Archiwum autora: pracedyplomowe

System ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. POWSZECHNE UBEZPIECZENIE ZDROWOTNE W POLSCE 5
1.1. Historia i rozwój ubezpieczeń zdrowotnych 5
1.2. Dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne a inne osoby podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu 11
1.3. Składka na ubezpieczenie zdrowotne 21
1.4. Kasy chorych a Narodowy Fundusz Zdrowia jako podmioty realizujące powszechne ubezpieczenie zdrowotne 23
1.5. System opieki zdrowotnej a ubezpieczenia zdrowotne 32
1.5.1. Centralny państwowy budżet przeznaczony na cele ochrony zdrowia a ocena skutków przekształcenia kas chorych w NFZ na tle poszczególnych rodzajów umów prawa polskiego 32
1.5.2. Publiczny a prywatny system zabezpieczenia zdrowotnego w kontekście polskiego systemu opieki zdrowotnej 51

ROZDZIAŁ II. PUBLICZNY SYSTEM UBEZPIECZEŃ ZDROWOTNYCH W POLSCE 66
2.1. Zakres przedmiotowy ubezpieczenia zdrowotnego – zasady powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego 66
2.2. Działalność quasi – ubezpieczeniowa 72
2.3. Perspektywy rozwoju rynku ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce 75
2.4. Polski a europejski rynek ubezpieczeń zdrowotnych 76

ROZDZIAŁ III. PRYWATNY SYSTEM UBEZPIECZEŃ ZDROWOTNYCH W POLSCE – PERSPEKTYWY 79
3.1. Istota prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce 79
3.2. Relacje pomiędzy prywatnymi ubezpieczeniami a zdrowotnym ubezpieczeniem powszechnym 80
3.3. Model kombinacji prywatnego i publicznego ubezpieczenia zdrowotnego 89
3.4. Perspektywy rozwoju prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych 90

ZAKOŃCZENIE 92
BIBLIOGRAFIA 95
SPIS TABEL 98

WSTĘP

Ważny element w warunkach gospodarki rynkowej stanowią ubezpieczenia. Zadaniem ubezpieczeń jest nie tylko zabezpieczenie majątku przedsiębiorstw przed zdarzeniem losowym, ale także zabezpieczenie środków dla ludności w ramach ubezpieczeń życiowych, emerytalnych, zdrowotnych.

Polski rynek ubezpieczeń przechodzi, począwszy od 1990 r, zmiany. Dotyczy to wszystkich obszarów jego funkcjonowania. Rosnąca konkurencja pomiędzy operatorami rynkowymi, z jednej strony, oraz postępujący wzrost świadomości ubezpieczeniowej wśród klientów, z drugiej, spowodowały daleko idące zmiany w ofercie ubezpieczeniowej.

Wzrasta ranga problematyki ubezpieczeniowej w działalności przedsiębiorstw i w życiu osób fizycznych. Nieprzypadkowo problematyka ubezpieczeń zajmuje coraz więcej miejsca w programach uczelni i pracach badawczych. Niezbędna jest więc prezentacja wyników badań różnych ośrodków naukowych w Polsce zajmujących się problematyką ubezpieczeń.

W opracowaniu niniejszym przyjęto za tezę, iż niedofinansowanie jest obok niewydolności organizacyjnej drugim czynnikiem niesprawności systemu ochrony zdrowia w Polsce. Nadal zasadniczą kwestią pozostaje określenie koszyków usług medycznych oraz ustalenie koszyka świadczeń podstawowych (bezpłatnych) a także pozostałych – płatnych lub oferowanych przez prywatne dodatkowe ubezpieczenia. Opracowanie koszyka gwarantowanych medycznych usług napotka spore trudności związane z rozwojem medycyny, powstawaniem nowych medycznych usług, silnym wpływem ludzi zainteresowanych promowaniem wybranych medycznych usług, zmianami zewnętrznych uwarunkowań ekonomicznych.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty systemu ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce. Zasadniczym celem opracowania jest porównanie publicznego systemu ubezpieczeń zdrowotnych z prywatnym systemem ubezpieczeń zdrowotnych.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to istota ubezpieczeń zdrowotnych. Rozdział drugi to publiczny system ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce. Rozdział trzeci to z kolei prywatne ubezpieczenia zdrowotne w Polsce.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

System polityczny a system wyborczy RP

Wstęp 2

Rozdział I. Ogólna charakterystyka systemu organów państwowych 4
1.1. Czynniki wpływające na kształt systemu organów 4
1.2. Organy ustawodawcze 9
1.3. Organy wykonawcze 14
1.4. Sądy i trybunały 18
1.5. Organy kontroli państwowej i ochrona prawa 21

Rozdział II. Podstawowe zasady prawa wyborczego 24
2.1. Pojęcie prawa wyborczego oraz jego funkcje 24
2.2. Konstytucyjne zasady prawa wyborczego 38
2.3. Ważność wyborów 48
2.4. Wygaśnięcie mandatu w trakcie kadencji 49

Rozdział III. Analiza budowy polskiego systemu partyjnego w latach 1991-2007 51
3.1. Analiza ordynacji wyborczej oraz wynik wyborów 51
3.1.1. Lata 1991-1993 53
3.1.2. Lata 1993-1997 55
3.1.3. Lata 1997-2001 56
3.1.4. Lata 2001-2007 58
3.2. Wpływ na system partyjny 60
3.2.1. Wybory 1991 63
3.2.2. Wybory 1993 64
3.2.3. Wybory 1997 66
3.2.4. Wybory 2001 67
3.2.5. Wybory 2007 68

Zakończenie 77
Bibliografia 79
Spis tabel i rysunków 83

Wstęp

Współcześnie wybory są jednym z najważniejszych, jeśli nie najważniejszym, wydarzeniem politycznym państw demokratycznych. Wybory stanowią punkt wyjściowy i oparcie dla całej pionowej struktury demokracji. Wolne wybory traktowane są jako podstawowa kategoria demokracji. Demokracja jest prawdziwa tylko wówczas, gdy rządzący gotowi są oddać władzę w rezultacie wyborów. Wybory stanowią więc istotny element mechanizmów demokratycznych. Poza tym wybory, a zwłaszcza kampanie wyborcze, elektryzują obywateli, wywołują wielkie emocje, stanowią najważniejsze wydarzenie polityczne w kraju.

Dzisiaj, wśród demokratycznych form rządów, zdecydowanie dominują demokracje parlamentarne. W demokracjach tych istotną kwestią jest wybór odpowiedniego systemu wyborczego, bowiem panuje przekonanie, iż systemy wyborcze stanowią jądro funkcjonowania systemów politycznych. Systemy wyborcze i polityczne cechuje duża różnorodność oraz wariantowość. Obejmują one zasady określające sposób powoływania organów ustawodawczych i wykonawczych, ich pozycję w aparacie państwowym, zasady określające wzajemne relacje między tymi organami różnych stopni a wyborcami oraz zasady określające wewnętrzną organizację i tryb działania organów wyborczych.

