Archiwum kierunku Pedagogika

prace dyplomowe z pedagogiki – prace magisterskie i prace licencjackie z zakresu pedagogiki

Aktywność edukacyjna pracowników stacji paliw na podstawie wyników badań własnych

Wstęp 2

Rozdział I. Kwalifikacje zawodowe w warunkach globalizacji rynku pracy 4
1.1. Wyzwania globalizacji 4
1.2. Wiedza, umiejętności a kwalifikacje zawodowe 12
1.3. Kwalifikacje zawodowe a kompetencje 14
1.4. Kompetencje kluczowe jako element standardów edukacyjnych 20
1.5. Umiejętności jako zasadnicze elementy kwalifikacji zawodowych 24
1.6. Kwalifikacje zawodowe kapitałem na współczesnym rynku pracy 29
1.7. Edukacja dorosłych jako istotny element podnoszenia kwalifikacji 31

Rozdział II. Metodologia badań własnych 39
2.1. Przedmiot i cel badań 39
2.2. Problemy i hipotezy badania 40
2.3. Metoda i techniki badań 43
2.4. Teren badań i dobór próby badawczej 46
2.5. Organizacja i opis przebiegu badań 46

Rozdział III. Aktywność edukacyjna pracowników Stacji paliw powiatu słupeckiego 48
3.1. Analiza społeczno – demograficzna pracowników Stacji paliw powiatu słupeckiego 48
3.2. Formy aktywności edukacyjnej pracowników Stacji paliw powiatu słupeckiego 50
3.3. Motywy i inicjatorzy podejmowanych aktywności edukacyjnych pracowników Stacji paliw powiatu słupeckiego 53
3.4. Edukacja pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego – skutki i aspiracje 59

Zakończenie 65
Bibliografia 68
Spis wykresów 72
Spis tabel 73
Aneks 74

Wstęp

Współczesne transformacje społeczne i cywilizacyjne nie pozostają bez wpływu na edukację dorosłych. Przekształceniom ulega nie tylko sama koncepcja edukacji osób dorosłych, ale również świadomość edukacyjna oraz motywacja kształceniowa wśród uczestników procesu kształcenia. Obecnie edukacja osób dorosłych coraz rzadziej ujmowana jest jedynie jako forma uzupełnienia wykształcenia lub przekwalifikowania się. Coraz częściej staje się stylem życia, niekończącym się procesem rozwojowym, który ustawicznie dostosowywany jest do wymogów zewnętrznych oraz podmiotowych. Przemiany społeczne oraz postęp technologiczny wymuszają potrzebę ustawicznego dokształcania. Celem podnoszenia kwalifikacji jest z jednej strony rozwój zawodowy, zarządzanie własną aktywnością zawodową z drugiej zaś uzupełnienie wiedzy lub nabycie nowych kompetencji.

Celem pracy jest zaprezentowanie aktywności edukacyjnej pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego na podstawie wyników badań własnych.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisane są kwalifikacje zawodowe w warunkach globalizacji rynku pracy, a więc: wyzwania globalizacji, wiedza, umiejętności a kwalifikacje zawodowe, kwalifikacje zawodowe a kompetencje, kompetencje kluczowe jako element standardów edukacyjnych, umiejętności jako zasadnicze elementy kwalifikacji zawodowych, kwalifikacje zawodowe kapitałem na współczesnym rynku pracy oraz edukacja dorosłych jako istotny element podnoszenia kwalifikacji.

W drugim rozdziale przedstawiona jest metodologia badań własnych, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badania, metody i techniki badań, teren badań i dobór próby badawczej oraz organizacja i opis przebiegu badań.

W trzecim rozdziale zaprezentowane są wyniki badań własnych odnośnie aktywności edukacyjnej pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego, a więc: analiza społeczno – demograficzna pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego, formy aktywności edukacyjne pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego, motywy i inicjatorzy podejmowanych aktywności edukacyjnych pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego, oraz edukacja pracowników stacji paliw powiatu słupeckiego – skutki i aspiracje.

Współcześnie edukacja na stałe związana jest z aktywnością człowieka. Tempo zmian cywilizacyjnych, głównie w wyniku postępu technologicznego, sprawia, że jednostka musi elastycznie reagować na pojawiające się zmiany na rynku pracy i dostosowywać się do nowych wyzwań i wymagań. Wiąże się z tym ciągłe uzupełnianie i poszerzanie dotychczasowych kompetencji, przekwalifikowywanie się, a czasami nawet kilkakrotne zmienianie zawodu w ciągu całego życia.

Potrzeba nieustannego rozwoju zawodowego podkreślana jest zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i w wymiarze organizacyjnym. Wymiar indywidualny ważny jest z punktu widzenia interesów jednostki i roli, jaką pełni lub chce pełnić w wybranych układach społecznych. W szerszym kontekście rozwój zawodowy jednostki interpretowany jest w perspektywie rozwoju całej organizacji, której interesy determinować mogą ścieżkę kariery jednostki. Z idealnym wariantem mamy do czynienia wówczas, gdy potrzeby jednostki pokrywają się z celami i zadaniami stawianymi przez organizację.

Aktywność zawodowa i edukacyjna z jednej strony jest istotnym źródłem samorealizacji, z drugiej zaś stanowi źródło zagrożenia jako efekt niepewności związanej ze zmieniającymi się regułami gry i coraz wyższymi wymaganiami pracodawców, wymuszonymi postępem technologicznym oraz zagrożeniem bezrobociem lub wykluczeniem społecznym. Konsekwencją ustawicznych zmian jest nowa dla osób dorosłych sytuacja ciągłego weryfikowania i oceniania własnej wartości w kontekście wymagań zmiennego rynku pracy. Coraz częściej ludzie uczą się nie dlatego, że chcą, ale dlatego, iż wymaga się od nich tego. Przyjmując edukacyjny styl życia popadli w pułapkę ustawicznego kształcenia się, czasowe wstrzymanie aktywności edukacyjnej wzmaga ryzyko wykluczenia.

