Archiwa tagu: Amortyzacja podatkowa i bilansowa środków trwałych

Amortyzacja podatkowa i bilansowa środków trwałych

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA ŚRODKÓW TRWAŁYCH WEDŁUG PRAWA BILANSOWEGO I PODATKOWEGO 6
1.1. Pojęcie środków trwałych 6
1.1.1. Środki trwałe w prawie bilansowym 6
1.1.2. Środki trwałe w prawie podatkowym 8
1.2. Wartość początkowa środków trwałych 9
1.2.1. Wartość początkowa środków trwałych według prawa bilansowego 9
1.2.2. Wartość początkowa środków trwałych według prawa podatkowego 13
1.3. Ewidencja środków trwałych 19
1.3.1. Ewidencja środków trwałych w prawie bilansowym 19
1.3.2. Ewidencja środków trwałych w prawie podatkowym 24
1.4. Klasyfikacja środków trwałych 27

ROZDZIAŁ II. AMORTYZACJA WEDŁUG PRAWA BILANSOWEGO 32
2.1. Pojęcie amortyzacji według prawa bilansowego 32
2.2. Podmioty uprawnione do dokonywania amortyzacji według prawa bilansowego 38
2.3. Metody amortyzacji według prawa bilansowego 39
2.3.1. Metoda liniowa 39
2.3.2. Metoda degresywna 42
2.3.3. Metoda progresywna 45
2.3.4. Metoda naturalna 46
2.3.5. Metoda jednorazowego odpisu amortyzacyjnego 48
2.3.6. Metoda zbiorowego odpisu amortyzacyjnego 49
2.3.7. Metoda zróżnicowanego odpisu amortyzacyjnego 49

ROZDZIAŁ III. AMORTYZACJA WEDŁUG PRAWA PODATKOWEGO 51
3.1. Pojęcie amortyzacji według prawa podatkowego 51
3.2. Podmioty uprawnione do dokonywania amortyzacji według prawa podatkowego 53
3.3. Metody amortyzacji według prawa podatkowego 54
3.3.1. Metoda liniowa 54
3.3.2. Metoda degresywna 56
3.3.3. Metoda indywidualnych stawek amortyzacyjnych 58
3.3.4. Metoda jednorazowej amortyzacji 61

ROZDZIAŁ IV. AMORTYZACJA JAKO KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODÓW 65
4.1. Odpisy amortyzacyjne jako koszt uzyskania przychodów 65
4.2. Amortyzacja a forma opodatkowania 68
4.3. Wpływ amortyzacji na wynik finansowy 71
4.4. Stawki i raty odpisów amortyzacyjnych 74
4.5. Porównanie poszczególnych elementów amortyzacji podatkowej i bilansowej 79

ZAKOŃCZENIE 84
BIBLIOGRAFIA 86
SPIS RYSUNKÓW 89
SPIS TABEL 90

WSTĘP

Środki trwałe określają w dużej mierze pozycję przedsiębiorstwa, wpływając na jego możliwości i poziom nowoczesności produkowanych wyrobów. Wpływają także w decydujący sposób na wiarygodność przedsiębiorstwa w przypadku terminowego wykonania dobrego jakościowo wyrobu. Analiza efektywności gospodarki środkami trwałymi, będąc składową analizy wykorzystania czynników produkcji, powinna być przeprowadzona w przedsiębiorstwie w sposób systematyczny i kompleksowy.

Wobec powyższego analiza efektywności gospodarki środkami trwałymi, w oparciu o odpowiednie metody badawcze, powinna:

  • zapewnić wszechstronną ocenę gospodarki środkami trwałymi, określenie wpływu stopnia wykorzystania środków trwałych na osiągane wyniki produkcyjne i finansowe,
  • ujawniać istnienia w środkach trwałych rezerw i wskazanie na możliwości ich efektywnego wykorzystania,
  • wyznaczać optymalnej proporcji między nakładami pracy uprzedmiotowionej i żywej a ilością otrzymanych z tych nakładów produktów (zastępowanie pracy ręcznej automatami i robotami).

