Archiwum kierunku Praca socjalna

prace dyplomowe z kierunku praca socjalna – praca licencjackie i magisterskie z zakresu pracy socjalnej

Aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych

Wstęp 3

Rozdział I. POJĘCIE NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI 5
1.1. Koncepcja zdrowia, choroby i niepełnosprawności 5
1.2. Klasyfikacja funkcjonowania i niepełnosprawności. Standardy międzynarodowe 11
1.3. Charakterystyka społeczno-demograficzna zjawiska niepełnosprawności 21
1.4. Wpływ nauk społecznych i psychologiczno-pedagogicznych na edukację i pomoc specjalną 23
1.5. Strategia społeczna państw Unii Europejskiej w odniesieniu do niepełnosprawności człowieka 26

Rozdział II. FUNKCJONOWANIE OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH W PRZESTRZENI ŻYCIOWEJ I SPOŁECZNEJ 29
2.1. Dojrzałość społeczno-emocjonalna 29
2.2. Podmiotowe relacje w systemie rodzinnym 33
2.3. Projektowanie własnego życia 35
2.4. Niepełnosprawny w systemie pomocy i społecznego wsparcia 39
2.5. Aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych 42

Rozdział III. METODOLOGIA BADAŃ WŁASNYCH 49
3.1. Przedmiot i cel badań 49
3.2. Problemy, hipotezy badawcze 50
3.3. Metody, techniki, narzędzia badawcze 51
3.4. Charakterystyka środowiska badawczego 52

Rozdział IV. AKTYWIZACJA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH W ŚWIETLE BADAŃ WŁASNYCH 55
4.1. Wyniki badań ankietowych 55
4.2. Opis dwóch skrajnych niepełnosprawności metodą indywidualnych przypadków 63
4.3. Podsumowanie i propozycje zmian w zakresie aktywizacji zawodowej niepełnosprawnych 65

Zakończenie 68
Bibliografia 70
Spis tabel 76
Spis rysunków 77
Aneks 78

Wstęp

Bezrobocie jest zjawiskiem występującym we wszystkich krajach o gospodarce rynkowej. Rezerwowa armia pracy mieszcząca się w pewnych, dopuszczalnych społecznie, granicach spełnia na rynku pracy rolę czynnika zmniejszającego nacisk zatrudnionych na płace i poprawę warunków pracy oraz podnoszącego dyscyplinę pracy. Nie ma jednak jasności — ani w nauce, ani w praktyce — gdzie przebiega owa dopuszczalna granica. Nie udało się także, jak dotychczas, znaleźć odpowiedzi na pytanie, co zrobić w sytuacji, gdy skala bezrobocia przekracza granice akceptowane społecznie oraz zagraża bezpieczeństwu socjalnemu znacznej części społeczeństwa i utrzymaniu pokoju społecznego.

Bezrobocie jest zjawiskiem zarówno ekonomicznym, jak i społecznym. Bezrobocie jako zjawisko społeczne było, od dawna, ważnym przedmiotem moich zainteresowań badawczych. Motywem napisania niniejszej pracy była chęć podzielenia się zdobytą przeze mnie wiedzą dotyczącą społecznych aspektów bezrobocia. Wydaje się, iż początek i koniec zmian na rynku pracy wyznaczyły dwie istotne granice – pierwszą była zmiana ustroju w Polsce, wprowadzenie gospodarki rynkowej i pojawienie się masowego bezrobocia rynkowego, natomiast drugą granicą stało się wejście naszego kraju do Unii Europejskiej. Były to lata transformacji, w których społeczeństwo polskie najpierw przeżyło szok wywołany gwałtownym ujawnieniem się zjawiska masowego bezrobocia rynkowego i jego dynamicznym wzrostem, natomiast później zaczęło uczyć się żyć w sytuacji nasilającego się zagrożenia przymusowym brakiem pracy. W analizowanym okresie stworzono także w Polsce ramy instytucjonalno-prawne dla realizacji zadań polityki społecznej państwa w dziedzinie przeciwdziałania bezrobociu.

Aktywność zawodowa osoby niepełnosprawnej jest jednym z warunków uzyskania przez osobę niepełnosprawną samodzielności i niezależności. Osoby niepełnosprawne nie mogą być z tej prawidłowości wyłączone, wręcz przeciwnie, wydaje się ona szczególnie dla nich ważna w kontekście normalizacji życia.

Celem pracy jest zaprezentowanie zagadnienia aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisane jest pojęcie niepełnosprawności, a więc: koncepcja zdrowia, choroby i niepełnosprawności, klasyfikacja funkcjonowania i niepełnosprawności – standardy międzynarodowe, charakterystyka społeczno-demograficzna zjawiska niepełnosprawności, wpływ nauk społecznych i psychologiczno-pedagogicznych na edukację i pomoc specjalną oraz strategia społeczna państw Unii Europejskiej w odniesieniu do niepełnosprawności człowieka.

W drugim rozdziale przedstawione jest funkcjonowanie osób niepełnosprawnych w przestrzeni życiowej i społecznej, a więc: dojrzałość społeczno-emocjonalna, podmiotowe relacje w systemie rodzinnym, projektowanie własnego życia, niepełnosprawny w systemie pomocy i społecznego wsparcia oraz aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych.

W trzecim rozdziale zaprezentowana jest metodologia badań własnych, a więc: przedmiot i cel badań, problemy, hipotezy badawcze, metody, techniki, narzędzia badawcze oraz organizacja i przebieg badań.

W czwartym rozdziale zawarte są wyniki badań własnych w zakresie aktywizacji osób niepełnosprawnych, a więc: wyniki badań ankietowych, opisanie dwóch skrajnych niepełnosprawności metodą indywidualnych przypadków oraz podsumowanie i propozycje zmian w zakresie aktywizacji zawodowej niepełnosprawnych.

Praca oraz szeroko rozumiana aktywność społeczna ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania psychicznego i społecznego osób pełnosprawnych, jak i niepełnosprawnych. Wszyscy posiadają pewne aspiracje, indywidualne potrzeby i zainteresowania. Zatrudnienie daje poczucie sprawstwa, bycia potrzebnym, jest źródłem pozytywnej samooceny, istotnym elementem na drodze do samorealizacji. Mimo to osoby niepełnosprawne wciąż często spotykają się z nierównością i dyskryminacją w dziedzinie zatrudnienia. Aktywizacja zawodowa osób niepełnosprawnych jest więc istotnym zagadnieniem w polityce społecznej. W naszym kraju następuje wiele pozytywnych zmian w zakresie aktywizacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych. Po pierwsze, ich wyrazem jest dążenie do integracji i aktywizacji osób z niepełnosprawnością na wszystkich płaszczyznach rynku pracy. Następnie, podejmowane są działania, które mają na celu zmianę postaw pracodawców. W końcu, należy podkreślić ważną rolę organizacji pozarządowych oraz instytucji rynku pracy w zakresie zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Mimo wzrostu zainteresowania zagadnieniem aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych, wciąż istnieje wiele obszarów wymagających dalszych badań i lepszych rozwiązań.