Bibliografia

  1. Aleksander T., Edukacja dorosłych, w: T. Pilch, (red.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, tom I, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2003.
  2. Babbie E., Podstawy badań społecznych, PWN, Warszawa 2008.
  3. Bauman Z., Globalizacja, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2000.
  4. Bauman Z., Glokalizacja, czyli komu globalizacja, a komu, lokalizacja, „Studia Socjolo­giczne” 1997 nr 3.
  5. Bengtsson J., Rynki pracy przyszłości: wyzwania polityki edukacyjnej, „Nauka i Szkolnic­two Wyższe” 1996 nr 7.
  6. Bogaj A., Kształcenie ogólne. Między tradycją a ponowoczesnością, IBE, Warszawa 2000.
  7. Bogaj M. (red.), Problemy standaryzacji w edukacji, Instytut Badań Edukacyjnych, Warszawa 2003.
  8. Burszta W.J., Antropologia kultury, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2008.
  9. Czarnecki K., Karaś S., Prolesjologia w zarysie – rozwój zawodowy człowieka, Instytut Technologii Eksploatacji, Radom 1996.
  10. Duliniec E., Badania marketingowe w zarządzaniu przedsiębiorstwem, PWN, Warszawa 2001.
  11. Duliniec E., Postępowanie nabywców towarów konsumpcyjnych w krajach o gos­podarce rynkowej. Analiza marketingowa, SGPiS, Warszawa 1986.
  12. Edukacja dla Europy. Raport Komisji Europejskiej, Komitet Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN, Warszawa 1999.
  13. Europejski system opisu kształcenia językowego: uczenie się, nanizanie, ocenianie, Warszawa 2003.
  14. Gnitecki J., Globalistyka, Wydawnictwo Naukowe PTP, Poznań 2002.
  15. Gołka M., Europa. Globalizacja, Wydawnictwo Humaniora, Poznań 1999.
  16. Gołka M., Kultura na przestrzeni globalnej, [w:] Społeczne problemy globalizacji, Z. Blok (red.), Wydawnictwo UAM, Poznań 2001.
  17. Griffin R.W., Podstawy zarządzania organizacjami, PWN, Warszawa 2004.
  18. Hague P.N., Jackson P., Badania rynku. Zrób to sam, Signum, Kraków 1992.
  19. Hill N., Alexander J., Pomiar satysfakcji i lojalności klientów, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2003.
  20. Kaczmarczyk S., Badania marketingowe. Metody i techniki, PWN, Warszawa 2003.
  21. Kempny M., Globalizacja [w:] Encyklopedia socjologii, t.1, Oficyna Naukowa, Warszawa 1998.
  22. Kołkowski L., Kwiatkowski S.M., Elementy teorii kształcenia zawodowego, IBE, Warszawa 1994.
  23. Kołkowski L., Nauczanie zawodu w systemie szkolnym, Warszawa 1986.
  24. Kopaliński W., Podręczny słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 2006.
  25. Kotler Ph., Marketing Podręcznik Europejski, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 2002.
  26. Kruger H.H., Wprowadzenie w teorie i metody badawcze nauk o wychowaniu, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005.
  27. Kurasz I., Edukacja dorosłych wobec problemów globalizacji, w: W. Horyń, J. Maciejewski, (red.), Andragogika w ujęciu interdyscyplinarnym, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2007.
  28. Kurianiuk J., Problemy kształcenia zawodowego w Stanach Zjednoczonych Ameryki Pół­nocnej, PWN, Warszawa 1981.
  29. Kwaśnica R., Dwie racjonalności, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1987.
  30. Kwaśnica R., Ku pytaniom o psychopedagogiczne kształcenie nauczycieli, (w:) Ku pedagogii pogranicza, (red.) Z. Kwieciński, L. Witkowski, UMK, Toruń 1990.
  31. Kwiatkowski S. M., Woźniak I. (red.), Standardy kwalifikacji zawodowych i standardy edukacyjne. Relacje – modele – aplikacje, Instytut Badań Edukacyjnych, Warszawa 2002.
  32. Kwieciński Z., Socjopatologia edukacji, Edytor, Warszawa 1992.
  33. Lesochina L.N., Społeczeństwo ludzi wykształco­nych? Społeczne uwarunkowania edukacji, Wydawnic­two Adam Marszałek, Warszawa-Toruń 1997.
  34. Liberska B., Globalizacja – siły sprawcze i mechanizmy [w:] Globalizacja. Mechanizmy i wyzwania, B. Liberska (red.), PWE, Warszawa 2002.
  35. Martin H.P., Schumann H., Pułapka globalizacji, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1999.
  36. Maruszewski M., Reykowski J., Tomaszewski T., Psychologia jako nauka o człowieku, KiW, Warszawa 1966.
  37. Męczkowska A., w: T. Pilch, (red.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, tom II, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2003.
  38. Milic- Czerniak R., Marketingowe badania bezpośrednie – zastosowania, Difin, Warszawa 2005.
  39. Misztal B., Teoria socjologiczna a praktyka społeczna, Wydawnictwo Universitas, Kraków 2000.
  40. Nowacki T., Zawodoznastwo, Instytut Technologii Eksploatacji, Radom 1999.
  41. Nowak S. (red.), Metody badań socjologicznych, PWN, Warszawa 1965.
  42. Nowak S., Metodologia badań społecznych, PWN, Warszawa 2007.
  43. Okoń W., Słownik pedagogiczny, PWN, Warszawa 1981.
  44. Oppenheim A.N., Kwestionariusze, wywiady, pomiary postaw, Zysk i S-ka, Poznań 2004.
  45. Palka S., Metodologia badania, GWP, Gdańsk 2006.
  46. Penc J., Kreowanie zachowań w organizacji, Placet, Warszawa 2001.
  47. Pietrusiński Z., Psychologia sprawnego myślenia, Wiedza Powszechna, Warszawa 1961.
  48. Pilch T., Zasady badań pedagogicznych, Wydawnictwo „Żak”, Warszawa 1998.
  49. Półturzycki J., Kierunki i tendencje przemian współczesnej edukacji dorosłych, w: J. Saran (red.), Edukacja dorosłych – teoria i praktyka w okresie przemian, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2000.
  50. Ratyński Wł., Psychologiczne i socjologiczne aspekty zarządzania, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005.
  51. Romański T., Kowalski P., Marketing dla menedżerów, PWN, Warszawa-Łódź 2000.
  52. Sęk H., Zespół wypalenia zawodowego. Wprowadzenie teoretyczne, w: H. Sęk (red.): Wypalenie zawodowe. Psychologiczne mechanizmy i uwarunkowania, Zakład Wydawniczy K. Domke, Poznań 1996.
  53. Słownik współczesnego języka polskiego, Przegląd Redaer’s Digest, Warszawa 2001.
  54. Słownik wyrazów obcych, Warszawa 1995.
  55. Sobol E. (red.), Mały słownik języka polskiego, PWN, Warszawa 2002.
  56. Standardy osiągnięć szkolnych. Materiały do dyskusji, MEN, Warszawa 1997.
  57. Starosta P., Globalizacja i nowy komunitaryzm, „Kultura i Społeczeństwo”, nr 3/2000.
  58. Stern W., Inteligencja dzieci i młodzieży, Książnica-Atlas, Warszawa 1927.
  59. Strykowska M., Globalizacja a kariery zawodowe, W: Z. Blok (red.): Społeczne problemy globalizacji, Wydawnictwo UAM, Poznań 2001.
  60. Szewczuk W., (), Encyklopedia psychologii, Fundacja Innowacja, Warszawa 1998.
  61. Wachowiak, Profesjonalny menedżer. Umiejętność pełnienia ról kierowni­czych, Difin, Warszawa 2001.
  62. Wiatrowski Z., Kwalifikacje i kompetencje zawodowe, w: T. Pilch, (red.), Encyklopedia pedagogiczna XXI wieku, tom II, Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa 2003.
  63. Wierzbicka E. (red.), Słownik współczesnego języka polskiego, II, PWN, Warszawa 1998.
  64. Wojnar I. (red.), Edukacja wobec wyzwań XXI wieku, Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 1997.
  65. Ziółkowski M., Globalizacja a przemiany struktury społecznej we współczesnej Polsce [w:] Spo­łeczne problemy globalizacji, Blok Z. (red.), Wydawnictwo UAM, Poznań 2001.