Polska młoda demokracja parlamentarna stanęła kilkanaście lat temu przed wyzwaniem budowania w pełni demokratycznego, a zarazem efektywnego systemu wyborczego do Sejmu i Senatu RP. Cezurą jest rok 1989, przy czym uregulowania prawne wówczas przyjęte miały, zwłaszcza w kontekście wyborów do Sejmu, tymczasowy i pół-demokratyczny charakter.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie powiązań pomiędzy systemem politycznym a systemem wyborczym Rzeczpospolitej Polskiej.

Treści pracy zostały zawarte w trzech rozdziałach.

W rozdziale pierwszym dokonano ogólnej charakterystyki systemu organów państwowych. Na wstępie omówiono czynniki wpływające na kształt systemu organów. Następnie przybliżono istotę i funkcjonowanie takich instytucji jak organy ustawodawcze i wykonawcze, sądy i trybunały oraz organy kontroli państwowej i ochrony prawa.

W rozdziale drugim przedstawiono podstawowe zasady prawa wyborczego. Na początku zaprezentowano pojęcie prawa wyborczego, jego funkcje oraz konstytucyjne zasady prawa wyborczego. Następnie omówiono ważność wyborów oraz zjawisko wygaśnięcia mandatu w trakcie kadencji.

W rozdziale trzecim ukazano analizę budowy polskiego systemu partyjnego w latach 1991-2007. Treści rozdziału skupione zostały wokół analizy ordynacji wyborczej, wyników wyborów oraz ich wpływu na system partyjny na przestrzeni lat 1991-2007.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

System oceny pracowników w Orange Polska

Wstęp 3

Rozdział 1. System ocen okresowych w polityce personalnej przedsiębiorstwa 5
1.1. Cele i formy oceny pracowników 5
1.2. Wymagania stawiane systemom ocen 8
1.3. Oczekiwania pracowników wobec systemu ocen okresowych 9
1.4. Tworzenie systemu ocen 10
1.5. Relacja pomiędzy systemem ocen pracowników a pozostałymi aspektami polityki personalnej firmy 16

Rozdział 2. Metody oceny pracowników 23
2.1. Metody relatywne 23
2.1.1. Ranking 23
2.1.3. Metoda rozkładu normalnego 25
2.2. Metody absolutne 28
2.2.1. Punktowa skala ocen 28
2.2.2. Skale ważone 31
2.2.3. Ocena opisowa 31
2.2.4. Testowa metoda oceny 33
2.2.5. Metoda zdarzeń krytycznych 34
2.2.6. Skale behawioralne 36
2.2.7. Zarządzanie przez cele 38
2.2.8. Assessment Center 44

Rozdział 3. System ocen pracowniczych w przedsiębiorstwie Orange Polska w świetle badań własnych 49
3.1. Metodologia badań własnych 49
3.1.1. Przedmiot i cel badań 49
3.1.2. Problemy i hipotezy badawcze 49
3.1.3. Metody, techniki i narzędzia badawcze 50
3.1.4. Teren i organizacja badań 50
3.1.5. Charakterystyka badanej grupy 51
3.2. Analiza wyników badań własnych 54
3.3. Wnioski z przeprowadzonych badań 65

Zakończenie 69
Bibliografia 71
Spis tabel 73
Spis rysunków 74
Spis wykresów 75
ANEKS 76

Wstęp

Czy tworzenie systemów ocen pracowników przedsiębiorstwa można uznać za działanie racjonalne? Odpowiedź wcale nie jest jednoznaczna. Trudno znaleźć zagadnienie, które wywołuje tak silne emocje, skłaniając do wypowiadania najbardziej nawet skrajnych poglądów. Ich znanym wyrazicielem był W. Edwards Deming. Nazwał on system ocen okreso­wych jedną z „siedmiu śmiertelnych chorób zarządzania”, których zwal­czaniu z zaangażowaniem się poświęcał. Ogromna większość nowoczesnych firm stosuje procedury oceniania pracowników. Przykładowo, Tom Dessler podaje wyniki badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych, z któ­rych dowiadujemy się, że system ocen okresowych funkcjonuje w 93% organizacji zatrudniających do 500 osób oraz w 97% przedsiębiorstw większych. Z tego jednak, iż coś jest stosowane, nie wynika, że jest słuszne; może więc kierownictwa większości firm są w błędzie, z którego należa­łoby się natychmiast wycofać?

Zanim sformułujemy takie zalecenie, uświadommy sobie, że ani W. E. Deming, ani inni teoretycy zarządzania nie podają żadnego kon­kretnego rozwiązania, którym można byłoby zastąpić system ocen okre­sowych. Możemy oczywiście zrezygnować z idei oceniania pracowni­ków, natychmiast jednak pojawia się pytanie, na jakiej podstawie podej­mować decyzje dotyczące kształtowania systemów wynagrodzeń, polity­ki szkoleniowej, tworzenia ścieżek kariery itp.? Czyżby oznaczało to, iż wszystkim pracownikom powinniśmy płacić tyle samo, wysyłać ich na identyczne szkolenia? Nie sądzę, aby pogląd taki znalazł szersze grono zwolenników.

Celem pracy jest zaprezentowanie systemu oceny pracowników w Orange Polska.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisany jest  system ocen okresowych w polityce personalnej przedsiębiorstwa, a więc: cele i formy oceny pracowników, wymagania stawiane systemom ocen, oczekiwania pracowników wobec systemu ocen okresowych, tworzenie systemu ocen oraz relacja pomiędzy systemem ocen pracowników a pozostałymi aspektami polityki personalnej firmy.

W drugim rozdziale przedstawione są metody oceny pracowników, a więc: metody relatywne, ranking, system porównywania parami, metoda rozkładu normalnego, metody absolutne, punktowa skala ocen, skale ważone, ocena opisowa, testowa metoda oceny, metoda zdarzeń krytycznych, skale behawioralne, zarządzanie przez cele oraz Assessment Center.

W trzecim rozdziale zaprezentowany jest system ocen pracowniczych w przedsiębiorstwie Orange Polska w świetle badań własnych. Rozdział zawiera również metodologię badań własnych, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze, teren i organizacja badań, charakterystyka badanej grupy.

Ponieważ nic nie wskazuje na to, aby w najbliższym czasie pojawiło się praktyczne rozwiązanie pozwalające zastąpić system ocen pracowni­ków, wydaje się, że pytanie powinno brzmieć nie „czy oceniać?”, lecz „jak oceniać?”. Jak oceniać pracowników, aby całe przedsięwzięcie nie stało się źródłem konfliktów między przełożonymi a podwładnymi, przy­czyną różnych irracjonalnych zachowań, powodem niszczenia „ducha” pracy zespołowej, zaniku motywacji u pracowników?

W dziedzinie polityki personalnej, jaka jest systemu ocen okresowych, bardziej niż w jakiej­kolwiek innej, warunkiem sukcesu jest staranne przygotowanie rozwią­zań w pełni uwzględniających specyfikę działania konkretnego przedsię­biorstwa. Nie oznacza to oczywiście, że nie warto korzystać z doświadczeń in­nych.