Bibliografia

  1. Aleksandrowicz J., Nie ma nieuleczalnie chorych, PZWL, Warszawa 1982.
  2. Antonovsky A., Poczucie koherencji jako determinanta zdrowia, w: I. Heszen-Niejodek, H.Sęk (red.), Psychologia zdrowia, PWN, Warszawa 1997.
  3. Baker J., Gaden G., Integracja a równość społeczna, w: G. Fairbairn, S. Fairbairn, Integracja dzieci o specjalnych potrzebach. Wybrane zagadnienia etyczne, WSiP, Warszawa 2000.
  4. Balcerzak-Paradowska B., Głogosz D., Problemy rodzin z dzieckiem niepełnosprawnym, w; Balcerzak-Pardaowska B. (red.), Sytuacja osób niepełnosprawnych w Polsce, IPiSS, Warszawa 2002.
  5. Bańko M. i in., Słownik Języka Polskiego. Tom 3., PWN,.Warszawa2007.
  6. Barents C., Mercer G., Niepełnosprawność, Wydawnictwo Sic, Warszawa 2008.
  7. Bedirhan Ustunt T., Międzynarodowa Klasyfikacja Uszkodzeń, Aktywności i Uczestnictwa ICIDH-2.
  8. Błeszyńska K., Niepełnosprawność, w: D. Lalak, Pilch T. (red.), Elementarne pojęcia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej, Warszawa 1999.
  9. Błeszyński J.J., Rodzina jako środowisko osób z autyzmem. Aspekt wychowawczo-teoretyczny, Stentor, Toruń 1999.
  10. Brzezińska A., Bardziejowska M., Ziółkowska B., Zagrożenia rozwoju w okresie dorastania, Fundacja Humanior, Poznań 2003.
  11. Buhler C., Bieg życia ludzkiego, PWN, Warszawa 1999.
  12. Chłopkiewicz M., Osobowość dzieci i młodzieży – rozwój i patologia, WSiP, Warszawa 1987.
  13. Chodkowska M., Dziecko niepełnosprawne w rodzinie. Socjalizacja i rehabilitacja, UMCS, Lublin 2004.
  14. Cichocka, Realizacja zadań w zakresie rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych w świetle badań NIK, praca magisterska, IPSUW, Warszawa 2003.
  15. Coleman J.C., Dojrzewanie, [w:] P.E. Bryant, A.M. Colman (red.), Psychologia rozwojowa, Zysk i S-ka, Poznań 1997.
  16. Czapiński J., Makropsychologia czyli psychologia zmiany społecznej, w: M. Lewicka, J. Grzelak (red.), Jednostka i społeczeństwo, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2002.
  17. Czerwińska-Jasiewicz M., Cele i plany życiowe młodzieży w kontekście rozwoju orientacji przyszłościowej, [w:] L. Wojciechowska (red.), Spostrzeganie zjawisk świata społecznego przez dzieci, młodzież i młodych dorosłych, Wydawnictwo UW, Warszawa 2003.
  18. Dega W., Koncepcja rehabilitacji, w: K. Malinowska, W. Dega (red.), Rehabilitacja medyczna, PZWL, Warszawa 1998.
  19. Dębska U. i in., Jest taki ktoś wśród nas, „Jak być człowiekiem”, nr 46/2001.
  20. Dębska U., „Wiedział, co zrobić ze swoim życiem”. Obecność chorych i niepełnosprawnych w kulturze, w: J. Baran, S. Olszewski, (red.), Świat pełen znaczeń – kultura i niepełnosprawność, Impuls, Kraków 2006.
  21. Doroszewska J., Pedagogika specjalna, Ossolineum, Gdańsk 1981.
  22. Doroszewska J., Pedagogika specjalna, PWN, Warszawa 1981.
  23. Dykcik W., Pedagogika specjalna, Wydawnictwo naukowe UAM, Poznań 2001.
  24. Dykcik W., Społeczno równych szans – podstawowe kierunki i zasady zaspokajania potrzeb osób niepełnosprawnych, ,,Nasze forum”, Nr 3-4, 2005.
  25. Egan G., Kompetentne pomaganie, Zysk i S-ka, Poznań 2002.
  26. Firkowska-Mankiewicz A., Potrzeby specjalne w klasie – materiały szkoleniowe dla nauczycieli, WSPS, Warszawa 1995.
  27. Frąckiewicz L., Zatrudnienie osób niepełnosprawnych w okresie transformacji, Interart, Warszawa 1996; Niepełnosprawność a praca (w:) S. Borkowska (red.), Przyszłość pracy w XXI wieku, IPiSS, GUS, Warszawa 2004.
  28. Frydrychowicz A., Jaworski J., Wojnarowska T., Matuszewski A., Inwentarz zainteresowania, Wydawnictwo RM, Warszawa 1994.
  29. Golinowska S., Zabezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych, „Polityka Społeczna”, nr 4/2001.
  30. Grodner M., O normalności w postępowaniu z osobami upośledzonymi umysłowo, ,,Problemy Rehabilitacji Społecznej i Zawodowej, Nr 4.
  31. Gurycka A, A. Tarnowski, Funkcja regulacyjna światopoglądu, [w:] A Gurycka, Typologie i funkcje obrazu świata w umyśle człowieka, Zysk i S-ka, Poznań 1998.
  32. Gustavsson A., Zakrzewska-Manterys E., Upośledzenie w społecznym zwierciadle, PWN, Warszawa 1997.
  33. Harwas-Napierała B., Trempała J. (red.), Psychologia rozwoju człowieka, PWN, Warszawa 2003.
  34. Hulek A., Badanie naukowe nad osobami niepełnosprawnymi i ich znaczenie dla systemu oświatowego, Biuletyn informacyjny TWK, Nr 4, Warszawa 1980.
  35. Hulek A., Stan obecny i kierunki przebudowy kształcenia specjalnego w szkole masowej, WAP, Kraków1989.
  36. Hulek A., Świat ludziom niepełnosprawnym: Międzynarodowy rok -1981 i Dekada Narodów Zjednoczonych (1983 -1992) inwalidów i osób niepełnosprawnych, Warszawa 1992.
  37. Hurlock E.B., Rozwój dziecka, Warszawa 1985.
  38. Jackowska E., Wychowawcze funkcjonowanie rodziny dziecka przystosowanego społecznie, ,,Psychologia społeczna”, nr 4/1977.
  39. Januszko L., Niepełnosprawność – aspekt epidemiologiczny, biologiczny i społeczny, w; Waszkowski H. (red.), Niepełnosprawni na progu wejścia Polski do Unii Europejskiej, PTWK, Warszawa-Rzeszów 2004.
  40. John-Borys M., Koncepcja zdrowych i choroby u dorastających, Uniwersytet Śląski, Katowice 2002.
  41. Jończyk J., Prawo pracy, PWN, Warszawa 1995.
  42. Juczyński Z., Psychologia zdrowia, w: Szewczuk W. (red.), Encyklopedia psychologii, WSiP, Warszawa 1998.
  43. Kawczyńska-Butrym Z., Niepełnosprawność – specyfika pomocy społecznej, WSiP, Warszawa 1996.
  44. Kawula S., człowiek w relacjach socjopedagogicznych, Akapit, Toruń 2004.
  45. Kołaczek B., Kowalski J., Rynek pracy osób niepełnosprawnych. Sytuacje klęsk żywiołowych, IPiSS, Warszawa 1999.
  46. Kosakowski Cz., Węzłowe problemy pedagogiki specjalnej, UMK, Toruń 2003.
  47. Kościelak R., Funkcjonowanie psychospołeczne osób niepełnosprawnych umysłowo, WSiP, Warszawa 1996.
  48. Kowalik S., Psychospołeczne podstawy rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Psychologiczne podstawy rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Interart, Warszawa 1996.
  49. Krause A., Człowiek niepełnosprawny wobec przeobrażeń społecznych, Impuls, Kraków 2004.
  50. Król M., Przybyłka A., Rynek pracy osób niepełnosprawnych, ,,Polityka Społeczna” nr 12/2000.
  51. Kurzynowski A., Osoby niepełnosprawne w polityce, w: J. Auleytner, J. Mikulski, Polityka społeczna wobec osób niepełnosprawnych. Droga do integracji, Warszawa 1996.
  52. Kuźnik M., Projektowanie własnego życia jako forma działalności u progu dorosłości, [w:] A. Brzezińska, K. Appelt, J., Wojciechowska (red.), Szanse i zagrożenia rozwoju w okresie dorastania, Poznań 2002.
  53. Lis-Turlejska M., Specyfika następstw skrajnego stresu – historia poglądów, M. Lewicka, J. Grzelak (red.), Jednostka i społeczeństwo, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2002.
  54. Łobocki M., Metody badań pedagogicznych, PWN, Warszawa
  55. Maciarz A., Dziecko przewlekle chore. Opieka i wsparcie, Żak, Warszawa2006.
  56. Majewski T., Międzynarodowa klasyfikacja uszkodzeń, niepełnosprawności i upośledzeń – problemy i nowe propozycje, ,,Problemy Rehabilitacji Społecznej i Zawodowej”, Nr 1., 1998.
  57. Maruszewski M., Reykowski J., Tomaszewski T. (red.), Psychologia jako nauka o człowieku, KiW, Warszawa 1967.
  58. Mądrzycki M., Osobowość jako system tworzący i realizujący plany, Wydawnictwo UG, Gdańsk 1996.
  59. Milanowska K., Kierunki polityki i działań na rzecz osób niepełnosprawnych i ich integracji ze społeczeństwem, w: H. Waszkowski (red.), niepełnosprawni na progu wejścia polski do Unii Europejskiej, PTWK, Warszawa-Rzeszów 2004.
  60. Muszalski W, Prawo socjalne, PWN, Warszawa 1999.
  61. Nowak A., Bezrobocie wśród niepełnosprawnych, UŚ, Katowice 2002.
  62. Nowakowska M., Psychologiczne aspekty chorób przewlekłych, trwałego upośledzenia zdrowia oraz chorób nieuleczalnych i zagrażających życiu, w: M. Jarosz (red.), Psychologia lekarska, PWN, Warszawa 1983.
  63. Obuchowska I., Adolescencja, [w:] B. Harwas-Napierała, J. Trempała (red.), Psychologia rozwoju człowieka, PWN, Warszawa 2003.
  64. Okoń W., Zarys dydaktyki ogólnej, Instytut Pedagogiki PZWS, Warszawa 1968.
  65. Ossowski R., Teoretyczne i praktyczne podstawy rehabilitacji, Wyższa Szkoła Pedagogiczna, Bydgoszcz 1999.
  66. Paszkowicz A., O prawach osób niepełnosprawnych, Zeszyty naukowe Politechniki Poznańskiej, Humanistyka i Nauki Społeczne 2001; Nr 50.
  67. Piecuch Cz., Sytuacja egzystencjalna człowieka w wieku dojrzałym, w: Gałdowa A. (red.), Psychologiczne i egzystencjalne problemy człowieka dorosłego, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 2005.
  68. Pilch T. i in., Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku. Tom 3, Wydawnictwo Akademickie ,,Żak”, Warszawa 2004.
  69. Pilch T., Zasady badań pedagogicznych, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 1998.
  70. Pilecka W., Przewlekła choroba somatyczna w życiu i rozwoju dziecka, Uniwersytet Jagielloński, Kraków 2002.
  71. Przybylski S., Tendencje występujące w kształceniu dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością w krajach Europy Zachodnie, w: Pańczyk (red.), Tożsamość polskiej pedagogiki specjalnej progu XXI wieku, WSPS, Warszawa 1998.
  72. Raport – Prawa osób z niepełnosprawnością intelektualną. Dostęp do edukacji i zatrudnienia., Warszawa 2005.
  73. Rysz-Kowalczyk B. (red.), Leksykon Polityki Społecznej, IPS UW, Warszawa 2001.
  74. Sadowski Z., Wach T., Leksykon pracy,  bezrobocia i zabezpieczenia społecznego, Wyd. Biblioteczka Pracownicza, Warszawa 2003.
  75. Szczepankowski B., Niesłyszący twórcy kultury – wybitni malarze XIX i XX wieku, w: J. Baran, S. Olszewski, (red.), Świat pełen znaczeń – kultura i niepełnosprawność, Impuls, Kraków 2006.
  76. Serajski J., Wybrane zagadnienia opieki nad dzieckiem przewlekle chorym i niepełnosprawnym ruchowo, w: Eckert U., Poznański K. (red.), pedagogika specjalna w Polsce: Wybrane zagadnienia z przeszłości i współczesności oraz tendencje rozwoju, WSPS, Warszawa 1992.
  77. Sęk H., Wprowadzenie do psychologii klinicznej, PWN, Warszawa 2005.
  78. Sękowska Z., Wprowadzenie do pedagogiki specjalnej, WSPS, Warszawa 1998.
  79. Sokołowska M., Zdrowie a społeczeństwo. Zarys wybranych problemów, PZWL, Warszawa 1972.
  80. Speck O., Niepełnosprawni w społeczeństwie. Podstawy orto-pedagogiki, GWP, Gdańsk 2005.
  81. Sutton C., Psychologia dla pracowników socjalnych, PWN, Warszawa 2004.
  82. Syrek E., Zdrowie, w: Lalak D., Pilch T. (red.), Elementarne pojęcia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej, Żak, Warszawa 1999.
  83. Tillmann K.J., Teorie socjalizacji. Społeczeństwo, instytucja, upodmiotowienie, PWN, Warszawa1996.
  84. Wapiennik E., Piotrowicz R., Niepełnosprawni – pełnosprawny obywatel Europy, Uniwersytet Gdański, Warszawa 2002.
  85. Zaborowski Z., Współczesne problemy psychologii społecznej i psychologii osobowości, PWN, Warszawa 1994.
  86. Zaczyński W., Praca badawcza nauczyciela, WSiP, Warszawa 1968.
  87. Zaleski Z., Psychologia zachowań celowych, PWN, Warszawa 1991.
  88. Zatrudnienie osób niepełnosprawnych w okresie transformacji, Interart, Warszawa 1996.
  89. Żebrowska M., Psychologia rozwojowa dzieci i młodzieży, PWN, Warszawa 1996.

