Archiwum autora: pracedyplomowe

Socjologia mediów. Wpływ programów rozrywkowych na młodzież

Wstęp 2

Rozdział I. Rola massmediów w kulturze i komunikacji 4
1.1. Istota komunikacji masowej 4
1.2. Kulturotwórcze funkcje mass mediów i hipermediów 8
1.3. Sposoby manipulowania poprzez mass media 12
1.4. Środki masowego przekazu jako swoiste środowisko wychowawcze człowieka współczesnego 16
1.4.1. Odbiór treści prospołecznych i aspołecznych przez dzieci 16
1.4.2. Dziecko przed telewizorem – aspekt pedagogiczny problematyki 19
1.4.3. Rola wzorów osobowych i sytuacji w kształtowaniu postaw 23

Rozdział II. Metodologia badań 25
2.1. Przedmiot i cel badań 25
2.2. Problem badań i hipotezy badawcze 28
2.3. Metody, techniki, narzędzia badawcze 33
2.4. Organizacja i przebieg badań 43

Rozdział III. Wpływ programów rozrywkowych na młodzież w wieku 16-18 lat w województwie śląskim w świetle wyników badań własnych 46
3.1. Charakterystyka województwa śląskiego 46
3.2. Wyniki badań 49
3.3. Podsumowanie i wnioski 53

Zakończenie 56
Bibliografia 58
Spis wykresów 60
ANEKS. Kwestionariusz ankiety 61

Wstęp

Wprowadzenie przez Ministerstwo Edukacji Narodowej od 1999 r. do szkół ścieżki międzyprzedmiotowej: Edukacja czytelnicza i medialna, a od 2000 r. przedmiotu Media w edukacji na studiach pedagogiki, jest spowodowane trzema głównymi przesłankami:

Po pierwsze, dynamicznym rozwojem mass mediów i hipermediów oraz ich dominującym znaczeniem w dokonujących się kulturowych przemianach. Media te decydują o istocie i charakterze kultury popularnej, intensyfikują procesy globalizacji, ale i sprzyjają też procesowi odwrotnemu – personalizacji produkcji i odbioru. W niebywałym zakresie upowszechniają kulturą (kultury), zaspokajają i kreują potrzeby, zainteresowania, upodobania i nie pozostają bez wpływu na stymulowanie i przewartościowanie postaw twórczych.

Po drugie, to te media pełnią dominującą rolę w edukacji – instytucjonalnej, równoległej i ustawicznej, edukacji bez granic wiekowych, społeczno-kulturowych, narodowych. Dla jednej piątej dorosłych mieszkańców Ziemi będących analfabetami są jedynym oknem na świat i wszechpotężnym źródłem informacji. Orientują w globalnych problemach świata, rozszerzają horyzonty i rekompensują brak kontaktu ze szkołą. W przypadku ludzi o wysokim poziomie wykształcenia media te mogą być odbierane ambiwalentnie, ale mogą też pełnić funkcje pozytywne łącznie z generowaniem nowych informacji i wpływać na sposób myślenia.

Po trzecie, niebywały systematyczny rozwój tych mediów, ich trudna do ogarnięcia bogata oferta programowa zróżnicowana pod względem zawartości i formy wymusza podjęcie zabiegów edukacyjnych – uczenia efektywnego korzystania z nich, począwszy od etapu umiejętności selektywnego wyboru programów do wzbogacającego ich odbioru. Zadanie to – wbrew pozorom – nie należy do łatwych, ponieważ poza rozeznaniem we wszechstronnej ofercie musi uwzględnić uwarunkowania psycho-społeczne i kulturowe odbiorcy, uczyć wprowadzenia w specyficzny język mediów, a w przypadku multimediów opanowania technologii informacyjnej, lub umiejętności porozumiewania się człowieka z komputerem i interpretacji masy informacji niezbornych i cząstkowych. Pożądanym efektem takiego selektywnego wyboru i aktywnego odbioru jest zdobycie i przyswojenie wiadomości, rozwój zainteresowań i kształtowanie pożądanych postaw społecznych. Jednak nie zawsze jest to proste, zwłaszcza jeśli chodzi o kształtowanie postaw młodych ludzi.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty socjologii mediów – wpływu programów rozrywkowych na młodzież w wieku 16-18 lat w województwie śląskim. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to rola massmediów w kulturze i komunikacji: istota komunikacji masowej, kulturotwórcze funkcje mass mediów i hipermediów, sposoby manipulowania poprzez mass media, środki masowego przekazu jako swoiste środowisko wychowawcze człowieka współczesnego.

Rozdział drugi to metodologia badań: przedmiot i cel badań, problem badań i hipotezy badawcze, metody, techniki, narzędzia badawcze, organizacja i przebieg badań.

Rozdział trzeci to wpływ programów rozrywkowych na młodzież w wieku 16-18 lat w województwie śląskim w świetle wyników badań własnych: charakterystyka województwa śląskiego, wyniki badań, podsumowanie i wnioski.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Skutki wspólnej polityki transportowej UE dla polskiego transportu

Wstęp 2

Rozdział I. Ogólna charakterystyka transportu 4
1.1. Pojęcie transportu i usługi transportowej 4
1.2. Funkcje transportu 11
1.3. Rozwój przewozów samochodowych i infrastruktury 21

Rozdział II. Polityka transportowa państwa 30
2.1. Pojęcie polityki transportowej 30
2.2. Cele i tendencje kształtowania polityki transportowej 32
2.3. Ogólna charakterystyka polityki transportowej Polski 40
2.4. Ogólna charakterystyka polityki transportowej Unii Europejskiej 45

Rozdział III. Istota polityki transportowej Polski i Unii Europejskiej 50
3.1. Polityka transportowa UE 50
3.2. Polityka transportowa Polski 56

Rozdział IV. Efekty integracji Polski z UE w obszarze transportu 67
4.1. Proces dostosowywania infrastruktury transportu do wymagań europejskich 67
4.2. Ekonomiczne przesłanki integracji w transporcie 71
4.3. Dostosowanie przedsiębiorstw transportowych do wymogów Unii Europejskiej 74
4.4. Ekonomiczne efekty dostosowań w Polsce do wspólnej polityki transportowej Unii Europejskiej 79

Zakończenie 82
Bibliografia 84
Spis rysunków 88
Spis tabel 89

Wstęp

W ciągu całej historii naszej cywilizacji transport odgrywa najważniejszą rolę w rozwoju zarówno relacji między ludzkich jak i wymianie handlowej. W obecnych czasach jego znaczenie niezmiernie wzrosło. W skutek tego powstały intermodalne technologie przewozowe, a w konsekwencji systemy transportowe.