Akademik, jako środowisko kształtujące postawy tolerancji

Wstęp 2

Rozdział I. Teoretyczne aspekty środowiska społecznego i wychowawczego 4
1.1. Środowisko społeczne w ujęciu socjologicznym 4
1.2. Środowisko wychowawcze 9
1.3. Środowisko a postawy tolerancji 21

Rozdział II. Metodologiczne założenia badań 27
2.1. Przedmiot i cel badań 27
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 30
2.3. Metody i techniki badań 36

Rozdział III. Opracowanie wyników badań własnych 43
3.1. Wyniki badań 43
3.2. Wskazania do wyników badań 48

Zakończenie 52
Bibliografia 56
Spis wykresów 58
ANEKS 59

Wstęp

Żyjemy w świecie pełnym zmian, w którym jednostka kształtuje swoje odniesienia, dokonując permanentnej autokreacji. W warunkach społeczeństwa ponowoczesnego tożsamość przestaje był trwałym stanem posiadania, lecz ma charakter elastycznego, otwartego, relacyjnego i twórczego procesu. W przedstawionej narracji istotne staje się nie tylko pytanie, czym jest tożsamość, ale w jaki sposób tożsamość się tworzy i zmienia, wskazując tym samym na wpływ zmian społecznych na proces konceptualizowania się tożsamości jednostki. Wysiłek samookreślenia, dla którego niezbędnym punktem odniesienia są „znaczący inni” i „nieobecni inni”, to proces „stawania się i wyboru siebie, proces, który spaja i integruje różnorodne, cząstkowe identyfikacje w coś, co jest czymś więcej, niż ich prostą sumą”.

Wielość kontekstów pojęcia „tożsamość” w literaturze humanistycznej wskazuje na kryzys tożsamości, jaki towarzyszy zwykle przeobrażeniom ładu społeczno-kulturowego i może stanowić najważniejszy wskaźnik „traumy kulturowej”. Jednostka staje wobec wyboru własnej tożsamości, podejmując walkę o ponowną jej rekonstrukcję, dąży do samookreślenia rozpatrywanego nie tylko, jako różnicę względem innych, ale również jako identyfikację względem siebie w czasie. Sytuacja zmiany kulturowego kontekstu procesów tożsamościowych skłania do przeanalizowania elementów konstytuujących poczucie tożsamości jednostki jako praktyki poznawczej, ze szczególnym uwzględnieniem jakości kryzysu tożsamości, będącego konsekwencją naruszonej integralności człowieka i jego „Ja” w sytuacji zmiany kulturowej.

Bez wątpienia tożsamość młodego człowieka w jakimś sensie kształtuje akademik i właśnie o nim traktuje niniejsza praca. Celem zasadniczym opracowania jest ukazanie akademika, jako środowiska kształtującego postawy tolerancji.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to teoretyczne aspekty środowiska społecznego i wychowawczego: środowisko społeczne w ujęciu socjologicznym, środowisko wychowawcze, środowisko a postawy tolerancji.

Rozdział drugi to metodologiczne założenia badań: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody i techniki badań, charakterystyka badanej zbiorowości.

Rozdział trzeci to opracowanie wyników badań własnych: wyniki badań, wskazania do wyników badań.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i analizy własne.

Znaczenie zajęć umuzykalniających w pracy dydaktyczno wychowawczej w nauczaniu

Znaczenie zajęć umuzykalniających w pracy dydaktyczno wychowawczej w nauczaniu zintegrowanym dzieci w wieku przedszkolnym

Wstęp 2

Rozdział I. Wiek przedszkolny jako okres przejściowy 4
1.1. Świat ludzi i przedmiotów według przedszkolaka 4
1.2. Działanie spontaniczne a reaktywne 6
1.3. Społeczna sytuacja rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym 9
1.4. Samopoznanie i poznanie otoczenia 15

Rozdział II. Muzyka a wychowanie w wieku przedszkolnym 24
2.1. Rozwój muzyczny – istota i zakres pojęcia 24
2.2. Zakres wychowania muzycznego 26
2.3. Fazy wychowania muzycznego 28
2.4. Programy wychowania muzycznego 35
2.5. Nauczanie zintegrowane a wychowanie muzyczne dzieci 37

Rozdział III. Metodologiczne podstawy badań własnych 44
3.1. Problem badawczy pracy i hipotezy 44
3.2. Metody, techniki i narzędzia badawcze 58
3.3. Organizacja i przebieg badań własnych 61

Rozdział IV. Znaczenie zajęć umuzykalniających w pracy dydaktyczno wychowawczej w świetle badań własnych 63
3.1. Praca dydaktyczno – wychowawcza nauczyciela wychowania muzycznego dzieci w wieku przedszkolnym w nauczaniu zintegrowanym 63
3.2. Trudności wychowania muzycznego dzieci w wieku przedszkolnym w nauczaniu zintegrowanym 65
3.3. Zajęcia umuzykalniające w pracy dydaktyczno wychowawczej w nauczaniu zintegrowanym dzieci w wieku przedszkolnym 66
3.4. Podsumowanie 70

Zakończenie 72
Bibliografia 76
Załącznik 79
Nr 1 79
Nr 2 84

Wstęp

Zadaniem przedszkola jest przygotowanie dziecka do życia szkolnego i wspomaganie w rozwoju wszystkich aspektów jego osobowości: uczuciowego, intelektualnego i fizycznego. Tymczasem każde dziecko jest inne, inaczej ukształtowane przez swoje dotychczasowe życie. Dlatego właśnie tak ważne jest nawiązywanie kontaktów z jego rodziną, znalezienie czasu na rozmowę z rodzicami, żeby móc lepiej poznać wychowanków (atmosfera domowa, liczba rodzeństwa, osobowość dziecka). Pozwoli to wychowawcy najlepiej zindywidualizować metody nauczania. Zwłaszcza w nauczaniu zintegrowanym.

W ostatnich latach utrwaliła się tendencja do uczynienia dziecka prawdziwym podmiotem systemu oświaty. Danie dziecku możliwości wyrażenia tego, co robi i po co, pozwala mu stać się czynnym partnerem własnego sukcesu w nauce. Oczywiście, dopuszczenie dziecka do głosu oznacza dla wychowawcy, że musi wysłuchać, co jego wychowankowie mówią lub chcą mu dać do zrozumienia. Od jego chęci i przekonania do tego zadania zależy, czy dziecko wykorzysta daną mu możliwość pełnego uczestnictwa w życiu grupy.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty zajęć umuzykalniających w pracy dydaktyczno wychowawczej w nauczaniu zintegrowanym dzieci w wieku przedszkolnym. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to wiek przedszkolny jako okres przejściowy: świat ludzi i przedmiotów według przedszkolaka, działanie spontaniczne a reaktywne, społeczna sytuacja rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym oraz samopoznanie i poznanie otoczenia.