Niewiele jest poglądów groźniejszych i bardziej szkodliwych dla polityki personalnej przedsiębiorstwa niż przekonanie, że system ocen okreso­wych można wprowadzić łatwo i szybko. W istocie to długotrwały pro­ces, którego właściwe przygotowanie i wdrożenie zajmuje co najmniej kilka miesięcy. Podkreślmy przy tym z całą stanowczością, iż system ocen okresowych warto wprowadzać dopiero wówczas, gdy osoby odpowie­dzialne za politykę personalną przedsiębiorstwa będą przekonane, iż na­prawdę istnieje taka potrzeba. W przeciwnym razie cała, przygotowana ogromnym nakładem czasu i wysiłku procedura okaże się tylko biurokra­tyczną mitręgą.

System motywacyjny przedsiębiorstwa np. XXX w PPP

WSTĘP 2

ROZDZIAŁ I. PRZEDSIĘBIORSTWO I JEGO ROLA W GOSPODARCE 4
1.1. Pojęcie przedsiębiorstwa 4
1.2. Rodzaje przedsiębiorstw 20
1.3. Przedstawienie przedsiębiorstwa „XXX” 24

ROZDZIAŁ II. CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA MOTYWACJĘ DO PRACY 25
2.1. Znaczenie motywacji w działalności kierowniczej 25
2.2. Wybrane teorie motywacyjne 31
2.2.1. Teorie potrzeb 31
2.2.2. Teorie procesu 39
2.3. Rodzaje środków motywacyjnych 44

ROZDZIAŁ III. NARZĘDZIA ODDZIAŁYWANIA MOTYWACYJNEGO 50
3.1. Wpływ wynagrodzenia na motywację do pracy 50
3.1.1. Struktura wewnętrzna wynagrodzeń 50
3.1.2. Funkcja oraz formy płac 51
3.1.3. Metody wartościowania pracy 57
3.1.4. Komputerowe systemy wartościowania stanowisk pracy 62
3.2. Formy wynagrodzeń niematerialnych wpływające na motywację do pracy 65
3.2.1. Pozytywne i negatywne sposoby oddziaływania na podwładnych 65
3.2.2. Istota oceny pracownika 68

ROZDZIAŁ IV. SKŁADNIKI SYSTEMU MOTYWACYJNEGO W PRZEDSIĘBIORSTWIE XXX W PPP 69
4.1. Motywacja w polskich realiach 69
4.2. System motywowania pracowników w przedsiębiorstwie XXX 71
4.2.1. Elementy systemu motywowania pracowników 71
4.2.2. Zasady premiowania pracowników 73
4.2.3. Motywacyjne formy organizacji prac oraz zasady awansu pracowników 76
4.3. Diagnoza funkcjonowania systemu motywacyjnego w XXX 78
4.3.1. Metoda i zakres badań 78
4.3.2. Analiza systemu motywacyjnego 80
4.3.3. Wnioski 84
4.4. Korzyści wynikające z motywowania pracowników 88

ZAKOŃCZENIE 92
BIBLIOGRAFIA 94
SPIS TABEL 97
SPIS RYSUNKÓW 98

WSTĘP

Człowiek jest najważniejszą wartością organizacji, nawet w erze zaawansowanych technologii. Bez kompetentnego personelu trudno dążyć do ambitnych celów i osiągać sukcesy na rynku. Współczesny pracownik musi być wysoce wydajny, skuteczny w działaniu i przynosić organizacji ewidentne korzyści.

Praca zawodowa stanowi jedną z podstawowych sfer życia ludzi. Wymaga poświęcania czasu i energii. Może być ona ważnym, autotelicznym źródłem motywacji, jeśli przynosi satysfakcję. Pytanie, co należy robić, aby pracownik w pełni wykorzystywał w pracy swoje uzdolnienia i energię twórczą, jest niezwyk­le istotne. Należy zatem szukać coraz doskonalszych sposobów i form motywowa­nia, mając na uwadze różne sytuacje zawodowe i ich szerokie uwarunkowania. Wszystkim organizacjom powinno zależeć na stosowaniu akceptowanych przez pracowników instrumentów pobudzania do pracy. Jednak wymaga to zrozumienia motywacji, a więc tego, co wywołuje i stymuluje zachowania, nie tylko przez kierownictwo organizacji, lecz także samych pracowników. Zadaniem dobrych kierowników jest nieustanne poszukiwanie nowych środków motywowania, tak aby praca była dla ludzi radością, a nie trudnym obowiązkiem.

Celem pracy jest zaprezentowanie systemu motywacyjnego przedsiębiorstwa na przykładzie firmy XXX.

Praca składa się ze wstępu, czterech rozdziałów i zakończenia.

W pierwszym rozdziale przedstawiona jest rola przedsiębiorstwa w gospodarce, a więc: pojęcie, rodzaje przedsiębiorstwa oraz przedstawienie przedsiębiorstwa „XXX”.

W drugim rozdziale opisane są czynniki wpływające na motywację do pracy, a więc: znaczenie motywacji w działalności kierowniczej, wybrane teorie motywacyjne, takie jak teorie potrzeb i procesu oraz rodzaje środków motywacyjnych.

W trzecim rozdziale zaprezentowane są narzędzia oddziaływania motywacyjnego, a więc: wpływ wynagrodzenia na motywację do pracy, struktura wewnętrzna wynagrodzeń, funkcja oraz formy płac, metody wartościowania pracy, komputerowe systemy wartościowania stanowisk pracy, formy wynagrodzeń niematerialnych wpływające na motywację do pracy, pozytywne i negatywne sposoby oddziaływania na podwładnych oraz istota oceny pracownika.

Czwarty rozdział zawiera składniki systemu motywacyjnego w przedsiębiorstwie XXX, a więc: motywacja w polskich realiach, system motywowania pracowników w przedsiębiorstwie XXX, elementy systemu motywowania pracowników, zasady premiowania pracowników, motywacyjne formy organizacji prac oraz zasady awansu pracowników, diagnoza funkcjonowania systemu motywacyjnego w XXX, metoda i zakres badań, analiza systemu motywacyjnego, wnioski oraz korzyści wynikające z motywowania pracowników.

Praca została napisana w oparciu o dostępne informacje literaturowe, materiały uzyskane w przedsiębiorstwie XXX, badania i przemyślenia własne.

Motywacja miała i zawsze będzie mieć ogromne znaczenie dla ludzi, bo nadaje sens ich życiu. Jest to złożone zagadnienie, ponieważ zachowanie ludzkie jest skomplikowane i nie zawsze zrozumiałe. Dużo trzeba poznać, wiedzieć i samemu doświadczyć, aby pojąć sztukę motywowania i umieć ją dobrze stosować w praktyce. Jest to zadaniem kierowników, ocenianym przez pryzmat jakości ich relacji z własnymi pracownikami. Prawdziwa tajemnica motywacji polega na stwarzaniu takich warunków w środowisku pracy, aby ludzie czuli się wolni od wpływów zniechęcających i niszczących ich dobre chęci.

