Archiwum miesiąca: lipiec 2022

Zrównoważony rozwój turystyki, a świadomość ekologiczna

Wstęp 3

Rozdział I. Turystyka i jej zadania społeczno- polityczne 6
1.1. Turystyka – zakres pojęciowy 6
1.2. Turystyka jako zjawisko społeczno – polityczne 11
1.3. Tradycja w rozwoju turystyki 16
1.4. Funkcje i cele turystyki 18

Rozdział II. Turystyka zrównoważona i jej rozwój 24
2.1. Istota i formy turystyki zrównoważonej 24
2.2. Zrównoważony rozwój i ekopolityka w turystyce 28
2.3. Ekoturystyka jako element zrównoważonego rozwoju 31
2.4. Uwarunkowania rozwoju turystyki zrównoważonej 36
2.5. Stymulatory prawne i ekonomiczne turystyki zrównoważonej 38
2.6. Czynniki wpływające na zrównoważony rozwój turystyki 41
2.6.1. Świadomość ekologiczna społeczeństwa 41
2.6.2. Turystyka masowa 46

Rozdział III. Podstawy metodologiczne badań własnych 50
1.1. Przedmiot i cel badań 50
1.2. Problemy i hipotezy badawcze 51
1.3. Metody i techniki badań (analiza dokumentów, metoda sondażu diagnostycznego – ankieta) 57
1.4. Charakterystyka próby badawczej 62

Rozdział IV. Wpływ turystyki masowej na zrównoważony rozwój turystyki w świetle opinii społecznej 64
4.1. Analiza wyników badań 64
4.2. Kierunki doskonalenia strategii zrównoważonej turystyki w Łebie i
Krynicy Morskiej 72

Rozdział V. Zrównoważony rozwój turystyki na terenie Łeby i Krynicy Morskiej 75
5.1. Zrównoważony rozwój turystyki w Łebie 75
5.1.1. Ogólna charakterystyka miasta 75
5.1.2. Działania restrukturyzacyjne i ekologizacyjne istniejącego zagospodarowania i użytkowania turystycznego Łeby 81
5.1.3. Wprowadzanie nowych elementów zagospodarowania turystycznego na terenie Łeby 84
5.2. Zrównoważony rozwój turystyki w Krynicy Morskiej 91

Zakończenie 97

Bibliografia 99

Spis tabel 102

Spis rysunków 103

Aneks 104

WSTĘP

Na negatywne skutki rozwoju turystyki dla środowiska naturalnego nie zwracano do lat 70. XX w. szczególnej uwagi, a zwłaszcza nie podejmowano zasadniczych rozwiązań im przeciwdziałających. Dopiero w sytuacji, gdy ujawniła się zależność, że zdegradowane środowisko naturalne nie stanowi obiektu zainteresowania turystów, jest przez nich omijane, wyspecjalizowane instytucje turystyczne, dla których stanowiło ono źródło funkcjonowania ekonomicznego, podniosły problem pilnej potrzeby jego ochrony. Stał się on przedmiotem zainteresowania międzynarodowych podmiotów rozwoju turystyki. W latach 80. deklaracje w tej kwestii ogłosiły np.: Światowa Organizacja Turystyki (oraz Program Środowiskowy przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1987 r. przedstawiono ideę „zrównoważonego rozwoju”, co spowodowało ogłoszenie dalszych licznych deklaracji oraz organizację konferencji. W 1995 r. na międzynarodowej konferencji o zrównoważonej turystyce w Lanzarote na Wyspach Kanaryjskich ogłoszono Kartę Lanzarocką o Zrównoważonej Turystyce. W ostatnich latach podnoszą się również głosy wskazujące na konieczność propagowania i organizowania turystyki przyjaznej środowisku.

Turystyka staje się współcześnie jednym z fundamentalnych zjawisk ekonomicznych, społecznych, kulturowych oraz politycznych. W ładzie ekonomicznym postrzegana jest za jedną z prężniej rozwijających się gałęzi usług. Według ustaleń Światowej Rady Turystyki i Podróży sektor turystyczny wygenerował w poprzednim roku 3,7% Produktu Światowego Brutto oraz zatrudniał około 70 milionów osób. Odnotowano też 694 min podróży międzynarodowych, z czego ponad połowa była ukierunkowana na Europę.

Rozwój turystyki zarówno w wymiarze lokalnym, jak i w skali światowej, jest uzależniony od sytuacji ekonomicznej, politycznej i zdrowotnej. Niestabilność polityczna, konflikty zbrojne i zagrożenia zdrowotne w istotnym stopniu wpływają na zmniejszenie liczby turystów w danym regionie świata.

W ostatnich latach wrażliwość na te czynniki była niezwykle wyraźna. Istotny wpływ na nią miała ogólnie niekorzystna koniunktura gospodarcza, ataki terrorystyczne w Stanach Zjednoczonych oraz innych krajach świata, interwencje zbrojne w Afganistanie i Iraku, zaostrzający się konflikt palestyńsko-izraelski, jak też epidemia pryszczycy na Wyspach Brytyjskich, SARS w Azji Południowo-Wschodniej i Kanadzie czy ptasia grypa w Chinach. Zjawiska te przyczyniły się do zmniejszenia ruchu turystycznego w tych rejonach. Pomimo tych problemów przemysł turystyczny rozwija się. Światowa Organizacja Turystyki przewiduje, że liczba podróży w celach turystycznych przekroczy l mld w 2010 r., a dziesięć lat później osiągnie poziom ponad 1,5 mld osób. Wobec tej ilości osób pracujących i korzystających z usług podmiotów turystyki w tej sferze gospodarki musi następować zmiana poglądów i postaw, które generują nową świadomość ekologiczną.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie istoty zrównoważonego rozwoju turystyki na przykładzie Łeby oraz Krynicy Morskiej.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

W rozdziale pierwszym przedstawiony został zakres pojęciowy turystyki oraz jej zadania społeczno- polityczne, a więc: zakres pojęcia turystyka, turystyka jako zjawisko społeczno- polityczne, tradycja w rozwoju turystyki oraz funkcje i cele turystyki.

Rozdział drugi ukazuje istotę turystyki zrównoważonej i jej rozwój, a więc przedstawia: formy turystki zrównoważonej, zrównoważony rozwój i ekopolityka w turystyce, ekoturystyka jako element zrównoważonego rozwoju, uwarunkowania rozwoju turystyki zrównoważonej, stymulatory prawne i ekonomiczne turystyki zrównoważonej, czynniki wpływające na zrównoważony rozwój turystyki, świadomość ekologiczna społeczeństwa oraz turystyka masowa.

Podstawy metodologiczne badań własnych zawarte zostały w trzecim rozdziale pracy, a więc: przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, metody i techniki badań oraz charakterystyka próby badawczej.

Rozdział czwarty dotyczy wpływu turystyki masowej na zrównoważony rozwój turystyki w świetle opinii społecznej, a więc zawiera: analizę wyników badań oraz kierunki doskonalenia strategii zrównoważonej turystyki w Łebie i Krynicy Morskiej.

W ostatnim- piątym- rozdziale pracy zaprezentowano charakterystykę zrównoważonego rozwoju turystyki na terenie Łeby oraz Krynicy Morskiej, a więc opisano Łebę jako miasto, przestawiono działania restrukturyzacyjne i ekologizacyjne istniejącego zagospodarowania i użytkowania turystycznego Łeby oraz wprowadzenie nowych elementów zagospodarowania turystycznego na terenie Łeby.

Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, informacje zawarte na stronach internetowych oraz w oparciu o wyniki badań własnych i informacje udostępnione przez Urząd Miasta Krynica Morska oraz Urząd Miasta Łeba.