Rozdział drugi to muzyka a wychowanie w wieku przedszkolnym: rozwój muzyczny – istota i zakres pojęcia, zakres wychowania muzycznego, fazy wychowani muzycznego, programy wychowania muzycznego oraz nauczanie zintegrowane a wychowanie muzyczne dzieci.

Rozdział trzeci to metodologiczne podstawy badań własnych: problem badawczy pracy i hipotezy, metody, techniki i narzędzia badawcze, organizacja i przebieg badan własnych.

Rozdział czwarty to znaczenie zajęć umuzykalniających w pracy dydaktyczno wychowawczej w świetle badań własnych: praca dydaktyczno – wychowawcza nauczyciela wychowania muzycznego dzieci w wieku przedszkolnym w nauczaniu zintegrowanym, trudności wychowania muzycznego dzieci w wieku przedszkolnym w nauczaniu zintegrowanym, zajęcia umuzykalniające w pracy dydaktyczno wychowawczej w nauczaniu zintegrowanym dzieci w wieku przedszkolnym, podsumowanie.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne i rozporządzenia oraz źródła ze stron WWW i badania własne.

Wychowanie i nauczanie integracyjne dzieci niepełnosprawnych

Wstęp 2

Rozdział I. Niepełnosprawność a nauczanie zintegrowane – istota i zasięg znaczeniowy pojęć 4
1.1. Koncepcja zdrowia, choroby i niepełnosprawności 4
1.2. Klasyfikacja funkcjonowania i niepełnosprawności. Standardy międzynarodowe 9
1.3. Strategia społeczna państw Unii Europejskiej w odniesieniu do niepełnosprawności dziecka (wybrane kwestie) 16
1.4. Przestrzeń życiowa dziecka w kontekście jego niepełnosprawności 20
1.5. Nauczanie integracyjne – ujęcie teoretyczne 26

Rozdział II. Metodologia badań własnych 28
2.1. Przedmiot i cel badań 28
2.2. Problemy i hipotezy badawcze 30
2.3. Metody, techniki, narzędzia badawcze 37
2.4. Organizacja, przebieg i teren badań 42

Rozdział III. Wychowanie i nauczanie integracyjne dzieci niepełnosprawnych w świetle wyników badań własnych 44
3.1. Wyniki badań własnych 44
3.2. Postulaty do wyników badań własnych 50
3.3. Podsumowanie i wnioski 58

Zakończenie 64
Bibliografia 66
Spis tabel 68

Wstęp

Problemy dzieci niepełnosprawnych i jej dążenia w kierunku normalnego życia często napotykają wiele barier natury: komunikacyjnej, architektonicznej, zdrowotnej, psychologicznej, edukacyjnej, informacyjnej.

Przez większą część XX wieku niepełnosprawność była utożsamiana z „wadą” ciała lub umysłu. Kategoria niepełnosprawności obejmowała ludzi „kalekich”, „przykutych” do wózków inwalidzkich, „ofiary” takich chorób jak porażenie mózgowe, ludzi niesłyszących lub niewidomych, „chorych” lub „upośledzonych umysłowo”. Upośledzenie czy też nieprawidłowość budowy lub funkcji ciała w sposób oczywisty powoduje uzależnienie od rodziny, przyjaciół i usług opiekuńczych; wielu upośledzonych odseparowanych jest w wyspecjalizowanych zakładach. Krótko mówiąc, pojęcie niepełnosprawności sprowadza się do „tragedii osobistej” oraz problemu społecznego, określając ją jako ciężar dla reszty społeczeństwa. Odejście od dominującego w tradycji poglądu na upośledzenie i niepełnosprawność jako „tragedię osobistą” następowało powoli. Socjopolityczne badania nad niepełnosprawnością zawdzięczają więc swój rozwój w większym stopniu pionierskim studiom niepełnosprawnych aktywistów i narastającemu upolitycznieniu problemów osób niepełnosprawnych na całym świecie. Nowa, inspirująca literatura z zakresu studiów nad niepełnosprawnością tworzy teraz alternatywne wobec obowiązującego jednostkowego wzorca perspektywy badawcze. Jej przedmiotem jest krytyka zarówno tradycyjnych reakcji polityki na niepełnosprawność, jak i wywodzących się z głównego nurtu sposobów zapewnienia opieki osobom niepełnosprawnym. Nowa literatura podkreśla także różnorodne formy i charakter niepełnosprawności w zależności od kontekstu społecznego, kulturowego, ekonomicznego i politycznego. Jednocześnie powstawanie prac na temat niepełnosprawności jako formy społecznej dyskryminacji osób niepełnosprawnych wywołało nowe postulaty w działaniach politycznych.

Celem pracy jest uzyskanie informacji o wychowaniu i nauczaniu integracyjnym dzieci niepełnosprawnych.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest niepełnosprawność a nauczanie zintegrowane – istota i zasięg znaczeniowy pojęć, a więc: koncepcja zdrowia, choroby i niepełnosprawności, klasyfikacja funkcjonowania i niepełnosprawności. Standardy międzynarodowe, strategia społeczna państw Unii Europejskiej w odniesieniu do niepełnosprawności dziecka (wybrane kwestie), przestrzeń życiowa dziecka w kontekście jego niepełnosprawności oraz nauczanie integracyjne – ujęcie teoretyczne.

W drugim rozdziale zaprezentowana jest metodologia badań własnych, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki, narzędzia badawcze oraz organizacja, przebieg i teren badań.

W trzecim rozdziale przedstawione są wyniki badań własnych w zakresie wychowania i nauczania integracyjnego dzieci niepełnosprawnych, postulaty do wyników badań własnych oraz podsumowanie i wnioski.

Usytuowanie niepełnosprawnych po „gorszej” stronie podziału społecznego wiąże się z przesunięciem ich z publicznej do prywatnej sfery życia. Doświadczenie społecznej dyskryminacji osób niepełnosprawnych wyznaczają: niekorzystna sytuacja materialna, bezsilność i poniżające stereotypy kulturowe. Marginalizacja osób niepełnosprawnych przybrała na sile wraz z rozwojem kapitalizmu przemysłowego, który w nowy sposób zaczął „kolonizować” życie niepełnosprawnych. Nawet w przypadkach, kiedy uznawano, że niepełnosprawni mają swoje potrzeby, prowadziło to do medykalizacji i kontroli ich życia przez instytucje charytatywne i specjalistów, którzy wpajali im poczucie zależności od innych i pogłębiali tym samym ich frustrację, gdy próbowali podjąć samodzielne życie.