***

  1. Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
  2. Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U.97.123.776 z późn. zm.).

Aktywizacja bezrobotnych na terenie gminy Chynów

Wstęp 2

Rozdział I. Bezrobocie – aspekty pojęciowe 4
1.1. Pojęcie i znaczenie bezrobocia 4
1.2. Typy bezrobocia 13
1.3. Przyczyny bezrobocia 18
1.4. Bezrobocie wyzwaniem dla polityki społecznej 21
1.5. Aktywizacja zawodowa bezrobotnych 27

Rozdział II. Metodologia badań własnych 34
2.1. Cel i przedmiot badań 34
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 35
2.3. Metody, techniki i narzędzia badawcze 42
2.4. Charakterystyka środowiska badawczego 45

Rozdział III. Analiza wyników badań 52
3.1. Przyczyny bezrobocia na terenie Gminy Chynów 52
3.2. Skutki bezrobocia 55
3.3. Aktywizacja bezrobotnych na terenie Gminy Chynów 58

Zakończenie 63
Bibliografia 66
Spis tabel 70
Spis map 71
Załącznik 72

Wstęp

Zjawisko bezrobocia należy do najbardziej palących problemów społecznych każdego wieku. Zjawisko bezrobocia towarzy­szyło procesom rozwoju gospodarczego, choć jego skala podlegała silnym wahaniom. Wysoka ranga problemu bezrobocia wynika z ekono­micznego, społecznego i politycznego znaczenia tego zjawiska. Bezrobocie nie tylko wpływa na standard życia ludności i dynamikę rozwoju gospodarczego, ale w istotnej mierze decyduje o nastrojach społecznych i popularności rządów. To właśnie z tych względów jest ono przedmiotem zainteresowania polityki gospodarczej państwa, próbującej ograniczyć rozmiary tego zjawiska. Problematyka bezrobocia od dawna przyciąga uwagę teorii ekonomii. Pierwsze całościowe próby interpretacji bezrobocia pojawiły się na gruncie tradycyjnej ekonomii neoklasycznej, ale już w ekonomii klasycznej wykorzy­stanie zasobów siły roboczej stanowiło ważny kierunek analizy. Od tamtych czasów badania nad funkcjonowaniem rynku pracy i wykorzystaniem siły roboczej są obecne w całym okresie rozwoju teorii ekonomii. Podejmowane są próby zrozumienia istoty bezrobocia, form jego przejawia­nia się, przyczyn jego powstawania i mechanizmów utrwa­lania się, a ponadto formułowane są wskazówki i postulaty pod adresem polityki gospodarczej w celu redukcji tego zjawiska.

Celem pracy jest zaprezentowanie zagadnienia aktywizacji bezrobotnych na terenie Gminy Chynów.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisane jest bezrobocie – w świetle literatury, a więc: pojęcie i znaczenie bezrobocia, typy bezrobocia, przyczyny bezrobocia, bezrobocie wyzwaniem dla polityki społecznej oraz aktywizacja zawodowa bezrobotnych.

W drugim rozdziale przedstawiona jest metodologia badań własnych, a więc: cel i przedmiot badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz charakterystyka środowiska badawczego.

W trzecim rozdziale dokonana jest analiza wyników badań, a więc: przyczyny bezrobocia na terenie Gminy Chynów, skutki bezrobocia oraz aktywizacja bezrobotnych na terenie Gminy Chynów.

Bezrobocie jest zjawiskiem występującym we wszystkich krajach o gospodarce rynkowej. Rezerwowa armia pracy mieszcząca się w pewnych, dopuszczalnych społecznie, granicach spełnia na rynku pracy rolę czynnika zmniejszającego nacisk zatrudnionych na płace i poprawę warunków pracy oraz podnoszącego dyscyplinę pracy. Nie ma jednak jasności — ani w nauce, ani w praktyce — gdzie przebiega owa dopuszczalna granica. Nie udało się także, jak dotychczas, znaleźć odpowie­dzi na pytanie, co zrobić w sytuacji, gdy skala bezrobocia przekracza granice akcep­towane społecznie oraz zagraża bezpieczeństwu socjalnemu znacznej części społe­czeństwa i utrzymaniu pokoju społecznego.

W naszym kraju w ciągu zaledwie kilku lat, stało się naj­poważniejszym problemem ekonomicznym i społecznym. Masowe i trwałe bezro­bocie jest ceną, którą polskie społeczeństwo płaci za transformację ustrojową i wprowadzenie gospodarki rynkowej. Ogromna skala bezrobocia i odczuwane coraz bardziej dotkliwie jego negatywne konsekwencje gospodarcze i społeczne sprawiają, że zjawisko to przekroczyło już w Polsce próg tolerancji oraz uważane jest za największą plagę naszego życia.

Od kiedy na świecie pojawiło się bezrobocie, ekonomiści badają jego źródła i szukają środków umożliwiających jego ograniczenie lub likwidację.

Masowe i szybkie pojawienie się bezrobocia na początku transformacji go­spodarki polskiej było związane z wieloma czynnikami, w tym także załamaniem się produktu krajowego brutto. Można było zatem oczekiwać, że wraz z ożywie­niem gospodarczym stopa bezrobocia zacznie się obniżać i jego zakres maleć. Wiadomo, że część bez­robocia nie zanika wraz ze wzrostem produktu, ale utrzymuje się w dłuższym okresie w każdej z faz cyklu koniunkturalnego. Zainteresowanie tematem bezrobocia wynika z kilku ważnych powodów. Po pier­wsze, gospodarki w okresie transformacji poddawane są rozmaitym wstrząsom popytowym i podażowym, rezultatem czego może być duża skala niedopasowań na rynku pracy i pojawienie się bezrobocia strukturalnego. Po drugie, nie da się zmniejszyć tego typu bezrobocia wyłącznie poprzez szybki wzrost gospodarczy. Po trzecie, z uwagi na uporczywość występowania ten rodzaj bezrobocia niesie ze sobą najbardziej dolegliwe skutki ekonomiczne i społeczne tak na poziomie mikroekonomicznym, jak i makroekonomicznym, w tym dla cen, finansów pub­licznych, prywatyzacji, konkurencyjności gospodarki, bilansu płatniczego itd.