W pracy metodą przeprowadzonych badań był sondaż diagnostyczny. Dzięki metodzie sondażu diagnostycznego mamy możliwość poznania określonego zjawiska społecznego, ustalenia jego zasięgu, poziomu i intensywności, a następnie oceny, oraz w wyniku – zaprojektowanie modyfikacji. Sondaż diagnostyczny jest to sposób gromadzenia wiedzy o atrybutach strukturalnych, jak też i funkcjonalnych oraz dynamice zjawisk społecznych, opiniach i poglądach wybranych zbiorowości, nasilaniu się i kierunkach rozwoju określonych zjawisk i wszelkich innych zjawisk instytucjonalnie nie zlokalizowanych – posiadających znaczenie wychowawcze – w oparciu o specjalnie dobraną grupę reprezentującą populację generalną, w której badane zjawisko występuje.

Umiejętność obsługi Internetu przez uczniów liceum klas II

WSTĘP 4

ROZDZIAŁ I. EDUKACJA Z ZAKRESU INFORMATYKI 6
1.1. Pojęcie edukacji 6
1.2. Edukacja z zakresu informatyki w szkole średniej 17
1.2.1. Wymagania edukacyjne z informatyki 24

ROZDZIAŁ II. UMIEJĘTNOŚCI INFORMACYJNE UCZNIÓW W LICEUM 29
2.1. Umiejętność 29
2.2. Umiejętności informacyjne 35
2.3. Program nauczania informatyki w szkole średniej 41
2.3.1. Pojęcie i funkcje programu szkolnego 41
2.3.2. Nauczanie informatyki w szkole średniej 46

ROZDZIAŁ III. UMIEJĘTNOŚĆ OBSŁUGI INTERNETU PRZEZ UCZNIÓW KLAS II LICEUM 50
3.1. Historia Internetu 50
3.2. Kształtowania pojęć u uczniów 53
3.3. Obecność i zastosowanie Internetu w szkołach 56
3.4. Znaczenie Internetu 59
3.5. Zasoby edukacyjne Internetu 62

ROZDZIAŁ IV. METODOLOGICZNE PODSTAWY BADAŃ 64
4.1. Założenia ogólne badań 64
4.2. Problemy badawcze 64
4.3. Hipotezy badań pedagogicznych 68
4.4. Zmienne i wskaźniki 70
4.5. Metody techniki i narzędzia badawcze 71
4.6. Teren i organizacja badań 75

ROZDZIAŁ V. TABELE BADAŃ 78
5.1. Analiza wyników badań 78
5.2. Wnioski 86

ZAKOŃCZENIE 88

BIBLIOGRAFIA 90

SPIS TABEL 93

SPIS RYSUNKÓW 94

ANEKS 95

WSTĘP

Kształtujące się obecnie społeczeństwo informacyjne powoduje dogłębne i zasadnicze zmiany w edukacji, w przyswajaniu wiedzy i jej wartościowaniu. Upowszechniające się występowanie w naszym życiu środków informatyki, czyli komputerów z odpowiednim oprogramowaniem, inicjujących szereg zjawisk pedagogicznych, socjologicznych i psychologicznych stanowi wyzwanie dla dydaktyki oraz środowiska nauczycielskiego n. Szczególnie dla nauczycieli nauczania wczesnoszkolnego, którzy jako pierwsi kształtują osobowość dziecka; samo komputerowe wspomaganie kształcenia w szkołach podstawowych jest niecierpliwie oczekiwane przez większość uczniów. Bo przecież środek informatyki w edukacji wczesnoszkolnej powinien pojawić siew sposób naturalny, jako bardzo wygodne i nowoczesne narzędzie dydaktyczne, pomagające we wszechstronnym i twórczym kształtowaniu osobowości dziecka.

W społeczeństwie informacyjnym zapowiada się także nowa przygoda edukacyjna w warunkach stosowania Technologii Informacyjnej, w jej coraz nowszych wersjach sprzętowych i programowych, ponieważ upowszechniana teza, że wszystkich uczniów – studentów wszystkiego można nauczyć, tylko w różnym czasie i przy zastosowaniu zindywidualizowanej metody.
Powszechność stosowania narzędzi informatyki w życiu społecznym ma swoje określone konsekwencje również w edukacji. O korzyściach płynących z wykorzystania Internetu w procesie dydaktycznym nie trzeba już dziś nikogo przekonywać. Internet uważany jest przecież za niezastąpione źródło wiedzy.

Ponadto nowoczesne środki dydaktyczne pełnią w procesie nauczania – uczenia się szereg funkcji poznawczych, kształcących i dydaktycznych. Komputer nie jest jedynym środkiem dydaktycznym, lecz jest potężnym narzędziem wsparcia intelektualnego.

Proces edukacji medialnej, rozumiany jako ciąg osobowościowych zmian zachodzących zarówno u ucznia – studenta, jak i nauczyciela przede wszystkim w sferach wartości moralnych, intelektualnych i estetycznych w trakcie stosowania TI ulega istotnym modyfikacjom. Mogą to być modyfikacje pożądane i niepożądane, silne i słabe, wzmacniające krytycyzm i samokrytycyzm, ale także postawy naśladownicze oraz prowadzące do zmęczenia psychicznego i fizjologicznego. Dlatego zachodzi potrzeba analizowania, diagnozowania i ewaluacji procesu edukacji medialnej w celu dostrzegania jej wpływu na całokształt kształcenia, samokształcenia i samouctwa oraz samowychowania.

Upowszechnianie się technologii informatycznej wywiera ogromny wpływ na szkoły i przebiegający w nich proces kształcenia. Podstawowym problemem staje się umiejętne wkomponowanie komputera jako narzędzia i metody w treści kształcenia, które uczeń powinien opanować. Nowy model edukacji powinien lepiej przystawać do szybko zmieniającej się rzeczywistości, dlatego pamięciowe opanowywanie wiadomości zastąpione powinno być opanowaniem metod wyszukiwania, gromadzenia i analizy informacji. Pozwoli to na efektywniejsze przygotowanie człowieka do funkcjonowania we współczesnym świecie.

Kompleksowe wykorzystanie komputera w szkole wymaga przyjęcia nowych założeń zarówno organizacyjnych, jak i treściowych. Nie wystarczy, że wyposażymy nauczyciela w wiedzę i umiejętności wykorzystania programów komputerowych. Znacznie ważniejsze będzie nauczenie go twórczego zastosowania tych programów w procesie kształcenia. Należy przy tym zaznaczyć, że Internet jest wspaniałym wynalazkiem, ale – jak w przypadku każdego narzędzia – ważne, kto z niego korzysta i w jakim celu go używa. To świetne narzędzie komunikacji, edukacji i rozrywki. Jest kopalnią wiedzy, miejscem doskonałej zabawy, może pozwolić na poznanie ludzi z całego świata, ułatwić naukę i pracę. Dla dzieci i młodzieży jest czymś niezwykle potrzebnym, a w przyszłości – wręcz niezbędnym.

Celem niniejszych badań jest ukazanie istoty edukacji informatycznej oraz przedstawienie poziomu znajomości obsługi Internetu uczniów II klas Liceum.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

Rozdział pierwszy przedstawia istotę edukacji z zakresu informatyki. Przedstawiono tutaj zakres pojęciowy edukacji oraz zaprezentowano aspekty dotyczące edukacji z zakresu informatyki w szkole średniej. Rozdział ten zawiera także analizę wymaganych umiejętności uczniów z zakresu informatyki.

W rozdziale drugim przedstawiono umiejętności informacyjne uczniów Liceum. Przedstawiono pojęcie umiejętności oraz umiejętności informacyjnych. W rozdziale tym ukazano również zagadnienia dotyczące programu nauczania informatyki w szkole średniej.