A więc, ludzie upośledzeni byli izolowani, więzieni, obserwowani, opisywani, operowani, instruowani, osadzani, sterowani, leczeni, instytucjonalizowani i kontrolowani w stopniu prawdopodobnie nieporównywalnym z tym, w jakim doświadczane były inne mniejszości. Próby znalezienia związków między zmieniającymi się formami opresji społecznej osób niepełnosprawnych a głębokimi zmianami w systemie produkcji i w relacjach władzy nie przyniosły jeszcze rezultatów. Wpływ tych zmian jest niepewny, lecz prawdopodobnie rozkładał się nierównomiernie.

 

Współdziałanie wychowawcze nauczycieli z rodzicami

Wstęp 2

Rozdział 1. Wyjaśnienia terminologiczne 4
1.1. Współdziałanie 4
1.2. Współpraca 8
1.3. Współdziałanie wychowawcze i składowe tego współdziałania 8

Rozdział 2. Charakterystyka rozwoju psychofizycznego młodzieży w wieku dorastania 11
2.1. Kryzys okresu adolescencji 11
2.2. Zadania specyficzne dla okresu adolescencji 13
2.3. Czynniki wpływające na poczucie własnej wartości 17
2.4. Zmiany sposobu myślenia i przeżywania 22

Rozdział 3. Wychowanie młodzieży w środowisku rodzinnym i szkolnym 26
3.1. Wychowanie młodzieży w środowisku rodzinnym 26
3.2. Wychowanie młodzieży w środowisku szkolnym 43
3.3. Współdziałanie wychowawcze nauczycieli z rodzicami 50

Zakończenie 55
Bibliografia 57

Wstęp

Jeden człowiek przekazuje coś ważnego drugiemu człowiekowi. Dorosły dzieli się z dzieckiem tym, co ma najwartościowszego i wie, ile sam tym samym otrzymuje od dziecka. Wymieniamy się: ja – tobie, ty – mnie, tym, co możemy i potrafimy.

Gdyby się dobrze zastanowić, to przecież głównie na tym polega prawdziwa pedagogika. Niektórzy uściślają: prawdziwa pedagogika to pedagogia szeroko rozumianego dialogu. Czyli właśnie: przekazywanie, dzielenie się, wymiana.

Werbalne i pozawerbalne porozumiewanie się co najmniej dwóch osób, to nie tyle i nie tylko mechaniczna wymiana komunikatów: zdań, spojrzeń, gestów. Komunikaty coś znaczą dla obu partnerów (stron) dialogu.

Również – a może przede wszystkim – w pracy nauczyciela dialog nie może być sprowadzany tylko do wymiany informacji, poglądów, opinii, wzorów postępowania, norm regulaminowych, sygnałów zgody czy sprzeciwu.

Obcowanie dorosłego z dzieckiem ma wpływ na kształtowanie się sposobu pojmowania takich wartości, jak: prawda, człowiek, życie, miłość, wiara, ojczyzna… nie tylko przez ucznia, ale i przez nauczyciela. W toku zawodowej pracy wychowawca formułuje wciąż na nowo własny system wartości, choćby tylko przez to, że pracuje z innymi ludźmi. Co z tego, że jeszcze niedorosłymi?

Wychowywanie szkolne ma zostawiać w człowieku ślady, tak jak je pozostawia dłuto rzeźbiarza artysty. Nic blizny, jak po ciosach nożownika. Praca z dziećmi ma czynić człowieka dorastającego bardziej dorosłym, dobrego – lepszym, cierpliwego – cierpliwszym. Dawanie dzieciom i otrzymywanie czegoś od nich – to wymiana dobra. Załóżmy więc (optymistycznie) z góry, bez wahań i uprzedzeń: prawda rodzi się z prawdy, dzielność – z dzielności, wiara -z wiary, nadzieja – z nadziei, miłość – z miłości. Tak jak życie – z życia. Jak wiedza – z wiedzy.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty współdziałania wychowawczego nauczycieli z rodzicami. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to wyjaśnienia terminologiczne, rozdział drugi to charakterystyka rozwoju psychofizycznego młodzieży w wieku dorastania, rozdział trzeci to wychowanie młodzieży w środowisku rodzinnym, wychowanie młodzieży w środowisku szkolnym i współdziałanie wychowawcze nauczycieli z rodzicami.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i analiz własne.

Współczesny wizerunek i pozycja ojca w rodzinie

Wstęp 2

Rodzina I. Rola i znaczenie rodziny w procesie wychowawczym 3
I.1. Pojęcie rodziny i jej funkcje 3
I.2. Rola i znaczenie ojca we współczesnym modelu rodziny 9
Rozdział II. Prawny i społeczny wizerunek ojca 19
II.1. Prawne aspekty ojcostwa 19
II.2. Społeczny wizerunek ojcostwa 30

Rozdział III. Rola ojca w rodzinie w kontekście historycznym 43
III.1. Bóg Ojciec jako źródło archetypu ojca – społeczeństwo patriarchalne czasów biblijnych 43
III.2. Ojcostwo czasów antyku – Grecja starożytna i Cesarstwo Rzymskie 44
III.3. Od średniowiecza do oświecenia – ewolucja w postrzeganiu roli ojca 55
III.4. Wiek XIX-XX – nowa rodzina 56

Rozdział IV. Metodologia badań własnych 63
IV.1. Cel i przedmiot badań 63
IV.2. Problemy badawcze i hipotezy robocze 74
IV.3. Metody, techniki i narzędzia badań 77
IV.4. Dobór grupy badawczej i organizacja oraz przebieg badań 78

Rozdział V. Ojcostwo – kryzys ugruntowanych wartości czy historyczna zmiana wizerunku – analiza zebranego materiału 80

Zakończenie 90
Bibliografia 92
Spis wykresów i tabel 96
Załącznik 97

Wstęp

Rodzina, ta niewielkich rozmiarów mikrogrupa społeczna budzi coraz większe zainteresowanie ludzi nauki oraz praktyków, ze względu na jej ogromną rangę i znaczenie egzystencjalne jako małego, najbardziej prywatnego świata, gdzie zogniskowane są zwykle najbardziej intymne uczucia i doznania. Wiadomo jednak, jak niewiele potrzeba, aby tę wspólnotę najserdeczniejszych ludzkich odniesień zamienić w koszmarne środowisko udręki człowieka.

Społeczna ranga rodziny pociąga za sobą obowiązek diagnozowania jej stanu i kierunku przemian. Wzory i modele stosunków wewnątrzrodzinnych ulegają bowiem daleko idącym zmianom. Celem autora było napisanie pracy, która w sposób syntetyczny odzwierciedlałaby obraz rodziny (a zwłaszcza ojca!) w świecie współczesnym i jednocześnie byłaby skorelowana z cząstkowymi, rozproszonymi badaniami empirycznymi.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty współczesnego wizerunku i pozycji ojca w rodzinie na przykładzie badań uczniów klas gimnazjalnych. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

Rozdział pierwszy to rola i znaczenie rodziny w procesie wychowawczym: pojęcie rodziny i jej funkcje, rola i znaczenie ojca we współczesnym modelu rodziny.

Rozdział drugi to prawny i społeczny wizerunek ojca: prawne aspekty ojcostwa, społeczny wizerunek ojcostwa.

