obfitującym w niezwykle interesujące wydarzenia w gospodarce światowej. Do najistotniejszych, a zarazem bardzo charakterystycznych dla lat powojennych, należy zaliczyć proces regionalnej integracji w ramach Unii Europejskiej. Jest to zarazem rzadki przykład skutecznej realizacji koncepcji teoretycznych w praktyce międzynarodowych stosunków gospodarczych.

Problemy integracji gospodarczej stanowią, przynajmniej od kilkudziesięciu lat, przedmiot licznych badań i prac naukowych, których intensywny rozwój w Europie odnotowano w latach sześćdziesiątych pod wpływem pozytywnych doświadczeń Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej. Ale również impas w postępach procesu integracji Wspólnoty Europejskiej w latach siedemdziesiątych miał swój, co paradoksalne, udział w zmianie oceny zjawisk, a następnie w przyspieszeniu tych procesów na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych.

Dlatego w niniejszej książce wyraźnie została wyeksponowana teza, że integracja gospodarcza to proces kompleksowy i wielostronny, przynoszący zmiany jakościowe i mający tendencję do rozprzestrzeniania się.

Mechanizm integracji natomiast wymaga stosowania coraz to nowych rodzajów regulacji, a zmieniające się formy powiązań między uczestnikami tego procesu stymulują z różna siłą przechodzenie do kolejnych stadiów rozwojowych.

Równocześnie jednak procesy te w różnych okresach wykazują niejednakową skłonność do zmian, co sprawia że integracja w ramach Unii Europejskiej może jawić się postronnemu obserwatorowi jako proces żywiołowy. Przekonanie takie jest nie tylko błędne w swoim założeniu, ale także (co ważniejsze) nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości.

Integracja ekonomiczna, obecnie samodzielna dyscyplina naukowa, jeszcze do niedawna była wyłącznie jednym z zagadnień międzynarodowych stosunków ekonomicznych. Współcześnie zresztą nie brakuje również ekonomistów, którzy tradycyjnie podchodzą do tej problematyki.

Awans integracji ekonomicznej na pozycję samodzielnej dyscypliny naukowej jest następstwem oddziaływania zwłaszcza dwóch czynni­ków: po pierwsze, znacznego przyspieszenia badań nad tym zagadnie­niem w ostatnim ćwierćwieczu i po drugie -— głębokich przemian w praktyce integracyjnej, czego odzwierciedleniem jest powstanie kil­kunastu ugrupowań na całym świecie oraz dynamiczny rozwój integracji w Europie Zachodniej.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie genezy oraz zasad funkcjonowania Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy ukazuje istotę Traktatów Rzymskich.

Sytuacja polityczna w Europie przedstawiona została w drugim rozdziale pracy.

W rozdziale trzecim ukazana została sytuacja polityczna w Europie Zachodniej.

Droga do EWG przedstawiona została w czwartym rozdziale pracy.

Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe i akty prawne.

Wybory prezydenckie w Polsce w roku 1995

Wstęp 3
Rozdział 1. Kandydaci i ich programy 4
Rozdział 2. Kampania wyborcza 10
2.1. Organizacja kampanii wyborczej, działalność sztabów 10
2.2. Formy kampanii prezydenckiej 14
2.3. Osobisty udział kandydatów w kampanii 17
Rozdział 3. Wyniki wyborów i ich interpretacja 22
3.1. Wpływ prasy i debat telewizyjnych na wyniki wyborów prezydenckich 22
3.2. Atuty wyborcze Kwaśniewskiego i Wałęsy i ich prezentowanie 28
3.3. Zwycięstwo Aleksandra Kwaśniewskiego 34
Zakończenie 36
Bibliografia 37
Spis tabel, zdjęć i wykresów 39

Wstęp

Zmiany systemowe, jakie zaszły w ostatnich dekadach w Polsce, wywarły silny wpływ na zmianę sposobu uprawiania polityki oraz nauki o polityce jako dyscypliny akademickiej. Pojawiły się nowe subdyscypliny badań i dydaktyki, które wcześniej, z przyczyn ideologicznych i politycznych, nie mogły być przedmiotem zainteresowań polskiej politologii ani też figurować w programach studiów politologicznych.

