Wstęp 3
Rozdział I. Bezrobocie jako zjawisko społeczno- ekonomiczne 5
1.1. Bezrobocie, definicja i rodzaje 5
1.2. Bezrobocie jako problem społeczny 15
1.3. Ekonomiczne, społeczne, psychologiczne skutki bezrobocia 18
Rozdział II. Formy przeciwdziałania bezrobociu 27
2.1. Pomoc społeczna dla bezrobotnego 27
2.2. Polityka wobec problemu bezrobocia 37
Rozdział III. Metodyczne założenia badań własnych 49
3.1. Przedmiot i cel badań 49
3.2. Problemy i hipotezy badawcze 49
3.3. Metody, techniki i narzędzia badawcze 53
3.4. Teren i organizacja badań 55
Rozdział IV. Analiza wyników badań własnych 61
4.1. Charakterystyka badanej grupy 61
4.2. Sytuacja ekonomiczno-socjalna bezrobotnych 66
4.3. Wpływ bezrobocia na postawę bezrobotnego 70
4.4. Wpływ bezrobocia na uczestnictwo w kulturze oraz sposób spędzania czasu wolnego bezrobotnego 73
Zakończenie 77
Bibliografia 79
Spis tabel 81
Spis wykresów 82
Aneks 83
Archiwum kierunku Praca socjalna
Środowiskowy Dom Samopomocy jako placówka pomagająca osobom niepełnosprawnym
Wstęp 2
Rozdział I. Niepełnosprawni 3
1.1. Niepełnosprawność – różne ujęcia problemu 3
1.2. Osoby niepełnosprawne w społeczeństwie 7
1.3. Sytuacja niepełnosprawnych w Polsce 12
Rozdział II. Formy oraz metody wspomagania osób niepełnosprawnych 16
2.1. Pomoc instytucji rządowych 16
2.2. Rozwiązania o charakterze prawnym 18
Rozdział III. Środowiskowy Dom Samopomocy jako placówka pomagająca osobom niepełnosprawnym 22
3.1. Działalność Domu Samopomocy w Mławie. 22
3.2. Niepełnosprawni i formy pomocy analiza działalności Domu Samopomocy w Mławie 26
Zakończenie 33
Bibliografia 34
Spis tabel 36
Wstęp
Niepełnosprawność jest często nie tylko pewnym stanem, ale także procesem posiadającym swoistą dynamikę postępowania. Postrzegamy go szczególnie, gdy dwie osoby o takim samym stopniu zaawansowania choroby lub dysfunkcji, znacznie różnią się sposobem zachowania w społecznym funkcjonowaniu. Uważają, iż mają zróżnicowane możliwości podejmowania rozmaitych zadań i ról związanych z życiem zawodowo-edukacyjnym, rodzinnym, w codziennych kontaktach oraz relacjach z innymi ludźmi w wypełnianiu czasu wolnego.
O możliwościach samorealizacji niepełnosprawnych decydować będą postawy społeczne najbliższego otoczenia i relacje członków społeczności zwiększające poczucie przynależności i bezpieczeństwa we wspólnocie ludzkiej. Istotną funkcję pełni postawa wobec własnej niepełnosprawności oraz sposoby pokonywania ograniczeń.
Niniejsza praca ma na celu przedstawienie działalności Środowiskowego Domu Samopomocy jako placówki pomagającej osobom niepełnosprawnym na terenie Mławy.
Praca składa się z trzech rozdziałów, z których dwa pierwsze stanowią teoretyczną podbudowę do dalszych rozważań.
W rozdziale pierwszym przedstawiono pojęcie niepełnosprawności z uwzględnieniem jej rodzajów. Omówiono miejsce i funkcjonowanie osób niepełnosprawnych w społeczeństwie. Scharakteryzowano sytuację niepełnosprawnych w Polsce i innych wybranych krajach.
Rozdział drugi poświęcony został formom oraz metodom wspomagania osób niepełnosprawnych na rynku pracy. Scharakteryzowano pomoc instytucji rządowych oraz działania organizacji i instytucji pozarządowych w kontekście obowiązujących rozwiązań prawnych.
Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz obwiązujące akty prawne dotyczące analizowanej tematyki. W pracy wykorzystano wyniki badań własnych oraz dokumenty dotyczące pomocy niepełnosprawnym w analizowanej placówce.