Aspekty dotyczące znajomości obsługi Internetu przez uczniów klas II Liceum ukazane zostały w trzecim rozdziale pracy.

Rozdział czwarty zawiera podstawy metodologiczne badań własnych. Ukazano tu cel badań, problemy i hipotezy badawcze jak również metody badań.

W piątym rozdziale pracy przedstawiono analizę i interpretację wyników badan oraz wnioski.

Znaczenie planowania strategicznego hotelu na przykładzie hotelu Felix

praca dyplomowa z hotelarstwa

Wstęp 2

Rozdział I. Istota planowania strategicznego 4
1.1. Pojęcie i system planowania w przedsiębiorstwie 4
1.2. Istota i rola strategii w działaniu przedsiębiorstwa 8
1.3. Projektowanie wizji, misji i celów oraz zadań planistycznych 10
1.4. Proces planowania strategicznego 15
1.5. Proces kontroli w planowaniu 19

Rozdział II. Charakterystyka hotelu FELIX w Warszawie 27
2.1. Lokalizacja oraz ogólna charakterystyka obiektu 27
2.2. Pokoje i cennik 29
2.3. Restauracja Nova 35
2.4. Usługi dodatkowe 46

Rozdział III. Znaczenie planowania strategicznego w hotelu FELIX w Warszawie 48
3.1. Organizacja działań marketingowych w hotelu 48
3.2. Formułowanie celów i strategii w hotelu 53
3.2.1. Czynniki otoczenia dalszego 53
3.2.2. Analiza otoczenia bliższego 59
3.3. Wizja i misja hotelu 62
3.4. Znaczenie planowania strategicznego 63

Zakończenie 65
Bibliografia 67
Spis tabel 69
Spis rysunków 70

Wstęp

Światowy dorobek marketingu bywa rozpatrywany z punktu widzenia perspektywy ogólnoekonomicznej, społeczeństwa jako całości, interesów firm i konsumentów. Każda z tych perspektyw daje szansę zmian w określonym, oczekiwanym kierunku. Zmiany te są możliwe, gdy w systemie konstruowania celów, a także w działaniach, przyjmuje się orientację rynkową. Orientacja taka oznacza, iż w filozofii zarządzania opieramy się na systemie potrzeb ostatecznego odbiorcy.

W sensie praktycznym realizacja tych potrzeb wiąże się z misją każdego przedsiębiorstwa. Wypełnienie zaś misji przedsiębiorstwa jest możliwe poprzez przygotowanie zespołu reguł postępowania, zbioru decyzji. Jeśli mają one podstawowe znaczenie dla przyszłości przedsiębiorstwa, jest to podejście strategiczne. Przy założeniu, że podejście takie ma zapewnić rozwój przedsiębiorstwa, w procedurze formułowania strategii marketingowej każda z wymienionych opcji marketingu ma określone znaczenie.

Opcja ogólnoekonomiczna akcentuje ten dorobek marketingu, w którym chodzi głównie o racjonalizację wykorzystania ograniczonych zasobów. Przy rozpatrywaniu marketingu z punktu widzenia społeczeństwa ja¬ko całości w działaniach na rynku akcentuje się społeczne zmiany dotyczące jakości życia. W strategii marketingowej niezbędne jest bowiem rozpoznanie potrzeb i ich zaspokajanie. Opcja ta może być także użyteczna dla przedsiębiorstw poszukujących niszy rynkowej.

Nieograniczoność potrzeb jest zawsze szansą na znalezienie efektywnego zakresu działania, zarówno z punktu widzenia konsumentów, jak i firm. Jest to zwłaszcza ważne dla nowej klasy tworzącej się w polskim społeczeństwie – uczestników rynku, przedsiębiorców o różnej skali działania, odmiennym przed¬miocie działania, niezależnie od formy własności. Stają oni przed trudnym zadaniem uzyskania oczekiwanych efektów. Istota samej strategii wymusza oderwanie się od bieżących problemów i koncentrację uwagi na takich elementach, które mogą mieć rozstrzygające znaczenie w przyszłości.

Strategiczne planowanie marketingowe musi więc łączyć skuteczność organizacyjną – rozumianą zwykle jako umiejętność realizacji zamierzonych celów – ze sprawnością organizacyjną bliższą kategorii wydajności organizacji, jeśli chodzi o relacje nakładów i wyników.
Na potrzeby niniejszej pracy postawiona została następująca hipoteza:
Strategiczne planowanie w hotelu jest czynnikiem wpływającym na sukces i efektywność funkcjonowania hotelu.

Celem pracy jest ukazanie znaczenia planowania strategicznego w hotelu.

Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy ukazuje istotę planowania strategicznego.

W rozdziale drugim przedstawiona została charakterystyka hotelu Felix w Warszawie.

Rozdział trzeci przedstawia znaczenie planowania strategicznego w hotelu Felix.

Zmiana strategii walki z terroryzmem

Wstęp 2

Rozdział 1. Typologie 4
1.1. Definicja pojęcia „strategia” 4
1.2. Definicja pojęcia „terroryzm” 7

Rozdział II. Reakcja 15
2.1. Stosunek do terroryzmu przed tragedią z World Trade Center 15
2.2. Reakcje po ataku terrorystycznym na tak wielką skalę 21
2.3. Stosunek społeczeństwa do tej tragedii 25
2.4. Reakcja organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne 27

Rozdział III. Praktyka 35
3.1. Dążenie do działań prewencyjno – zapobiegawczych 35
3.2. Służby wywiadowcze i kontrwywiadowcze 37
3.3. Próba przeniknięcia do środowiska potencjalnych grup terrorystycznych 39
3.4. Metoda uderzeń wyprzedzających 40
3.5. Analiza mentalności i pobudek kierujących EKSTREMISTAMI 41

Rozdział IV. Teraźniejszość 43
4.1. Współpraca na płaszczyźnie militarnej 43
4.2. ECHELON 47

Zakończenie 50
Bibliografia 51
Spis tabel i rysunków 54

Wstęp

Celem terroryzmu jest wzbudzenie strachu i zdobycie za jego pomocą dominacji oraz kontroli nad obserwatorami aktu terrorystycznego.

Uświadomienie sobie tego, jak istotnym aspektem terroryzmu jest strach, pozwala zrozumieć istotę tego zjawiska. Terroryzm jest przede wszystkim metodą osiągania celów politycznych. Droga, którą podążają ugrupowania terrorystyczne, to droga użycia lub groźby użycia przemocy.

Niezależnie zaś od tego, czy w grę w chodzi użycie, czy groźba użycia przemocy, mają one wywołać ten sam efekt – zastraszenie społeczeństwa lub grupy rządzącej na tyle, aby zdecydowała się na spełnienie stawianych jej żądań. O zagrożeniu terroryzmem należy mówić przede wszystkim w aspekcie popularyzowania tej metody osiągania celów –
w dalszej perspektywie nie tylko politycznych. Stosowanie przemocy lub groźby użycia przemocy jako środka szantażu wobec demokratycznych społeczeństw i ich władz jest właściwym niebezpieczeństwem, które grozi nam ze strony terroryzmu.

Terroryzm, którego dziś najbardziej obawiają się ludzie to terroryzm o korzeniach fundamentalistycznych. Nie jest ideologią żadnego z państw, – nawet spośród tych, które terroryzm wspierają. Nie posiada narzędzi w postaci armii, możności wywierania nacisku politycznego, ani też toczenia gry politycznej na zasadach partnerskich z żadnym z członków społeczności międzynarodowej. Posługuje się zatem takimi instrumentami, które są mu dostępne – przemocą, groźbą użycia przemocy oraz strachem.