Bibliografia

  1. Auleytner J., Polska polityka społeczna: ciągłość i zmiany, WSP TWP PTPS, Warszawa 2004.
  2. Babbie E., Podstawy badań społecznych, PWN, Warszawa 2008.
  3. Bańko M., (red.), Słownik języka polskiego, tom 1, PWN, Warszawa 2007.
  4. Blaug M., Teoria ekonomii. Ujęcie retrospektywne, 2, Wydawnic­two Naukowe PWN, Warszawa 2000.
  5. Czuma Ł., Niemarksistowska teoria ekonomii. Podręcznik nie tylko dla studentów, Niezłomni, Warszawa 1989.
  6. Danecki J., Kwestie społeczne. Wybrane zagadnienia teoretyczne (w:) Gorlach K., A.M. Pyrć (red.), Węzłowe kwestie społeczne wsi polskiej u progu XXI wieku, Instytut Socjologii UJ, Kraków 2000.
  7. Duliniec E., Badania marketingowe w zarządzaniu przedsiębiorstwem, PWN, Warszawa 2001.
  8. Duliniec E., Postępowanie nabywców towarów konsumpcyjnych w krajach o gos­podarce rynkowej. Analiza marketingowa, SGPiS, Warszawa 1986.
  9. Dziewięcka-Bokun L., Rola państwa w realizacji polityki społecznej w okresie transfor­macji ustrojowej w Polsce (w:) L. Dziewięcka-Bokun, K. Zamorska (red.), Polityka społeczna. Teksty źródłowe, Uniwersytet Wrocławski, Wrocław 2003.
  10. Dziewięcka-Bokun L., Systemowe determinanty poli­tyki społecznej, Uniwersytet Wrocławski, Wrocław 2000.
  11. Gilejko L., Praca — między przymusem a szansami awansu, „Problemy Polityki Społecznej. Stu­dia i Dyskusje” nr 7/2004.
  12. Goszczyńska M., Poczucie jakości życia u bezrobotnych, „Polityka Społeczna”, 1996 nr 1
  13. Gośkowski J., Machowska K.M., Społeczeństwo wiedzy a społe­czeństwo informatyczne (w:) Chyrowicz B. (red.), Społeczeństwo informatyczne: szansa czy zagrożenie, TN KUL, Lublin 2003.
  14. Hague P.N., Jackson P., Badania rynku. Zrób to sam, Signum, Kraków 1992.
  15. Hill N., Alexander J., Pomiar satysfakcji i lojalności klientów, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2003.
  16. Kaczmarczyk S., Badania marketingowe. Metody i techniki, PWN, Warszawa 2003.
  17. Kotler Ph., Marketing Podręcznik Europejski, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2002.
  18. Kryńska E., (red.), Mobilność zasobów pracy, IPiSS, Warszawa 2000.
  19. Kryńska E., Zmiany w obszarze zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu; w kierunku równowagi na rynku pracy (w:) M. Rymsza (red.), Reformy społeczne. Bilans dekady, ISP, Warszawa 2004.
  20. Księżopolski M., Co dalej z polityką społeczną w Polsce? Od socjalistycznych gwarancji do patemalistyczno-rynkowej hybrydy (w:) M. Rymsza (red.), Reformy społeczne. Bilans dekady, ISP War­szawa 2004.
  21. Kwiatkowski E., Bezrobocie, PWN, Warszawa 2002.
  22. Kwiatkowski E., Kwiatkowska W., Bezrobocie i jego skutki społeczno-ekonomiczne w okresie transformacji systemu społeczno-gospodarczego w Polsce, Szkoła Wyższa im. Pawła Włodkowica w Płocku, Zeszyty Naukowe, t. 10, 1998.
  23. Milic-Czerniak R., Marketingowe badania bezpośrednie – zastosowania, Difin, Warszawa 2005.
  24. Morawski W., Globalizacja i praca. Kontekstowa analiza świata pracy (w:) S. Borkowska (red.), Przyszłość pracy w XXI wieku, IPiSS, GUS, Warszawa 2004.
  25. Morawski W., Socjologia eko­nomiczna, PWN, Warszawa 2001.
  26. Nahotko S., Zarządzanie kosztami pracy w przedsiębiorstwie działającym w otoczeniu bezrobocia, Scentific Publishing Group, Gdańsk 2005.
  27. Nieciuński W., Dwie wizje Polski (w:) J. Auleytner (red.), O roztropną politykę społeczną, PTPS, Katowice 2002.
  28. Nowak S. (red.), Metody badań socjologicznych, PWN, Warszawa 1965.
  29. Nowak S., Metodologia badań społecznych, PWN, Warszawa 2007.
  30. Orczyk J., Próba identyfikacji dylematów w sferze zatrudnienia związanych z integracją Polski z Unią Europejską (w:) J. Orczyk, Dylematy zatrudnienia w warunkach postępującej integracji Polski z Unią Europejską, AE, Poznań 2001.
  31. Palka S., Metodologia badania, GWP, Gdańsk 2006.
  32. Pilch T., (red.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, tom I, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2003.
  33. Pilch T., Zasady badań pedagogicznych, Wydawnictwo „Żak”, Warszawa 1998.
  34. Pisz W., Problemy społeczne transformacji w Polsce, AE Wrocławska, Opole 2001.
  35. Rawicz J., i in., (red.), Encyklopedia, tom 2, PWN, Warszawa 2007.
  36. Rifkin J., Koniec pracy. Schyłek siły roboczej na świecie i początek ery postrynkowęj, Dolnośląskie, Wrocław 2001.
  37. Rifkin J., Wiek dostępu. Nowa kultura hiperkapitalizmu, w której płaci się za każdą chwilę życia, Dolnośląskie, Wrocław 2003.
  38. Rysz-Kowalczyk B. (red.), Leksykon polityki społecznej, IPS UW, Warszawa 2001.
  39. Sadowski Z., Rządowy program poprawy w dziedzinie zatrudnienia, „Służba Pracownicza” nr 3/2004.
  40. Sadowski Z., Wach T., Leksykon pracy, bezrobocia i zabezpieczenia społecznego, Wydawnictwo Biblioteczka Pracownicza, Warszawa 2003.
  41. Słownik współczesnego języka polskiego, Przegląd Redaer’s Digest, Warszawa 2001.
  42. Socha M., Sztanderska U., Strukturalne podstawy bezrobocia w Polsce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000.
  43. Szewczuk Wł., (red.), Encyklopedia psychologii, Fundacja Innowacja, Warszawa 1998.
  44. Sztanderska U., Efektywność urzędów pracy w realizowa­niu aktywnej polityki rynku pracy. Wyniki badania ankietowego (w:) M. Bednarski (red.), Aktywne for­my przeciwdziałania bezrobociu w Polsce. Narzędzia i instytucje, IPiSS, Warszawa 1996.
  45. Szul R., Tucholska A., (red.), Rynek pracy w skali lokalnej, Scholar, Warszawa 2004.
  46. Szylko-Skoczny M., Polityka społeczna wobec bezrobocia w Trzeciej Rzeczypospolitej, Instytut Polityki Społecznej Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2004.
  47. Szylko-Skoczny M., Zjawisko bezrobocia na lokalnych rynkach prac w latach 1991-1993, „Rynek Pracy”, nr 6,
  48. Wiśniewski Z., Deregulacja rynku pracy w krajach Unii Europejskiej (w:) K.W. Frieske (red.), Deregulacja polskiego rynku pracy, IKSS, Warszawa 2003.
  49. Bokszański, i in., (red.), Encyklopedia socjologii, tom 1, Oficyna Naukowa, Warszawa 1998.
  50. Zarychta H., Skutki i koszty bezrobocia na lokalnym rynku pracy, „Praca i Zabezpieczenie Społeczne”, nr 6, 1994.
  51. Znaniecki F., Socjologia bezrobotnych, „Kultura i Społeczeństwo”, nr 1, 1992.

Zakres i formy pomocy rodzinie bezrobotnej – rola doradztwa zawodowego

praca magisterska z doradztwa zawodowego

Wstęp 2

Rozdział I. Doradztwo zawodowe – założenia teoretyczne 4
1. Istota doradztwa zawodowego 4
1.1. Doradztwo zawodowe a doradztwo – ujęcie definicyjne 4
1.2. Założenia teoretyczne doradztwa zawodowego 10
1.3. Modele doradztwa zawodowego w wybranych krajach Unii Europejskiej i Polsce 14
1.4. Cele i kierunki działalności doradcy zawodowego 18
2. Doradztwo zawodowe dla bezrobotnych 24
2.1. Pojęcie bezrobocia 24
2.2. Sytuacja osób bezrobotnych na rynku pracy 29
2.3. Bezrobotni w sytuacji korzystania z usług doradcy 35
2.4. Osoba bezrobotna jako podmiot działań doradczych w strukturze urzędu pracy 44

Rozdział II. Metodologia badań własnych 51
1. Przedmiot i cel badań 51
2. Problemy i hipotezy badawcze 52
3. Metoda, techniki, narzędzia badań 55
4. Tereń badań i dobór próby badawczej 57
5. Organizacja i przebieg badań 57

Rozdział III. Rola doradcy zawodowego w sytuacji bezrobocia w zależności od czasu pozostania bez pracy 59
1. Opinie doradców 59
2. Opinie bezrobotnych 66
3. Zderzenie opinii doradców i bezrobotnych 70

Zakończenie 74
Bibliografia 76
Spis tabel 81
Spis rysunków 82
Spis wykresów 83
Aneks 84

Wstęp

Masowe i szybkie pojawienie się bezrobocia na początku transformacji gospodarki polskiej było związane z wieloma czynnikami, w tym także załamaniem się produktu krajowego brutto. Można było zatem oczekiwać, że wraz z ożywieniem gospodarczym stopa bezrobocia zacznie się obniżać i jego zakres maleć. Takie zjawisko obserwujemy obecnie w Polsce. Jednak wiadomo, że część bezrobocia nie zanika wraz ze wzrostem produktu, ale utrzymuje się w dłuższym okresie w każdej z faz cyklu koniunkturalnego. Przedmiotem tej pracy jest kształtowanie się tego typu bezrobocia (zwanego także strukturalnym) w gospodarce polskiej lat dziewięćdziesiątych.

Zainteresowanie tym tematem wynika z kilku ważnych powodów. Po pierwsze, gospodarki w okresie transformacji poddawane są rozmaitym wstrząsom popytowym i podażowym, rezultatem czego może być duża skala niedopasowań na rynku pracy i pojawienie się bezrobocia strukturalnego. Po drugie, nie da się zmniejszyć tego typu bezrobocia wyłącznie poprzez szybki wzrost gospodarczy. Po trzecie, z uwagi na uporczywość występowania ten rodzaj bezrobocia niesie ze sobą najbardziej dolegliwe skutki ekonomiczne i społeczne tak na poziomie mikroekonomicznym, jak i makroekonomicznym, w tym dla cen, finansów publicznych, prywatyzacji, konkurencyjności gospodarki, bilansu płatniczego itd. Po czwarte, mało jest publikacji poświęconych strukturalnym aspektom bezrobocia w Polsce.