Rozdział trzeci to rola ojca w rodzinie w kontekście historycznym: Bóg Ojciec jako źródło archetypu ojca – społeczeństwo patriarchalne czasów biblijnych, ojcostwo czasów antyku – Grecja starożytna i Cesarstwo Rzymskie, od średniowiecza do oświecenia – ewolucja w postrzeganiu roli ojca, wiek XIX-XX – nowa rodzina.

Rozdział czwarty to metodologia badań własnych: cel i przedmiot badań, problemy badawcze i hipotezy robocze, metody, techniki i narzędzia badań, dobór grupy badawczej i organizacja oraz przebieg badań.

Rozdział piaty to ojcostwo – kryzys ugruntowanych wartości czy historyczna zmiana wizerunku – analiza zebranego materiału.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i badania własne.

Wpływ reklamy telewizyjnej na dzieci

Wstęp 2

Rozdział I. Teorie reklamy 4
1.1. Definicje reklamy telewizyjnej 4
1.2. Rodzaje reklam telewizyjnych 10
1.3. Wpływ rodziny nu zachowania konsumpcyjne – rola rodziny w kształtowaniu zachowań konsumpcyjnych dzieci 24

Rozdział II. Metodologia badań własnych 27
2.1. Problem i cele badań 27
2.2. Pytania badawcze 29
2.3. Metody i techniki badań 35
2.4.Organizacja i przebieg badań 38

Rozdział III. Analiza badań własnych 41
3.1. Rozróżnienie oglądanych przez dzieci reklam 41
3.2. Rodzaje wpływu reklam na zachowania dzieci 51
3.3. Reakcje otoczenia na zachowania dzieci będących pod wpływem reklam 61

Rozdział IV. Rodzaje reklam emitowanych na kanałach dla dzieci na przykładzie kanałów telewizyjnych 78
4.1. Cartoon Network 78
4.2. Jetix 83
4.3.TVP1 90

Zakończenie 96
Literatura 99
Spis tabel 102
Spis wykresów 104
Spis schematów 106
Spis rysunków 107
ANEKS 1 108
ANEKS 2 115

Wstęp

Transformacja ustrojowa w Polsce przyniosła zmiany w wielu dziedzinach ży­cia. Jedną z nich było pojawienie się reklamy w skali, w jakiej do tej pory to zjawi­sko u nas nie występowało. Wszechobecność i natarczywość komunikatów rekla­mowych sprawiły, że dość szybko ta forma oddziaływania zaczęła nudzić i drażnić. Wskazane stało się znalezienie nowych sposobów na zainteresowanie dzieci produktami dostępnymi na rynku. Jednakże nie można zapominać o wpływie, jaki reklama ma na dzieci.

Celem pracy jest zaprezentowanie wpływu reklamy telewizyjnej na dzieci.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisane są teorie reklamy, a więc: definicje reklamy telewizyjnej, rodzaje reklam telewizyjnych, jak również poruszone jest zagadnienie dzieci jako członków społeczeństwa konsumpcyjnego i uczestnikach kultury medialnej.

W drugim rozdziale zawarta jest metodologia badań własnych, a więc: problem i cele badań, pytania badawcze, metody i techniki badań oraz organizacja i przebieg badań.

W trzecim rozdziale przedstawiona jest analiza badań własnych, a więc: rozróżnienie oglądanych przez dzieci reklam, rodzaje wpływu reklam na zachowania dzieci oraz reakcje otoczenia na zachowania dzieci będących pod wpływem reklam.

W czwartym rozdziale zaprezentowane są rodzaje reklam emitowanych na kanałach dla dzieci na przykładzie kanałów telewizyjnych takich jak: Cartoon Network, Jetix oraz TVP1.

Problematyka reklamy stała się w Polsce, wraz ze zmianami społeczno-ekonomicznymi jednym z bardziej interesujących zagadnień poruszanych zarówno w nau­kach ekonomicznych, jak i naukach humanistycznych. Wzrastające zainteresowanie nauk humanistycznych problematyką reklamy wiązać należy z coraz większą ich rolą przy tworzeniu komunikatów i kampanii reklamowych. Wiedza humanistyczna pozwala nie tylko zrozumieć złożone uwarunkowania zachowań konsumpcyjnych, ale przede wszystkim ułatwia budowanie skutecznego komunikatu reklamowego. Służy również przewidywaniu oraz ocenie skutków kampanii reklamowych. Działania reklamy nie można ograniczać jedynie do jej celów i funkcji związanych z komunikowaniem rynkowym. Reklama – obok informacji o produkcie – propaguje również konkretne wzorce zachowań, wartości i normy społeczne. Powszechność i dostępność czynią z reklamy element komunikowania społecznego, dlatego też może ona oddziaływać na odbiorcę w wielu obszarach jego życia: wpływać na hierarchię potrzeb, system wartości czy styl życia. Wiedza na ten temat wydaje się ważna zarówno z punktu widzenia twórców komunikatów reklamowych, jak i ich odbiorców.

Wśród czynników i procesów warunkujących określone zachowania konsumen­tów na rynku wyróżnić można

  • czynniki wewnętrzne (psychologiczne), wśród których wyróżnia się
    • czynniki aktywizujące ludzkie działania: potrzeby, motywacje i postawy,
    • czynniki poznawcze dotyczące procesu percepcji informacji i uczenia się
    • czynniki osobiste związane z wiekiem, płcią, temperamentem człowieka;
  • czynniki zewnętrzne, wśród których wyróżnia się
  • czynniki ekonomiczne, takie jak dochód, ceny, podaż i politykę sprzedaży
  • czynniki społeczno-kulturowe, takie jak kultura, subkultura, grupy społecz­ne, styl życia;
  • czynniki sytuacyjne, do których zalicza się między innymi fizyczne i społeczne otoczenie w trakcie dokonywania zakupu oraz nastrój osoby dokonującej zakupu.

Wpływ przemocy psychicznej i fizycznej w rodzinie na kształtowanie się osobowości dziecka

Wstęp 2

Rozdział I. Zagadnienie przemocy we współczesnej literaturze 3
1.1. Wyjaśnienie pojęć 3
1.2. Rodzaje przemocy 5
1.2.1. Przemoc psychiczna 5
1.2.2. Przemoc fizyczna 7
1.2.3. Inne rodzaje przemocy 9
1.3. Cykle przemocy 11
1.4. Skutki przemocy 13

Rozdział II. Osobowość dziecka wobec przemocy 15
2.1. Kształtowanie się osobowości dziecka 15
2.2. Źródła przemocy wobec dziecka 19
2.3. Skutki przemocy wobec dziecka 24

Rozdział III. Metodologia badań własnych 27
3.1. Cel badań 27
3.2. Przedmiot badań 28
3.3. Sformułowanie problemu i hipotez 28
3.4. Zmienne i wskaźniki 31
3.5. Metody i techniki badawcze 32
3.6. Środowisko i badane osoby 36

Rozdział IV. Analiza i omówienie wyników badań własnych 40
4.1. Charakterystyka badanej populacji 40
4.2. Weryfikacja danych hipotez 40
4.3. Podsumowanie i wnioski 58

Zakończenie 64
Bibliografia 68
Spis tabel 70
Spis wykresów 71
Aneks 72
Metryczka pracy 79

Wstęp

Doniesienia o przemocy docierają do nas kilkakrotnie w ciągu dnia. Mass media informują o kolejnych zamachach, pobiciach, rozbojach, przemocy na ulicy, w szkole i w domu. Z czasem tak naprawdę zaczynamy zwracać już tylko uwagę na doniesienia sensacyjne, bulwersujące społeczną opinię.