Kampanie wyborcze w Polsce są i będą w jeszcze większym stopniu niż obecnie pewnego rodzaju widowiskami, coraz bardziej odbywając się za pośrednictwem środków społecznego przekazu. Związane jest to ze zmianami ustrojowymi ostatnich lat, otwarciem się na świat i wpływem tego wszystkiego na nasze codzienne życie, a także jego postrzeganie przez nas samych.

Poza tym, wraz z nowymi czasami wkraczamy w epokę mediów elektronicznych i nikt, ani nic, raczej już tego procesu nie powstrzyma. Ostatnio błyskotliwą, a przy tym powszechną i usprawiedliwioną karierę robi Internet, który naprawdę stwarza niespotykane dotąd możliwości relatywnie taniej, a jednocześnie atrakcyjnej komunikacji społecznej na skalę globalną.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie czynników warunkujących kampanię prezydencką z 1995 roku oraz ukazanie jej form i aspektów organizacyjnych.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy stanowi swoistą prezentację kandydatów na stanowisko prezydenta w wyborach w 1995 roku.

W rozdziale drugim ukazano organizację oraz formy kampanii wyborczej. Przedstawiono tu także aspekty dotyczące osobistego udziału kandydatów w kampanii.

Trzeci rozdział pracy zawiera wyniki wyborów jak również ich interpretację.

Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe oraz dane statystyczne.

Wychowanie w starożytnej Sparcie

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. SPARTA- MIASTO SŁAWNYCH MĘŻÓW 7
1. DZIEJE MIASTA 7
2. POŁOŻENIE GEOGRAFICZNE, KULTURA SPARTY 10
3. RYS HISTORYCZNY 11
4. LIKURG-MITYCZNY PRAWODAWCA SPARTY 14
5. INNI SPARTAŃSCY MĘŻOWIE 16
6. STAROŻYTNA FILOZOFIA I JEJ PRZEDSTAWICIELE W SPARCIE (I GRECJI) 19

ROZDZIAŁ II. RÓŻNE KONCEPCJE WYCHOWANIA 27
1. POJĘCIE WYCHOWANIA 27
2. WYCHOWANIE NA PRZESTRZENI DZIEJÓW 29
3. IDEAŁ WYCHOWANIA SWOBODNEGO 35
4. WYCHOWANIE W DYSCYPLINIE SPARTAŃSKIEJ 39
5. WYCHOWANIE MORALNE A PROBLEM KARNOŚCI I WOLNOŚCI 42

ROZDZIAŁ III. WYCHOWANIE W STAROŻYTNOŚCI 49
1. WYCHOWANIE SPARTAŃSKIE 49
2. ISTOTA WYCHOWANIA DLA PAŃSTWA 55
3. WYCHOWANIE ATEŃSKIE A SPARTAŃSKIE-PORÓWNANIE 56
4. WYCHOWANIE WG PLATONA 61

ROZDZIAŁ IV. WYCHOWANIE W SPARCIE A WZORCE WSPÓŁCZESNEJ PEDAGOGIKI 71
1. OLIGARCHIA, TYRANIA, DEMOKRACJA- WYJAŚNIENIE POJĘĆ 71
2. RZYM, STAROŻYTNE WYCHOWANIE ZBIOROWE W RODZINIE I SZKOLE 75
3. STAROŻYTNE WYCHOWANIE INDYWIDUALNE, ROZPAD WYCHOWANIA ANTYCZNEGO 79
4. OCENA METOD SPARTAŃSKIEGO WYCHOWANIA W KONTEKŚCIE NAUKI NOWOŻYTNEJ 81

ZAKOŃCZENIE 87

BIBLIOGRAFIA 89

SPIS RYSUNKÓW 93

Historia samorządu terytorialnego

praca podyplomowa – 35 stron

Wstęp 2
1. Samorząd lokalny w Polsce w okresie dwudziestolecia międzywojennego 3
2. Samorząd terytorialny w latach 1944-1950 9
3. Istota samorządu terytorialnego na przestrzeni lat 1950-1989 14
4. Struktura samorządu terytorialnego po 1989 roku 18
Bibliografia 34

Wstęp

Samorząd terytorialny stanowi jeden z filarów demokratycznego państwa prawa i jest fundamentem społecznej organizacji władzy publicznej. Jego historia w Polsce to skomplikowany i fascynujący proces, w którym odbijają się zarówno burzliwe dzieje kraju, jak i ewolucja koncepcji rządzenia na poziomie lokalnym. Władza samorządowa, będąca uosobieniem idei decentralizacji, pozwala społecznościom lokalnym decydować o sprawach bezpośrednio ich dotyczących, a jednocześnie stanowi ważny mechanizm równoważenia wpływów władzy centralnej.