Pełne wyjaśnienie przyczyn utrzymywania się bezrobocia strukturalnego jest zadaniem niezwykle skomplikowanym w odniesieniu nie tylko do powstającej gospodarki rynkowej, ale także do krajów uprzemysłowionych. Także krótki okres nie pozwala na zastosowanie już znanych modeli do weryfikacji determinant tego bezrobocia.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty oraz zakresu i form pomocy rodzinie bezrobotnej. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to doradztwo zawodowe: istota doradztwa zawodowego (doradztwo zawodowe a poradnictwo – ujęcie definicyjne, założenia teoretyczne doradztwa zawodowego, modele doradztwa zawodowego w wybranych krajach Unii Europejskiej i Polsce, cele i kierunki działalności doradcy zawodowego), doradztwo zawodowe dla bezrobotnych (pojęcie bezrobocia, sytuacja osób bezrobotnych na rynku pracy, bezrobotni w sytuacji korzystania z usług doradcy, osoba bezrobotna jako podmiot działań doradczych w strukturze urzędu pracy).

Rozdział drugi to metodologia badań własnych: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metoda, techniki, narzędzia badań, teren badań i dobór próby badawczej, organizacja i przebieg badań.

Rozdział trzeci to rola doradcy zawodowego w sytuacji bezrobocia w zależności od czasu pozostania bez pracy: opinie doradców, opinie bezrobotnych, zderzenie opinii doradców i bezrobotnych.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Wypadki przy pracy i choroby zawodowe

Wstęp. 2

Rozdział I. Wypadek przy pracy jako pojęcie prawne 4
1.1. Pojęcie i definicje wypadku przy pracy 4
1.2. Kwalifikacja wypadków według skutków 8
1.3. Wypadki zrównane z wypadkami przy pracy 17

Rozdział II. Postępowanie powypadkowe i świadczenia z tytułu wypadków przy pracy 21
2.1. Ustalenie okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy 21
2.2. Obowiązki pracodawcy przy zaistnieniu wypadku 22
2.3. Postępowanie powypadkowe 25
2.3.1. Etapy postępowania 25
2.3.2. Sporządzenie protokołu 30

Rozdział III. Choroba zawodowa 37
3.1. Choroba w znaczeniu biologicznym 37
3.2. Wykaz chorób zawodowych 40
3.5. Stwierdzenie choroby zawodowej 48
3.7. Sposób dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób 49

Rozdział IV. Świadczenia z tytułu wypadków przy pracy 55
4.1. Jednorazowe odszkodowanie dla pracownika 55
4.2. Stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu 60
4.3. Renta inwalidzka 62
4.4. Renta rodzinna 65
4.5. Świadczenia z tytułu chorób zawodowych 67

Zakończenie. 70
Bibliografia. 72
Spis tabel i rysunków. 76
Załączniki. 77

Wstęp

Praca ludzka, jako sfera celowej działalności człowieka, polega na przekształcaniu dóbr przyrody i ich przystosowaniu do zaspokojenia potrzeb ludzkich, została jak wynika z różnych źródeł poznania prawa starożytnej Grecji i starożytnego Rzymu – ujęta w ramy prawne. Niestety przy wykonywaniu powyższych czynności jest ryzyko zaistnienia wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Problematyka wypadków przy pracy oraz chorób zawodowych stanowi zagadnienia łączące kwestie stricte prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Szczególnie skomplikowany jest tryb postępowania w sprawie dochodzenia roszczeń związanych z wypadkiem przy pracy, dlatego każde rozstrzygnięcie sądowe w tym zakresie wydane zwłaszcza przez Sąd Najwyższy warte jest wnikliwej analizy.

Brak zdolności pracownika do wykonywania określonej pracy w danych warunkach stanu faktycznego może opierać się zarówno na przesłance formalnej w postaci deliktu pracodawcy, przejawiającego się w bezprawnym dopuszczeniu pracownika do pracy wbrew albo przy braku orzeczenia o zdolności do pracy.

Przesłanka przyczyny zewnętrznej zaistnieje także wówczas, gdy mimo formalnie poprawnego orzeczenia o zdolności do wykonywania określonej pracy, okaże się z medycznego punktu widzenia, że zaświadczenie to było błędne, gdyż warunki pracy w rzeczywistości były niedopuszczalne dla pracownika z uwagi na jego faktyczny stan zdrowia.

W obu przypadkach zaistnieje samoistnie przyczyna zewnętrzna wypadku przy pracy w postaci dopuszczenia pracownika do pracy, do której wykonywania nie posiadał on zdolności, czy to rzeczywistej, czy to formalnej.

Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy przedstawia wypadek przy pracy jako pojęcie prawne, w którym zawierają się: pojęcie i definicje wypadku przy pracy, kwalifikacje wypadków według skutków oraz wypadki zrównane z wypadkami przy pracy

Rozdział drugi prezentuje postępowanie powypadkowe i świadczenia z tytułu wypadków przy pracy. W tymże rozdziale ustalono okoliczności i przyczyny wypadków przy pracy oraz obowiązki pracodawcy przy zaistnieniu wypadku. Ponadto przedstawiono postępowanie powypadkowe wraz jego etapami postępowania oraz zobrazowano procedury sporządzenie protokołu w razie wystąpienia wypadku przy pracy lub wystąpienia choroby zawodowej.

Rozdział trzeci wyjaśnia pojęcie choroby zawodowej, przedstawiając: chorobę w znaczeniu biologicznym, wykaz chorób zawodowych, stwierdzenie choroby zawodowej oraz sposób dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób.

Rozdział czwarty prezentuje świadczenia jakie przysługują pracownikowi z tytułu wypadków przy pracy, w których zawarto takie zagadnienia jak: jednorazowe odszkodowanie dla pracownika, stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu, renta inwalidzka, renta rodzinna oraz świadczenia z tytułu chorób zawodowych.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne, protokoły oraz źródła ze stron WWW.

Pozycja społeczna dziecka z rodziny patologicznej

Wstęp 2

Rozdział I. Teoretyczna analiza zachowań społecznych dzieci z różnych środowisk 4
1.1. Pojecie i definicja socjalizacji 4
1.2. Klasa szkolna jako grupa społeczna 8
1.3. Pozycja dzieci w strukturze klasy szkolnej 11
1.4. Uwarunkowania i przyczyny przemieszczania się dzieci w strukturze klasy szkolnej 13
1.5. Pozycja dzieci z rodzin patologicznych w klasie szkolnej 17

Rozdział II. Metodologiczne podstawy pracy 29
2.1. Procedura badawcza 29
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 32
2.3. Metoda, technika i narzędzia badawcze 37
2.4. Zmienne i wskaźniki 40
2.5. Charakterystyka terenu badan 42

Rozdział III. Pozycja społeczna dziecka z rodziny patologicznej w środowisku szkolnym w świetle badan własnych 47
3.1. Prezentacja wyników badań 47
3.2. Analiza ankiet przeprowadzonych wśród społeczności lokalnej (środowisko wiejskie) 50
3.3. Analiza ankiet przeprowadzonych wśród nauczycieli 53
3.4. Podsumowanie analizy wyników badań 68

Zakończenie 70
Bibliografia 77
Spis tabel 79
Spis rysunków 80
Spis wykresów 81
Załącznik I 82
Załącznik II 87

Wstęp

Człowiek zmienia się przez całe swoje życie, w każdym kolejnym okresie rozwoju kierowane są ku niemu inne oczekiwania społeczne, inne bowiem wymagania stawia mu najbliższe środowisko. Zmienia się też jego ciało, powierzchowność i sprawność oraz kondycja fizyczna i jest to skutek procesu dojrzewania biologicznego. Wreszcie – co najważniejsze – zmienia się jakość jego funkcjonowania psychicznego, czyli sprawność procesów spostrzegania, przetwarzania i interpretowania informacji o sobie i o otoczeniu oraz sprawność podejmowania decyzji co do tego, jak należy się w danej sytuacji zachować, aby jak najpełniej zaspokoić ważną dla siebie w tym momencie rozwoju potrzebę, ale jednocześnie, by uczynić to zgodnie, przynajmniej w jakimś stopniu, z normami społecznymi.

Jakość biegu ścieżki rozwojowej, a także poziom osiągnięć rozwojowych w kolejnych fazach życia zależą więc od tego. w jakie właściwości został człowiek wyposażony przez naturę, i od tego, jaka jest jakość środowiska, w którym przychodzi mu zaspokajać różne swe potrzeby biologiczne, psychiczne i społeczne. Oznacza to. że człowiek przez całe życie podlega nieustannemu oddziaływaniu i ścieraniu się dwóch potężnych sił – sił biologicznych i sił społecznych, co w przypadku patologizacji tych drugich sił jest szczególnie niebezpieczne.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania pozycji społecznej dziecka z rodziny patologicznej w środowisku szkolnym w opinii nauczyciela. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

W rozdziale pierwszym opisano teoretyczną analizę zachowań społecznych dzieci z różnych środowisk a w tym takie pojęcia jak: socjalizacja, klasa szkolna jako grupa społeczna, pozycja dzieci w strukturze klasy szkolnej, uwarunkowania i przyczyny przemieszczania się dzieci w strukturze klasy szkolnej, pozycja dzieci z rodzin patologicznych w klasie szkolnej.

Rozdział drugi to metodologiczne podstawy pracy: procedura badawcza, problemy i hipotezy badawcze, metoda, technika i narzędzia badawcze, zmienne i wskaźniki, charakterystyka terenu badan.