Strategie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw w branży budowlanej

Wstęp 2

Rozdział I Strategia organizacji – charakterystyka pojęcia 4
1.1. Istota strategii i jej elementy 4
1.2. Misja i wizja 12
1.3. Domena działania 16
1.4. Przewaga strategiczna 17
1.5. Funkcjonalne programy działania 18
1.6. Cele strategiczne 23

Rozdział II Małe i średnie przedsiębiorstwa w Polsce 26
2.1. Pojęcie MSP 26
2.2. Rodzaje MSP 30
2.3. Funkcje MSP w gospodarce rynkowej 33
2.4. Szanse i zagrożenia rozwoju MSP w Polsce 35

Rozdział III Strategie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw w branży budowlanej 38
3.1. Charakterystyka branży budowlanej 38
3.2. Konkurencyjność usług branży budowlanej 40
3.3. Strategie przedsiębiorstw budowlanych w Polsce 41
3.4. Szanse i bariery rozwoju branży budowlanej 46

Zakończenie 54
Bibliografia 57
Spis tabel 60
Spis wykresów 61
Spis rysunków 62

Wstęp

Innowacyjne modele działania, kluczowe kompetencje, organizacja wirtualna, alianse strategiczne, dekonstrukcja przedsiębiorstwa, strategia globalna, organizacja ucząca się, teoria chaosu, wartość dla akcjonariusza — fala za falą przez świat biznesu przetaczają się wciąż nowe koncepcje zarządzania, wprawiając w oszołomienie wielu menedżerów. Niektórzy usiłują dzielnie dotrzymywać kroku najnowszym trendom, żywiąc nadzieję, że wraz z kolejną falą wysforują się ze swoją firmą przed konkurentów. Inni czują się, jakby mieli zaraz utonąć pochłonięci przez rwący potok nowych, wspaniałych recept na rynkowy sukces. Wszystkich zaś gnębi ta sama myśl: że nasza wiedza z zakresu strategii i zarządzania jest fragmentaryczna, nieuporządkowana, niespójna, a nawet wewnętrznie sprzeczna. W pełni ich rozumiemy. W dziedzinie strategii roi się od rozmaitych teorii, podejść i filozofii przedstawianych każdorazowo jako klucz do skutecznego zarządzania przedsiębiorstwem. Przypomina to wielkie targowisko, na którym liczni sprzedawcy zachwalają klientom swoje pomysły. Podaż koncepcji dotyczących strategii z każdym rokiem gwałtownie wzrasta, czyniąc coraz trudniejszym uzyskanie pełnego oglądu sytuacji. Poza tym proponowane teorie niejednokrotnie się ze sobą rozmijają — bywa, że zalecają zupełnie przeciwstawne podejście do tego samego zagadnienia. Wygląda na to, że tylko nieliczne zasady odnoszące się do strategii cieszą się powszechną akceptacją, a badacze, jak dotąd, nie zdołali ustalić, które teorie są najbliższe prawdy. Nic więc dziwnego, że wielu menedżerów chętnie słucha rozmaitych guru oferujących jasne i proste przepisy na sukces. Inni natomiast przestają wierzyć w użyteczność jakichkolwiek teorii i skłaniają się ku „zdroworozsądkowemu” podejściu do kierowania przedsiębiorstwem – także w branży budowlanej.

W pracy podjęto próbę ukazania istoty strategii rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw w branży budowlanej właśnie. Rozdział pierwszy dotyczy strategii organizacji. Wskazano tu na istotę i zakres pojęcia: strategii organizacji. Omówiono i szczegółowo scharakteryzowano definicję, funkcje i rolę strategii w rozwoju organizacji, elementy strategii organizacji.

Rozdział drugi odnosi się do małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce. Dokonano wyjaśnienia pojęcia MSP, rodzajów MSP, funkcji MSP w gospodarce rynkowej, szans i zagrożeń rozwoju MSP w Polsce. Przedstawiono też pojęcie MSP w obliczu internacjonalizacji gospodarek europejskich.

Rozdział trzeci traktuje o strategiach rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw w branży budowlanej: polska branża budowlana, rynek przedsiębiorstw budowlanych w Polsce, podsumowanie i wnioski.

Jako materiał źródłowy wykorzystano literaturę fachową z zakresu zarządzania w MSP. Korzystano też z badań naukowych innych autorów, artykułów prasowych, aktów prawnych oraz źródeł ze stron WWW. Pozwoliło to na opracowanie charakterystyki szans i zagrożeń w rozwoju budownictwa w Polsce. Nakreśliło tym samym perspektywy dalszego rozwoju MSP w branży budowlanej.

Strategie logistyczne współczesnych przedsiębiorstw

Wstęp 3

Rozdział I. Logistyka w strategii działania przedsiębiorstwa 5
1. Istota, cele, zadania i funkcje logistyki w przedsiębiorstwie 5
1.1. Istota, cele logistyki 5
1.2. Rola logistyki w działalności przedsiębiorstwa 8
2. Ogólne strategie firm 10
2.1. Definicje strategii 10
2.2. Klasyfikacja strategii firm 11
2.3. Strategia jako najważniejszy element procesu zarządzania strategicznego 16
3. Strategie logistyczne przedsiębiorstw 17
3.1. Pojęcie strategii logistycznej przedsiębiorstwa 17
3.2. Ogólna klasyfikacja strategii logistycznych 21
3.3. Reguły strategii logistycznych 23

Rozdział II. Analiza strategii logistycznej badanego przedsiębiorstwa 31
1. Ogólna analiza stosowanych w praktyce przedsiębiorstwa handlowego strategii logistycznych 31
1.1. Konkurencyjne strategie logistyczne 31
1.2. Strategie obsługi klientów w łańcuchu dostaw 32
1.3. Strategie logistyczne w handlu 34
2. Analiza realizowanej strategii logistycznej w badanym przedsiębiorstwie 35
2.1. Strategia logistyczna, a strategia działania firmy 35
2.2. Analiza strategii logistycznej w produkcji, zaopatrzeniu i dystrybucji 40
2.3. Analiza możliwości zastosowania koncepcji KAN BAN i JUST IN TIME w badanym przedsiębiorstwie 45
3. Analiza realizowanych funkcji zarządzania 47
3.1. Analiza realizowanych funkcji zarządzania strategicznego 47
3.2. Analiza realizowanych funkcji zarządzania taktycznego 50
3.3. Analiza realizowanych funkcji zarządzania operacyjnego 54

Rozdział III. Koncepcja zmodyfikowanej strategii logistycznej dla potrzeb badanego przedsiębiorstwa 58
3.1. Uwarunkowania proponowanej strategii logistycznej 58
3.2. Koncepcja zmodyfikowanej strategii logistycznej 63
3.3. Wykorzystanie koncepcji outsourcingu w strategii logistycznej badanego przedsiębiorstwa 65
3.4. Perspektywiczne koncepcje zmian w strategiach logistycznych w przedsiębiorstwach produkcyjno-handlowych 71

Zakończenie 72
Bibliografia 74
Spis tabel 76
Spis rysunków 77

Wstęp

Spojrzenie na rozwój międzynarodowego biznesu pozwala stwierdzić, iż przejście od rynku producenta do rynku konsumenta spowodowało zmianę warunków, w jakich przedsiębiorstwa muszą wytwarzać i sprzedawać swoje produkty i usługi. Zmniejszona żywotność produktów spowodowana ich szybkim moralnym starzeniem się, konieczność skracania cykli produkcyjnych, wzrastający popyt na towary wysokojakościowe o dobrej jakości, wymagają przejścia do rynku rządzonego przez odbiorcę. Zmusza to podmioty rynku nie tylko do zbadania i poznania potrzeb klienta, ale także do przewidywania jego przyszłych potrzeb, tak w odniesieniu do towarów, jak i usług oraz sposobu organizacji łańcucha dostaw .

