Archiwum kierunku Politologia

Politologię można określić jako naukę, której przedmiotem badań jest polityka i życie polityczne.
Funkcja regulacyjna politologii dotyczy podporządkowania i ujednolicania działań politycznych. Realizowana jest w oparciu o normy polityczne jak również stabilizację działań politycznych. Istotnym jest, że brak właściwej unifikacji podejmowanych działań system polityczny nie miałby możliwości prawidłowego funkcjonowania.
Funkcja socjalizacji politycznej dotyczy procesu wdrażania i włączania się członków społeczności w kulturę polityczną. Oznacza to pogłębianie i nabywanie wiedzy o danym systemie politycznym jak również kreowanie poglądów wraz z postawami politycznymi oraz kształtowaniem hierarchii wartości politycznych.
Rola funkcji integracyjnej polega na tworzeniu podstaw do koordynacji działań politycznych. Funkcja ta polega tez na współdziałaniu bądź współpracy jednostek i grup w chęci osiągnięcia danych wartości i dóbr. Widać tu wyraźny związek z motywacją i wyjaśnianiu celowości faktycznych instytucji i norm politycznych jak również zasad organizacji i działalności systemów politycznych.

Poniżej oferowane przez nas prace dyplomowe z politologii

Polska w NATO. Rozwój polskiej doktryny bezpieczeństwa narodowego pod koniec XX wieku

Wstęp 2
Rozdział 1. UWARUNKOWANIA BUDOWY NOWEJ DOKTRYNY RZECZYPOSPOLITEJ 4
1.1 Uwarunkowania ogólne 4
1.2 Uwarunkowania zewnętrzne 6
1.3 Uwarunkowania wewnętrzne 11
1.4 Koncepcje dotyczące bezpieczeństwa 14
Rozdział 2. POLSKIE INICJATYWY NA RZECZ ZBLIŻENIA DO STRUKTUR NATO 19
2.1 Cywilna kontrola nad armią 19
2.1.1 Kryteria cywilnej kontroli nad armią 19
2.1.2 Akty prawne gwarantujące cywilną kontrolę nad siłami zbrojnymi 20
2.2 Zmiany w polskich siłach zbrojnych 23
2.2.1 Reforma systemu obronnego i restrukturyzacja sił zbrojnych. 23
2.3.2 Partnerstwo dla Pokoju 33
2.3.3 Współpraca z największymi państwami NATO 37
Rozdział 3. POLSKA W NATO 39
3.1 Czynniki decydujące o miejscu Polski w Sojuszu Północnoatlantyckim 39
3.2 Bezpieczeństwo RP w dobie członkostwa w NATO – udział w strukturach obronnych 40
ZAKOŃCZENIE 51
BIBLIOGRAFIA 53

Bezrobocie w Polsce w latach dziewięćdziesiątych

Wstęp

Rozdział I Teorie tłumaczące bezrobocie
1.1. Znaczenie bezrobocia
1.2. Naturalna stopa bezrobocia
1.3. Ekonomiczna interpretacja bezrobocia
1.4. Segmentacja bezrobocia według przyczyn jego powstawania

Rozdział II Bezrobocie w Polsce na tle wskaźników charakteryzujących ogólne przemiany w gospodarce
2.1. Bezrobocie w okresie 1990-1996
2.2. Bezrobocie – statystyczna charakterystyka okresu 1998-2001 i wnioski
2.2.1. Absolutne rozmiary bezrobocia
2.2.2. Stopa bezrobocia
2.2.3. Zwolnieni z przyczyn dotyczących zakładu pracy
2.2.4. Bezrobotni na terenach wiejskich
2.2.5. Absolwenci szkół ponadpodstawowych
2.2.6. Struktura bezrobocia
2.2.7. Bezrobotni według wieku
2.2.8. Bezrobotni według poziomu wykształcenia
2.3. Bezrobotni według Europejskiej Klasyfikacji Działalności (EKD)

ROZDZIAŁ III Proces transformacji  gospodarki polskiej a bezrobocie
3.1. Etapy transformacji polskiej gospodarki
3.2. Główne przyczyny narastania bezrobocia w Polsce w ocenie ekspertów Banku Światowego
ROZDZIAŁ IV Spór o metody walki z bezrobociem w latach 2000 ? 2001
4.1. Obraz sporu w publicystyce
4.2. Obraz sporu w rządzie
4.3. Propozycje Rządu jako wyraz kompromisu między poglądami a realiami politycznymi i ekonomicznymi