Rosnące podziały społeczne we współczesnym świecie sprawiają, że dwoma podstawowymi zasadami, na których opiera się organizacja życia społecznego to stosunki posiadania i strach. Im jednostka więcej posiada, im więcej można jej odebrać, tym większym strachem naznaczone jest jej życie. Powstają nawet pojęcia takie, jak kultura strachu, czyli stosunek człowieka do otaczającej go rzeczywistości w kategoriach strachu, który kieruje jego wyborami i postępowaniem. Strach związany z zagrożeniem terrorystycznym kształtuje nie tylko indywidualne postępowanie jednostek, ale także polityki państw. Następuje powolne zastępowanie społeczeństw dobrobytu (opieki państwa), przez społeczeństwa ryzyka zorganizowane wokół kontroli i dystrybucji niebezpieczeństwa i politycznej zasady strachu.
Strach przez terroryzmem ma wymiar nie tylko indywidualny. Boją się nie tylko pojedynczy ludzie, ale także całe społeczeństwa, państwa i rządy. To właśnie na strachu opiera się skuteczność ataków terrorystycznych.

Terroryści najczęściej stosują broń konwencjonalną, w szczególności automatyczną broń ręczną i ładunki wybuchowe. Zestaw używanej przez nich broni stale jest modyfikowany: stosowane są plastyczne materiały wybuchowe, wykorzystywane są coraz precyzyjniejsze zapalniki czasowe czy też zdalnie odpalane elektroniczne detonatory. Wykorzystywanie przez terrorystów nowych rozwiązań technicznych umożliwia im dokładniejsze zaplanowanie i synchronizację akcji, a ponadto wymusza systematyczne doskonalenie środków i działań służb antyterrorystycznych.

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem ataku jest używanie „bomb samochodowych”. Są one łatwe do wytworzenia i umieszczenia w zaplanowanym miejscu, maja dużą siłę rażenia i skutkują licznymi ofiarami. Natomiast ataki samobójcze stanowią nikły procent ogółu aktów terrorystycznych, jednak przynoszą największą liczbę ofiar. W ostatniej dekadzie XX wieku mniejsze znaczenie miały ataki na samoloty.

Wynikało to z jednej strony z rosnącej skuteczności działań służb antyterrorystycznych, z drugiej zaś ze zmiany taktyki terrorystów. Obecnie atak jest wyłącznie formą demonstracji siły, rzadziej natomiast służy zdobyciu zakładników stanowiących „kartą przetargową” w negocjacjach.
Po udanym ataku terrorystów na World Trade Center i Pentagon trend ten może się zmienić. Porwane samoloty posłużyły zabroń skuteczną broń i łatwą w transporcie.

Przemiany społecznej roli ojca w rodzinie

Wstęp 2

Rozdział I. Rodzina jako kategoria socjologiczna 4
1.1. Pojęcie i typologie rodziny 4
1.2. Funkcje rodziny 11
1.3. Rodzina jako środowisko wychowawcze 13

Rozdział II. Rola ojca w procesie socjalizacji dziecka 20
2.1. Rola ojca w kształtowaniu tożsamości dziecka 20
2.2. Emocjonalne i społeczne zadania ojca w procesie socjalizacji 33
2.3. Kryzys ojcostwa 36

Rozdział III. Historyczna przemiana roli ojca w rodzinie 39
3.1. Rodzina i ojciec w starożytności i wiekach średnich 39
3.2. Rodzina i ojciec w społeczeństwie preindustrialnym i industrialnym 44
3.3. Specyfika współczesnej roli ojca 53

Zakończenie 58
Bibliografia 60

Wstęp

Rodzina skupia na sobie uwagę wielu badaczy różnych dyscyplin naukowych oraz całego społeczeństwa, gdyż stwarza jednostce niepowtarzalne warunki rozwoju psychicznego, moralnego i społecznego. Zarówno dorośli, jak i dzieci znajdują w niej zaspokojenie potrzeb biologicznych, a szczególnie psychicznych. Rodzina realizuje potrzebę wspólnoty poprzez wykonywanie określonych funkcji. Ich zakres jest wskaźnikiem funkcjonowania rodziny. Jako określona mikrostruktura społeczna, rodzina wprowadza swe potomstwo w świat kultury i aktywnego życia społecznego w warunkach odpowiedniego klimatu emocjonalnego.
W rodzinie dziecko poddawane jest wszechstronnemu procesowi oddziaływania wychowawczego. Kieruje ona procesem poznawania przez dziecko świata przyrody i kultury, procesem rozumienia zjawisk i faktów otaczającego świata, uczy je rozumienia norm i ich wartościowania.

Rodzina niezbędna jest każdemu dziecku, jeśli ma ono czuć się bezpiecznie w otaczającym świecie, odczuwać bliskość kochających je rodziców, rodzeństwa i krewnych. Życie we wspólnocie rodzinnej kształtuje u dzieci poczucie własnej wartości. Rodzice, wypełniając swe funkcje wychowawcze i opiekuńcze, wprowadzają małe dziecko w świat wartości, na bazie których człowiek tworzy swoje późniejsze życie. Od najwcześniejszego okresu rodzina uczy dziecko podstawowych czynności, podaje wzory ich doskonalenia, steruje jego zachowaniami oraz zapoznaje i kształtuje normy wzajemnego współżycia. Tb właśnie ze środowiska rodzinnego dziecko wynosi podstawowe zasady, wzory zachowań w różnych sytuacjach życiowych, sposoby współżycia z ludźmi, a także przekonanie o słuszności określonych wartości i niezbędności ich przestrzegania.

Nie jest zatem sprawą obojętną, jaka jest rodzina polska, na jakich wartościach oparta, jak zorganizowana i ku jakim celom zmierza w wychowaniu swojego potomstwa. Ojciec, matka i dziecko to najważniejsze i podstawowe składniki rodziny ludzkiej. Brak któregokolwiek z nich stanowi zagrożenie, które deformuje biologiczną i społeczną wartość tej grupy społecznej. Rodzina współczesna przechodzi wiele przeobrażeń. Na szczególna uwagę zasługuje zmiana pozycji ojca i właśnie o tym traktuje niniejsza praca. Taki też jest cel zasadniczy opracowania – ukazanie ewolucji, przeobrażeń owej roli na przestrzeni lat, dekad.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy to istota rodziny jako kategorii socjologicznej. Tutaj ukazano takie problemy jak: pojęcie i typologie rodziny, funkcje rodziny oraz rodzina jako środowisko wychowawcze.

W rozdziale drugim scharakteryzowano ojcostwo – rolę ojca w kształtowaniu tożsamości dziecka oraz emocjonalne i społeczne zadania ojca w procesie socjalizacji, jak również zagadnienie kryzysu ojcostwa.

W rozdziale trzecim opisano zagadnienie historycznej przemiany roli ojca w rodzinie a w tym takie zagadnienia jak: rodzina i ojciec w starożytności i wiekach średnich, rodzina i ojciec w społeczeństwie preindustrialnym i industrialnym oraz specyfika współczesnej roli ojca.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła pochodzące ze stron WWW.