Logistyka jest kluczem do sukcesu. Doskonały system logistyczny będzie w przyszłości rozstrzygającym atutem we współzawodnictwie podmiotów gospodarczych. Firmy, które zaniedbają zarządzanie logistyczne zostaną wyparte z rynku. Aby stawić czoła temu wyzwaniu, trzeba nic tylko utworzyć nowe podejście do klientów i dostawców oraz zmienić metody i procedury zarządzania operatywnego. Przede wszystkim trzeba umieścić logistykę w centrum zarządzania strategicznego. Musi to być traktowane jako strategiczna szansa firmy. Uczestniczący w przemianach gospodarczych w naszym kraju, ich skutki odczuwam) dwojako. Z jednej strony jako konsumenci jesteśmy zadowoleni coraz bogatszej oferty rynkowej oraz lepszej jakości produktów i związanych z nimi usług. Z. drugiej zaś strony dostrzegamy wzrost wymagań stawianych pracownikom, głębokie przewartościowanie i redukcje zatrudnienia oraz coraz większe znaczenie czasu i efektywności a tym samym kwalifikacji. Przekonują nas podwyższone wymagania wobec dyscypliny i staranności pracy, gdy dostrzegamy, że dzięki nim rozwija się firma, a my w konsekwencji więcej zarabiamy.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty strategii logistycznych współczesnych przedsiębiorstw produkcyjno-handlowych. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to logistyka w strategii działania przedsiębiorstwa: istota, cele, zadania i funkcje logistyki w przedsiębiorstwie, ogólne strategie firm, strategie logistyczne przedsiębiorstw.

Rozdział drugi to analiza strategii logistycznej badanego przedsiębiorstwa, ogólna analiza stosowanych w praktyce przedsiębiorstwa produkcyjno-handlowego strategii logistycznych, analiza realizowanej strategii logistycznej w badanym przedsiębiorstwie oraz analiza realizowanych funkcji zarządzania.

Rozdział trzeci to koncepcja zmodyfikowanej strategii logistycznej dla potrzeb badanego przedsiębiorstwa: uwarunkowania proponowanej strategii logistycznej, koncepcja zmodyfikowanej strategii logistycznej, wykorzystanie koncepcji outsourcingu w strategii logistycznej badanego przedsiębiorstwa, perspektywiczne koncepcje zmian w strategiach logistycznych w przedsiębiorstwach produkcyjno-handlowych.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW i materiały własne Firmy X.

Strategie inwestycyjne na rynku papierów wartościowych

Wstęp 3

Rozdział I. Ogólna charakterystyka papierów wartościowych 5
1.1. Pojęcie i rodzaj papierów wartościowych 5
1.2. Rynek papierów wartościowych i jego miejsce w gospodarce narodowej 12
1.3. Oferta publiczna i niepubliczna papierów wartościowych 20

Rozdział II. Strategie inwestowania wykorzystujące instrumenty pochodne 32
2.1. Transakcje hedgingowe, arbitrażowe oraz spekulacyjne 32
2.2. Strategie inwestowania wykorzystujące kontrakty futures i forward 40
2.3. Strategie inwestowania wykorzystujące opcje 46

Rozdział III. Ryzyko inwestycyjne na rynku papierów wartościowych 57
3.1. Pojęcie i rodzaje ryzyka inwestycyjnego 57
3.2. Największe katastrofy finansowe w latach 1993-2002 62
3.3. Przyczyny kryzysów oraz wskazania zmian 68

Zakończenie 72
Bibliografia 74
Spis tabel 76

Wstęp

Rynek finansowy stał się w Polsce miejscem pracy tysięcy specjalistów, pracujących w bankach, funduszach emerytalnych i ubezpieczeniowych, inwestycyjnych, firmach doradczych, instytucjach nadzoru itd. Wiedza o jego elementach staje się ważnym atrybutem dla poszukujących pracy w tym, wielce przecież interesującym, obszarze gospodarki. Przedmiotem obrotu na rynku finansowym są waluty oraz instrumenty finansowe zwane także tradycyjnie papierami wartościowymi.

Papierem wartościowym w klasycznym ujęciu jest papier, który ma odzwierciedlenie w bilansie emitenta – zgromadzony za pomocą emisji papierów wartościowych kapitał jest źródłem finansowania składników majątkowych zgromadzonych przez emitenta. Tak rozumiane papiery wartościowe mają zatem zabezpieczenie w aktywach emitenta. Inaczej mówiąc, papier wartościowy jest dokumentem potwierdzającym roszczenie jego posiadacza do określonych aktywów oraz dochodów generowanych przez te aktywa. Warunki emisji niektórych papierów wartościowych (obligacji) mogą wprost wskazywać, które aktywa stanowią ich zabezpieczenie, co z reguły jest także potwierdzone odpowiednim wpisem w księgach wieczystych.

Warto podkreślić, że zaczynając inwestowanie na giełdzie papierów wartościowych, lub kupując jednostki funduszy inwestycyjnych, inwestor staje przed wyborem odpowiedniej strategii inwestycyjnej. Opracowanie odpowiedniej strategii nie jest wcale takie proste, gdyż inwestor musi mieć na uwadze, że nieumiejętne dobranie strategii inwestycyjnej wiąże się z ryzykiem poniesienia straty. Problematyka opracowania odpowiedniej strategii wydaje się zatem być tematem bardzo na czasie, w związku z tym celem niniejszej pracy było omówienie ryzyka inwestycyjnego oraz analiza rożnych strategii inwestycyjnych na rynku papierów wartościowych.

Rozważania zawarto w trzech rozdziałach.

W rozdziale pierwszym dokonano ogólnej charakterystyki papierów wartościowych. Na wstępie rozdziału zdefiniowano pojęcie oraz przedstawiono rodzaje papierów wartościowych. Omówiono także rynek papierów wartościowych oraz wskazano jego miejsce w gospodarce narodowej. Pod koniec rozdziału dokonano prezentacji oferty publicznej i niepublicznej papierów wartościowych.

W rozdziale drugim ukazano strategie inwestowania wykorzystujące instrumenty pochodne. W rozdziale tym omówiono transakcje hedgingowe, arbitrażowe oraz spekulacyjne. Przedstawiono także strategie inwestowania wykorzystujące kontrakty futures i forward oraz strategie wykorzystujące opcje.

W rozdziale trzecim omówiono istotę ryzyka inwestycyjnego na rynku papierów wartościowych. Rozważania rozpoczęto od zdefiniowania pojęcia ryzyka inwestycyjnego oraz dokonania prezentacji podstawowych rodzajów. Następnie omówiono najpoważniejsze katastrofy finansowe w latach 1993-2002. Pod koniec rozdziału trzeciego ukazano przyczyny kryzysów oraz przedstawiono wskazania zmian.

Wszelkie rozważania, analizy i badania przeprowadzone w niniejszej pracy opierały się o dostępną literaturę przedmiotu, artykuły prasowe oraz raporty zamieszczone w Internecie oraz aktualne akty prawne i normatywne.