W drugiej połowic XX wieku w różnych dziedzinach działalności człowieka zostały odnotowane znaczne przemiany. Globalizacja gospodarki oraz wzrost produkcji w różnych zakątkach świata, zmiany w innowacyjnych technikach i technologiach, a także wpływ czynników geograficznych, ekonomicznych, politycznych, socjalnych itp. doprowadziły do gwałtownego wzrostu popytu na przewozy przy jednoczesnym zaostrzeniu wymogów bezpieczeństwa oraz jakości.

Sieć potoków pasażerów oraz strumieni ładunkowych stała się globalna. Jednocześnie z rozwojem infrastruktur transportowych tradycyjne gałęzie transportu zostały poddane gruntownej modernizacji: znacząco powiększył się oraz unowocześnił tabor pojazdów, kilkokrotnie wzrosła jego zdolność przewozowa, został znacząco zredukowany czas dostarczania ładunków. Jednak to wszystko zaostrzyło problemy transportowe, w tym m.in. wzrost kosztów wewnętrznych i zewnętrznych, zanieczyszczenie środowiska oraz powstanie „wąskich gardeł” jako wynik kongestii na drogach.

Systemy transportowe zawsze wyróżniały się dynamiką rozwoju oraz wysokim poziomem adaptacji innowacyjnych rozwiązań zarówno technicznych, technologicznych, jak i organizacyjnych, wdrażanych w celu sprostania ciągle zmieniającym się preferencjom klientów rynku usług przewozowych. Od czasów starożytności można zauważyć przesłanki do powstania potrzeb na przewozy zintegrowane, kiedy ładunek np. transportem jucznym był dostarczany do pierwszych portów morskich i śródlądowych, by później transportować go tratwami lub czółnami drążonymi do punktów docelowych.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania skutków wspólnej polityki transportowej Unii Europejskiej dla polskiego transportu. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to ogólna charakterystyka transportu: pojęcie transportu, funkcje transportu oraz rozwój przewozów samochodowych i infrastruktury.

Rozdział drugi to polityka transportowa państwa: pojęcie polityki transportowej, cele i tendencje kształtowania polityki transportowej, ogólna charakterystyka polityki transportowej Polski, ogólna charakterystyka polityki transportowej Unii Europejskiej.

Rozdział trzeci to istota wspólnej polityki transportowej Unii Europejskiej: polityka transportowa UE, polityka transportowa Polski.

Rozdział czwarty to Efekty integracji Polski z UE w obszarze transportu: proces dostosowywania infrastruktury transportu do wymagań europejskich, ekonomiczne przesłanki integracji w transporcie, dostosowanie przedsiębiorstw transportowych do wymogów Unii Europejskiej, ekonomiczne efekty dostosowań w Polsce do wspólnej polityki transportowej Unii Europejskiej.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Skuteczność zwalczania bezrobocia w Polsce z użyciem środków finansowych z UE

Wstęp 2

Rozdział I. Bezrobocie – istota i zakres pojęcia 4
1.1. Pojęcie bezrobocia 4
1.2. Sytuacja w dziedzinie zatrudnienia w dawnej gospodarce socjalistycznej 7
1.3. Założenia oraz realizacja „terapii szokowej” 9
1.4. Przyczyny bezrobocia w okresie transformacji 11
1.5. Wybrane cechy bezrobocia w Polsce dawniej i dziś 17
1.6. Polityka państwa w stosunku do bezrobocia 20

Rozdział II. Bezrobocie wyzwaniem dla polityki społecznej 24
2.1. Oblicze współczesnego bezrobocia 24
2.2. Bezrobocie z perspektywy różnych dyscyplin naukowych 33
2.3. Przeobrażenia zadań polityki społecznej w sferze pracy 36
2.4. Trzy obszary aktywności polityki społecznej państwa wobec kwestii bezrobocia w III RP 39

Rozdział III. Skuteczność zwalczania bezrobocia w Polsce z użyciem środków finansowych z UE 45
3.1. Kształtowanie się wspólnotowej polityki społecznej 45
3.2. Swoboda przepływu pracowników 47
3.3. Bezpieczeństwo socjalne bezrobotnych 48
3.4. Ochrona zwalnianych pracowników 51
3.5. Tworzenie unijnej strategii zatrudnienia 54
3.6. Implementacja Europejskiej Strategii Zatrudnienia w Polsce 59
3.7. Wykorzystanie środków unijnych w Polsce do walki z bezrobociem – podsumowanie 62

Zakończenie 65
Bibliografia 67
Spis tabel 73

Wstęp

Bezrobocie jest zjawiskiem występującym we wszystkich krajach o gospodarce rynkowej. Rezerwowa armia pracy mieszcząca się w pewnych, dopuszczalnych społecznie, granicach spełnia na rynku pracy rolę czynnika zmniejszającego nacisk zatrudnionych na płace i poprawę warunków pracy oraz podnoszącego dyscyplinę pracy. Nie ma jednak jasności — ani w nauce, ani w praktyce — gdzie przebiega owa dopuszczalna granica. Nie udało się także, jak dotychczas, znaleźć odpowie­dzi na pytanie, co zrobić w sytuacji, gdy skala bezrobocia przekracza granice akcep­towane społecznie oraz zagraża bezpieczeństwu socjalnemu znacznej części społe­czeństwa i utrzymaniu pokoju społecznego. Bezrobocie należy zwalczać.

W naszym kraju bezrobocie, w ciągu zaledwie kilku lat, stało się naj­poważniejszym problemem ekonomicznym i społecznym. Masowe i trwałe bezro­bocie jest ceną, którą polskie społeczeństwo płaci za transformację ustrojową i wprowadzenie gospodarki rynkowej. Ogromna skala bezrobocia (ok. 3 mln zare­jestrowanych bezrobotnych) i odczuwane coraz bardziej dotkliwie jego negatywne konsekwencje gospodarcze i społeczne sprawiają, że zjawisko to przekroczyło już w Polsce próg tolerancji oraz uważane jest za największą plagę naszego życia.