Zastosowanie technologii mobilnych w biznesie

Wstęp 3

Rozdział I. Pojęcie technologii mobilnych 6
1. Istota technologii mobilnych 6
2. Inwestycje w technologie mobilne w służbie biznesu 18
3. Korzystanie z technologii mobilnych 20
4. Wady i zalety technologii mobilnych 29

Rozdział II. Mobilna przestrzeń współpracy w ujęciu ekonomicznym 30
1. Wprowadzanie internetowego sposobu myślenia w przedsiębiorstwie 30
2. Sieć biznesowa 38
3. B2B – nowy standard operacyjny w firmie 44
4. Wyzwania świata usług elektronicznych 45

Rozdział III. Zastosowanie technologii mobilnych w biznesie. Doświadczenia firmy produkcyjno – handlowej 49
1. Projekt komunikacji z klientem 49
2. Zakres działalności firmy 49
2.1. Charakterystyka firmy 49
2.2. Cele 52
2.3. Wykorzystane narzędzia 52
2.4. Wykorzystane technologie 53
3. Opis zmian – podejście ekonomiczne 53
3.1. Charakterystyka ogólna 53
3.2. Charakterystyka szczegółowa 53
3.3. Oprogramowanie i jego koszty 56
3.4. Sprzedaż 58
3.5. Sprzedaż i obsługa posprzedażowa 61
4. Podsumowanie 63

Zakończenie 64

Bibliografia 66

Spis rysunków 68

Spis fotografii 69

Spis tabel 70

Wstęp

W USA obserwujemy obecnie bardzo szybki rozwój interaktywnych urządzeń elektronicznych, a jednocześnie powstają warunki do podobnego gwałtownego wzrostu liczby tych urządzeń w skali globalnej. Niemal codziennie pojawiają się doniesienia o nowych technologiach. Komercyjne usługi bezpośrednie (usługi online) w rodzaju America Online, CompuServe iProdigy, sieć WWW, CD-ROM-y, poczta elektroniczna, telewizja interaktywna, kioski interaktywne, wideotelefony, systemy interaktywnej odpowiedzi akustycznej i przesyłanie faksów na żądanie — to tylko niektóre z możliwości dostępnych dla konsumentów i sprzedawców.

Bardziej doświadczeni konsumenci już korzystają z nowoczesnych systemów i usług elektronicznych, a liczba sprzedawców na nowym rynku elektronicznym nadal się zwiększa, w miarę jak firmy telekomunikacyjne, prasa oraz inni aktorzy sceny współdziałania z konsumentem tworzą strategię nowych odkryć i rozwoju tej dziedziny. Właściwie wszystkich uczestników nowego rynku elektronicznego łączy wspólna cecha: frustracja połączona z zakłopotaniem i świadomością ogromnej złożoności prowadzenia interesów.

Tak wiele słyszymy na temat zwiększającego się tempa zmian w naszym życiu, że niemal skłonni jesteśmy tego faktu nie zauważać. Zmiany te są jednak niezaprzeczalne i nigdzie nie są one bardziej oczywiste niż w przypadku rynku elektronicznego. Jak błyskawicznie zachodziły zmiany?

Oto kilka przykładów.

W roku 1964 w roczniku przemysłu elektronicznego wymieniono jedynie 3 podstawowe wyroby konsumpcyjne: radioodbiorniki, urządzenia do zapisu dźwięku i telewizory. Liczba sprzedanych telewizorów kolorowych była tak niewielka, że nawet nie uznano za celowe o nich wspomnieć.
W aktualnym wydaniu tego rocznika wyszczególniono dziesiątki różnych grup wyrobów. Typowy supermarket prowadzący sprzedaż elektroniki użytkowej, ważniejszych urządzeń biurowych i wyposażenia stanowisk pracy biurowej dysponuje asortymentem liczącym około 4 tys. pozycji.

Wyroby sprzedawane w 1964 r. były o wiele prostsze w porównaniu z wyrobami sprzedawanymi dzisiaj. Klient, który wówczas pragnął kupić telewizor, mógł wybierać spośród tuzina różnych modeli sprzedawanych w typowym sklepie. Wyboru można było dokonać na podstawie kilku podstawowych parametrów, takich jak rodzaj tunera i kineskopu, typ prostego mechanicznego przełącznika kanałów VHF oraz ogólny wygląd obudowy. Sprzedawane dzisiaj telewizory wyróżniają się ponad setką różnych cech, a sprzedawca oferuje ponad 150 różnych modeli. Jeśli nawet hobbiści mają kłopot z dotrzymaniem kroku pojawiającym się zmianom, to jak sobie z nimi poradzi przeciętny klient?

Jako konsumenci musimy codziennie dokonywać wyborów, o których na¬szym rodzicom nawet się nie śniło. Musimy wybierać między setkami wyrobów, usług, metod postępowania i sposobów na życie, których zrozumienie wymaga wiele czasu i energii. Pożytecznych porad nie są nam już w stanie udzielić przyjaciele i krewni, natomiast sprzedawcy, u których dokonujemy zakupów, są zwykle nam obcy i prawdopodobnie nie zasługują na zaufanie. Tendencja ta będzie się zapewne utrzymywać: asortyment wyrobów będzie się mnożył, zmieniał coraz szybciej, a dokonanie przez nas wyboru będzie coraz trudniejsze. Spowoduje to, że będziemy coraz bardziej uzależnieni od usług dostarczających nam informacji na temat tego, co chcielibyśmy kupić. Czy usługi te nadążą za zmianami na rynku? Informacja sama w sobie staje się towarem, mającym swoją wartość pieniężną.

Wszystko to zwraca uwagę na podstawowy problem współczesnego rynku: różnorodność wyboru czy jego łatwość. Kardynalną zasadą rządzącą sprzedażą i marketingiem dowolnego wyrobu lub dowolnej usługi jest „ułatwienie nabywcy poznania tego, co znajduje się w sprzedaży (oferta), oraz ułatwienie mu dokonania zakupu”. Zasada ta jest w naszym społeczeństwie naruszana systematycznie w miarę tego, jak rozszerza się asortyment wyrobów, ale nigdzie nie jest ona naruszana bardziej konsekwentnie i uporczywie, jak w przypadku nowych produktów elektronicznych. Wzbogacenie asortymentu jest zwykle traktowane jako zjawisko korzystne dla konsumentów, ale muszą mu towarzyszyć łatwość wyboru oraz zakupu.

W niniejszej pracy podjęto próbę ukazania istoty zastosowania technologii mobilnych w Internecie. Taki też był cel zasadniczy opracowania.

Praca składa się z trzech rozdziałów.

Rozdział pierwszy to pojęcie technologii mobilnych. Tutaj ukazane są takie problemy jak: istota technologii mobilnych, inwestycje w technologie mobilne, korzystanie z technologii mobilnych, wady i zalety technologii mobilnych.

Rozdział drugi to mobilna przestrzeń współpracy w ujęciu ekonomicznym. W tej części opracowania scharakteryzowano takie aspekty jak: wprowadzanie internetowego sposobu myślenia w przedsiębiorstwie, sieć biznesowa, B2B – nowy standard operacyjny w firmie oraz wyzwania świata usług elektronicznych.

Trzecia cześć pracy to zastosowanie technologii mobilnych w biznesie.

Doświadczenia firmy produkcyjno – handlowej. Tutaj omówiono: projekt komunikacji z klientem, zakres działalności firmy, opis zmian – podejście ekonomiczne.

Całość opracowania powstała w oparciu o literaturę fachową, artykuły prasowe, akty prawne oraz źródła ze stron WWW.