Strategia rozwoju przedsiębiorstwa na przykładzie X Sp. z o.o.

Wstęp 3

Rozdział I. Charakterystyka strategii zarządzania przedsiębiorstwem 5
1.1. Istota strategii i jej elementy 5
1.2. Prezentacja strategii w obszarach ogólnych działalności przedsiębiorstwa 10
1.3. Podział strategii zarządzania 14
1.3.1. Strategie podstawowe 16
1.3.2. Strategie dziedzin gospodarowania 18
1.3.3. Strategie konkurencji a strategie marketingowe 20
1.3.4. Strategie funkcjonalne 21
1.4. Szczególna rola strategii marketingowej w zarządzaniu przedsiębiorstwem 25
1.5. Etapy procesu tworzenia i wdrażania strategii 27

Rozdział II. Zarządzanie strategiczne w przedsiębiorstwie 35
2.1. Pojęcie i geneza zarządzania strategicznego 35
2.2. Etapy zarządzania strategicznego 46
2.2.1. Ogólne ujęcie etapów zarządzania strategicznego 46
2.2.2. Praktyczne aspekty zarządzania strategicznego 49
2.3. Analiza strategiczna 50
2.4. Obszary analizy strategicznej 61

Rozdział III. Analiza realizowanej strategii firmy „X” Sp. z o.o. 66
3.1. Charakterystyka firmy „X” 66
3.2. Analiza rozwoju przedsiębiorstwa w latach ubiegłych 67
3.3. Analiza SWOT 71
3.4. Misja i wizja rozwoju 78
3.5. Cele i strategia rozwoju przedsiębiorstwa 80
3.6. Rozwój, a wzrost wartości przedsiębiorstwa 81

Zakończenie 84
Bibliografia 85
Spis tabel 87
Spis wykresów 88
Spis rysunków 89

Wstęp

Zarządzanie strategiczne to kierowanie rozwojem organizacji nastawione na wykorzystanie szans i unikanie zagrożeń pojawiających się w jej otoczeniu. Cechą szczególną zarządzania strategicznego jest nie tyle długi horyzont planów, co koncentracja zainteresowania kadry menedżerskiej na otoczeniu przedsiębiorstwa, na stałym badaniu zmian w procesach makroekonomicznych, technologii, prawie, zachowaniu się konsumentów, konkurentów i dostawców.

Menedżer myślący strategicznie jest otwarty na informacje z otoczenia i bez uprzedzeń podchodzi do nowych zjawisk i sytuacji. Wie, że wszystko może się zdarzyć i do każdej sytuacji zewnętrznej przedsiębiorstwo musi się dostosować, jeśli nie może jej zmienić. Menedżer strategiczny akceptuje fakt zmienności i nieprzewidywalności otoczenia. W sytuacji, w jakiej funkcjonują współcześnie przedsiębiorstwa, gdzie z dnia na dzień zmienia się sytuacja polityczna, pojawiają się nowe technologie, a mody nie trwają nawet sezonu, układanie jednego planu strategicznego opartego na jednej wizji przyszłości byłoby logicznym błędem. Planowanie strategiczne zakłada budowanie wielu wersji planów strategicznych dla różnych scenariuszy przyszłości.

Strateg, czyli menedżer myślący i zarządzający strategicznie, to człowiek koncentrujący się na zasadach działania, tworzący wizje przyszłych stanów otoczenia i szukający najlepszych pomysłów na przeżycie i rozwój firmy. Dopracowanie szczegółów tych planów pozostawia komórkom sztabowym, nie dążąc do ich uszczegółowiania i formalizacji. Im bardziej ogólny jest plan strategiczny, tym łatwiej będzie go zmienić w miarę zmian otoczenia. Szczegółowe plany strategiczne powinno układać się w miarę skracania horyzontu planowania, kiedy maleje niepewność, a zwiększa się ilość szczegółowych informacji Strategię definiuje się jako program działania określający główne cele organizacji i sposoby ich osiągania. Strategię można też rozumieć jako proces zarządzania złożony z trzech etapów.

Etap pierwszy to analiza strategiczna przedsiębiorstwa. Jest to etap działań diagnostycznych, których celem jest określenie aktualnych i przyszłych szans i zagrożeń, czyli zewnętrznych warunków rozwoju, a także ocena potencjału przedsiębiorstwa, jego zdolności do wykorzystania szans i przeciwdziałania zagrożeniom. Końcowym etapem analizy strategicznej jest określenie i ocena pozycji strategicznej przedsiębiorstwa. Analiza strategiczna daje nam odpowiedź na pytanie: w jakich warunkach będzie działała firma w przyszłości i jakie ma możliwości dostosowania się do nich.

Etap drugi to planowanie strategiczne czyli rozważanie opcji strategicznych dotyczących tempa i kierunku wzrostu firmy, sposobu prowadzenia walki konkurencyjnej, podziału środków finansowych na poszczególne przedsięwzięcia i rynki. Wybór konkretnych rozwiązań wynika z jednej strony z ich przewidywanej atrakcyjności dla przedsiębiorstwa, z drugiej strony wybór ogranicza ocena pozycji strategicznej przedsiębiorstwa. Jest to zatem poszukiwanie kompromisu między strategią atrakcyjną dla kadry menedżerskiej a strategią możliwą do realizacji. Etap planowania powinien zakończyć się opracowaniem kilku wersji planu strategicznego opartych na scenariuszach przyszłości o różnym stopniu optymizmu.

Etap trzeci to realizacja strategii, czyli ciąg decyzji na poziomie taktycznym i operacyjnym rozstrzygających kluczowe problemy z zakresu inwestycji, marketingu, struktur, procedur, finansów, których celem jest stworzenie warunków do realizacji wybranego wariantu strategii i czuwanie nad sprawnym przebiegiem jego realizacji.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty strategii rozwoju przedsiębiorstwa na przykładzie „X” Sp. z o.o.. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to charakterystyka strategii zarządzania przedsiębiorstwem: istota strategii i jej elementy, prezentacja strategii w obszarach ogólnych działalności przedsiębiorstwa, podział strategii zarządzania, szczególna rola strategii marketingowej w zarządzaniu przedsiębiorstwem, etapy procesu tworzenia i wdrażania strategii.

Rozdział drugi to zarządzanie strategiczne w przedsiębiorstwie: pojęcie i geneza zarządzania strategicznego, etapy zarządzania strategicznego, analiza strategiczna, obszary analizy strategicznej.