Zakończenie
Bibliografia

Wstęp

Zmiany gospodarcze i polityczne jakie dokonały się w Polsce w latach 1989 i 1990 doprowadziły do tego, że Polska dołączyła do grupy krajów o gospodarce rynkowej, co z kolei spowodowało ujawnienie się problemu bezrobocia na szeroką skalę. Trwające przemiany ustroju gospodarczego wywołały wiele procesów społecznych mających różnorodny wpływ na polski rynek pracy. Jednym ze zjawisk o negatywnych skutkach stało się bezrobocie. Jest ono definiowane w różnorodny sposób, ale podstawą każdej definicji jest założenie, że zjawisko to charakteryzuje się pewną liczbą osób bez pracy. Jak podaje słownik terminów ekonomiczno – prawnych, bezrobocie to zjawisko, które polega na tym, że pewna liczba pracowników zdolnych do pracy oraz gotowych do jej podjęcia nie znajduje zatrudnienia[1].

Trafną, z socjologicznego punktu widzenia definicję bezrobocia podał Mieczysław Kabaj[2]. Autor określa bezrobocie jako przesunięcie zasobów pracy ze sfery pracy do sfery bierności zawodowej, w której nie uczestniczy się w procesach pracy. Bierze się natomiast udział w podziale produktu wytworzonego przez innych pracowników.

Bez względu na sposób zdefiniowania bezrobocia trzeba pamiętać, że ma ono ogromny wpływ na ład i porządek społeczny, gdyż sytuacja, w której dochodzi do zachwiania ekonomicznego bytu jednostek prowadzi za zwyczaj do zamieszek i niepokojów wewnętrznych, co z kolei odbija się na gospodarce, a w dalszej części na pozostałej części społeczeństwa. W związku z tym niezbędnym jest ciągłe kontrolowanie sytuacji na rynku pracy i w chwilach kiedy zachodzi taka konieczność podejmowanie działań mających na celu minimalizowanie bezrobocia.

W niniejszej pracy postawiono sobie za cel scharakteryzowanie polskiego rynku pracy na przestrzeni ostatnich dziesięciu lat. Autorka pragnie pokazać jak zmieniała się sytuacja na nim oraz omówić tego przyczyny, a także praktycznie wskazać działania podejmowane przez polski rząd w celu wpływania na sytuację na rynku pracy.

W rozdziale pierwszym omówiono teorie tłumaczące bezrobocie. Przedstawiono społeczne i ekonomiczne znaczenie bezrobocia. Pokazano typy bezrobocia, aby w dalszej części dokonać omówienia naturalnej stopy bezrobocia i ekonomicznej interpretacji tego zjawiska.

W rozdziale drugim zawarte są informacje oraz dane statystyczne dotyczące problemu bezrobocia w Polsce w połączeniu ze wskaźnikami charakteryzującymi ogólne przemiany gospodarcze.

Kolejny rozdział dotyczy powiązań jakie występują pomiędzy procesem transformacji gospodarki a zjawiskiem bezrobocia.

Ostatni rozdział  to próba nakreślenia sporu o metody wali z bezrobociem, który toczy się w prasie i w rządzie. Przedstawiono tutaj także „Narodowy Plan Działań na Rzecz Zatrudnienia na lata 2000-2001” , przyjęty przez Radę Ministrów w dniu 20 czerwca 2000 roku. Plan ten jest pierwszym etapem Narodowej Strategii Wzrostu Zatrudnienia i Rozwoju Zasobów Ludzkich w latach 2000-2006.

Niniejsza praca powstała w oparciu o literaturę fachową dotyczącą tego tematu, materiały opracowane przez Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej oraz informacje uzyskane z internetu.

[1] Ł. Gęsicki, M. Gęsicki „Słownik terminów ekonomiczno – prawnych”. Agencja Wydawnicza INTERFART, Łódź 1996

[2] Mieczysław Kabaj „Zatrudnienie i bezrobocie Prognoza do 2000 roku Elementy polityki prozatrudnieniowej” Warszawa-Kwiecień 1995, s. 10