Bezrobocie jest zjawiskiem zarówno ekonomicznym, jak i społecznym. Bezro­bocie jako zjawisko społeczne było, od dawna, ważnym przedmiotem moich zain­teresowań badawczych. Motywem napisania niniejszej książki była chęć podsumo­wania określonego etapu moich prac badawczych dotyczących społecznych aspek­tów bezrobocia. Początek i koniec tego etapu wyznaczyły dwie istotne granice -pierwszą była zmiana ustroju w Polsce, wprowadzenie gospodarki rynkowej i poja­wienie się masowego bezrobocia rynkowego, natomiast drugą granicą stało się wej­ście naszego kraju do Unii Europejskiej. Były to lata transformacji, w których spo­łeczeństwo polskie najpierw przeżyło szok wywołany gwałtownym ujawnieniem się zjawiska masowego bezrobocia rynkowego i jego dynamicznym wzrostem, nato­miast później zaczęło uczyć się żyć w sytuacji nasilającego się zagrożenia przymu­sowym brakiem pracy. W analizowanym okresie stworzono także w Polsce ramy in­stytucjonalno-prawne dla realizacji zadań polityki społecznej państwa w dziedzinie przeciwdziałania bezrobociu.

Celem pracy jest przedstawienie zagadnienia zwalczania bezrobocia w Polsce z użyciem środków finansowych z UE.

Uczestnictwo Polski w strukturach UE ma dla naszego kraju ogromne znaczenie gospo­darcze i społeczne. Dla przedsiębiorstw i przedsiębiorców największy wymiar posiadają pro­cedury dostosowawcze i unifikacyjne, jakie zostały zapoczątkowane w ramach dostosowania do unijnych kryteriów w zakresie infrastruktury, jakości wytwarzania i procedur dotyczących bezpieczeństwa technologicznego. W ostatnich latach zostało uruchomionych szereg progra­mów dla małych, średnich i dużych przedsiębiorstw, dzięki którym firmy planujące inwesty­cje mogą pozyskać cześć środków pieniężnych z funduszy unijnych lub z budżetu państwa. Programy pomocowe są przeznaczone dla przedsiębiorstw spełniających określone warunki gospodarcze. Podstawowe z nich to: jawność działalności oznaczająca płacenie podatków i składki na ubezpieczenie społeczne, własny wkład w inwestycję oraz jej solidna dokumenta­cja.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

W pierwszym rozdziale zaprezentowana jest istota i zakres pojęcia bezrobocie, a więc pojęcie tegoż zagadnienia, sytuacja w dziedzinie zatrudnienia w dawnej gospodarce socjalistycznej, założenia oraz realizacja „terapii szokowej”, przyczyny bezrobocia w okresie transformacji, wybrane cechy bezrobocia w Polsce dawniej i dziś oraz polityka państwa w stosunku do bezrobocia.

W drugim rozdziale opisane jest bezrobocie jako wyzwanie dla polityki społecznej, a więc: oblicze współczesnego bezrobocia, bezrobocie z perspektywy różnych dyscyplin naukowych, przeobrażenia zadań polityki społecznej w sferze pracy oraz trzy obszary aktywności polityki społecznej państwa wobec kwestii bezrobocia w III RP.

W trzecim rozdziale przedstawiona jest skuteczność zwalczania bezrobocia w Polsce z użyciem środków finansowych z UE, a więc: kształtowanie się wspólnotowej polityki społecznej, swoboda przepływu pracowników, bezpieczeństwo socjalne bezrobotnych, ochrona zwalnianych pracowników, tworzenie unijnej strategii zatrudnienia, implementacja Europejskiej Strategii Zatrudnienia w Polsce oraz podsumowanie wykorzystania środków unijnych w Polsce do walki z bezrobociem.

W pracy wykorzystaną dostępną literaturę przedmiotu, artykuły z prasy fachowej o raz źródła ze stron internetowych. Dużą pomocą w pisaniu niniejszej pracy była lektura dwóch książek Jerzego Andrzeja Wojciechowskiego – „Stara – nowa Europa, czyli Unia Europejska, jej instytucje, prawo i problemy w krótkiej rozmowie z Czytelnikiem” oraz „Europa po liftingu”.

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe grup kapitałowych KGHM

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. GLOBALIZACJA A HARMONIZACJA I STANDARYZACJA RACHUNKOWOŚCI 5
1.1. Istota i wpływ globalizacji na rachunkowość 5
1.2. Pojęcie oraz geneza harmonizacji i standaryzacji rachunkowości 10
1.3. Regulacje IASB źródłem globalnych zasad rachunkowości 15

ROZDZIAŁ II. GRUPY KAPITAŁOWE JAKO EFEKT GLOBALIZACJI 23
2.1. Ewolucja definicji grupy kapitałowej 23
2.2. Struktura grupy kapitałowej 30
2.3. Istota i znaczenie harmonizacji i standaryzacji zasad rachunkowości oraz ich wpływ na ujawnianie informacji przez grupy kapitałowe w Polsce 35
2.4. Zmiany w sprawozdawczości grup kapitałowych w Polsce po 1 stycznia 2005 roku 37

ROZDZIAŁ III. RACHUNKOWOŚĆ GRUP KAPITAŁOWYCH 42
3.1. Pojęcie sprawozdawczości finansowej 42
3.2. Przesłanki konsolidacji sprawozdań finansowych 45
3.3. Struktura informacyjna sprawozdań skonsolidowanych 49
3.4. Metodyka sporządzania sprawozdań skonsolidowanych 56
3.5. Regulacje MSSF w zakresie skonsolidowanych sprawozdań finansowych 65

ROZDZIAŁ IV. BADANIE EMPIRYCZNE NA PODSTAWIE GRUPY KAPITAŁOWEJ KGHM POLSKA MIEDŹ S.A. 70
4.1. Ogólna charakterystyka badanej Grupy Kapitałowej 70
4.2. Podstawa sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych badanej Grupy Kapitałowej 78
4.2.1. Zasady stosowane przed 2005 rokiem 78
4.2.2. Zasady stosowane w 2005 roku 79
4.2.3. Zasady stosowane po 2005 roku 80
4.3. Prezentacja podstawowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych badanej Grupy Kapitałowej 81
4.4. Analiza wskaźnikowa skonsolidowanych sprawozdań finansowych badanej Grupy Kapitałowej 88

ZAKOŃCZENIE 103
BIBLIOGRAFIA 105
SPIS RYSUNKÓW 112
SPIS TABEL 113
SPIS WYKRESÓW 114

WSTĘP

Spółka handlowa, ponosząca odpowiedzialność za politykę bilansową całej grupy kapitałowej jest zobowiązana do przygotowania jednostkom podporządkowanym zestawu instrumentów kształtujących (stosownie do celu nadrzędnego grupy) obraz sytuacji majątkowej i finansowej tychże jednostek w ich sprawozdaniach finansowych.

Podstawowym aktem prawnym, regulującym konsolidację sprawozdań finansowych w Polsce jest ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, która reguluje zasady konsolidacji sprawozdań finansowych w sposób ogólny i bardzo uniwersalny. Należy podkreślić, że do rachunkowości polskich grup kapitałowych odnosi się także kilka innych aktów prawnych o charakterze rozporządzeń.