Rozdział trzeci to analiza realizowanej strategii firmy „X” Sp. z o.o.: charakterystyka firmy „X”, analiza rozwoju przedsiębiorstwa, analiza SWOT, misja i wizja rozwoju, cele i strategia rozwoju przedsiębiorstwa, rozwój, a wzrost wartości przedsiębiorstwa.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Strategia rozwoju marki własnej przedsiębiorstwa

Wstęp 2

Rozdział I. Budowa i utrwalenie marki własnej 4
1.1. Definicja marki 4
1.2. Istota i funkcje marki 9
1.3. Tożsamość marki 13

Rozdział II. Metody wprowadzania na rynek marek własnych 18
2.1. Kształtowanie marki 18
2.2. Wprowadzanie marki na rynek 22
2.3. Rebranding czyli rewitalizacji starej marki 24
2.4. Utrwalanie siły marki 27

Rozdział III. Formy promocji marki własnej Black Rose 35
3.1. Prezentacja firmy Graal s.a. 35
3.2. Marka Black Rose 39
3.3. Promocja marki własnej Black Rose 42

Rozdział IV. Strategia dystrybucji 54
4.1. Uwarunkowania strategii dystrybucji 54
4.2. Zmiany w strategii dystrybucji 62
4.3. Transport jako element strategii dystrybucji 67

Zakończenie 75
Bibliografia 77
Spis rysunków 78
Spis zdjęć 79
Spis tabel 80
Spis wykresów 81

Wstęp

Marka i strategie jej rozwoju są narzędziami marketingu i dlatego wymagają interdyscyplinarnego podejścia. Niewiele marke­tingowych narzędzi potrzebuje tak szerokiego uwzględnienia aspektów ekonomicznych, socjologicznych, psychologicznych, prawnych, lingwistycznych i plastycznych. Marka jest uznawana za jedno z podstawowych narzędzi marketingowych. Dobra marka pomaga zdobywać i utrzy­mywać rynki oraz staje się wyznacznikiem wartości firmy. Markowe firmy i produkty odgrywają podstawową rolę w rozwijaniu międzynarodowej kooperacji oraz wymiany. Okres dominacji centralnie zarządzanej gospodarki spo­wodował upadek wielu znanych polskich marek i zanik strategii marki. W warunkach gospodarki niedoborów sztu­ka sprzedaży ustąpiła sztuce kupowania tego, co akurat „rzucono” na rynek. Marka jako środek identyfikacji, gwa­rancji jakości i promocji produktu stała się mało ważna zarówno dla sprzedających, jak i kupujących.

Celem pracy jest zaprezentowanie strategii rozwoju marki własnej Black Rose firmy Graal s.a.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale opisana jest budowa i utrwalenie marki własnej, a więc: definicja marki, istota i funkcje marki oraz tożsamość marki.

W drugim rozdziale zawarte są metody wprowadzania na rynek marek własnych, a więc: kształtowanie marki, wprowadzanie marki na rynek, rebranding czyli rewitalizacja starej marki oraz utrwalanie siły marki.

W trzecim rozdziale zaprezentowane są formy promocji marki własnej Black Rose, a więc: prezentacja firmy Graal s.a., marka Black Rose oraz promocja marki własnej Black Rose.

Czwarty rozdział zawiera strategię dystrybucji, a więc: uwarunkowania strategii dystrybucji, zmiany w strategii dystrybucji oraz transport jako element dystrybucji.

Renesans strategii marki datuje się w Polsce od niedawna, a jej znaczenie podkreśliły nowe warunki ekonomiczne. W świetle sukcesów odnoszonych przez wkraczające na polski rynek renomowane firmy zagraniczne coraz liczniejsi krajowi przedsiębiorcy uznają, iż marka jest niezbędnym narzędziem skutecznego zdobywania rynków, utrzymywania zdobytej pozycji i międzynarodowej rywalizacji.

Dzisiejsze środowisko jest pełne sprzecz­ności. Marki są podmiotami złożonymi, jednak mogą zostać uproszczone do pozio­mu, w którym zostają uznane za wiązki wartości funkcjonalnych i emocjonalnych. Utrzymanie przewagi danej marki nad markami, które z nią konkurują, jest jed­nym z celów stawianych menedżerom, ale wobec szybkiego rozwoju technologii co­raz trudniej jest zachować unikatowe war­tości funkcjonalne marki. W konsekwencji większą wagę przywiązuje się do starań związanych z wymyślaniem i zachowaniem wartości emocjonalnych. Jednak dla orga­nizacji stosujących tradycyjny sposób my­ślenia przyoblekanie propozycji w warto­ści emocjonalne i ich komunikowanie staje się coraz bardziej kosztowne z powodu wciąż rosnących wydatków, które trzeba ponosić, by zaprezentować owe wartości emocjonalne w mediach. Uniknięcie tych paradoksów stało się możliwe dzięki przyjęciu nowego sposobu myślenia o zarządzaniu marką. Dzieje się tak, ponieważ -oprócz innych przyczyn – organizacje uznały, że ich personel stanowi ucieleśnie­nie marki, zapewniając w ten sposób pożą­dane zróżnicowanie nie tylko tego, co klient otrzymuje (wartości funkcjonalne), ale i tego, w jaki sposób to otrzymuje (war­tości emocjonalne).

Długotrwała przewaga konkurencyjna jest więc przewagą polegają­cą na odpowiedniej kulturze organizacyjnej, odzwierciedlającej sumę wartości uznawa­nych przez wszystkich pracowników. Do­szło więc do zmiany sposobu myślenia o za­rządzaniu marką, które koncentruje się nie tylko na definiowaniu skierowanej na ze­wnątrz obietnicy, ale które także bierze pod uwagę to, w jaki sposób można kierować personelem działającym wewnątrz organi­zacji, aby zapewnić jego zaangażowanie w spełnienie tej obietnicy. Nowe modele zarządzania marką prze­widują, że jednym z największych wyzwań jest koordynacja wszystkich działań dodają­cych wartość w celu uzyskania marki zinte­growanej. Pracowników już się nie rekrutuje tylko ze względu na ich walory intelektual­ne i wiedzę funkcjonalną. Obecnie podczas rekrutowania pracowników bierze się także pod uwagę zbieżność cenionych przez nich wartości z wartościami marki, której zaple­cze będą stanowić. Klienci są teraz bardziej wyrafinowani i mogą przejrzeć zamiary pra­cowników, którzy poza wygłaszaniem pięk­nych słów o wartościach marki robią niewie­le więcej niż odgrywanie roli przewidzianej dla nich w brandingu. Teraz klienci chętnie nawiązują kontakty z członkami personelu, którzy szczerze wierzą we wszystko, co marka oznacza, i są zaangażowani w jej kre­owanie. Koordynowanie działań poszczegól­nych pracowników jest mniej pracochłonne, gdy nadzorowani pracownicy cenią wartości zgodne z wartościami ich marek. Zarządzanie marką przesunęło się z za­rządzania nastawionego wyłącznie na klientów w stronę bardziej zrównoważo­nego podejścia, polegającego na zadowala­niu interesariuszy (stakeholders).

Stopa zwrotu i ryzyko w inwestycjach finansowych

Wstęp 2

Rozdział I. Ogólna charakterystyka rynku finansowego 5
1.1. Pojęcie i rodzaje inwestycji finansowych 5
1.2. Specyfika inwestowania w akcje 8

Rozdział II. Systemowe i metodyczne aspekty inwestowania w akcje polskich spółek 10
2.1. Podstawy prawne inwestowania na GPW 10
2.2. Zasady funkcjonowania GPW 16
2.3. Kryteria oceny opłacalności inwestowania w akcje 22
2.4. Ryzyko i stopa zwrotu w inwestowaniu 26

Rozdział III. Bezpieczeństwo inwestowania w akcje spółek WIG20 notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych 35
3.1. Charakterystyka spółek WIG20 35
3.2. Analiza porównawcza stóp zwrotu spółek WIG20 38
3.3. Opłacalność inwestowania w akcje spółek WIG20 44
3.4. Bezpieczeństwo inwestycji i ich wpływ na stopę zwrotu 48

Zakończenie 53
Bibliografia 55
Spis rysunków 59
Spis tabel 60

Wstęp

Mechanizm giełdowy z samej swej istoty stwarza dzisiaj szerokie możliwości inwestowania w papiery wartościowe. Jednak wymaga on oceny ryzyka, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę inne formy lokowania kapitału, ponieważ ryzyko inwestowania jest tu dużo większe. Co prawda inwestycje na giełdzie są najbardziej ryzykowną formą lokowania swoich oszczędności, to też mogą przynieść nadzwyczajne zyski.