Zastosowanie i problemy wdrożeniowe podpisu elektronicznego

WSTĘP 3

ROZDZIAŁ I. GENEZA I ZAKRES POJĘCIOWY PODPISU ELEKTRONICZNEGO 5
1. Geneza podpisu elektronicznego 5
2. Hierarchia podpisów elektronicznych 8
3. Podpis elektroniczny wobec podpisu własnoręcznego 10
3.1. Podpis własnoręczny 10
3.2. Cechy wspólne podpisu elektronicznego i własnoręcznego 12
4. Zasady tworzenia elektronicznego podpisu cyfrowego 15
4.1. Kryptografia symetryczna i asymetryczna 15
4.1.1. Kryptosystemy symetryczne 16
4.1.2. Kryptosystemu asymetryczne 17
4.2. Mechanizm funkcjonowania elektronicznego podpisu cyfrowego 20
4.2.1. Podpis elektroniczny 20
4.2.2. Procedura tworzenia elektronicznego podpisu cyfrowego 21

ROZDZIAŁ II. ISTOTA INFRASTRUKTURY KLUCZA PUBLICZNEGO 24
1. Pojęcie infrastruktury 24
1.1. Instalacje strukturalne 24
1.2. Mechanizm udostępniania aplikacji 25
1.3. Wskaźniki ekonomiczne 28
2. Definicja Infrastruktury Klucza Publicznego 30
2.1. Urząd Certyfikacji 30
2.2. Certyfikat Klucza Publicznego 30
2.3. Hierarchia urzędów certyfikacyjnych 32
3. Usługi PKI 34
3.1. Podstawowe usługi PKI 34
3.2. Dodatkowe usługi PKI 39

ROZDZIAŁ III. PODPIS ELEKTRONICZNY W PRAKTYCE 46
1. Wydawanie Certyfikatu 46
1.1. Certyfikaty i ich struktura 46
1.2. Weryfikacja i formaty certyfikatów 47
1.3. Regulaminy certyfikacji 48
1.4. Uzyskanie Osobistego Certyfikatu 50
2. Zarządzanie kluczami i certyfikatami 51
2.1. Faza inicjująca 51
2.2. Faza wydawania 56
2.3. Faza unieważniania 58
3. Konfigurowanie programu MS Outlook Express 60
3.1. Charakterystyka programu MS Outlook Express 60
3.2. Zasady konfigurowania programu MS Outlook Express 60
4. Import certyfikatów 61
5. Podpisywanie i szyfrowanie wiadomości przez MS Outlook Express 62
5.1. Podpisywanie wiadomości 62
5.2. Szyfrowanie wiadomości 62
6. Bariery wdrożeniowe 63

ROZDZIAŁ IV. PODSTAWY METODOLOGICZNE BADAŃ WŁASNYCH 66
1. Przedmiot i cel badań 66
2. Problemy i hipotezy badawcze 72
2.1. Problemy badawcze 72
2.2. Hipotezy badawcze 75
3. Metoda, technika i narzędzie badań 77
3.1. Metoda badań 77
3.1. Technika badań 78
3.3. Narzędzie badań 81
4. Teren badań 83
4.1. Rys historyczny firmy (np. Loma Polska Sp. z o.o.) 83
4.2. Struktura organizacyjna i stan zatrudnienia 83
4.3. Przedmiot działalności 83
5. Charakterystyka próby badawczej 85

ROZDZIAŁ V. WYKORZYSTANIE PODPISU ELEKTRONICZNEGO W FIRMIE X W ŚWIETLE WYNIKÓW BADAŃ WŁASNYCH 87
1. Zastosowanie podpisu elektronicznego 87
2 Wnioski 98

ZAKOŃCZENIE 100

BIBLIOGRAFIA 103

SPIS TABEL 106

SPIS RYSUNKÓW 107

ANEKS 108

WSTĘP

Nie ma wątpliwości, że technologii infrastruktury klucza publicznego (PKI) towarzyszy wiele nadziei, a od kilku lat poświęca się jej dużo uwagi. Praktycznie każdego dnia pojawiają się nowe periodyki, dzienniki branżowe i doniesienia z konferencji poświęcone tej tematyce. Słyszymy i czytamy o bardzo obiecujących właściwościach usług weryfikacji tożsamości oraz zapobiegania wypieraniu się autorstwa, realizowanych za pomocą mechanizmów podpisu cyfrowego, jak również gwarantowania poufności i zarządzania kluczami szyfrującymi- zbudowanych na bazie kryptografii symetrycznej i asymetrycznej. Wszystkie wymienione pojęcia odnoszą się do technologii PKI, przeto nie może dziwić pogląd wielu ludzi, że jej wprowadzenie stanie się podstawą powszechnego i bezpiecznego handlu elektronicznego.

Podpis elektroniczny to technologia służąca do identyfikacji stron biorących udział w wymianie dokumentów za pomocą technologii teleinformatycznych. Jej innym, nie mniej ważnym zadaniem jest zabezpieczenie integralności wymienianych danych. Podpis elektroniczny jest technologią trudną do złamania i obejścia. Jego cechy oraz funkcje powodują, iż stał się on odpowiednikiem tradycyjnego podpisu w środowisku cyfrowym.

Chociaż teoretyczne fundamenty infrastruktury klucza publicznego powstały ponad dwie dekady temu, z chwilą wynalezienia szyfrowania kluczem publicznym, komercyjne rozwiązania z tej dziedziny liczą sobie zaledwie kilka lat. To, co rozpoczęła garść producentów, podejmują dziesiątki, a może nawet setki przedsiębiorstw oferujących różne formy usług PKI. Zapotrzebowanie rynku na ich produkty szybko rośnie i wszystko wskazuje, że taki trend utrzyma się najbliższej przyszłości.

Technologie oparte na szyfrowaniu asymetrycznym są jeszcze ciągle młode i zbyt wiele rozwiązań okrywa tajemnica. Taka sytuacja jest przyczyną irytującego rozpowszechniania się sprzecznych dokumentacji, standardów i autorskich rozwiązań producentów. Jak się wydaje, nie ma również żadnego wyczerpującego opracowania tematyki PKI, które byłoby dobrym wprowadzeniem do najważniejszych koncepcji i podstaw technologii.

Głównym celem wprowadzenia do systemów prawnych nowej instytucji – podpisu elektronicznego jest wykorzystywanie go w umowach zawieranych przez Internet i stworzenie elektronicznych czynności prawnych. Założeniami wszystkich regulacji prawnych jest zrównanie podpisu elektronicznego i własnoręcznego oraz zapewnienie najwyższych standardów bezpieczeństwa przy przesyłaniu danych drogą elektroniczną. Podpis elektroniczny powinien również zapewnić możliwość zawierania kontraktów o charakterze internacjonalnym.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie praktyki wykorzystania podpisu elektronicznego na przykładzie firmy X.

Praca składa się z pięciu rozdziałów:

Rozdział pierwszy zawiera genezę i zakres pojęciowy podpisu elektronicznego.

W rozdziale drugim ukazano istotę infrastruktury klucza publicznego.

Aspekty dotyczące podpisu elektronicznego w praktyce przedstawiono w trzecim rozdziale pracy.

Rozdział czwarty zawiera podstawy metodologiczne badań własnych.
Analiza wyników badań własnych oraz wnioski ukazane zostały w piątym rozdziale pracy.

Zasady ustalania wynagrodzeń i ich ewidencja

Wstęp 3

Rozdział I. Podstawowe zagadnienia dotyczące wynagrodzeń za pracę i jego składników 5
1.1. Pojęcie i funkcje wynagrodzeń 5
1.2. Źródła prawa wynagrodzenia za pracę 9
1.3. Formy wynagrodzeń 16
1.4. Wynagrodzenia ze stosunku pracy 20
1.5. Prawna ochrona wynagrodzenia za pracę 24

Rozdział II. Zasady ustalania i ewidencja wynagrodzeń w przypadku osób pełnosprawnych 27
2.1. Ustalenie wynagrodzenia za pracę 27
2.2. Zasady obliczania niektórych składników wynagrodzeń 29
2.2.1. Zasady ustalania wynagrodzeń za urlop wypoczynkowy 29
2.2.2. Zasady ustalania wynagrodzeń za czas choroby 32
2.2.3. Zasady rozliczania delegacji krajowych i zagranicznych 33
2.2.4. Inne świadczenia związane z pracą 39
2.3. Ewidencja wynagrodzeń ze stosunku pracy 40
2.3.1. Zasady ogólne wynagrodzeń 40
2.3.2. Lista płac jako podstawowy dokument wynagrodzeń 42
2.3.3. Ewidencja składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne 43
2.3.4. Ewidencja rozrachunków publicznoprawnych 44
2.4. Dokumentacja wynagrodzeń 51
2.5. Odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 52