Praca ta poświęcona jest analizie historii samorządu terytorialnego w Polsce, od jego kształtowania w okresie dwudziestolecia międzywojennego, przez trudny czas centralizacji w okresie PRL, aż po demokratyczne reformy lat 90. XX wieku, które ukształtowały współczesną strukturę samorządową. Omówienie tych zagadnień pozwala nie tylko lepiej zrozumieć, jak samorząd ewoluował w kontekście zmieniających się realiów politycznych, gospodarczych i społecznych, ale także umożliwia głębsze zrozumienie jego obecnej roli w systemie władzy publicznej.

Pierwszym etapem analizy jest okres dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to samorząd lokalny odgrywał kluczową rolę w budowaniu administracji młodego państwa polskiego. Był to czas intensywnej pracy nad legislacją, tworzenia ram organizacyjnych oraz prób sprostania licznym wyzwaniom, jakie stawiała przed Polską jej sytuacja geopolityczna oraz wewnętrzna różnorodność.

Drugi rozdział pracy koncentruje się na latach 1944-1950, kiedy to w wyniku zmian politycznych i ustrojowych nastąpiła radykalna centralizacja władzy. Likwidacja tradycyjnego samorządu terytorialnego i zastąpienie go radami narodowymi symbolizowała zerwanie z dotychczasową tradycją oraz podporządkowanie lokalnych struktur władzy centralnym organom państwa.

Kolejny etap analizy obejmuje lata 1950-1989, czas, w którym idea samorządności formalnie zanikła, ustępując miejsca systemowi rad. Mimo to, w ramach funkcjonujących struktur, zaczęły się kształtować pewne zalążki działań autonomicznych, które zyskały na znaczeniu w latach 80., w okresie postępującej demokratyzacji życia publicznego.

Ostatnia część pracy dotyczy reformy samorządowej przeprowadzonej po 1989 roku, która przywróciła ideę samorządu terytorialnego jako istotnego elementu demokratycznego systemu władzy. Wprowadzenie gmin jako podstawowych jednostek samorządu, a następnie powołanie powiatów i województw w ramach kolejnych etapów reform, stało się fundamentem współczesnej struktury administracyjnej Polski.

Praca ta ma na celu ukazanie, jak zmieniające się koncepcje i formy samorządu terytorialnego wpisywały się w szerszy kontekst przemian politycznych, ustrojowych i społecznych w Polsce. Przedstawiona analiza pozwala także zrozumieć wyzwania, przed którymi stoi samorząd terytorialny we współczesnym świecie, oraz przybliża mechanizmy, które umożliwiły jego rozwój na przestrzeni ostatniego stulecia.

Zarówno badania historyczne, jak i analiza współczesnych rozwiązań organizacyjnych oraz prawnych mają kluczowe znaczenie dla zrozumienia roli, jaką pełni samorząd terytorialny w systemie państwa. Niniejsza praca wpisuje się w nurt badań nad funkcjonowaniem struktur lokalnych, starając się nie tylko przedstawić ich przeszłość, ale również wskazać ich znaczenie w budowie przyszłości Polski jako państwa nowoczesnego i demokratycznego.