Ludzie już w starożytności handlowali na tzw. jarmarkach, na których rozpowszechniały się pewne zwyczaje i standaryzacje towaru. W XIV w. władze Antwerpii przyznały zagranicznym kupcom prawo wolnego handlu nie tylko w czasie jarmarku, ale w ciągu całego roku. Oznacza, to powstanie pierwszej giełdy towarowej. Giełda pieniężna powstała nieco później. Początek giełdzie dał handel wekslami i pośrednictwo w wymianie pieniężnej w krajach śródziemnomorskich. Tak zwani wekslarze, czyli pośrednicy w sprzedaży weksli mieli swoje miejsca pracy we włoskich miastach, mogły to być miejsca np. na placu miejskim, a nieraz były to loggie domów, i od tej to nazwy zaczęto nazywać pierwowzór giełd pieniężnych. Były to również miejsca spotkań kupców, bankierów i kapitanów statków.

Tam zaczęto handlować państwowymi papierami dłużnymi. Były to listy podpisane przez ówczesnych „ministrów skarbu”, czyli podskarbich albo np. w Anglii kanclerza skarbu na rachunek ich rządów. Dziś to by się nazywało obligacje. W Antwerpii handlowano między innymi naszymi polskimi listami podskarbińskimi. Z powyższego wynika, iż obligacje były pierwszymi papierami wartościowymi. Jednak w ówczesnym czasie nie było podziału na obligacje i bony skarbowe, tak jak teraz. Państwo emitowało dług, jaki wdanej chwili był potrzebny i tym się handlowało. Akcje i handel nimi rozwinął się w połowie XIX wieku. Ponieważ rozwój tego rynku wiązał się z budową linii kolejowych, które były bardzo dużymi przedsięwzięciami, na które nie było stać pojedynczych ludzi, nawet bogatych.

By sfinansować takie działania tworzono spółki kolejowe, by kapitał zebrać na giełdzie. Na akcjach spółek kolejowych również spekulowano. W Anglii, w 1847 r. taka spekulacja zakończyła się kryzysem. Były wielkie plany, pomysły, a potem niewiele z tego wyszło. Zresztą na tej fali pojawiło się mnóstwo różnych oszustów, którzy zbierali pieniądze, a potem w ogóle nie inwestowali. Twierdzili, że nie mogą powiedzieć, na co potrzebne są pieniądze, że to tajemnica, ale interes jest naprawdę świetny. Przykładem wielkiej spekulacji byk) to, co zrobił we Francji John Law na początku XVIII wieku. Law był szkockim awanturnikiem, który znalazł się we Francji i założył tam Kompanię Missisipi. Do Francuzów należały wówczas tereny nad Missisipi. Law zaczął sprzedawać Francuzom przyszłe majątki w tamtej okolicy. A żeby klienci mieli, za co kupować te majątki, założył Bank Generalny. Ten bank zaczął wypuszczać papierowe pieniądze, za które ludzie kupowali akcje kompanii mórz południowych. Oczywiście takie możliwości działania zapewniała Lawowi przychylność ówczesnego regenta Francji. W pewnym momencie ci, którzy zorientowali się w porę i wymienili to wszystko na złoto, dobrze na tym wyszli. Reszta straciła dorobek całego życia.

Ciekawe w historii transakcji giełdowych jest to, że prawie wszystko, z czym mamy do czynienia dziś na giełdach, istniało tak naprawdę od bardzo dawna. Akcje, obligacje, a nawet kontrakty terminowe – futures. W Amsterdamie w XVII handlowano przyszłymi dostawami towarów, co określano jako wind-handel, czyli „handel wiatrem”. Różne wyrafinowane instrumenty finansowe znane dzisiejszej giełdzie to zazwyczaj kombinacje tego, co bywało już w przeszłości. W Polsce rynek kapitałowy jest jednym z systemów umożliwiających lokowanie kapitału w atrakcyjnych dla nas samych instrumentach finansowych, tak by przynosiły nam korzyści finansowe. Ważnym elementem tego rynku jest rynek pieniężny i rynek walutowy. W przypadku rynku pieniężnego dokonuje się operacji krótkoterminowych instrumentami dłużnymi z terminem zapadalności do jednego roku. Walutowy rynek umożliwia operacje kupna-sprzedaży walut.[1] Jednak podstawowym sposobem powiększania kapitału jest jego inwestowanie , co według definicji Hirschleifer (1965) oznacza:

„Inwestycja jest w istocie bieżącym wyrzeczeniem dla przyszłych korzyści. Ale teraźniejszość jest względnie dobrze znana, natomiast przyszłość to tajemnica. Przeto inwestycja jest wyrzeczeniem się pewnego dla niepewnej korzyści”[2].

Wyróżniamy dwa rynki papierów wartościowych pierwotny i wtórny.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie stopy wzrostu i ryzyka w inwestycjach finansowych.

Hipotezą niniejszego opracowania jest teza:

,,Opłacalność inwestycji zależy od stopy zwrotu i ryzyka w inwestycjach finansowych”.

Treści pracy ujęte są w trzech rozdziałach, z których każdy obejmuje określony temat.

W rozdziale pierwszym dokonano ogólnej charakterystyki rynku finansowego. Rozważania rozpoczęto od przybliżenia istoty pojęcia i rodzaju inwestycji finansowych. Następnie ukazano specyfikę inwestowania w akcje.

W rozdziale drugim przedstawiono systemowe i metodyczne aspekty inwestowania w akcje polskich spółek. Na wstępie omówiono podstawy prawne inwestowania na Giełdzie Papierów Wartościowych oraz zasady funkcjonowania Giełdy Papierów Wartościowych. W dalszej części zaprezentowano kryteria oceny opłacalności inwestowania w akcje oraz ryzyko i stopę zwrotu w inwestowaniu.

W rozdziale trzecim ukazano bezpieczeństwo inwestowania w akcje spółek WIG20 notowanych na Giełdzie. Omówienie podjętego zagadnienia rozpoczęto od scharakteryzowania spółek WIG20. Następnie dokonano analizy porównawczej stóp zwrotu spółek WIG20. Kończąc rozważania ukazano opłacalność inwestowania w akcje spółek WIG20 oraz bezpieczeństwo inwestycji i ich wpływ na stopę wzrostu.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

[1] B. Pietrzak, Z. Polański, B. Woźniak, System finansowy w Polsce, PWN, Warszawa 2006, s. 261.

[2] T. Jajuga, K. Jajuga, Jak inwestować w papiery wartościowe, PWN, Warszawa 1993, s. 13.