Z przepisów ustawy o rachunkowości wynika, że jednostka dominująca, mająca siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, sporządza roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej, obejmujące dane jednostki dominującej i jednostek od niej zależnych wszystkich szczebli, bez względu na to, w jakim państwie znajduje się ich siedziba, zestawione w taki sposób, jakby grupa kapitałowa stanowiła jedną jednostkę. Zasadniczy powód konsolidacji wynika z niezwykle dynamicznego rozwoju jednostek gospodarczych, które w toku swojej działalności kreują powiązania kapitałowe z innymi podmiotami, tworząc często bardzo złożone struktury zależności własnościowych. Ponieważ z konsolidacją sprawozdań finansowych wiąże się wiele problemów, celem niniejszej pracy było omówienie skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych.

Praca składa się z czterech rozdziałów. Trzy pierwsze rozdziały stanowią część teoretyczną, natomiast rozdział czwarty to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym ukazano globalizację, harmonizację i standaryzację rachunkowości. Na wstępie przedstawiono istotę i wpływ globalizacji na rachunkowości. Następnie zdefiniowano pojęcie oraz przedstawiono genezę harmonizacji i standaryzacji rachunkowości. Pod koniec rozdziału pierwszego wskazano regulacje Rady Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.

W rozdziale drugim ukazano grupy kapitałowe jako efekt globalizacji. Rozważania rozpoczęto od przedstawienia ewolucji definicji grupy kapitałowej oraz prezentacji jej struktury. Następnie przedstawiono istotę i znaczenie harmonizacji i standaryzacji zasad rachunkowości oraz ich wpływ na ujawnianie informacji przez grupy kapitałowe. W ostatniej części rozdziału drugiego przedstawiono zmiany w sprawozdawczości grup kapitałowych w Polsce po 1 stycznia 2005 roku.

W rozdziale trzecim ukazani rachunkowość grup kapitałowych. Rozważania rozpoczęto od zdefiniowania pojęcia sprawozdawczości finansowej. Następnie omówiono przesłanki konsolidacji sprawozdań finansowych oraz strukturę informacyjną sprawozdań skonsolidowanych. Przedstawiono także metodykę sporządzania sprawozdań skonsolidowanych. W ostatniej części przedstawiono najnowsze regulacje MSSF w zakresie skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

W rozdziale czwartym dokonano badania empirycznego skonsolidowanych sprawozdań finansowych na podstawie grupy kapitałowej KGHM Polska Miedź S.A. Badania rozpoczęto od ogólnej charakterystyki analizowanej grupy kapitałowej. Omówiono także podstawę sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych w  grupie kapitałowej KGHM Polska Miedź S.A. W dalszej części pracy dokonano prezentacji podstawowych skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz przeprowadzono analizę ich analizę.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne grupy kapitałowej KGHM Polska Miedź S.A. pochodzące ze skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz skonsolidowanych raportów rocznych.

Selekcja i rekrutacja pracowników w przedsiębiorstwie medycznym

Wstęp 2

Rozdział I. Dobór i rekrutacja pracowników – zakres pojęć 4
1.1. Rekrutacja – definicja pojęcia 4
1.2. Istota i elementy składowe doboru pracowników 9
1.3. Istota i zadania rekrutacji pracowników 14
1.4. Uwarunkowania właściwego doboru pracowników 15

Rozdział II. Rekrutacja pracowników na rynku pracy 25
2.1. Formy rekrutacji pracowników 25
2.2. Procedury i narzędzia selekcji 33
2.2.1. Dokumentacja aplikacyjna 33
2.2.2. Referencje 36
2.2.3. Wywiad 38
2.2.4. Testy 40
2.3. Skuteczność właściwej rekrutacji 43

Rozdział III. Rekrutacja i rozwój przedstawicieli medycznych w Firmie X 46
3.1. Ogólna charakterystyka Firmy 46
3.2. Historia Firmy 47
3.3. Strategia i procedury zarządzania zasobami ludzkimi w Firmie 48
3.4. Zakres obowiązków przedstawicieli medycznych i wymagania wobec kandydatów do pracy na tym stanowisku 50
3.5. Dobór i adaptacja nowych przedstawicieli medycznych 53
3.6. Podsumowanie i wnioski 63

Zakończenie 68
Bibliografia 70
Spis tabel 73
Spis rysunków 74

Wstęp

Wiedza o rekrutacji dotyczy każdego. Ściśle mówiąc – każdego kto był, jest lub bę­dzie pracownikiem. Każdy z nas przecież uczestniczy w procesie rekrutacji, kiedy jako nowy pracownik przyjmowany jest do pracy. W szczególny sposób zaangażowani w rekrutację są menedżerowie wszystkich szczebli oraz pracownicy wyspecjalizowanych służb i pionów personalnych, którzy uczestniczą w rekrutacji również jako ci, którzy innych do pracy przyjmują.

Celem pracy jest zaprezentowanie selekcji i rekrutacji pracowników w przedsiębiorstwie. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym opisany jest dobór i rekrutacja pracowników, a więc: definicja pojęcia rekrutacja, istota i elementy składowe doboru pracowników, istota i zadania rekrutacji pracowników oraz uwarunkowania właściwego doboru pracowników.

W drugim rozdziale przedstawiona jest rekrutacja pracowników na rynku pracy, a więc: formy rekrutacji pracowników, procedury i narzędzia selekcji takie jak dokumentacja aplikacyjna, referencje, wywiad, testy oraz skuteczność właściwej rekrutacji.

W trzecim rozdziale zaprezentowana jest rekrutacja i rozwój przedstawicieli medycznych w Firmie X, a więc: ogólna charakterystyka Firmy, historia Firmy, strategia i procedury zarządzania zasobami ludzkimi w Firmie, zakres obowiązków przedstawicieli medycznych i wymagania wobec kandydatów do pracy na tym stanowisku, dobór i adaptacja nowych przedstawicieli medycznych oraz podsumowanie i wnioski.

Transformacja gospodarki polskiej pociąga za sobą liczne zmiany w zarządzaniu przedsiębiorstwem, także w sferze kierowania kadrami. W efekcie różnorodnych procesów, m.in. dynamicznego rozwoju przedsię­biorstw międzynarodowych, wymuszających na rynkach światowych silną konkurencję opartą na innowacyjności, niedostatki w gospodarce kadrami wykwalifikowanymi urastają do rangi głównego problemu zarządzania stra­tegicznego. Wejście Polski na rynki światowe oznacza konieczność nie tylko pod­jęcia konkurencji, wraz ze stawianym przez nią imperatywem innowacyjno­ści, lecz przede wszystkim uznania, iż wyłącznym źródłem innowacyjności i wiedzy jest umysł ludzki.