Historia rachunkowości

Wstęp 3
ROZDZIAŁ I. Powstanie i rozwój rachunkowości 5
1.1. Historia myśli rachunkowości 5
1.2. Funkcje rachunkowości 12
1.3. Rachunkowość jako źródło informacji 23
ROZDZIAŁ II. Rachunkowość finansowa 27
2.1. Rachunkowość finansowa i jej podział 27
2.2. Sporządzanie sprawozdań finansowych 34
2.3. Rachunkowość finansowa jako źródło informacji o jednostce gospodarczej 43
ROZDZIAŁ III. Rachunkowość zarządcza 48
3.1. Podział rachunkowości zarządczej 48
3.2. Cele i zadania rachunkowości zarządczej 56
3.3. Wpływ rachunkowości zarządczej na jednostkę gospodarczą 62
Zakończenie 69
Bibliografia 70
Spis tabel 73
Spis rysunków 74

Historia i rozwój mediów masowych w XX wieku

Wstęp

Rozdział I. Media, terminologia i zakres znaczeniowy 5
1.1. Pojęcie i podział mediów 5
1.1.1. Prasa 6
1.1.2. Radio 8
1.1.3. Telewizja 9
1.1.4. Internet 12
1.1.5. Inne media 16
1.2. Funkcje mediów 20
1.3. Rola mediów 24
1.4. Możliwości mediów 28

Rozdział II. Masowość mediów i komunikowanie społeczne 30
2.1. Refleksja nad społecznymi aspektami komunikowania 30
2.1.1. Powstanie prasoznawstwa 32
2.1.2. Narodziny socjologii prasy 33
2.2. Początki mass mediów 34
2.2.1. Warunki powstania 35
2.2.2. Rozkwit i stabilizacja 38
2.3. Media a struktura społeczna: wzajemne relacje 39
2.3.1. Cechy procesu komunikowania masowego 40
2.3.2. Komunikowanie jako proces mediowania stosunków społecznych 46
2.4. Główne problemy relacji: media a społeczeństwo 48

Rozdział III. Synteza funkcjonowania mediów masowych 51
3.1. Funkcjonowanie i organizacja mediów 51
3.2. Kierowanie mediami w gospodarce rynkowej 53
3.3. Kontrola państwowa a wolność mediów 56
3.4. Przekazy masowe a wartości społeczne 59
3.5. Tendencje w zakresie rozwoju mediów 64

Zakończenie 71
Bibliografia 73
Spis fotografii 78
Spis rysunków 79

Historia samorządu terytorialnego

praca licencjacka z historii

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. SAMORZĄD W DAWNEJ RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ 4

ROZDZIAŁ II. SAMORZĄD TERYTORIALNY W OKRESIE POROZBIOROWYM 11

ROZDZIAŁ III. SAMORZĄD TERYTORIALNY W II RZECZYPOSPOLITEJ 22

ROZDZIAŁ IV. SAMORZĄD TERYTORIALNY W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM 32

ROZDZIAŁ V. SAMORZĄD TERYTORIALNY W LATACH 1944/45-1950 39

ROZDZIAŁ VI. PRZYWRACANIE SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO PO 1989 ROKU 48

ZAKOŃCZENIE 53

BIBLIOGRAFIA 56

Historyczne uwarunkowania układu komunikacyjno-osadniczego powiatu Wyszków

I. WSTĘP 3
II. CHARAKTERYSTYKA OBSZARU BADAŃ 6
1. Położenie administracyjne 6
2. Środowisko geograficzno-przyrodnicze 10
3. Warunki społeczno-gospodarcze 25
3.1. Gospodarka 25
3.2. Kultura i Oświata 33
3.3. Służba zdrowia i pomoc społeczna 38
3.4. Turystyka i rekreacja 39
III. HISTORYCZNE UWARUNKOWANIA UKŁADU KOMUNIKACYJNO – OSADNICZEGO 43
1. Dzieje powiatu wyszkowskiego 43
2. Historyczny układ szlaków drogowych 48
3. Kształtowanie się sieci osadniczej 50
IV. WSPÓŁCZESNY UKŁAD KOMUNIKACYJNY 55
1. Sieć drogowa 55
2. Powiązania komunikacyjne kolejowe 57
2.1. Ruch pasażerski 58
2.2. Ruch towarowy 59
V. WPŁYW SIECI KOMUNIKACYJNEJ NA STAN OSADNICTWA 61
1. Sytuacja demograficzno-społeczna 61
2. Uwarunkowania ekonomiczne 70
3. Sieć osadnicza i system osadniczy 72
VI. ZAKOŃCZENIE 75
WYKAZ TABEL 79
WYKAZ RYCIN 80
ŹRÓDŁA I LITERATURA PRZEDMIOTU 82