1. WPROWADZENIE 5
2. ROZWÓJ SPOŁECZNO-GOSPODARCZY 7
2.1 Geneza i specyfika rozwoju społeczno-gospodarczego 7
2.2. Ogólne cechy lokalnego rozwoju społeczno-gospodarczego 9
2.3. Klasyczny model lokalnego rozwoju społeczno-gospodarczego 11
2.4. Szanse i zagrożenia rozwoju lokalnego w Polsce 12
3. CZYNNIKI LOKALNEGO ROZWOJU SPOŁECZNO-GOSPODARCZEGO 15
3.1. Potrzeby społeczności lokalnych 16
3.1.1. Potrzeby egzystencjalne (biologiczne) 17
3.1.2. Potrzeby rezydencjalne (mieszkaniowe) 18
3.1.3. Potrzeby kulturalne 20
3.1.4. Potrzeby społeczne 21
3.1.5. Potrzeby społeczności lokalnych w kontekście rozwoju lokalnego 21
3.2. Zasoby i użytki środowiska przyrodniczego 22
3.3. Zasoby pracy 24
3.4. Zagospodarowanie infrastrukturalne 26
3.5. Potencjał gospodarczy 27
3.6. Rynek lokalny i zewnętrzny 30
3.7. Kapitał inwestycyjny i zasoby finansowe 31
3.8. Poziom nauki i kultury 33
3.9. Technologia i innowacje 34
3.10. Korzyści miejsca 37
3.11. Współpraca międzynarodowa 39
4. PROCES PLANOWANIA ROZWOJU LOKALNEGO 41
4.1. Studium uwarunkowań 42
4.1.1. Studium jako element krajowego systemu planowania przestrzennego 43
4.1.2. Studium jako element lokalnego systemu planowania 43
4.2. Metoda sporządzania studium 45
4.2.1. Zadania studium 45
4.2.2. Przebieg prac merytorycznych 47
4.3. Szczegółowy model strategii rozwoju 59
4.3.1 Analiza problemowa 59
4.3.2. Aktualna działalność i rola organizacji lokalnych 62
4.3.3. Cele działania 64
4.3.4. Plan działania 66
4.3.5. Monitoring i ocena 68
WNIOSKI 71
BIBLIOGRAFIA 72
1. WPROWADZENIE
Rozwój społeczno-gospodarczy, rozumiany jest i definiowany w rozmaity sposób. Treść tego pojęcia mieści się w przedziale wyznaczonym z jednej strony przez tworzenie nowych miejsc pracy, a z drugiej przez kompleksowe kształtowanie możliwie najlepszych warunków życia w lokalnym środowisku, względnie doskonalenie organizacji, struktury i funkcjonowania lokalnego terytorialnego systemu społecznego, głównie poprzez wykorzystanie lokalnych zasobów rozwoju. Pod lokalnym terytorialnym systemem społecznym kryje się zwykle konkretna gmina, miasto lub wieś.
W bardzo ogólnym ujęciu można przyjąć, że rozwój społeczno-gospodarczy obejmuje lokalne środowisko życia społeczności oraz że jest prowadzony z punktu widzenia potrzeb tych społeczności przy wykorzystaniu lokalnych zasobów oraz przy zaangażowaniu w ten proces społeczności lokalnych, struktur samorządu terytorialnego i innych organizacji i instytucji. Tak pojmowany rozwój społeczno-gospodarczy w zasadzie nie posiada ograniczeń ani rzeczowych, ani rodzajowych i dlatego obejmować może dość szeroką gamę działań gospodarczych, podejmowanych dla poprawy materialnej i niematerialnej sytuacji w miejscu zamieszkania. Tym samym może być utożsamiany z kształtowaniem możliwie najlepszych warunków życia w lokalnym środowisku lub kształtowaniem efektywnej: organizacji, struktury i funkcjonowania lokalnego terytorialnego systemu społecznego, bez względu na to, jakiego rodzaju jednostka lokalna za taki system zostanie uznana. Można przyjąć, że na szczeblu gminnym rozwój lokalny jest zasadniczym i najbardziej istotnym składnikiem gospodarki lokalnej, a w licznych przypadkach może być z gospodarką lokalną w zasadzie identyfikowany[1].
W swojej pracy autorka omówiła zagadnienia potrzebne w trakcie tworzenia strategii rozwoju dla jednostki osadniczej.
W rozdziale pierwszym scharakteryzowane zostało pojęcie rozwoju społeczno-gospodarczego, jego geneza, jak również szanse i zagrożenia. Przedstawiony został także klasyczny model rozwoju społeczno-gospodarczego.
W rozdziale drugim omówione wskazano czynniki lokalnego rozwoju społeczno-gospodarczego.
Rozdział czwarty poświęcony jest procesowi planowania. Na jego łamach szczegółowo omówione jest studium uwarunkowań, metoda jego sporządzania oraz przebieg prac merytorycznych. W dalszej części rozdziału omówiony jest szczegółowy model strategii rozwoju. Na uwagę zasługują dwa zestawy pytań, które są pomocne przy tworzeniu strategii.
[1] Jerzy Parysek, Podstawy Gospodarki Lokalnej, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wyd. Naukowe, Poznań 1997, s. 46