W końcowym bowiem rachunku to jakość kadr: ich kompetencje, ela­styczność, mobilność, otwartość w myśleniu i działaniu przesądza o konku­rencyjności firmy i szansach utrzymania lub powiększenia jej udziałów na rynku światowym czy nawet lokalnym.

Dlatego też, choć wszelkie działania z zakresu zarządzania kadrami w mniejszym lub większym stopniu nakierowane są na stworzenie i zacho­wanie pożądanej (wykwalifikowanej, kompetentnej) obsady firmy, wyróżnić spośród nich należy przede wszystkim funkcję doboru pracowników, albo­wiem jej wpływ na kształt załogi — na jej możliwości, umiejętności i wie­dzę jest krytyczny/rozstrzygający. Jakość pozyskanych kadr determinuje także przyszłą efektywność i koszt zarządzania zasobami ludzkimi w firmie.

Wielu z nas spotkało zapewne w swoim życiu zawodowym osoby szczególnie uta­lentowane w tej dziedzinie: potrafiące znajdować, przyciągnąć i dobierać najlepszych kandydatów. O osobach takich mówi się, że mają „szczęśliwą rękę” albo „nosa” do lu­dzi; czasami mówi się o specjalnym talencie czy wręcz „charyzmie” – trudnym do wytłu­maczenia uzdolnieniu. Przy bliższym przyjrzeniu się okazuje się zazwyczaj, że skuteczność w rekrutacji i selekcji, tak jak i w innych dziedzinach, wiąże się ze szczególną kombinacją osobistych uzdolnień z dobrą znajomością psychologii oraz z bogatym doświadczeniem życiowym i zawodowym.

Przestudiowanie przebiegu procesów rekrutacji i selekcji w ich różnych praktycz­nych wariantach, uważna analiza ich poszczególnych elementów oraz metod i narzędzi w nich wykorzystywanych pozwoliło na opisanie rekrutacji jako zbioru rozmaitych pro­cedur skutecznego działania. Wystarczy zapoznać się z tymi procedurami i nauczyć się nimi posługiwać, by móc działać skutecznie, niezależnie od faktu posiadania szczególnych, osobistych talentów rekrutacyjnych. Wiedza o metodach i technikach rekrutacji i selekcji stanowi więc jak gdyby „rozpi­sanie charyzmy na procedury działania”. Każdy, kto zrozumie istotę tych procedur oraz nauczy się rzetelnie i skutecznie je przeprowadzać, ma szansę osiągnąć w rekrutacji suk­ces. Posiadanie szczególnych uzdolnień czy talentów będzie wtedy odgrywało znaczenie drugorzędne. Nadanie działaniom rekrutacyjno-selekcyjnym postaci opisanych i upo­rządkowanych procedur ma ważne konsekwencje nie tylko dla poszczególnych osób, ale i dla firm rekrutujących pracowników.

Standaryzacja działań ułatwia szkolenie specjali­stów w tej dziedzinie. Umiejętności praktyczne budujemy poprzez zapoznawanie się z poszczególnymi procedurami i doskonalenie praktycznej biegłości w ich wypełnianiu. Po drugie, dzięki przyjęciu pewnego kanonu procedur, możemy ujednolicić sposób przyjmowania pracowników w całej firmie, nawet jeśli rekrutacją zajmuje się w niej wie­le osób. Dotyczy to zwłaszcza firm dużych. Wprowadzenie w nich jednolitych procedur pozwala na utrzymanie podobnie ujednoliconych standardów rekrutacji w całej firmie i uniezależnienie się od osobistych preferencji oraz uzdolnień poszczególnych osób zaj­mujących się rekrutacją. Pozwala to także na poddanie tych działań kontroli i ocenie skuteczności. Dla racjonalnego i skutecznego działania firmy jest to bardzo istotne.

Samorząd gminny jako jednostka samorządu terytorialnego

Wstęp 4

Rozdział I. Założenia ustrojowe samorządu gminnego 6
1.1. Gmina miejscową wspólnotą samorządową 6
1.2. Wyborcy podmiotem władzy samorządowej 16
1.2.1. Zasady prawa wyborczego samorządu gminy 16
1.2.2. Wybory do Rady Gminy 20
1.2.3. Referendum gminne 23

Rozdział II. Struktura i organizacja władz gminy 26
2.1. Rada gminy i organizacja jej działalności 26
2.2. Wójt gminy i organizacja jego działalności 32
2.3. Urząd gminy i jego organizacja 39

Rozdział III. Zadania gminy 43
3.1. Zadania gminy w świetle ustaw 43
3.2. Zadania własne 49
3.3. Zasady finansowania zadań własnych i zadań zleconych 57
3.3.1. Finansowanie zadań własnych 57
3.3.2. Finansowanie zadań zleconych 61

Rozdział IV. Rada gminy 64
4.1. Rada jako organ stanowiący gminy. Funkcjonowanie rady gminy 64
4.2. Właściwości rady gminy 69
4.3. Przewodniczący rady gminy 70
4.4. Wykonywanie mandatu radnego gminy 80

Rozdział V. Organ wykonawczy gminy 84
5.1. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako organ wykonawczy gminy 84
5.2. Powołanie i odwołanie wójta (burmistrza, prezydenta miasta) 86
5.3. Uprawnienia, obowiązki i kompetencje organu wykonawczego (burmistrza, prezydenta miasta) 93
5.4. Urząd gminy – organizacja i zasady funkcjonowania 94
5.5. Relacje: rada gminy – wójt (burmistrz, prezydent) 98

Zakończenie 102
Bibliografia 104

Wstęp

Samorząd terytorialny jest ogniwem władzy lokalnej. Bazą lokalnej władzy jest gmina. Gmina jest podstawową jednostką wobec innych jednostek samorządu terytorialnego. Inne jednostki samorządu nie pełnią wobec gminy nadzoru ani kontroli. Szeroki zakres zadań gminy, które wykonuje poprzez swoje organy, a także w formie demokracji bezpośredniej (referendum), two­rzy nowe tendencje. Proces polityczny władzy lokalnej w samorządzie gminnym jest szczególnie widoczny w dużych gminach wiejskich oraz w gminach miejskich. Występuje jednocześnie tendencja aktywizacji społeczności lokalnych i problem upodmiotowienia jednostek pomoc­niczych w gminie dla rozszerzenia podstawy demokratycznego spo­łeczeństwa obywatelskiego. Oznacza to, że pojawiająca się w gminie tendencja zwiększania partycypacji społeczności lokalnych w procesie politycznym wymaga rozbudowy struktury władzy lokalnej. Zakres działania samorządu powiatowego nie narusza samodzielności gminy.

