Wstęp 4
Rozdział I. Przedsiębiorstwo na rynku turystycznym 6
1. Pojęcie rynku turystycznego 6
2. Cechy produktu turystycznego 7
3. Przedsiębiorstwo turystyczne i podstawy prawne jego funkcjonowania 11
4. Finanse przedsiębiorstwa turystycznego 19
Rozdział II. Warunki prowadzenia działalności przez polskich i zagranicznych organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych 26
1. Działalność koncesjonowana i nie koncesjonowana 26
2. Działalność przedsiębiorców zagranicznych 28
3. Warunki uzyskania zezwolenia 32
4. Zabezpieczenia finansowe 35
5. Opłaty koncesyjne i koszty zabezpieczeń 40
Rozdział III. Ochrona klienta w działalności organizatorów turystyki oraz pośredników i agentów turystycznych 43
1. Prospekty i inne materiały informacyjne 43
2. Umowy z klientami 45
3. Ubezpieczenia 51
4. Ceny 52
5. Opieka pilotów i przewodników 54
Rozdział IV. Konsekwencje wejścia w życie ustawy o usługach turystycznych dla organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych 57
1. Działalność agenta turystycznego 57
2. Działalność pośrednika turystycznego 60
3. Działalność organizatora turystyki 62
4. Sankcje 66
Rozdział V. Przewodnicy turystyczni i piloci wycieczek 68
1. Charakterystyka przewodnika turystycznego 68
2. Pojęcie pilota wycieczek 73
3. Tryb uzyskiwania uprawnień przewodnika turystycznego i pilota wycieczek 74
4. Wyłączność przewodników turystycznych na wybranych obszarach 77
5. Wykonywanie funkcji pilota i przewodnika za granicą i działalność obcych pilotów i przewodników w Polsce 79
6. Odpowiedzialność za niezgodne z ustawą wykonywanie funkcji przewodnika turystycznego i pilota wycieczek 79
Rozdział VI. Usługi hotelarskie 81
1. Pojęcie i cechy usługi hotelarskiej 81
2. Pojęcie zakładu hotelarskiego i innego obiektu, w którym świadczone są usługi hotelarskie 87
3. Ochrona nazw rodzajowych i kategoryzacja obiektów hotelarskich 89
4. Ewidencja i kontrola obiektów, w których świadczone są usługi hotelarskie 91
Zakończenie 95
Bibliografia 98
Archiwum kierunku Prawo
Zasada równości w stosunkach pracy kobiet i mężczyzn w prawie polskim i dyrektywach Unii Europejskiej
praca dyplomowa z prawa pracy
Wstęp 4
Rozdział I: Równość kobiet i mężczyzn jako konstytucyjne prawo człowieka 7
1.1. Historyczny rys zagadnienia 7
1.2. Konstytucyjna zasada równości i jej gwarancje 9
Rozdział II: Dyrektywy wspólnotowe jako część międzynarodowego prawa pracy 27
2.1. Koncepcja równości kobiet i mężczyzn w prawie wspólnotowym 27
2.1.1. Uwagi wstępne 27
2.1.2. Formalna równość praw i równość faktyczna 28
2.1.3. Równość numeryczna i równość zróżnicowana 30
2.1.4. „Równość traktowania” i „równość szans” 34