Problemtyka przemocy w rodzinie – analiza zjawiska na terenie katowickiego schroniska osób pokrzywdzonych
Wstęp
Rozdział I. Patologia społeczna i dewiacja
1. Pojęcie patologii społecznej
2. Pojęcie zjawiska dewiacji społecznej
3. Wybrane zjawiska patologii społecznej
Rozdział II. Problematyka przemocy w rodzinie w literaturze przedmiotu
1. Definicja przemocy w rodzinie
2. Przyczyny, rodzaje i skutki przemocy w rodzinie
3. Stadia przemocy
4. Ofiary przemocy w rodzinie
5. Formy pomocy i przeciwdziałania przemocy w rodzinie
Rozdział III. Opis badań własnych
1. Cel, problem i hipotezy badawcze
2. Techniki zastosowane w badaniach
3. Charakterystyka grupy badanych osób
4. Problemy przemocy w rodzinie – na podstawie przeprowadzonych badań
Zakończenie
Bibliografia
Spis tabel i rysunków
Aktywizacja niepełnosprawnych na rynku pracy w powiecie i mieście Częstochowa
Wstęp 2
Rozdział I. Pojęcie niepełnosprawności i jego znaczenie we współczesnym świecie 4
1. Ogólna charakterystyka niepełnosprawności 4
2. Rodzaje niepełnosprawności 10
3. Osoby niepełnosprawne w społeczeństwie 16
4. Sytuacja niepełnosprawnych w Polsce i innych wybranych państwach 23
Rozdział II. Aktywność zawodowa niepełnosprawnych i bariery ją ograniczające 32
2.1. Aktywność zawodowa formą rehabilitacji 32
2.2. Wpływ pracy na samopoczucie niepełnosprawnych 39
2.3. Rynek pracy a osoby niepełnosprawne w Polsce 45
2.4. Czynniki ograniczające udział osób niepełnosprawnych na rynku pracy 51
Rozdział III. Formy oraz metody wspomagania osób niepełnosprawnych na rynku pracy 57
3.1. Pomoc instytucji rządowych 57
3.2. Działania organizacji i instytucji pozarządowych 64
3.3. Rozwiązania o charakterze prawnym 68
3.4. Skuteczność omawianych form wspomagania niepełnosprawnych na rynku pracy 72
Rozdział IV. Metodologia badań własnych 79
4.1. Cel i przedmiot badań 79
4.2. Problemy i hipotezy badań naukowych 81
4.3. Zmienne i wskaźniki w badaniach 82
4.4. Metody, techniki i narzędzia badawcze 83
Rozdział V. Formy wspomagania niepełnosprawnych na rynku pracy w Częstochowie
5.1. Charakterystyka badanej populacji. 86
5.2. Prezentacja wyników ankiety 92
5.3.Niepełnosprawni na rynku pracy 105
5.4.Plusy i minusy zatrudniania niepełnosprawnych 110
5.5.Polityka społeczna wobec niepełnosprawnych w Częstochowie 112
Zakończenie 110
Bibliografia 112
Spis tabel 118
Spis rysunków 119
Wstęp
Niepełnosprawność jest często nie tylko pewnym stanem, ale także procesem posiadającym swoistą dynamikę postępowania. Postrzegamy go szczególnie, gdy dwie osoby o takim samym stopniu zaawansowania choroby lub dysfunkcji, znacznie różnią się sposobem zachowania w społecznym funkcjonowaniu. Uważają, iż mają zróżnicowane możliwości podejmowania rozmaitych zadań i ról związanych z życiem zawodowo-edukacyjnym, rodzinnym, w codziennych kontaktach oraz relacjach z innymi ludźmi w wypełnianiu czasu wolnego. [1]
Termin „osoba niepełnosprawna: funkcjonuje od niedawna. Dotychczasowe pojęcia określające niepełnosprawnych to: ułomny, niedołężny, upośledzony, inwalida, kaleka, czy jednostka odchylona od normy. Według Deklaracji Praw Osób Niepełnosprawnych pojęcie osoba niepełnosprawna określa człowieka, który nie może samodzielnie, częściowo lub całkowicie zapewnić sobie możliwości normalnego życia indywidualnego lub społecznego na skutek wrodzonego bądź nabytego upośledzenia sprawności fizycznych czy psychicznych. Inaczej mówiąc niepełnosprawność oznacza taki stan fizyczny, psychiczny lub umysłowy, który powoduje trwałe lub okresowe utrudnienie, ograniczenie bądź uniemożliwienie samodzielnej egzystencji.[2]
Współczesny społeczny model niepełnosprawności odchodzi od tradycyjnego rozumienia niepełnosprawności jako osobistego problemu pojedynczego człowieka. Nie zaprzeczając konieczności indywidualnego i podmiotowego traktowania każdej niepełnosprawnej osoby i podejmowania działań rehabilitacyjnych, wspierających ja w likwidowaniu skutków uszkodzenia i dążenia do jak najpełniejszego wykorzystania jej ;życiowych możliwości, osadza te działania w realiach otoczenia społecznego, w której przyszło osobie niepełnosprawnej żyć i funkcjonować.
Niepełnosprawność traktowana jest wiec obecnie w dwóch wymiarach indywidualnym i społecznym, jako problem dotykający szerokie wspólnoty ludzi, przy czym zdecydowanie silniejszy akcent kładzie się na wymiar społeczny, w którym podkreśla się równość praw osób niepełnosprawnych do satysfakcjonującego życia w społeczeństwie. Niepodważalny jest fakt, że ludzie niepełnosprawni doświadczają w swoim życiu rozmaitych utrudnień i ograniczeń, spowodowanych własną dysfunkcją.[3]
Wiele z tych utrudnień ma swoje źródła w traktowaniu jeszcze do niedawna tych osób jako marginesu społeczeństwa i stwarzaniu im możliwości życia i funkcjonowania jedynie w wydzielonych fizycznie i architektonicznie strefach, obejmujących głównie instytucje opieki zdrowotnej i społecznej oraz szkolnictwa specjalnego. [4] Rzadko brano pod uwagę możliwość podjęcia przez osoby niepełnosprawne normalnego, pełnego życia w społeczeństwie i świecie ludzi sprawnych, stad przy konstruowaniu tego świata rzadkością było uwzględnianie potrzeb ludzi niepełnosprawnych. Te osoby niepełnosprawne, które podejmowały dojrzałe, normalne życie, zdane były zazwyczaj na siebie i pomoc osób najbliższych.
[1] E. Aronson, Człowiek – istota społeczna, PWN. Warszawa 1998, s.96.
[2] E. Aronson, ., T. D. Wilson, R.M. Akert, Psychologia społeczna. Serce i umysł. Wydawnictwo Zysk ,Poznań 1997, s.154.
[3] D.T Kenrick, S.L.Neuberg,, R.B. Cialdini, Psychologia społeczna. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Gdańsk 2002, s.122.
[4] Tamże, s.123-124.