Celem pracy jest przedstawienie samorządu gminnego jako jednostki samorządu terytorialnego.

Praca składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów i zakończenia.

W pierwszym rozdziale opisane są założenia ustrojowe samorządu gminnego, a więc: gmina miejscową wspólnotą samorządową, wyborcy podmiotem władzy samorządowej, zasady prawa wyborczego samorządu gminy, wybory do Rady Gminy oraz referendum gminne.

W drugim rozdziale zaprezentowana jest struktura i organizacja władz gminy, a więc: rada gminy i organizacja jej działalności, wójt gminy i organizacja jego działalności oraz urząd gminy i jego organizacja.

W trzecim rozdziale przedstawione są zadania gminy, a więc: zadania gminy w świetle ustaw, zadania własne, zasady finansowania zadań własnych i zadań zleconych, finansowanie zadań własnych oraz finansowanie zadań zleconych.

W czwartym rozdziale opisana jest rada gminy, a więc: rada jako organ stanowiący gminy. Funkcjonowanie rady gminy, właściwości rady gminy, przewodniczący rady gminy oraz wykonywanie mandatu radnego gminy.

W piątym rozdziale zaprezentowane są organy wykonawczy gminy, a więc: wójt (burmistrz, prezydent miasta) jako organ wykonawczy gminy, powołanie i odwołanie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), uprawnienia, obowiązki i kompetencje organu wykonawczego (burmistrza, prezydenta miasta), urząd gminy – organizacja i zasady funkcjonowania oraz relacje: rada gminy – wójt (burmistrz, prezydent).

Na wstępie warto również wskazać, iż początki samorządu sięgają czasów odległych, jego najprostsze formy ist­niały już we wcześniejszych okresach życia państwowego, ale samorząd jako pojęcie prawne dopiero wtedy powstał, gdy stosunek panującego w państwie absolutnym do podwładnych ze stosunku władzy zaczął się zmieniać w stosunek prawny, gdy jednostka fizyczna poza prawami prywatnymi poczęła nabywać prawa publiczne, stała się podmiotem prawa.

Od 1990 r. w gminie, a od 1999 r. także w odtworzonym powiecie i nowo ukształtowanym województwie działa samorząd terytorialny — nadzwyczaj ważny składnik systemu władz publicznych, najbliższy mieszkańcom ze względu i na zadania, i na obywatelski charakter jego organów stanowiących, zapewniający też, zwłaszcza w gminie, możliwości realnego utrzymywania więzi władzy publicznej z wyborcami. Samorząd terytorialny stanowi standardową instytucję demokratycz­nego państwa prawnego o gospodarce rynkowej, będącą w coraz większym stopniu przedmiotem unormowania prawno-międzynarodowego. Rolę samorządu istotnie umocniła Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 roku. W wyniku reformy administrację publiczną w terenie sprawują: w gminie i w powiecie – władze samorządu gmin­nego i powiatowego oraz w województwie – samorząd województwa i administra­cja rządowa.

Zasadnicza zmiana ustroju terytorialnego władzy publicznej w Polsce spro­wadzała się do przekazania zadań administracji publicznej ze szczebla central­nego na szczebel wojewódzki i powiatowy oraz gminny. Władza samorządu te­rytorialnego stała się władzą mieszkańców danej jednostki podziału terytorialnego kraju. Władze danej jednostki terytorialnej mają wyraźnie określone prawnie zadania i zakres działania, struktury i organizację oraz środki finansowe. Roz­wiązania ustrojowe tej władzy opierają się na zasadzie samodzielności i władz­twa wspólnoty ludzkiej danej jednostki terytorialnej. Poza nadzorem prawnym organów władzy rządowej nie występuje nadrzędność instytucjonalna w struk­turze władz jednostek samorządu terytorialnego.

Ryzyko kredytowe na podstawie X Banku S.A.

Wstęp 2

Rozdział pierwszy. Ryzyko kredytowe i jego determinanty w działalności banku 4
1.1. Pojęcie i przyczyny występowania ryzyka kredytowego 4
1.2. Rodzaje ryzyk kredytowych i czynniki ich występowania 9
1.3. Skutki występowania ryzyka kredytowego i formy jego zabezpieczenia 16

Rozdział drugi. Metody oceny ryzyka kredytowego 23
2.1. Ogólna charakterystyka metod analizy ryzyka kredytowego 23
2.2. Źródła informacji do analizy ryzyka kredytowego 32
2.2.1. Pojęcie, znaczenie i rola analizy ekonomicznej 32
2.2.2. Metody analizy ekonomiczno- finansowej 38
2.2.3. Materiały źródłowe analizy ekonomicznej 40
2.3. Analiza wskaźnikowa 44

Rozdział trzeci. Sterowanie ryzykiem kredytowym w X Banku S.A. 48
3.1. Ogólna charakterystyka banku 48
3.2. Optymalizacja i zarządzanie portfelem kredytowym przez X Bank S.A. – sterowanie ryzykiem kredytowym 53
3.3. Ocena skuteczności zarządzania ryzykiem kredytowym 66

Zakończenie 69
Bibliografia 71
Spis rysunków 73
Spis tabel 74

Wstęp

Ryzyko odgrywa dominującą rolę w życiu codziennym, gdyż występuje we wszystkich dziedzinach działalności człowieka. Nie można go uniknąć, ponieważ jest związane z niepewnością dotyczącą przyszłości, której nie można kontrolować ani dokładnie przewidzieć. Pojęcie ryzyka jest obecne w wielu dyscyplinach nauki, jednak szczególnie widoczne jest ryzyko w bankowości.

Zarządzanie ryzykiem jest specjalnością szybko rozwijającą się w bankach. Służy do planowania poziomu ryzyka akceptowanego w danym rodzaju działalności, monitorowania tego poziomu ryzyka i szacowania wielkości potencjalnych strat. Przyjmowanie w działalności bankowej określonego poziomu ryzyka powinno wynikać ze świadomej decyzji zarządu. Związane jest zwykle ze stopniem motywacji do osiągania większej rentowności lub szybszego rozwoju.

