WSTĘP 1

Rozdział I CHARAKTERYSTYKA NIEKONWENCJONALNYCH TECHNIK NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W ŚWIETLE LITERATURY 3
1.1. Wykorzystanie programów komputerowych 5
1.2. Rola Internetu w nauczaniu angielskiego 14
1.3. Drama, jako rodzaj niekonwencjonalnego nauczania 19
1.4. Tradycyjne i niekonwencjonalne techniki nauczania w praktyce edukacyjnej 28

Rozdział II ZAŁOŻENIA METODOLOGICZNE BADAŃ 34
2.1. Przedmiot i cele badań 34
2.2. Problemy badawcze i hipotezy 34
2.3. Metody badań, techniki i narzędzia badawcze 36
2.4. Teren i organizacja badań 40

Rozdział III EFEKTYWNOŚĆ WYKORZYSTANIA NIEKONWENCJONALNYCH TECHNIK NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W ŚWIETLE BADAŃ WŁASNYCH 44
3.1. Niekonwencjonalne techniki nauczania języka angielskiego w praktyce szkolnej pedagoga 44
3.2. Sprawności językowe w grupie niekonwencjonalnej 48
3.2.1. Gramatyka 48
3.2.2. Umiejętność pisania 49
3.2.3. Umiejętność czytania 50
3.2.4. Umiejętność mówienia i rozumienia ze słuchu 51
3.2.5. Kulturoznawstwo 51
3.3. Sprawności językowe w grupie tradycyjnej 52
3.3.1. Słuchanie i mówienie 52
3.3.2. Czytanie i pisanie 53
3.3.3. Kompetencja gramatyczna i słownictwo 54
3.4. Motywacja i zainteresowanie nauką 55

UOGÓLNIENIA I WNIOSKI 57
BIBLIOGRAFIA 68

WSTĘP

W XIX wieku pod pojęciem dydaktyki języków obcych rozumiano przede wszyst­kim metodykę lekcji języków obcych i dopiero na początku XX wieku doszło do specyfikacji zadań dydaktyki i metodyki w ramach nauczania języków obcych. Zadaniem dydaktyki stało się badanie treści przekazywanych na lekcjach języków obcych, nato­miast zadaniem metodyki badanie sposobów ich przekazywania. Jednakże podział ten nie był ściśle przestrzegany. W Europie wschodniej i środkowej termin „metodyka” lekcji języków obcych był stosowa­ny do metodyczno-dydaktycznych rozważań i koncepcji.

Obecnie definiuje się dydaktykę języków obcych jako: „naukę o nauczaniu i uczeniu się języków obcych we wszelkim powiązaniu instytucjonalnym”[1] i zasadniczo wyłącza się z jej obszaru przedmiotowego samodzielną naukę języków obcych (niezależnie, czy wykorzystywane są podręczniki, czy też środki audiowi­zualne). Dydaktyka języków obcych wyróżnia cztery centra badań, tj. nauczycieli języ­ków obcych i proces nauczania, uczniów i organizację procesu uczenia się, interkulturowy wymiar lekcji języka obcego oraz sam język jako medium i treść lekcji. Ważne jest tu podkreślenie faktu, że uczenie się jest rozumiane nawet w ramach tych rozważań ja­ko złożony proces, który odbywa się w szerszym, także nieinstytucjonalnym kontekście.

Niniejsza praca składa się ze wstępu, z trzech rozdziałów, uogólnień i wniosków oraz bibliografii.

W rozdziale pierwszym zawarte są podstawowe informacje i pojęcia dotyczące multimedialnych technik nauczania języka obcego.

Rozdział drugi obejmuje założenia metodologiczne badań. Przebieg przeprowadzonych badań został zaprezentowany w rozdziale trzecim.

W części pracy zatytułowanej „Uogólnienia i wnioski” dokonano omówienia wyników badań oraz przedstawiono wady i zalety zastosowania multimedialnych technik nauczania na lekcji języka angielskiego.

W rozważaniach wykorzystano dostępną literaturę przedmiotu w postaci opracowań. Korzystano również z materiałów i publikacji znajdujących się w sieci Internet.

[1] B. Anisimowicz, Alternatywne nauczanie języków obcych w XX wieku. Sugestopedia, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2000, s. 12.