Patrząc z tej strony na przemoc w rodzinie, widzimy tylko sytuacje związane z domową awanturą – dolegliwą dla sąsiadów, czy absorbowanie uwagi urzędników w instytucjach zobowiązanych do pomocy ofiarom.

Zastanawiamy się dlaczego ofiary dalej pozostają przy sprawcach i często ich zachowania tłumaczymy sobie wygodnymi stereotypami.

W literaturze wielu dyscyplin naukowych, w których polach badawczych znajduje się problematyka przemocy, podejmuje się próby zdefiniowania tego zjawiska, starając się oddzielić akt przemocy od aktu agresji, zakładając, że celem agresji jest zaszkodzenie ofierze, natomiast przemoc to wywarcie na nią wpływu.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania wpływu przemocy psychicznej i fizycznej w rodzinie na kształtowanie się osobowości dziecka. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

Rozdział pierwszy to zagadnienie przemocy we współczesnej literaturze: wyjaśnienie pojęć, rodzaje przemocy, przemoc psychiczna, przemoc fizyczna, inne rodzaje przemocy, cykle przemocy, skutki przemocy.

Rozdział drugi to osobowość dziecka wobec przemocy: kształtowanie się osobowości dziecka, źródła przemocy wobec dziecka oraz skutki przemocy wobec dziecka.

Rozdział trzeci to metodologia badań własnych: cel i przedmiot badań, problemy i hipotezy badawcze oraz zmienne i wskaźniki, metody i techniki badawcze, organizacja i przebieg badań.

Rozdział czwarty to analiza i omówienie wyników badań własnych. Rozdział Ostatni, piaty to podsumowanie i wnioski.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i badania własne.

Wpływ pracy zawodowej kobiet na realizację funkcji opiekuńczo-wychowawczej wobec dzieci

Wstęp 2

Rozdział I. Współczesne przemiany w pełnieniu ról społecznych 4
1.1. Role społeczne w rodzinie 4
1.2. Tradycyjny model realizacji ról rodzicielskich 8
1.3. Funkcje rodzinne ze szczególnym uwzględnieniem f. opiekuńczo wychowawczej 10
1.4. Wpływ środowiska wychowawczego na kształtowanie osobowości 22

Rozdział II. Praca zawodowa kobiet a realizacja funkcji opiekuńczo-wychowawczej wobec dzieci w świetle badań własnych 26
2.1. Metodologia badań własnych 26
2.1.1. Cel i przedmiot badań 26
2.1.2. Problemy badawcze 27
2.1.3. Hipotezy badawcze, zmienne i wskaźniki 31
2.1.4. Metody, techniki i narzędzia badawcze 35
2.1.5. Teren badań i charakterystyka badanej populacji 38
2.1.6. Organizacja badań 40
2.2. Wyniki badań 42
2.2.1. Kobiety na polskim rynku pracy 42
2.2.2. Analiza i interpretacja wyników badań 46
2.3. Podsumowanie badań i wnioski 54

Zakończenie 56
Bibliografia 58
Spis tabel 60
Spis rysunków 61
Aneks 62

Wstęp

W ostatnich latach nastąpiło wiele zmian w zakresie ról kobiet i w ich pozycji społecznej. Zmieniająca się sytuacja zmieniła także warunki, które przez całe stulecia determinowały życie kobiet. Modernizacja, wraz z towarzyszącym jej procesem integrowania się gospodarek narodowych, w praktyce prawie już położyła kres istnieniu społeczności zamkniętych i samowystarczalnych. Częściej niż kiedykolwiek przedtem życie rodziny opiera się również na zarobkach kobiety i jej pracy zawodowej.

Konsekwencje tych i innych powstających tendencji stworzyły ramy dla procesu, którego istotą jest najprawdopodobniej coraz bardziej zdecydowane oddalanie się kobiet od obwarowanych zakazami, rygorystycznie określanych schematów przeszłości.

Zmiany pozycji społecznej kobiet wiążą się z umasowieniem pracy zarobkowej kobiet poza domem oraz z ich dostępem do coraz wyższych szczebli wykształcenia, a także z feminizmem, który występuje jako element ideologii różnych partii politycznych i ruchów społecznych. Zmiany pozycji społecznej kobiet uzależnione były od ich pracy zawodowej.

Pozycja społeczna kobiet zmieniła się w sytuacji, gdy coraz większa liczba kobiet obok tradycyjnych ról kobiecych zaczęła spełniać role pracownicze i zawodowe. Praca zawodowa kobiety stała się źródłem jej uprawnień i odpowiedzialności. Konsekwencją była niezależność ekonomiczna kobiet, dostęp do kształcenia zawodowego, a następnie wyższego, zwiększone uczestnictwo w życiu kulturalnym, intelektualnym i politycznym.

Od wielu stuleci większość kobiet była aktywna zawodowo w rodzinnych gospodarstwach i przedsiębiorstwach, głównie w rolnictwie, ale także w handlu i w rzemiośle. Kobiety pracowały najczęściej jako pomagające członkinie rodzin, albo jako służba domowa, ale istniały także rzemieślnicze cechy kobiece. W miejscach, gdzie nie było poddaństwa chłopów kobiety były też najemnymi robotnicami w rolnictwie. W XVIII wieku w Europie wiele kobiet wykonywało pracę chałupniczą lub pracowało w manufakturach. Najemna praca kobiet poza rolnictwem i poza własnymi lub cudzymi gospodarstwami rodzinnymi zaczęła się jednak na wielką skalę wraz z rewolucją przemysłową w XIX wieku. Od tego momentu zaczęło się masowe uczestnictwo kobiet w rynku pracy oraz ewolucja ich zatrudnienia.

Pozycja kobiet w danym społeczeństwie uprzemysłowionym jest tym wyższa, im więcej kobiet pracuje zawodowo, im wyżej cenione zawody wykonują, im częściej zajmują wyższe stanowiska służbowe i im wyższe są ich zarobki . Jednakże dostęp kobiet do zawodów o wysokim prestiżu i wysokich dochodach, do wyższych stanowisk i do wyższych szczebli władzy państwowej i politycznej jest ciągle jeszcze ograniczony.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie wpływu pracy zawodowej kobiet na realizację funkcji opiekuńczo- wychowawczej wobec dzieci.

Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe oraz wyniki badań własnych.