W każdym banku potrzebne jest twórcze, a nie mechaniczne wdrożenie metod zarządzania ryzykiem, uwzględniające charakter i wielkość prowadzonej działalności, dlatego też celem niniejszej pracy było omówienie problematyki ryzyka kredytowego w działalności banku oraz przedstawienie praktycznej analizy danych finansowych banku wykorzystywanych do określenia poziomu ryzyka.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Dwa pierwsze rozdziały stanowią rozważania teoretyczne, natomiast rozdział trzeci to empiryczna część niniejszej pracy.

W rozdziale pierwszym ukazano ryzyko kredytowe i jego przyczyny w działalności banku. Na wstępie zdefiniowano pojęcie ryzyka kredytowego oraz przedstawiono przyczyny jego występowania. Następnie wskazano rodzaje ryzyk kredytowych oraz przedstawiono czynniki ich występowania. Pod koniec rozdziału pierwszego omówiono następstwa występowania ryzyka kredytowego oraz formy zabezpieczenia jego spłat.

W rozdziale drugim ukazano metody oceny ryzyka kredytowego. Na wstępie tego rozdziału dokonano ogólnej charakterystyki metod analizy ryzyka kredytowego. Następnie wskazano źródła informacji do analizy ryzyka kredytowego. Zdefiniowano pojęcie, znaczenie oraz wskazano rolę analizy ekonomicznej, przedstawiono metody analizy ekonomiczno-finansowej a także przedstawiono materiały źródłowe analizy ekonomicznej. Pod koniec rozdziału omówiono istotę analizy wskaźnikowej.

W rozdziale trzecim dokonano analizy sterowania ryzykiem kredytowym w X Banku S.A. Zanim przystąpiono do badań, dokonano ogólnej charakterystyki badanego banku. Ukazano proces optymalizacji i zarządzania portfelem kredytowym przez X Bank S.A..

Pod koniec rozdziału dokonano podsumowania przeprowadzonej analizy.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w Internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne. Ponadto w pracy wykorzystano materiały wewnętrzne X Banku S.A.

Rynek wtórnego obrotu nieruchomościami

Wstęp 2

Rozdział I. Charakterystyka rynku nieruchomości 4
1.1. Pojęcie rynku nieruchomości 4
1.2. Główne elementy rynku nieruchomości 11
1.3. Obrót wtórny nieruchomościami 17
1.4. Specyficzne cechy lokalnego rynku nieruchomości 20

Rozdział II. Charakterystyka wtórnego rynku obrotu nieruchomościami 24
2.1. Cechy rynku 24
2.2. Charakterystyka ofert 28
2.3. Klienci – kupujący 30
2.4. Charakterystyka cen 43

Rozdział III. Analiza typowych transakcji na wtórnym rynku 47
3.1. Charakterystyka źródeł informacji 47
3.2. Prezentacja ofert 48
3.3. Analiza ekonomiczna rynku 52
3.4. Perspektywy rozwoju 61

Zakończenie 62
Bibliografia 65
Spis tabel 68
Spis wykresów 69

Wstęp

Ponad 2/3 majątku narodowego stanowią nieruchomości (bez części gruntów i prawa ich wieczystego użytkowania). Zatem nie ma przesady w stwierdzeniu, że rynek nieruchomości to ważny segment gospodarki rynkowej. Tym bardziej, że trudno wyobrazić sobie funkcjonowanie gospodarki, czy szerzej – społeczeństwa, nieposiadającego odpowiednich nieruchomości, zwłaszcza zabudowanych, bez których realizacja wielu funkcji gospodarczych i społecznych jest niemożliwa. Rynek nieruchomości podlega: ograniczeniom i specyficznym regulacjom wynikającym z charakterystycznych cech nieruchomości, a zwłaszcza z ich trwałej lokalizacji, prawom ekonomicznym odnoszącym się do funkcjonowania rynku w gospodarce towarowo-pieniężnej w ogóle.

Z tego powodu autorzy zajmujący się tą problematyką uważają zazwyczaj, że rynek nieruchomości jest bardziej skomplikowany niż rynki pozostałych dóbr i usług. Nie wnikając, czy jest to w pełni słuszne (rynek każdego dobra ma swoją specyfikę), trzeba jednak podkreślić, że charakterystyczne cechy nieruchomości mają wyraźny wpływ na sposób funkcjonowania tego rynku.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rynku wtórnego obrotu nieruchomościami. Taki też był zasadniczy cel opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to charakterystyka rynku nieruchomości. Wskazano w nim na znaczenie pojęcia rynku nieruchomości, dokonano znaczących analiz głównych elementów rynku nieruchomości. Opisano także obrót wtórny nieruchomościami, zaprezentowano również specyficzne cechy lokalnego rynku nieruchomości.

Rozdział drugi to charakterystyka wtórnego rynku obrotu nieruchomościami. Wskazano w nim cechy rynku, dokonano charakterystyki ofert, zaprezentowano relacje klienci – kupujący, przedstawiono charakterystykę cen.

Rozdział trzeci to analiza typowych transakcji na wtórnym rynku. Wskazano nim źródła informacji, dokonano prezentacji ofert, zaprezentowano także analizę ekonomiczną rynku oraz perspektywy rozwoju.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Rynek mieszkaniowy w Polsce – systemy i źródła finansowania

Wstęp 2

Rozdział I. Rynek nieruchomości oraz podstawy jego funkcjonowania 4
1.1. Nieruchomość jako dobro ekonomiczne 4
1.2. Podstawy funkcjonowania rynku nieruchomości 10
1.3. Podstawowe elementy gospodarki na rynku nieruchomości 15
1.4. Rynek nieruchomości w gospodarce 23

Rozdział II. Polski rynek mieszkaniowy 26
2.1. Lokal jako podstawowe dobro na rynku mieszkaniowym 26
2.2. Transakcje na rynku nieruchomości w Polsce 33
2.3. System finansowania polskiego rynku mieszkaniowego 41
2.4. Aspekty oraz warunki wyboru lokalu mieszkalnego 43

Rozdział III. Kredytowanie kapitałem obcym jako forma finansowania inwestycji mieszkaniowych 49
3.1. Kredyt hipoteczny jako podstawowa jednostka finansowania 49
3.2. Kredyt w obcej walucie 55
3.3. Pomoc państwa w finansowaniu inwestycji 58
3.4. Analiza i wybór najkorzystniejszej formy kredytowania lokalu 59
3.4.1. Metody refinansowania portfela kredytów mieszkaniowych 59
3.4.2. Sytuacja na polskim rynku kredytowym 64
3.4.3. Zasady i warunki udzielania kredytu 69

Rozdział IV. Uwarunkowania wyboru lokalu mieszkalnego 74
4.1. Procesy towarzyszące przy kupnie nieruchomości lokalowej 74
4.2. Ocena skutków po zakończeniu przedsięwzięcia 79

Zakończenie 90
Bibliografia 92
Spis tabel 96
Spis rysunków 97

Wstęp

Początki lat dziewięćdziesiątych przyniosły istotne zmiany w systemie ekonomicznym w Polsce. Przechodzenie od gospodarki centralnie planowanej do rynkowej wywołało konsekwencje w wielu dziedzinach, m.in. doprowadziło do rozwoju rynku nieruchomości.