Rozdział III. Zakłady Pracy Chronionej 54
3.1. Warunki uzyskania statusu Zakładu Pracy Chronionej 54
3.2. Prawa i obowiązki Zakładów Pracy Chronionej 58
3.3. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 61
3.4. Pomoc dla pracodawców prowadzących Zakłady Pracy Chronionej na zatrudnienie
osób niepełnosprawnych 63
3.5. Rozliczanie refundowanych składek na ubezpieczenie społeczne i dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych 66
3.5.1. Rozliczanie refundowanych składek na ubezpieczenie społeczne 66
3.5.2. Dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych 70

Rozdział IV. Ustalanie wynagrodzeń za pracę osób niepełnosprawnych i ich ewidencja w Zakładach Pracy Chronionej 74
4.1. Księgowanie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych 74
4.2. Ewidencja SOD w podatkowej księdze przychodów i rozchodów 81
4.3. Podatkowe ujęcie dofinansowania 85
4.4. Nadwyżka SOD 89
4.5. Zmiany w przepisach 90
4.6. Różnice w kosztach pracy ponoszonych przez pracodawców zatrudniających osoby pełnosprawne i niepełnosprawne 94
4.7. Zalety i wady zatrudniania osób niepełnosprawnych 96

Zakończenie 98
Bibliografia 100
Spis rysunków, schematów i tabel 106
Załączniki 107

Wstęp

Kodeks pracy nie zawiera definicji wynagrodzenia za pracę. W nauce prawa pracy wynagrodzenie za pracę jest definiowane jako obowiązkowe majątkowe świadczenie przysparzające pracodawcy na rzecz pracownika, przypadające w zamian za wykonaną pracę oraz okoliczności prawnie równoważne świadczeniu pracy, względnie – określone przepisami okresy niewykonywania pracy.

Problematyka wynagrodzeń to temat powracający od lat. Jest on dyskutowany nie tylko w krajach Europy Zachodniej, ale również Środkowej i Wschodniej, co jest konsekwencją przyjęcia przez te państwa systemu gospodarki rynkowej oraz przejmowania niektórych przedsiębiorstw przez inwestorów z Zachodu. Rosnąca konkurencja globalna, rozwój zaawansowanych technologii, w szczególności informacyjnych (IT), a w konsekwencji narodziny tzw. nowej gospodarki opartej na wiedzy stawiają przedsiębiorstwa wobec konieczności budowy strategii umożliwiających im utrzymanie lub zdobycie przewagi konkurencyjnej.

Wynagrodzenia jako istotny czynnik motywowania ludzi do pracy powinny wspierać osiąganie celów wynikających z wizji i strategii firmy oraz strategii zarządzania zasobami ludzkimi. Ponieważ system wynagrodzeń jest integralną częścią strategii zarządzania zasobami ludzkimi, powinien być z nią spójny i harmonizować jej cele z oczekiwaniami (celami) pracowników.
Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami niepełnosprawni mają w miejscu pracy więcej uprawnień niż pozostali zatrudnieni. Przedsiębiorcy ich angażujący mogą z kolei zyskać znaczną pomoc materialną: dofinansowania wynagrodzeń i składek, refundacje czy rekompensaty poniesionych kosztów lub utraconych zysków.

Celem niniejszej pracy było ukazanie zasad ustalania wynagrodzeń i ich ewidencja w Zakładach Pracy Chronionej.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

W rozdziale pierwszym ukazano podstawowe zagadnienia dotyczące wynagrodzeń za prace i jego składników. Na wstępie zdefiniowano pojęcie wynagrodzeń oraz przedstawiono ich funkcje. Następnie omówiono źródła prawa wynagrodzenia za pracę, formy wynagrodzeń. Omówiono także zagadnienia wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz prawną ochronę wynagrodzenia za pracę.

W rozdziale drugim ukazano zasady ustalania wynagrodzeń oraz ich ewidencję w przypadku osób pełnosprawnych. W rozdziale tym omówiono procedurę ustalania wynagrodzenia za pracę oraz zasady obliczania niektórych składników wynagrodzeń. Ponadto przedstawiono ewidencję wynagrodzeń oraz dokumentację i odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych.
W rozdziale trzecim scharakteryzowano Zakłady Pracy Chronionej. W rozdziale tym omówiono warunki uzyskania statusu Zakładu Pracy Chronionej oraz prawa i obowiązki ZPCh. Omówiono także Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz zasady pomocy dla pracodawców prowadzących ZPCh na zatrudnianie osób niepełnosprawnych.

W rozdziale czwartym przedstawiono zasady ustalania wynagrodzeń za pracę osób niepełnosprawnych i ich ewidencję w ZPCh. Na wstępie tego rozdziału ukazano schematy księgowania dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Następnie przedstawiono ewidencję SOD w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz podatkowe ujęcie dofinansowania. Omówiono także nadwyżkę SOD oraz zmiany w przepisach. Ponadto w rozdziale tym podsumowano podstawowe różnice w kosztach pracy ponoszonych przez pracodawców zatrudniających osoby pełnosprawne i niepełnosprawne oraz przedstawiono zalety i wady zatrudniania niepełnosprawnych.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

Zasady finansowania i kontroli instytucji kultury

Wstęp 3

Rozdział 1. Charakterystyka i specyfika działalności instytucji kultury, na tle potrzeb współczesnego społeczeństwa 5
1.1. Charakterystyka instytucji kultury 5
1.2. Rodzaje instytucji kultury 11
1.3. Oczekiwania stawiane instytucjom kultury przez współczesne społeczeństwo 21

Rozdział 2. Źródła finansowania instytucji kultury 26
2.1. Podstawowe źródła finansowania 26
2.2. Dodatkowe fundusze pozyskiwane w kraju 29
2.3. Europejskie źródła finansowania 33

Rozdział 3. Zasady rachunku ekonomicznego instytucji kultury 36
3.1. Zasada non profit 36
3.2. Rachunek ekonomiczny a racjonalność gospodarki 42
3.3. Zasady racjonalnego gospodarowania 44

Rozdział 4. Cele statutowe i kontrola finansowa w instytucjach kultury 49
4.1. Warunki uzyskania statusu przez instytucje kultury 49
4.2. Cele statutowe instytucji kultury 53
4.3. Kontrola finansowa zewnętrzna i wewnętrzna w instytucjach kultury 55

Zakończenie 61
Bibliografia 62
Spis rysunków 66

Wstęp

W epoce globalizacji kultura staje się przemysłem, jak każdy inny. Zaczynają tu obowiązywać wszelkie zasady marketingu, począwszy od unifikacji produktów, a skończywszy na procedurze definiowania grupy docelowej i narzędzi promocyjnych. Nawet ułamek populacji zainteresowany określonym segmentem kultury stanowi setki tysięcy potencjalnych nabywców o określonej wartości nabywczej.

Uznaje się, iż jednym z podstawowych sposobów promocji Polski i jakichkolwiek naszych dokonań na świecie jest nasza kultura. Należy podkreślić, iż właśnie dzięki zaangażowaniu w projekty kulturalne, polskie organizacje gospodarcze docierają do pożądanych środowisk za granicą. Brak zainteresowania polskimi wyrobami i usługami możemy zrekompensować zainteresowaniem naszą kulturą. Inspirowanie wydarzeń kulturalnych pozwala na dotarcie do elit intelektualnych i biznesowych z komunikatem o naszym potencjale produkcyjnym, ale również na przyciągnięcie i zagospodarowanie wolnego kapitału i zaawansowanych technologii, funkcjonujących w globalnej gospodarce.