Należy zauważyć, że w grupie aktywów trwałych znajdują się aktywa, których niektóre zmiany wartości wychodzą poza zakres odpisów aktualizujących. Do tych aktywów zalicza się środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne; ich użytkowanie przez przedsiębiorstwo powoduje, że zużywają się – i to zarówno w aspekcie fizycznym, ekonomicznym, jak i prawno-zwyczajowym – a to wymaga ich odtwarzania.

Księgowi już dawno dostrzegli, że maszyny i urządzenia mają ograniczony okres użytkowania i że w rachunkowości należy brać pod uwagę nieuchronną konieczność pozbywania się aktywów zużytych. W wieku XIX i na początku wieku XX większość firm, które próbowały poradzić sobie z tym problemem, czyniła to przez okresową rewaloryzację aktywów lub przez obciążanie bieżących kosztów ceną wymiany lub wycofania z użytkowania składników majątku. Później skoncentrowano się na okresowej amortyzacji jako na metodzie systematycznego rozkładania wartości składnika majątku w okresie jego użytkowania

Aktualnie amortyzację definiuje się najczęściej jako systematyczne rozłożenie w czasie obciążeń wyniku finansowego wartością aktywów trwałych przez ich ekonomicznie uzasadniony okres używania. Tak rozumiana amortyzacja jest specyficzną rezerwą niebilansową, dotyczącą środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, honorującą istnienie w rachunkowości zasady współmierności merytorycznej i czasowej kosztów i przychodów.

Praca będzie mieć charakter studium teoretyczno-poznawczego, którego celem jest analiza i systematyka dotychczasowego dorobku naukowego, dotyczącego zarządzania środkami trwałymi w przedsiębiorstwie.

Wobec powyższego hipotezą pracy jest stwierdzenie: amortyzacja środków trwałych pozwala na rzetelne kreowanie wyniku finansowego w danym okresie zgodnie z koncepcją zachowania kapitału: wykazywany zysk nie jest zyskiem realnym, jeśli nie pokrył otwartości zużytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przy wypracowywaniu tego wyniku finansowego.

Tezą pomocniczą jest natomiast stwierdzenie: korzyści ekonomiczne związane są z wykorzystywaniem określonego obiektu majątku trwałego. Jednakże może wystąpić wiele czynników pobocznych (np. technologiczna nieprzydatność obiektu), które wpływają na zmniejszenie oczekiwanych korzyści, a tym samym korektę przewidywanego okresu używania tego obiektu.

Aby zrealizować cel pracy i zweryfikować założone hipotezy autorka zaproponowała następującą strukturę pracy.

W rozdziale pierwszym zostanie ukazana ogólna charakterystyka środków trwałych według prawa bilansowego i podatkowego. Na wstępie zostanie zdefiniowane pojęcie środków trwałych według prawa bilansowego oraz podatkowego. Następnie autorka zaprezentuje wartość początkową i ewidencję środków trwałych według ustawy podatkowej i ustawy o rachunkowości. Pod koniec rozdziału zostanie ukazana klasyfikacja środków trwałych.

W rozdziale drugim zostanie ukazana amortyzacja według prawa bilansowego. Rozważania rozpoczną się od zdefiniowania pojęcia amortyzacji według prawa bilansowego. Następnie będą wskazane podmioty uprawnione do dokonywania amortyzacji według prawa bilansowego. W ostatniej części rozdziału drugiego autorka przedstawi metody amortyzacji według prawa bilansowego.

W rozdziale trzecim zostanie ukazana amortyzacja według prawa podatkowego. Na wstępie rozdziału zostanie zdefiniowane pojęcie amortyzacji według prawa podatkowego. Omówione będą także podmioty uprawnione do dokonywania amortyzacji według prawa podatkowego. W ostatniej części rozdziału zostaną przedstawione metody amortyzacji według prawa podatkowego.

W pracy zostaną zawarte odniesienia do literatury przedmiotu zarówno zwartej, ciągłej, normalizacyjnej, informacyjnej, a także internetowej. Rozważania będą opierać się o obowiązujące przepisy prawa zarówno podatkowego jak i bilansowego.