2.1.5. Równość względna, opisowa, neutralna, postrzegająca kobietę indywidualnie 35
2.2. Eliminacja dyskryminacji w pracy ze względu na płeć 37
2.3. Zakaz dyskryminacji w dziedzinie wynagrodzenia 44
2.3.1. Pojęcie „wynagrodzenia” w prawie wspólnotowym 44
2.3.2. Jednakowa praca. Praca jednakowej wartości 48
2.4. Zakaz dyskryminacji w dziedzinach dostępu do pracy, szkolenia, awansu, warunków pracy 54
2.5. Molestowanie seksualne jako przejaw dyskryminacji 63
2.6. Formy i środki przeciwdziałania dyskryminacji 68
Rozdział III: Równość kobiet i mężczyzn w polskim prawie pracy 71
3.1. Zasada równości jako podstawowa zasada prawa pracy 71
3.2. Zasada równoprawnego traktowania w świetle przepisów pozakodeksowych 86
3.2.1. Zakazy zatrudniania kobiet przy określonych rodzajach prac 86
3.2.2. Urlop wychowawczy 87
3.2.3. Zasiłki 93
3.3. Środki prawne przeciwdziałania praktykom dyskryminacyjnym 98
3.4. Implikacje dla prawa polskiego wynikające z dostosowywania przepisów do prawa Unii Europejskiej 100
Rozdział IV: Zasada równoprawnego traktowania w normach międzynarodowego prawa pracy 113
4.1. Podstawowe zagadnienia na temat praw kobiet w kontekście praw człowieka 113
4.2. Zasada równości w świetle konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy 114
4.3. Równoprawne traktowanie kobiet i mężczyzn w uchwałach organów Narodów Zjednoczonych 123
4.4. Zalecenia dotyczące równoprawnego traktowania według dokumentów Rady Europy 128
Zakończenie 131
Bibliografia 134
Organizacja czasu pracy w świetle polskiego prawa pracy i przepisów Unii Europejskiej
praca dyplomowa z prawa pracy
Wstęp 4
Rozdział 1. Wymiar i rozkład czasu pracy 8
1.1. Wymiar i rozkład czasu pracy w Unii Europejskiej 8
1.2. Pojęcie czasu pracy 14
1.3. Wymiar czasu pracy 16
1.4. Dodatkowe dni wolne 17
1.5. Czas pracy nie stanowiący pracy w godzinach nadliczbowych 19
1.6. Rozkłady czasu pracy z większą ilością dodatkowych dni wolnych od pracy. 19
1.7. Równoważny czas pracy 20
1.8. Ograniczenia czasu pracy 22
1.9. Przerywany czas pracy 22
1.10. Zadaniowy czas pracy 25
1.11. Przerwy w pracy 26
1.11. Ewidencja czasu pracy 27
1.12. Skrócony czas pracy 27
Rozdział 2. Wymiar czasu pracy w Polsce a w Unii Europejskiej ? porównanie. 31
2.1. Czas pracy w ruchu ciągłym 33
2.2. Praca w godzinach nadliczbowych 36
2.3. Praca w nocy oraz w niedziele i święta 42
2.4. Dyżury pracownicze 51
Rozdział 3. Przepisy wprowadzające w życie dyrektywę nr104 54
Zakończenie 57
Bibliografia 60
Artykuły 61
Akty normatywne 62
Orzecznictwo 63
Załączniki 64
Wykaz ważniejszych skrótów 64
Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Wstęp
1. Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym.