Rozdział trzeci to pozycja społeczna dziecka z rodziny patologicznej w środowisku szkolnym w świetle badan własnych: prezentacja wyników badań, analiza ankiet przeprowadzonych wśród społeczności lokalnej (środowisko wiejskie), analiza ankiet przeprowadzonych wśród nauczycieli i podsumowanie analizy wyników badań.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne, źródła ze stron WWW i badania własne.

Pozycja kobiety na polskim rynku pracy

Wstęp 2

Rozdział 1. Charakterystyka polskiego rynku pracy 5
1.1. Struktura rynku pracy w Polsce 5
1.2. Formy zatrudnienia na polskim rynku pracy 8
1.3. Umowy cywilno prawne – jako forma zatrudnienia 17

Rozdział 2. Obowiązujący model prawa polskiego i wspólnotowego a prawa kobiet 26
2.1. Prawo obowiązujące w Polsce 26
2.1.1. Konstytucja RP 26
2.1.2. Prawo pracy 31
2.1.3. Przejęcia z prawa wspólnotowego 33
2.2. Wpływ ruchów kobiecych na obecny stan prawa 35
2.3. Przykłady z innych krajów 37
2.3.1. Stany Zjednoczone 37
2.3.2. Szwecja 43
2.3.3. Kraje arabskie 44

Rozdział 3. Patologiczne zjawiska w miejscu pracy 45
3.1. Sprawa mobbingu w Polsce 45
3.2. Dyskryminacja jako zjawisko najczęściej występujące na rynku pracy 54
3.3. Molestowanie jako przejaw wykorzystywania służbowej nadrzędności 57
3.4. Macierzyństwo a rzeczywistość 59

Rozdział 4. Zjawisko bezrobocia wśród kobiet oraz sposoby przeciwdziałania 62
4.1. Aktywność zawodowa kobiet 62
4.2. Przyczyny występowania bezrobocia 72
4.3. Sposoby walki i przeciwdziałania bezrobociu 73
4.3.1. Rola administracji państwowej w zwalczaniu bezrobocia 73
4.3.2. Alternatywne formy działania organizacji pozarządowych 75

Podsumowanie 79
Bibliografia 81
Spis tabel 86
Spis wykresów 87

Wstęp

Problemem, nad którym chciałabym się zastanowić w mojej pracy, są trudności, na jakie napotykają kobiety na rynku pracy. Już od jakiegoś czasu jedna myśl nie daje mi spokoju: czy kiedykolwiek kobiety doczekają się równości w sferze zawodowej? A jeżeli poprawa ta jest możliwa, to gdzie należy szukać pomocy w walce z tym wciąż zdominowanym przez mężczyzn światem? To, że dyskryminacja płci pięknej występuje, jest faktem niezaprzeczalnym i jak pokazują badania nie jest to wyłącznie wymysł feministek. Ponad połowa kobiet doświadczyła dyskryminacji w pracy. Przejawia się ona m.in. w niższych zarobkach, mniejszym odsetkiem płci żeńskiej na stanowiskach kierowniczych, w trudnościach z uzyskaniem zatrudnienia w pewnych zawodach, molestowaniu seksualnym w pracy.

Celem pracy jest zaprezentowanie zagadnienia pozycji kobiety na polskim rynku pracy w świetle obowiązujących przepisów prawa.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale scharakteryzowany jest polski rynek pracy, a więc: struktura rynku pracy w Polsce, formy zatrudnienia na polskim rynku pracy oraz umowy cywilno prawne – jako forma zatrudnienia.

W drugim rozdziale przedstawiony jest obowiązujący model prawa polskiego i wspólnotowego a prawa kobiet, a więc: prawo obowiązujące w Polsce, Konstytucja RP, prawo pracy, przejęcia z prawa wspólnotowego, wpływ ruchów kobiecych na obecny stan prawa, przykłady z innych krajów takich jak Stany Zjednoczone, Szwecja oraz kraje arabskie.

W trzecim rozdziale zaprezentowane są patologiczne zjawiska w miejscu pracy, a więc: sprawa mobbingu w Polsce, dyskryminacja jako zjawisko najczęściej występujące na rynku pracy, molestowanie jako przejaw wykorzystywania służbowej nadrzędności oraz macierzyństwo a rzeczywistość.

W czwartym rozdziale przedstawione jest zjawisko bezrobocia wśród kobiet oraz sposoby przeciwdziałania, a więc: aktywność zawodowa kobiet, przyczyny występowania bezrobocia, sposoby walki i przeciwdziałania bezrobociu, rola administracji państwowej w zwalczaniu bezrobocia oraz alternatywne formy działania organizacji pozarządowych.

Sytuacja polskich kobiet na rynku pracy pogorszyła się radykalnie po 1989 roku, gdy w kraju rozpoczęła się polityczna i ekonomiczna transformacja.

Wiele dowodów wskazuje na to, że reformy gospodarcze w różnym stopniu wpłynęły na życie kobiet i mężczyzn. Choć kobiety są lepiej wykształcone od mężczyzn, ich pozycja na rynku pracy jest słabsza niż przed transformacją. Kobiety zarabiają mniej niż mężczyźni, są chętniej zwalniane, a mniej chętnie zatrudniane. Oferty pracy zawierają najczęściej kryterium płci – zwykle rozstrzygające na niekorzyść kobiet.

Jest to rażąca praktyka dyskryminacyjna, stosowana nawet przez zachodnie firmy, które nie odważyłyby się na podobne postępowanie w krajach Unii Europejskiej czy w USA. Kobietom przeważnie oferuje się stanowisko sekretarki, przy czym kluczowym wymaganiem jest „odpowiednia prezencja” – podczas gdy oferty stanowisk kierowniczych adresowane są prawie wyłącznie do mężczyzn. Trzeba wprawdzie przyznać, że widoczna jest pewna poprawa w tym zakresie i oferty pracy są coraz częściej neutralne płciowo; niepokoi jednak fakt, że kryterium płci oraz pytania dotyczące stanu cywilnego są wciąż legalne.

Bezrobotne kobiety trudniej znajdują pracę i dłużej pozostają bez zatrudnienia, co czyni ich sytuację znacznie trudniejszą niż bezrobotnych płci męskiej. Szkolenia i kursy zawodowe służące przekwalifikowaniu, a także stanowiska w nowo powstających przedsiębiorstwach kierowane są przede wszystkim do mężczyzn. Rosną ceny instytucjonalnej opieki nad dzieckiem, co zmniejsza jej dostępność, zwłaszcza dla kobiet o niskich dochodach i eliminuje wiele kobiet z rynku pracy.
Do niedawna zaprzeczano istnieniu dyskryminacji kobiet. Obecnie, coraz częściej dostrzega upośledzoną pozycję kobiet na rynku pracy i niekorzystne skutki dyskryminacyjnych praktyk, utrudniających kobietom równy z mężczyznami dostęp do pracy.

W świadomości społecznej wciąż funkcjonuje wiele potocznych przekonań o pracy zawodowej kobiet, mających postać negatywnych stereotypów, czyli uproszczonych, przyjmowanych za prawdziwe i kulturowo zdefiniowanych przekonań na temat kobiet i mężczyzn.

Wśród najbardziej rozpowszechnionych można wymienić następujące stereotypy:

  • kobiety są z natury predysponowane do prac o charakterze opiekuńczym, mężczyźni zaś do prac technicznych i wymagających siły fizycznej;
  • kobiety są z natury uległe, współpracujące, skrupulatne, natomiast mężczyźni dominujący, łatwo podejmujący decyzje, nastawieni na sukces i rywalizację;
  • dom jest ważniejszy dla kobiet, praca dla mężczyzn;
  • kobiety same nie chcą pracować zawodowo, robić kariery i awansować;
  • kobiety lepiej znoszą bezrobocie, bezrobocie jest bardziej szkodliwe dla mężczyzn;
  • kobiety są mniej rzetelnymi pracownikami i częściej są nieobecne w pracy;
  • kobiety mniej angażują się w pracę, są do niej mniej przywiązane.

Takie przekonania wyznaczają mężczyźnie rolę zarządzającego (w domu – głowy rodziny, w pracy – szefa), a kobiecie – wykonawczyni (strażniczki ogniska domowego, w pracy zajmującej poboczne stanowiska) i wpływają na sposób traktowania kobiet i mężczyzn na rynku pracy.
Stereotypy wciąż stanowią jedną z głównych przyczyn nierówności, której przejawem jest dyskryminacja w miejscu pracy.

I choć kobiety masowo zasilają rynek pracy, ciągle jeszcze daleko nam do faktycznej równości, która umożliwi pełne wykorzystanie potencjału kobiet na rynku pracy, co przyniesie korzyści zarówno pracownikom, jak i firmom zatrudniającym zróżnicowane pod względem płci zespoły.