Instytucje kultury finansują swoją działalność zarówno środkami własnymi, jak również korzystając z dodatkowych funduszy. Gospodarka finansowa tych instytucji jest oparta na zasadach racjonalnego gospodarowania sformułowanych w dwóch wymiarach: maksymalizacji efektów, przy założonym poziomie nakładów oraz minimalizacji nakładów, przy założonym poziomie efektów. Funkcjonowanie gospodarki finansowej instytucji kultury jest kontrolowane w wewnątrz, oraz z zewnątrz.

W związku z powyższymi uwagami, niniejsza praca miała na celu ukazanie zasad finansowania oraz kontroli finansowej instytucji finansowych.

Praca składa się z czterech rozdziałów.

Rozdział pierwszy ukazuje charakterystykę i specyfikę działalności instytucji kultury na tle potrzeb współczesnego społeczeństwa. Rozważania rozpoczęto od scharakteryzowania instytucji kultury. Następnie przedstawiono rodzaje instytucji kultury oraz omówiono oczekiwania stawiane instytucjom kultury przez współczesne społeczeństwo.

W rozdziale drugim zaprezentowano źródła finansowania instytucji kultury. W rozdziale tym omówiono podstawowe źródła finansowania oraz dodatkowe fundusze pozyskiwane w kraju. Przedstawiono także Europejskie źródła finansowania pochodzące z różnego rodzaju funduszy i programów.

W rozdziale trzecim omówiono zasady rachunku ekonomicznego instytucji kultury. Na wstępie przedstawiono zasady organizacji non-profit. Następnie omówiono rachunek ekonomiczny zasady racjonalnego gospodarowania.

W rozdziale czwartym poruszono problematykę celów statutowych i kontroli finansowej w instytucjach kultury. Na wstępie rozważań przedstawiono warunki uzyskania statusu przez instytucje kultury. Następnie na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przedstawiono cele statutowe instytucji kultury. Pod konie rozdziału omówiono kontrole wewnętrzną i zewnętrzną instytucji kultury.

Praca została napisana w oparciu o dostępną literaturę fachową, raporty i artykuły zamieszczone w prasie i w internecie oraz w oparciu o aktualne akty normatywne i prawne.

Zarządzanie zdolnością kredytową w działalności banku PKO BP S.A.

Wstęp 3

Rozdział I. Istota zdolności kredytowej i ryzyka kredytowego 5
1.1. Natura i źródła ryzyka kredytowego 5
1.1. Ryzyko strategiczne 7
1.2. Ryzyko operacyjne 8
1.3. Najważniejsze rodzaje ryzyka bankowego z uwzględnieniem ryzyka kredytowego. 9
1.2. Zarządzanie ryzykiem kredytowym 22
1.3. Ocena zdolności kredytowej – pojęcie, zasady, kryteria, zakres 26
1.4. Metody oceny zdolności kredytowej osób fizycznych 31

Rozdział II. Źródła i narzędzia pozyskiwania informacji o kredytobiorcach indywidualnych 36
2.1. Ośrodek międzybankowej informacji gospodarczej przy związku banków polskich 36
2.1.1. Międzybankowa Informacja Gospodarcza – Dokumenty zastrzeżone 36
2.1.2. Bankowy rejestr klientów nierzetelnych 37
2.2. Biuro informacji kredytowej S. A. – bank danych dla banków 37
2.3. Scoring – punktowa ocena wiarygodności kredytowej 42
2.3.1. Miejsce scoringu aplikacyjnego w ocenie kredytowej klienta 43
2.3.2. Wady i zalety stosowania scoringu aplikacyjnego 45

Rozdział III. Działalność kredytowa banku na przykładzie PKO BP S.A. w aspekcie zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową 47
3.1. Ogólna charakterystyka działalności Banku 47
3.2. Warunki przyznawania kredytów 52
3.3. Charakterystyka ofert kredytowych i produktów 56
3.4. Analiza działalności kredytowej. Zarządzanie ryzykiem i zdolnością kredytową 72

Zakończenie 83
Bibliografia 85
Spis tabel i rysunków 87

Wstęp

Przedmiotem polityki rynkowej banku są decyzje z zakresu kierowania i regulowania działań rynkowych, kształtujące popyt aktualnych i potencjalnych uczestników rynku, od czego ostatecznie uzależniona jest konkretna realizacja oferty usług banku. Pozycja bankowej polityki rynkowej jako części składowej polityki banku w ostatnim czasie uległa znacznemu przewartościowaniu, co związane jest ze zmieniającymi się warunkami w zakresie konkurencji i dostosowaniem do zmienionego układu uwarunkowań.

Konieczność wykazania zdolności kredytowej przez kredytobiorców może być przez niektórych odbierana jako szykana. Należy jednak pamiętać, że bank – tak jak każdy podmiot posiadający środki pieniężne, nie odda posiadanych środków osobie, która nie gwarantuje spłaty kredytu. Środki, które bank przeznacza na kredyty pochodzą najczęściej z lokat bankowych deponowanych przez inne podmioty korzystające z usług banku.

Konieczność wykazania się zdolnością kredytową może więc być postrzegana jako zabezpieczenie interesów deponentów środków pieniężnych – zagrożenie spłaty kredytu przez nierzetelnego kredytobiorcę stanowi w pewnym sensie zagrożenie dla deponentów, którzy w dobrej wierze i w nadziei na zwrot z niewielkim, ale jednak zyskiem, powierzyli bankom swe pieniądze.

Uchwycenie i ocena ryzyka kredytowego stanowi rdzeń decyzji o przyznaniu kredytu. Brane pod uwagę cele są pochodną wyznaczonych przez bank celów nadrzędnych i traktowane są jako „podcele”. Służą jako odniesienie dla przyjęcia lub odrzucenia wniosku kredytowego. Celem badania zdolności kredytowej jest zapewnienie jak najwyższego prawdopodobieństwa spłaty kredytu. Zasadniczo decyzje kredytowe są podejmowane przy posiadaniu niepełnych informacji.
Z owej niepewności co do przyszłej sytuacji wynika ryzyko kredytowe. Decyzje kredytowe mogą być zatem określone jako decyzje podejmowane w warunkach niepewności, w których występuje ryzyko podjęcia niewłaściwej decyzji. Z tego też powodu powinno wchodzić w grę jedynie takie zaangażowanie, które odpowiada polityce banku. Ponadto muszą być wzięte pod uwagę przy udzielaniu kredytu szczególne uwarunkowania wynikające z prawa i specyfiki działalności banków.

Celem niniejszej pracy jest ukazanie istoty oferty kredytowej Banku z zaakcentowaniem zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową.

Metodą badawczą wykorzystaną dla potrzeb opracowania jest analiza dokumentów i materiałów wewnętrznych Banku PKO BP S.A.

Praca składa się z trzech rozdziałów:

Rozdział pierwszy przedstawia naturę zdolności kredytowej oraz ryzyka kredytowego. Przedstawiono tu także aspekty związane ze zarządzaniem ryzykiem kredytowym oraz z oceną zdolności kredytowej.

W rozdziale drugim przedstawiono źródła pozyskiwania informacji o kredytobiorcach indywidualnych.

Zasady działalności kredytowej PKO BP S.A. w aspekcie zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową ukazane zostały w ostatnim- trzecim- rozdziale pracy. Rozdział ten zawiera ogólną charakterystykę omawianego banku. Ukazano tu także warunki przyznawania kredytów, charakterystykę ofert kredytowych oraz analizę działalności kredytowej z uwzględnieniem zarządzania ryzykiem i zdolnością kredytową Banku.