2. Grzywna w celu przymuszenia.
3. Wykonanie zastępcze.
4. Odebranie rzeczy ruchomej.
5. Odebranie nieruchomości oraz opróżnienie lokali i innych pomieszczeń.
6. Przymus bezpośredni.
Zakończenie
Bibliografia
Umowa zlecenia
Wstęp 4
Rozdział 1. Zawarcie i charakter prawny umowy zlecenia 6
1.1. Sposoby i tryby zawarcia 6
1.2. Cechy charakterystyczne 10
1.3. Zalety i wady 14
Rozdział 2. Charakterystyka elementów stosunku prawnego zlecenia 16
2.1. Strony umowy zlecenia 16
2.2. Przedmiot umowy zlecenia 18
2.3. Treść i forma umowy zlecenia 21
2.4. Wykonanie zlecenia 44
2.4.1. Wykonanie osobiste i przez zastępcę 45
2.4.2. Sposób wykonania zlecenia 46
2.5. Odstąpienie od wykonywania zlecenia i zakończenie stosunku prawnego 47
Rozdział 3. Skutki prawne zawarcia umowy 30
3.1. Obowiązki zleceniodawcy 30
3.2. Obowiązki zleceniobiorcy 34
3.3. Odpowiedzialność stron umowy zlecenia 35
Rozdział 4. Umowa zlecenia a niektóre umowy zbliżone -podobieństwa i różnice 38
4.1. Umowa zlecenia a umowa o dzieło 38
4.2. Umowa zlecenia a umowa o pracę 41
4.3. Umowa zlecenia a umowy z art. 750 KC 45
Rozdział 5. Zatrudnienie osób na rynku pracy na podstawie umowy zlecenia 48
5.1. Umowa zlecenia na runku pracy 48
5.2. Przykłady różnych prac zleconych na rynku z próbą oceny w świetle przepisów Kodeksu cywilnego 50
Zakończenie 53
Wykaz tabel 55
Wykaz załączników 55
Bibliografia 61
Prawne formy opodatkowania spółek z o.o.
Wstęp 1
Rozdział I Formy prawne prowadzenia działalności gospodarczej 3
1. Wymagania dotyczące prowadzenia działalności 3
2. Różne aspekty działalności gospodarczej 6
2.1. Numer statystyczny REGON 9
2.2. Numer identyfikacji podatkowej NIP 10
3. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako podmiot prawa handlowego 13
Rozdział II Wybrane zagadnienia z zakresu systemu podatkowego 25
1. Pojęcie podatku 25
2. Rodzaje podatków obowiązujących w Polsce 26
3. Funkcje podatków 32
4. Charakterystyka systemu podatkowego 34
5. Zasady podatkowe 37
Rozdział III Opodatkowanie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością 45
1. Podatek dochodowy 47
2. Podatek od towarów i usług (VAT) 49
3. Podatek akcyzowy 64
4. Opodatkowanie dywidend 70
Zakończenie 80
Bibliografia. 83
Aneks 85
Akty prawa miejscowego jako źródła prawa powszechnie obowiązującego
Wstęp
Rozdział 1. Źródła prawa i ich rodzaje
1.1. Pojęcie źródeł prawa
1.2. Źródła prawa powszechnie obowiązującego
1.3. Źródła prawa o charakterze wewnętrznym
1.4. Inne źródła prawa
1.4.1. Uchwały Sejmu i Senatu
1.4.2. Uchwały Krajowej Rady Radiofonii I Telewizji
1.5. Problem prawa naturalnego i prawa zwyczajowego jako źródeł prawa Rzeczpospolitej Polskiej
Rozdział 2. Akty prawa miejscowego
2.1. Kompetencje terenowych organów publicznych do stanowienia prawa miejscowego
2.2. Rodzaje i zakres obowiązywania prawa miejscowego
2.3. Procedura stanowienia
2.4. Rola prawa miejscowego
Zakończenie
Bibliografia
Wstęp
U podstaw tworzenia i stosowania prawa leży założenie racjonalności prawodawcy, a więc przyjęcie, że prawodawca jest w swym działaniu zoptymalizowany ze względu na posiadaną wiedzę językową i merytoryczną w danej dziedzinie oraz dysponuje uporządkowanym i rozwiniętym systemem wartości. Racjonalność procesu prawodawczego obejmuje także inne warunki, np. reguły dotyczące procesu przygotowywania aktów prawodawczych oraz wiązania je w system prawa.
Racjonalne prawodawstwo wymaga sprostania w tworzeniu prawa następującym warunkom:
a) uzyskanie pełnej i spójnej wiedzy o fragmencie rzeczywistości, który ma być poddany regulacji prawnej,
b) określenie celów i kierunków oraz skutków i kosztów społecznych i ekonomicznych koniecznych zmian,
c) zestawienie wszelkich środków (także poza prawodawstwem) niezbędnych dla osiągnięcia założonego stanu rzeczy,
d) analiza wartości leżących u podstaw tworzonego prawa oraz przewidywanych postaw adresatów norm prawnych,
e) wybór właściwej formy aktu prawodawczego.