Pomoc udzielana bezrobotnym przez urzędy pracy

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. ANALIZA PODSTAWOWYCH POJĘĆ W LITERATURZE PRZEDMIOTU 4
1.1. Poradnictwo i doradztwo 4
1.2. Zawód 8
1.3 Orientacja i poradnictwo zawodowe 12
1.4. Doradca i doradca zawodu 16
1.5. Urząd pracy 19
1.5.1. Funkcje urzędu pracy 20
1.5.2. Zadania doradców zawodowych oraz doradców pracy zatrudnionych w wojewódzkich i powiatowych urzędach pracy. 23

ROZDZIAŁ II. DORADZTWO ZAWODOWE I JEGO POCZĄTKI 29
2.1. Typy poradnictwa i modele działalności doradcy zawodu 32
2.2. Warsztat doradcy zawodowego 36
2.3. Etapy procesu poradniczego 38
2.4. Przeobrażenia społeczno – gospodarcze w Polsce 41
2.4.1. Poradnictwo w PRL 44
2.4.2. Współczesne poradnictwo zawodowe 45

ROZDZIAŁ III. SKUTECZNOŚĆ DZIAŁANIA PORADNICTWA I POMOCY BEZROBOTNYM 55
3.1. Cel badania i zastosowana metoda. 55
3.2. Wyniki przeprowadzonej ankiety 57
3.3. Wnioski przeprowadzonych badań 61

ZAKOŃCZENIE 65
BIBLIOGRAFIA 68
ANEKS – ANKIETA 72

WSTĘP

Niniejsza praca ma na celu zaprezentowanie w sposób możliwie przystępny, a zarazem i naukowy, informacji dotyczących zagadnień pomocy Urzędów Pracy bezrobotnym poszukujących pracy. Przedstawiona problematyka tematu jest według wielu opracowań najważniejszym rdzeniem pomocy ludziom chcącym otrzymać pracę.

Kluczowym aspektem pracy a zarazem najważniejszym rozdziałem jest analiza przeprowadzonego przeze mnie badania. Opracowanie tego zagadnienia w moim przekonaniu jest wskazówką dla osób wdrażających i badających problem pracy doradcy zawodowego.

Problematyka wykonywania i wyboru pracy, kształcenia zawodowego, a więc i
poradnictwa zawodowego lokują się na przecięciu procesów i zjawisk życia społecznego i ekonomicznego, kultury, polityki i edukacji. Toczone w wymienionych obszarach dyskursy podnoszą i dookreślają tak istotne z punktu widzenia poradnictwa zawodowego kwestie jak: praca i jej rola w życiu społeczeństwa i państwa; praca w życiu pojedynczego człowieka; hierarchia zawodów i ról społecznych przedstawicieli poszczególnych profesji; drogi zdobywania zawodów i osiągania społecznych pozycji; rola szkoły w kształceniu zawodowym itp. Przebieg i charakter tych dyskursów, ich intensywności języka ulegają ciągłym zmianom, które stają się szczególnie widoczne zwłaszcza w dobie gwałtownych przeobrażeń i wstrząsów społecznych, ekonomicznych i politycznych.

Praca ta, stanowi próbę analizy jak ważna jest rola doradztwa zawodowego. Otwiera ją rozdział, który jest poświęcony problematyce poradnictwa. Opisuje jej cel, zadania oraz zasady działania. Zapoznaje z pojęciem poradnictwa zawodowego, nakreśla, choć pokrótce, pewne podstawowe mechanizmy nowoczesnych metod warsztatu doradcy zawodowego oraz przedstawia najpopularniejsze rozwiązania stosowane w praktyce w Urzędach Pracy. Rozdział ten, ukazuje również braki i porównanie z metodami stosowanymi w innych krajach.

Kolejna część pracy (rozdział drugi) opisuje analizę przeprowadzonej ankiety. Należy ponadto wspomnieć o problemach związanych z wdrażaniem metod i środków traktowanych jako działania przeciwko petentom urzędu pracy, wynikających z niedostatecznej akceptacji przez społeczność jako całość tego rodzaju przedsięwzięć. Może to prowadzić do sytuacji, w których zbyt mała skala zastosowanych metod i środków nie pozwala osiągnąć pożądanych efektów.

Mimo, że wprowadzanie jakichkolwiek nowości napotyka zwykle na trudności, to jednak w miarę upływu czasu są one coraz powszechniej akceptowane, a nawet pojawiają się sugestie odnośnie ich stopniowego rozszerzania.

Formy opieki nad osobami starszymi

Wstęp 2

Rozdział I. Opieka – istota i zakres znaczeniowy pojęcia 4
1.1. Definicja, rodzaje, formy opieki nad ludźmi starszymi 4
1.2. Socjalizacja ludzi starszych 10
1.3. Opieka nad osobami starszymi w Polsce 12
1.4. Wychowanie zdrowotne osób starszych 15
1.5. Polityka zdrowotna osób starszych 19

Rozdział II. Metodologia badań 26
2.1. Przedmiot i cel badań 26
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 30
2.3. Metody, techniki, narzędzia badawcze 35
2.4. Organizacja i przebieg badań oraz dobór próby 42

Rozdział III. Formy opieki nad osobami starszymi na przykładzie Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 18 46
3.1. Charakterystyka Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 46
3.2. Wyniki badań własnych 48
3.2.1. Potrzeby zdrowotne osób starszych 48
3.2.2. Zadania lekarza rodzinnego 54
3.3. Podsumowanie i wnioski 61

Zakończenie 64
Bibliografia 66
Spis tabel 69
Spis wykresów 70
Aneks 71

Wstęp

Starzenie się zarówno jednostki, jak i całego społeczeństwa to prawdziwe wyzwanie. Dla człowieka, który dożywa późnej dorosłości, czas ten jest z jednej strony darem, bo nie każdy może go doświadczać, a z drugiej stro­ny trudnym zadaniem, bo wymaga przeformułowania własnego dotych­czasowego sposobu funkcjonowania oraz przemyślenia sensu całego życia. Ci, którzy pomyślnie przechodzą ten najpóźniejszy kryzys, mogą zyskać niepowtarzalny, bo nieobecny na poprzednich etapach rozwoju, wgląd w sens życia i afirmację jego wszystkich aspektów. Starość jest również wyzwaniem dla całego społeczeństwa. Ma ono kil­ka aspektów. Po pierwsze, zmiana obrazu osób starszych – odnalezienie sen­su w obrazie późnych lat życia jest miarą humanizmu. Po drugie, konieczne jest odnalezienie obszarów aktywnego funkcjonowania dla seniorów i włą­czania ich w życie społeczności.

Celem pracy jest uzyskanie informacji o opiece nad osobami starszymi
na przykładzie Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 18.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest istota i zakres znaczeniowy pojęcia opieka, a więc: definicja, rodzaje, formy opieki nad ludźmi starszymi, socjalizacja ludzi starszych, opieka nad osobami starszymi w Polsce, wychowanie zdrowotne osób starszych, oraz polityka zdrowotna osób starszych.

W rozdziale drugim zaprezentowana jest metodologia badań, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki, narzędzia badawcze oraz organizacja i przebieg badań oraz dobór próby.

W trzecim rozdziale przedstawione są wyniki badania ankietowego przeprowadzonego w Dziennym Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej 18 w zakresie potrzeb zdrowotnych osób starszych oraz zadań lekarza rodzinnego. W tymże rozdziale scharakteryzowany jest również Dziennego Domu Pomocy Społecznej przy ul. Ćwiklińskiej oraz zawarte jest podsumowanie i wnioski.

Starzy ludzie są najmniej skorzy do po­dejmowania wyzwań, ponoszenia ryzyka, są mniej zaradni, wolniej adap­tują się do zmieniających się okoliczności. Jedynie ci dysponujący dostatecznie dużymi osobistymi pokładami poczu­cia inicjatywy będą cechowali się wysokim poziomem zaradności. Jed­nak nawet oni będą potrzebować sieci instytucjonalnego wsparcia, by móc kontynuować aktywny, a przy tym satysfakcjonujący ich tryb życia. Bardzo szybki postęp naukowy i techniczny, dominujący życie co­dzienne, powoduje, że starzy ludzie często przestają nadążać już nie tylko za nowościami, ale po prostu za zmianami, nie rozumieją nowych nauko­wych paradygmatów funkcjonujących na stałe w codziennym dyskursie, nie wiedzą, jak się korzysta z komputera, nie potrafią posłużyć się telefo­nem komórkowym, czują się zagubieni, często w wielu sytuacjach doświad­czają poczucia niższości. W tej sytuacji łatwiej będą mieli ci, którzy mogą odwołać się do osobistego poczucia pracowitości.

Warto uzmysłowić sobie wagę świadectwa dawanego przez starych ludzi poprzez ich obecność w przestrzeni rodzinnej czy publicz­nej, zwłaszcza gdy są oni zainteresowani młodszymi generacjami i cieszą się życiem, a jednocześnie są pogodzeni z faktem jego kresu. Z punktu widzenia sił witalnych napędzających rozwój wszystkich młodszych generacji i społe­czeństw jako całości owo świadectwo zwycięstwa życia nad śmiercią pełni funkcję niemożliwą do zrekompensowania czymkolwiek innym.

Czynnik ryzyka tkwi więc przede wszystkim w przemianach global­nych, na które pojedynczy ludzie, grupy czy nawet społeczności mają nikły wpływ. Jedyne, co możemy robić, to budować grupy wsparcia, grupy samo­pomocowe i wspólnie (we współpracy, a nie w rywalizacji) budować środo­wiska sprzyjające zaspokajaniu potrzeb wszystkich pokoleń – dzieci, rodzi­ców i dziadków, pracowników bardzo młodych, w wieku średnim i seniorów, ludzi bardziej i mniej doświadczonych. Pielęgnować więc należy przede wszystkim bliskie relacje społeczne i związki oparte na dobrym kontakcie i wzajemności.

Podstawowym warunkiem skutecznej pomocy jest właściwe rozpoznanie problemu i trafna odpowiedź na pytanie „o co chodzi?”. Każdy z nas, obser­wując ludzi w różnych sytuacjach, rozmawiając z nimi, stawiając im pyta­nia i słuchając udzielanych odpowiedzi, potrafi ocenić, czy dana osoba ra­dzi sobie czy nie radzi z zadaniem, jest czy nie jest w dobrej kondycji, umie czy nie umie znaleźć rozwiązanie problemu, na który natrafiła. Ale już nie każdy potrafi odpowiedzieć na pytanie o to, dlaczego tak jest i co spowodo­wało daną sytuację. Aby na to pytanie odpowiedzieć, trzeba nie tylko dużej wnikliwości, lecz także dużej wiedzy i życiowego doświadczenia. Ludzie w różnym wieku różnią się od siebie, ale także ludzie w tym samym wieku nie są jednakowi. Ten sam człowiek w podobnych sytuacjach zachowuje się różnie, a w sytuacjach zdawałoby się nam – postronnym obserwatorom – zupełnie odmiennych, w sposób podobny.