Pomimo że polski rynek nieruchomości należy do rynków mało dojrzałych, jego rozwój przyczynił się do powstania nowych zjawisk w naszej rzeczywistości gospodarczej – nieruchomość stała się obiektem rynkowym, wystąpiły dążenia do postrzegania jej m.in. jako obiektu inwestowania czy obiektu przynoszącego dochód. Powstanie rynku spowodowało zapotrzebowanie na usługi pośredników, rzeczoznawców, deweloperów, doradców i zarządców. Wszyscy poszukują wsparcia teoretycznego, porządkującego problematykę nieruchomości w nowych warunkach ekonomicznych.

Problematyka nieruchomości jest przedmiotem zainteresowania wielu dyscyplin naukowych: prawa, ekonomii, finansów, inżynierii budowlanej, geodezji, rolnictwa, leśnictwa czy sadownictwa. Związki z innymi naukami są jeszcze szersze. Nieruchomościami zajmują się również architekci, urbaniści, gleboznawcy, geografowie, geolodzy.

Jak widać z powyższego, wiedza z zakresu nieruchomości ma charakter interdyscyplinarny. Sama nie tworzy jednak wyodrębnionej, zwartej dyscypliny, obejmującej wszystkie powyższe dziedziny. Należy podkreślić, że konsolidacji podlega wiedza z zakresu problematyki ekonomicznej. Wyodrębniona została nauka (land economics), która zajmuje się badaniem i analizowaniem związków gospodarczych między ludźmi, dotyczących wykorzystania przestrzeni. Stanowi ona przedmiot badań i nauczania w Stanach Zjednoczonych już od 1892 roku. Coraz częściej wyróżnia się ekonomikę nieruchomości, która – oprócz wyżej wymienionego zakresu wiedzy – zajmuje się m.in. problematyką finansowania, funkcjonowania rynku nieruchomości czy zarządzaniem nieruchomościami. Integruje ona zarówno techniczne, prawne, jak i ekonomiczne postrzeganie nieruchomości. Zajmuje się poziomem makroekonomicznym (alokacją zasobów) oraz mikroekonomicznym (badaniem i analizą rynku, powstawaniem popytu, wyceną, obrotem, zarządzaniem itp.).

Ekonomiczna problematyka nieruchomości zajmuje miejsce szczególne na tle innych obszarów. Ważkość tej problematyki jest w pełni uzasadniona – wynika m.in. z roli nieruchomości jako składnika majątku narodowego, z rynkowego charakteru nieruchomości czy specyficznych cech jako towaru lub obiektu inwestowania. Wszyscy, zajmujący się problematyką nieruchomości, muszą poznać kategorie ekonomiczne, takie jak: rynek, wartość czy cena. Można przypuszczać, że znaczenie wątków ekonomicznych, w miarę stabilizacji otoczenia prawnego, będzie w Polsce rosło.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rynku mieszkaniowego w Polsce – systemów i źródeł finansowania. Taki też był zasadniczy cel pracy i jej zakres.

Praca składa się z czterech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to rynek nieruchomości oraz podstawy jego funkcjonowania: nieruchomość jako dobro ekonomiczne, podstawy funkcjonowania rynku nieruchomości, podstawowe elementy gospodarki na rynku nieruchomości oraz rynek nieruchomości w gospodarce.

Rozdział drugi to polski rynek mieszkaniowy: lokal jako podstawowe dobro na rynku mieszkaniowym, transakcje na rynku nieruchomości w Polsce oraz system finansowania polskiego rynku mieszkaniowego, aspekty oraz warunki wyboru lokalu mieszkalnego.

Rozdział trzeci to kredytowanie kapitałem obcym jako forma finansowania inwestycji mieszkaniowych: kredyt hipoteczny jako podstawowa jednostka finansowania, kredyt w obcej walucie, pomoc państwa w finansowaniu inwestycji, analiza i wybór najkorzystniejszej formy kredytowania lokalu.

Rozdział czwarty to uwarunkowania wyboru lokalu mieszkalnego: procesy towarzyszące przy kupnie nieruchomości lokalowej, ocena skutków po zakończeniu przedsięwzięcia.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachowa, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW, raporty i analizy własne.

Rynek deweloperski w Polsce

Streszczenie 3
Wstęp 4
Słowa kluczowe 8

Rozdział I. Budownictwo mieszkaniowe i czynniki jego rozwoju 9
1.1. Pojęcie nieruchomości i nieruchomości mieszkaniowej 9
1.2. Rynek nieruchomości i budownictwa mieszkaniowego 12
1.3. Inwestycje budowlane 22
1.4. Budowlana działalność inwestycyjna 27

Rozdział II. Rola firm developerskich w rozwoju budownictwa mieszkaniowego 29
2.1. Pojęcie developera 29
2.2. Działalność inwestycyjna firm deweloperskich 34
2.3. Istota i struktura rynku deweloperskiego w Polsce 38
2.4. Rola dewelopera na polskim rynku budownictwa mieszkaniowego 45

Rozdział III. Perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego 49
3.1. Aktualne tendencje na rynku deweloperskim 49
3.2. Ocena tendencji na rynku deweloperskim 62
3.3. Perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego 64

Zakończenie 68
Bibliografia 70
Spis tabel 73
Spis wykresów 74

Streszczenie

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty rynku developerskiego w Polsce.

Praca składa się z trzech rozdziałów: Rozdział pierwszy to budownictwo mieszkaniowe i czynniki jego rozwoju: pojęcie nieruchomości i nieruchomości mieszkaniowej, rynek nieruchomości i budownictwa mieszkaniowego, inwestycje budowlane, budowlana działalność inwestycyjna. Rozdział drugi to rola firm developerskich w rozwoju budownictwa mieszkaniowego: pojęcie developera, działalność inwestycyjna firm deweloperskich, istota i struktura rynku deweloperskiego w Polsce, rola dewelopera na polskim rynku budownictwa mieszkaniowego. Rozdział trzeci to perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego: tendencje na rynku deweloperskim, ocena tendencji na rynku deweloperskim, perspektywy rozwoju rynku deweloperskiego.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne i źródła ze stron WWW.