Wpływ postaw rodzicielskich na występowanie lęku u dzieci w wieku szkolnym

Wstęp 2

Rozdział 1. Nieprawidłowe postawy rodzicielskie 4
1. Rodzina jako podstawowe środowisko wychowawcze i kulturowe. Definicja rodziny 4
1.1. Nieprawidłowe postawy rodzicielskie 11
2. Znaczenie postaw rodzicielskich. Definicja i typologia postaw rodzicielskich 13
2.1. Postawy rodzicielskie prawidłowe – krótka charakterystyka 13
2.2. Źródła postaw rodzicielskich 14
2.3. Podsumowanie 14
3. Systemy wychowania i opieki nad dzieckiem w rodzinie 16
4. Zapobieganie lęku – jako terapia, usuwanie go 27
5. Terapeutyzacja dziecka które odczuwa lęk 29

Rozdział 2. Lęk u dzieci w wieku szkolnym 30
1. Definicja lęku 30
2. Rodzaje i odmiany lęku 32
3. Rodzinne i podmiotowe uwarunkowania lęku dziecka 35
4. Wpływ właściwości psychicznych rodziców na rozwój lęku u dziecka 40
5. Wpływ postaw rodzicielskich na lęk 46
6. Wpływ kary na rozwój lęku u dzieci 47
7. Związek lękliwości z nieśmiałością 48

Rozdział 3. Analiza problemu w świetle badań własnych 51
1. Cel i problem badawczy oraz hipotezy 51
2. Metody narzędzia badań 56
3. Teren, organizacja i czas badań 59
4. Omówienie wyników badań 60
5. Wnioski z badań 71

Zakończenie 75
Bibliografia 78
Spis tabel 81
Spis wykresów 82
ANEKS 83

Wstęp

Gdy stajemy się rodzicami i zaczynamy najważniejszą pracę naszego życia. Współcześni rodzice są w trudnej sytuacji. Świat zewnętrzny i rozwój eko­nomiczny wymuszają na nich ogromne zaangażowanie zawodowe. Dziadko­wie do pomocy przy dzieciach są „dobrem deficytowym”. Praca, konkurencja, stres, pośpiech, obowiązki domowe i wiele komplikacji, jak chociażby coraz powszechniejsze rozwody czy bezrobocie, powodują, że rodzicom brak czasu i energii, by zajmować się dziećmi. Skutkiem tego jest niezaspokojenie potrzeb emocjonalnych dzieci i ich samotność, co doprowadza do powstania lęku u dzieci. Zabiegani rodzice poganiają swe dzieci, przeciążają je zajęciami, nieustan­nie krytykują i porównują z innymi dziećmi (zawsze lepszymi od własnych), są coraz bardziej niecierpliwi, a nawet brutalni. W kontaktach rodzinnych zanikają normy grzecznościowe, rozluźniają się więzi, brakuje świadomego nauczania wartości. Jednocześnie, co jest pochodną brak czasu, psychologicz­nej niewiedzy i niedoceniania zagrożeń ze strony współczesnej kultury, rodzi­ce nie chronią dzieci przed złymi wpływami i pozwalają im na wiele szkodliwych zachowań: na nadmierne oglądanie programów telewizyjnych (często nieodpowiednich dla dzieci), nadmierne i niewłaściwe korzystanie z kom­putera i Internetu, spędzanie czasu na niekontrolowanych zajęciach. Sami kupują im gry komputerowe uczące zabijania i pogardy dla innych, lekcewa­żą sygnały, które powinny alarmować – na przykład zachowania, które mo­gą świadczyć o uzależnieniu dziecka od narkotyków, czy posiadanie przez młodą dziewczynę pieniędzy, kosmetyków i ubrań, które mogą pochodzić od „sponsora”.

Celem pracy jest zaprezentowanie wpływu postaw rodzicielskich na występowanie lęku u dzieci w wieku szkolnym.

Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia.

W pierwszym rozdziale opisane są nieprawidłowe postawy rodzicielskie, a więc: rodzina jako podstawowe środowisko wychowawcze i kulturowe, definicja rodziny, nieprawidłowe postawy rodzicielskie, znaczenie postaw rodzicielskich, definicja i typologia postaw rodzicielskich, postawy rodzicielskie prawidłowe, źródła postaw rodzicielskich, systemy wychowania i opieki nad dzieckiem w rodzinie, zapobieganie lęku – jako terapia, usuwanie go, oraz terapełtyzacja dziecka które odczuwa lęk.

W drugim rozdziale przedstawione jest zagadnienie lęku u dzieci w wieku szkolnym, a więc: definicja lęku, rodzaje i odmiany lęku, rodzinne i podmiotowe uwarunkowania lęku dziecka, wpływ właściwości psychicznych rodziców na rozwój lęku u dziecka, wpływ postaw rodzicielskich na lęk, wpływ kary na rozwój leku u dzieci oraz związek lękliwości z nieśmiałością.

W trzecim rozdziale dokonana jest analiza problemu w świetle badań własnych, a więc: cel i problem badawczy, metody narzędzia badań, teren i czas badań, omówienie wyników badań oraz wnioski z badań.

Praca napisana została w oparciu o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły z czasopism, źródła internetowe oraz badania własne.

Większość rodziców zna swe zadania w zakresie opieki i należycie się z nich wywiązuje. Ta część rodzicielskich obowiązków bywa zaniedbywana jedynie w rodzinach dysfunkcyjnych lub przechodzących głęboki kryzys, wywołany na przykład utratą pracy czy chorobą. Gorzej bywa z zasilaniem emocjonalnym i wychowaniem. Rodzicielskie zaniedbania nie są tu przypisane wyłącznie do ro­dzin patologicznych lub niewydolnych. Równie często w domach zamożnych, gdzie rodzice są wykształceni, mają dobrą pracę i robią błyskotliwe kariery, dzie­ci cierpią na anemię emocjonalną i nie otrzymują żadnych życiowych wskazań. Wielu rodziców nie zdaje sobie nawet sprawy, że krzywdzi swe dzieci.

Proste i jasne reguły w wychowaniu oraz konsekwentne przestrzega­nie ograniczeń, dają dziecku poczucie ładu i bezpieczeństwa. Ogranicze­nia, które nakładają na dziecko rodzice i wychowawcy, przygotowują je do sa­modyscypliny oraz szacunku dla norm społecznych i prawa. Gdy dyscyplina jest mądra, cierpliwa i sprawiedliwa, nawet małe dziecko zrozumie, że jest ona szczególnym wyrazem miłości i troski. Dziecko, którego nie uczymy, jak należy postępować, i które nigdy lub pra­wie nigdy nie słyszy od rodziców słowa „nie”, będzie narażone na ciągle kon­flikty z otoczeniem i stanie się z tego powodu zestresowane i nieszczęśliwe. Co więcej — dziecko wychowywane bez reguł i granic, „bezstresowo”, postrzega swoich rodziców nie jako kochających, ale obojętnych. Utwierdza się w prze­konaniu, że skoro rodzice pozwalają mu na wszystko, to znaczy, że im na nim nie zależy.