Wielkie znaczenie u podstaw tworzenia prawa ma obiektywny obraz rzeczywistości. Bywa, że znajomość rzeczywistości jest zbyt fragmentaryczna, albo nie uwzględnia wszelkich zależności wywoływanych przez proponowane zmiany.
Punktem wyjścia dla procesu tworzenia prawa są w demokratycznym państwie prawnym następujące zasady:
a) konstytucyjny charakter regulacji hierarchii źródeł prawa,
b) przyznanie najwyższej mocy prawnej prawu stanowionemu przez organy przedstawicielskie,
c) przyjęcie, że jedynie prawo powszechnie obowiązujące (obecnie w Polsce: Konstytucja, ustawy, rozporządzenia oraz akty prawa miejscowego i ratyfikowane umowy międzynarodowe) może ingerować w sferę praw i wolności obywateli oraz być podstawą, dotyczących osób fizycznych i prawnych, aktów stosowania prawa (orzeczeń sądowych i decyzji administracyjnych),
d) zakaz subdelegacji kompetencji prawodawczej, czyli dalszego delegowania jej przez organ wykonawczy,
e) uwarunkowanie obowiązywania prawa zachowaniem przyjętych procedur prawodawczych, a w tym należytym ogłaszaniem prawa.
Np. proces prawodawczy rozpoczyna się w Sejmie opracowaniem projektu aktu prawodawczego wraz z uzasadnieniem. Projekt wpływa następnie do „laski marszałkowskiej”. Następuje czytanie projektu, czyli debata nad jego treścią na posiedzeniach Sejmu i w Komisjach Sejmowych. O przyjęciu lub odrzuceniu projektu oraz o jego ostatecznej treści decyduje się w głosowaniu. W parlamencie dwuizbowym, jak w Polsce, w proces prawodawczy włącza się druga izba (Senat), która może zaaprobować ustawę bez zmian, zmienić ją, bądź odrzucić. Jeśli Senat w terminie 30 dni od daty przekazania ustawy nie podejmie uchwały, ustawę uważa się za uchwaloną w brzmieniu przyjętym przez Sejm. Organ ten może odrzucić uchwałę Senatu bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. Ustawę przekazuje się następnie do podpisu Prezydentowi RP, który w terminie 21 dni zarządza jej ogłoszenie w Dzienniku Ustaw. Prezydent może uprzednio przedłożyć ustawę do Trybunału Konstytucyjnego, a jeśli ten uzna ją za niezgodną z Konstytucją, Prezydent odmawia jej podpisania w całości, bądź w części.
Wynikiem stanowienia oraz uznania prawa są akty prawodawcze, a więc rezultaty czynności prawotwórczych kompetentnych organów państwa, np. ustawa uchwalona przez Sejm RP, czy też rozporządzenie uchwalone przez Radę Ministrów RP.
W wyniku zmian ustrojowych 1989 roku w Polsce zaczęła odradzać się lokalna samorządność. Dotychczasowy centralistyczny system zarządzania państwem upadł. Kompetencje decyzyjne dotyczące jednostek terytorialnych przejęły samorządy, których głównym zadaniem jest planowanie
i zapewnienie usług swoim mieszkańcom. Dotyczy to szczególnie szeroko pojętej sfery problemów socjalnych, zdrowotnych, edukacyjnych itp. Działania samorządów lokalnych podejmowane są w celu zabezpieczenia, stworzenia możliwości oraz ustalania zakresu priorytetów dostępu do usług odpowiadających na potrzeby społeczności. Działania te mogą być zatem rozpatrywane na co najmniej trzech poziomach:
- odpowiadanie na potrzeby lokalne poprzez zagwarantowanie realizacji podstawowych usług,
- rozwój metod realizacji usług, pozyskiwanie informacji o nowych potrzebach,
- zapewnienie niezawodności działania systemu świadczenia usług.