Istota przestępczości nieletnich i działania zapobiegające temu zjawisku

projekt pracy socjalnej

WSTĘP 2

1. ROZMIARY I STRUKTURA PRZESTĘPCZOŚCI NIELETNICH 3
1.1. Zasady odpowiedzialności nieletnich 3
1.2. Postępowanie w sprawach nieletnich 5
1.3. Przestępczość nieletnich w Polsce 13
1.4. Główne przyczyny przestępczości nieletnich 16
1.5. Statystyka przestępczości nieletnich 19

2. DZIAŁANIA PROFILAKTYCZNO-INTERWENCYJNE PODEJMOWANE NA RZECZ ZAPOBIEGANIA DEMORALIZACJI I PRZESTĘPCZOŚCI NIELETNICH 22
2.1. Ogólna charakterystyka kierunków działań oraz ich wyników 22
2.2. „Dzień Wagarowicza” 28
2.3. Zwróceniu szczególnej uwagi na działalność grup subkulturowych w kontekście ich ewentualnych wystąpień konfrontacyjnych. 30

3. DZIAŁANIA POLICJI UKIERUNKOWANE NA WAGARUJĄCĄ MŁODZIEŻ SZKOLNĄ 34

4. DZIAŁANIA PREWENCYJNE „BEZPIECZNE WAKACJE” 38

ZAKOŃCZENIE 47
BIBLIOGRAFIA 48

Wstęp

Przestępczość nieletnich to zjawisko, które nie tylko budzi zaniepokojenie społeczne, ale również stawia przed systemem sprawiedliwości szereg wyzwań. W kontekście polskiego prawa, nieletnimi są osoby, które nie ukończyły 18 roku życia. Mając na uwadze tę definicję, rzeczywistość pokazuje, że przestępczość nieletnich jest problemem wymagającym szczególnego i kompleksowego podejścia. Wieloaspektowe uwarunkowania tego zjawiska, takie jak czynniki społeczne, rodzinne, psychologiczne, czy edukacyjne, wymagają analizy i efektywnej interwencji, nie tylko w momencie, gdy doszło już do aktu przestępczego, ale również na etapie prewencji.

Niniejszy projekt ma na celu pogłębienie zrozumienia istoty przestępczości nieletnich, jej przyczyn, skali i konsekwencji, a także sformułowanie propozycji działań mających na celu jej zapobieganie. Projekt składa się z czterech części. W pierwszej z nich omówione zostaną zasady odpowiedzialności nieletnich, postępowanie w sprawach nieletnich, a także skala i struktura przestępczości nieletnich w Polsce. Druga część projektu poświęcona jest działaniom profilaktyczno-interwencyjnym, które mają na celu zapobiegać demoralizacji i przestępczości nieletnich. Trzecia część dotyczy działań policji skierowanych na młodzież wagarującą, a czwarta omawia działania prewencyjne „Bezpieczne Wakacje”.

Mamy nadzieję, że ten projekt będzie stanowił cenne źródło wiedzy dla osób zaangażowanych w prace z młodzieżą, profesjonalistów z dziedziny prawa i bezpieczeństwa, a także dla decydentów, którzy szukają skutecznych rozwiązań mających na celu zmniejszenie skali przestępczości nieletnich.

Działalność społeczno-edukacyjna Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Piasecznie

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. POWIAT JAKO PODMIOT POLITYKI SPOŁECZNEJ 4
1. Struktura samorządu powiatowego 4
2. Zadania i kompetencje organów wykonawczych samorządu powiatowego 8
3. Zadania i kompetencje samorządu powiatowego 12
1. Zadania i kompetencje rady powiatu i starosty w zakresie polityki społecznej 12
2. Związki powiatów 21
4. Charakterystyka powiatu piaseczyńskiego 23

ROZDZIAŁ II. CHARAKTERYSTYKA POWIATOWEGO CENTRUM POMOCY RODZINIE W PIASECZNIE 28
1. Działalność Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR) w Piasecznie 28
2. Karty usług PCPR w Piasecznie 37
1. Karty usług z zakresu organizowania opieki w rodzinach zastępczych 37
2. Karty usług z zakresu pomocy w integracji ze środowiskiem osobom pełnoletnim opuszczającym rodziny zastępcze 39
3. Karty usług z zakresu pomocy w integracji ze środowiskiem osobom, które otrzymały status uchodźcy 40
4. Karta usługi – sporządzanie decyzji dotyczącej umieszczania osób w domach pomocy społecznej znajdujących się na terenie Powiatu Piaseczyńskiego 42
5. Karty usług z zakresu dysponowania Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 44
6. Karty usług z zakresu prowadzenia obsługi administracyjnej Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności 47
3. Priorytetowe kierunki rozwoju polityki społecznej w powiecie piaseczyńskim 48

ROZDZIAŁ III. DZIAŁANIA SPOŁECZNE POWIATOWEGO CENTRUM POMOCY RODZINIE W PIASECZNIE W ZAKRESIE POMOCY RODZINOM 50

ROZDZIAŁ IV. DZIAŁANIA PODEJMOWANE PRZEZ PCPR W PIASECZNIE W ZAKRESIE POMOCY NIEPEŁNOSPRAWNYM 64
1. Rehabilitacja zawodowa i społeczna 69
2. Kierunki działań 73
1. Działania na Rzecz Osób Niepełnosprawnych w zakresie rehabilitacji społecznej 75
2. Działania na Rzecz Rehabilitacji Zawodowej i Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych 76
3. Działania na Rzecz Osób Niepełnosprawnych w Zakresie Przestrzegania Praw Osób Niepełnosprawnych 78

ZAKOŃCZENIE 80
BIBLIOGRAFIA 82
SPIS TABEL 85
SPIS RYSUNKÓW 86
ANEKS 87

WSTĘP

Z dniem 1 stycznia 1999 roku samorząd powiatowy przejął na siebie część zadań realizowanych do tej pory przez administrację rządową. W myśl zasady pomocniczości do zadań powiatu przeszły zadania z zakresu administracji rządowej przekraczające możliwości samorządowej gminy. Jest to, m.in.: prowadzenie domów pomocy społecznej, placówek opiekuńczo-wychowawczych, ośrodków adopcyjno-opiekuńczych, specjalistycznych placówek interwencyjnych i pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz prowadzenie rodzin zastępczych. Pomoc dziecku i rodzinie realizowana jest w ramach nowych struktur – Powiatowych Centrów Pomocy Rodzinie. Dotychczasowe działania systemu edukacji, opieki medycznej, pomocy społecznej, pomocy niepełnosprawnym, bezrobotnym itp. skierowane były do poszczególnych osób wymagających pomocy i skoncentrowane na określonych dysfunkcjach poszczególnych osób. Podziały resortowe powodowały odrębne działania poszczególnych służb, często dublujących zadania, świadczących pomoc w ramach wąskich specjalności resortów. Brak było spojrzenia na problemy w sposób kompleksowy z wielozakresowym świadczeniem pomocy i widzeniem osoby w ramach rodziny w szerszym kontekście funkcjonowania społecznego.

Zintegrowany system wsparcia rodziny wpisany w zadania PCPR-ów w założeniach ustawowych uwzględnia mankamenty dotychczasowego stanu rzeczy uznając, że rolą służb powiatowych jest spełnianie roli koordynatora systemu pomocy dziecku i rodzinie. System ten wymaga współdziałania na szczeblu powiatu wszystkich instytucji i organizacji udzielających wsparcia, podejmowania decyzji w oparciu o opinie zespołów specjalistów niezależnie od ich resortowej przynależności. Samorząd powiatowy przejął zadania kształtowania i realizacji lokalnej polityki społecznej, w tym diagnozowanie potrzeb i opracowanie lokalnej strategii rozwiązywania problemów społecznych. W ramach tej strategii powiat powinien opracowywać, nadzorować, koordynować i realizować programy dotyczące rodziny w zakresie: edukacji, promocji i ochrony zdrowia, pomocy społecznej, polityki prorodzinnej, wspierania osób niepełnosprawnych, współpracy z organizacjami pozarządowymi. W myśl założeń ustawowych głównym podmiotem polityki społecznej na poziomie samorządu powinna być rodzina. To potrzeby rodziny powinny wyznaczać zakres treściowy programów i form działania. PCPR-y powinny prowadzić aktywną politykę społeczną ukierunkowaną na wielozakresową pomoc dziecku i rodzinie, powinny wspomagać rodziny we wszystkich ich funkcjach podejmując działania na rzecz reintegracji rodziny. Te modelowe założenia nie zawsze znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości społecznej.

Celem niniejszej pracy jest zaprezentowanie działalności społecznej Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Piasecznie.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisany jest powiat jako podmiot polityki społecznej.

W drugim rozdziale zaprezentowane jest Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Piasecznie.

W trzecim rozdziale przedstawione są działania społeczne Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Piasecznie.

W czwartym rozdziale przedstawione są działania podejmowane przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Piasecznie w zakresie pomocy osobom niepełnosprawnym.

Metodą zastosowaną w pracy jest metoda analityczno – syntetyczna w oparciu o materiały Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Piasecznie.